KUR'AN-I KERİM

KUR'AN-I KERİM
TÜRKÇE ÇEVİRİ
ALAK SURESİ
(96/1. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Yaratan Rabbinin adıyla oku!
2-- İnsanı, embriyodan/ilişip yapışan bir sudan/sevgi ve ilgiden yarattı.
3-- Oku! Rabbin en büyük cömertliğin sahibidir.
4-- O'dur kalemle öğreten!
5-- İnsana bilmediğini öğretti.
6-- İş, sanıldığı gibi değil! İnsan gerçekten azar:
7-- Kendisini her türlü ihtiyacın üstünde görmüştür.
8-- Oysaki, dönüş yalnız Rabbine'dir!
9-- Gördün mü o yasaklayanı,
10-- Bir kulu namaz kılarken.
11-- Gördün mü! Ya o iyilik ve doğruluk üzere ise?!
12-- Ya o, takvayı emrediyorsa!
13-- Gördün mü! Ya şu yalanlamış, sırt dönmüşse!
14-- Bilmedi mi ki Allah gerçekten görür!
15-- İş, sandığı gibi değil! Eğer vazgeçmezse yemin olsun, o alnı mutlaka tutup sürteceğiz!
16-- O yalancı, o günahkâr alnı.
17-- Haydi çağırsın derneğini/kurultayını!
18-- Biz de çağıracağız zebanileri!
19-- Sakın, sakın! Ona boyun eğme; secde et ve yaklaş!
 
 
KALEM SURESİ
(68/2. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Nûn! Andolsun kaleme ve satır satır yazdıklarına
2-- Ki sen, cin tasallutuna uğramış değilsin; Rabbinin nimeti sayesinde,
3-- Senin için kesintisiz bir ödül var.
4-- Ve gerçekten sen, çok büyük bir ahlâk üzerindesin.
5-- Yakında göreceksin, onlar da görecekler,
6-- Hanginizmiş fitneye tutulan, deliren!
7-- Senin Rabbin, evet O'dur kendi yolundan kimin saptığını en iyi bilen. Ve O'dur kimin doğruya ve güzele kılavuzlandığını en iyi bilen.
8-- O halde, yalanlayanlara itaat etme!
9-- İstediler ki sen, alttan alıp gevşek davranasın da onlar da yumuşaklık göstersin.
10-- Şunların hiçbirine eğilme, uyma: Çok yemin eden, bayağı-alçak,
11-- Alaycı/gammaz, koğuculuk için dolaşıp duran,
12-- Hayrı engelleyen, sınır tanımaz-saldırgan, günaha batmış,
13-- Kaba/obur, bütün bunlardan sonra da soyu bozuk, kötülükle damgalı.
14-- Mal ve oğullar sahibi olmuş da ne olmuş?
15-- Ayetlerimiz ona okunduğunda şöyle der: "Daha öncekilerin masalları!"
16-- Yakında biz onun hortumu üzerine damga basacağız/burnunu sürteceğiz.
17-- Biz onları, o bahçe sahiplerini belâlandırdığımız gibi belâlandırdık. Hani, onlar sabaha çıktıklarında, bahçeyi mutlaka kesip biçeceklerine yemin etmişlerdi.
18-- Hiçbir istisna tanımıyorlardı.
19-- Ama onlar uyumaktayken, Rabbinden gelen bir dolaşıcı bahçeyi dolaştı da,
20-- O, simsiyah kesiliverdi.
21-- Sabaha çıktıklarında birbirlerine seslendiler:
22-- "Haydi, eğer biçecekseniz ekininize erken gidin."
23-- Yola koyuldular. Aralarında fısıldaşıyorlardı:
24-- "Hey! Bugün oraya bir yoksul girip yanınıza gelmesin."
25-- Sadece engellemeye, şiddete güçleri yeten kişiler olarak erkenden vardılar.
26-- Fakat bahçeyi görünce: "Yahu biz yanlış gelmişiz." dediler.
27-- "Hayır, hayır! Biz mahrum edilenleriz."
28-- Ortancaları/ılımlı olanı şöyle dedi: "Ben size söylemedim mi? Tespih etseydiniz ya!"
29-- O zaman dediler ki: "Tespih ederiz seni, ey Rabbimiz! Gerçekten biz zalimler olduk."
30-- Bunun üzerine birbirlerini kınamaya başladılar.
31-- "Yuh olsun bize" dediler, "biz gerçekten azgınlarmışız."
32-- "Umarız, Rabbimiz bize onun yerine daha hayırlısını verir. Biz de her şeyimizle Rabbimize yöneliriz."
33-- İşte böyledir azap! Âhiretin azabı ise gerçekten çok daha büyüktür. Ah! Bir bilselerdi.
34-- Takva sahipleri için, Rableri katında nimetlerle dolu cennetler vardır.
35-- Biz, Müslümanları suçlular/günahkârlar gibi yapar mıyız?
36-- Neniz var sizin, nasıl hüküm veriyorsunuz?
37-- Yoksa sizin bir kitabınız var da ondan ders mi görüyorsunuz?
38-- Onda, keyfinize uyan her şeyi rahatça buluyorsunuz.
39-- Yoksa sizin lehinize üzerimizde kıyamete kadar uzanacak yeminler mi var da siz ne hükmederseniz oluverecek!
40-- Sor onlara: "Böyle bir şeye hangisi kefil?"
41-- Yoksa kendilerinin ortakları mı var? Eğer doğru sözlü iseler, çağırıversinler ortaklarını!
42-- Baldırın çıplak kalacağı, secdelere çağırılacakları gün, onu da yapamayacaklar.
43-- Gözleri yere eğilmiş, benliklerini zillet kaplamıştır. Onlar, sapasağlam oldukları zaman da secde etmeye çağırılıyorlardı.
44-- Bu sözü yalanlayanla beni baş başa bırak. Onları, bilmedikleri yerden yakalayacağız.
45-- Süre tanıyorum onlara. Tuzağım gerçekten zordur benim.
46-- Bir ücret mi istiyorsun kendilerinden de onlar, bir borç altında eziliyorlar!
47-- Yoksa gayb, yanlarında da onlar mı yazıyorlar?
48-- Artık Rabbinin hüküm vermesi için sabret! Balığın dostu Yûnus gibi olma! Hani o, hıçkırıktan boğulur bir halde yakarmıştı.
49-- Eğer ona, Rabbinden bir nimet ulaşmasaydı, horlanmış bir halde cascavlak bir yere atılırdı.
50-- Fakat Rabbi onu seçip yüceltti ve barışseverlerden yaptı.
51-- O küfre sapanlar, Zikir'i/Kur'an'ı işittiklerinde az kalsın gözleriyle seni devireceklerdi. "Bu tam bir cinlidir." diyorlardı.
52-- Oysaki o Zikir/Kur'an âlemler için bir öğütten başka şey değildir.
 
 
MÜZZEMMİL SURESİ
(73/3. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Ey örtüsüne bürünen!
2-- Geceleyin kalk! Kısa bir süre hariç,
3-- Gecenin yarısını ayakta ol yahut bundan biraz eksilt!
4-- Yahut buna biraz ekle! Ve Kur'an'ı ağır ağır, düşüne düşüne oku!
5-- Doğrusu, biz senin üzerine ağır bir söz bırakacağız.
6-- Şu bir gerçek ki, yeni bir oluşa koyulmak üzere geceleyin kalkan, yer tutma bakımından daha güçlü, söz bakımından daha etkilidir.
7-- Kuşkusuz, gündüz boyu senin için uzun bir dolaşma/yoğun bir uğraş vardır.
8-- Rabbinin adını an ve tebettül et, tüm benliğinle ona yönel!
9-- Doğunun ve batının Rabbidir O. Tanrı yoktur O'ndan başka. O'nu vekil et!
10-- Onların söylediklerine sabret! Ve güzelce ayrıl onlardan.
11-- Benimle, o nimete boğulmuş yalanlayıcıları baş başa bırak. Birazcık süre tanı onlara.
12-- Bizim yanımızda bukağılar var, cehennem var.
13-- Boğazdan zor geçen bir yiyecek, korkunç bir azap var,
14-- O günde ki yer ve dağlar sarsılır ve dağlar eriyip akan bir kum yığınına dönüşür.
15-- Biz size, üstünüze tanık olan bir resul gönderdik. Tıpkı Firavun'a bir resul gönderdiğimiz gibi.
16-- Ama Firavun, resule isyan etti de biz onu korkunç bir tutuşla tutuverdik.
17-- Eğer küfrederseniz, çocukları ak saçlı ihtiyarlara çeviren o günden nasıl korunacaksınız?
18-- Gök bile o yüzden parçalanır. O'nun vaadi gerçekleşmiştir.
19-- Bu, bir öğüt verici, düşündürücüdür. Dileyen, Rabbine doğru, bir yol edinir.
20-- Hiç kuşkun olmasın, Rabbin senin durumunu biliyor. Gecenin üçte ikisinden daha azını, yarısını, üçte birini ayakta geçiriyorsun. Seninle beraber olanlardan bir grup da öyle. Allah, geceyi de gündüzü de bir ölçüye bağlamıştır. Sizin onu kuşatamayacağınızı bildi de size tövbe nasip etti. O halde Kur'an'dan, kolay geleni okuyun. Sizden hastalar olacağını bildi. Bir kısmının yeryüzünde dolaşıp Allah'ın lütfundan bir şeyler isteyeceklerini, diğer bir kısmının da Allah yolunda çarpışacaklarını bildi. O halde Kur'an'dan, kolay geleni okuyun! Namazı kılın! Zekâtı verin. Güzel bir ödünçle Allah'a ödünç verin! Öz benlikleriniz için önden gönderdiğiniz iyiliğin, Allah katında hayrını daha çok, ödülünü daha büyük olarak bulacaksınız. Allah'tan af dileyin. Hiç kuşkusuz, Allah çok affedici, çok esirgeyicidir.
 
 
MÜDDESSİR SURESİ
(74/4. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Ey örtüsüne bürünen!
2-- Kalk da uyar!
3-- Rabbinin yüceliğini duyur!
4-- Temizle giysini!
5-- Uzaklaştır kendinden pisliği!
6-- Çok bularak başa kakma yaptığın iyiliği!
7-- Ve yalnız Rabbin için dayanıklı kıl benliği!
8-- O boruya üfürüldüğünde,
9-- İşte o gün çok zorlu, çok çetin bir gündür.
10-- Küfre batmışlar için hiç de kolay değildir.
11-- Benimle, yarattığım kişiyi baş başa bırak!
12-- Hesapsız bir mal verdim ona.
13-- Göz doyurucu oğullar verdim.
14-- Alabildiğine imkânlar döşedim onun için.
15-- Tüm bunlardan sonra hırs ile daha da artırmamı istiyor.
16-- Hayır, iş sanıldığı gibi değil! O, bizim ayetlerimize karşı bir inatçı kesildi.
17-- Ben onu dik bir yola süreceğim.
18-- Derin derin düşündü o; ölçtü-biçti.
19-- Kahrolası, nasıl bir ölçü kullandı!
20-- Bir kez daha kahrolası, nasıl bir ölçü kullandı?!
21-- Sonra baktı.
22-- Sonra yüzünü buruşturdu, kaşlarını çattı.
23-- Sonra arkasını döndü ve böbürlendi.
24-- Şöyle dedi: "Bu, rivayet edilerek gelen bir büyüden başka şey değil."
25-- "İnsan sözünden başka bir şey değil bu."
26-- Onu Sekar'a fırlatacağım.
27-- Bilir misin nedir Sekar?
28-- Ortada bir şey bırakmaz, hiçbir şeyi görmezlik etmez o.
29-- İnsan için tablolar/levhalar/ekranlar sunandır o.
30-- Üzerinde ondokuz vardır onun.
31-- Biz, cehennem yâranını hep melekler yaptık. Ve biz, onların sayılarını da küfre saplananlar için bir imtihandan başka şey yapmadık. Ta ki, kendilerine kitap verilenler iyice ve apaçık bilsinler. İman etmiş olanların imanı artsın. Kendilerine kitap verilmiş olanlarla iman sahipleri kuşkuya düşmesin. Kalplerinde hastalık olanlarla küfre sapmış bulunanlar da; "Allah bununla neyi örneklendirmek istiyor?" desinler. İşte böyle. Allah, dilediğini/dileyeni saptırır, dilediğini/dileyeni de doğruya ve güzele kılavuzlar. Rabbinin ordularını ancak O bilir. Bu, insan için bir öğüt verici ve düşündürücüden başka şey değildir.
32-- Hayır, sandıkları gibi değil! Andolsun Ay'a,
33-- Andolsun geceye, sırtını döndüğünde;
34-- Andolsun sabaha, ağarıp ışıdığında,
35-- Ki o gerçekten en büyüklerden biridir.
36-- İnsan için bir uyarıcıdır.
37-- Sizden, öne geçmek yahut arkaya kalmak/erken davranmak yahut gecikmek isteyen için.
38-- Her benlik öz kazancının bir karşılığıdır.
39-- Uğur ve bereket yâranı müstesna.
40-- Bahçelerdedirler. Birbirlerine soruyorlar,
41-- Suçlular hakkında:
42-- "Sizi Sekar'a sürükleyen nedir?"
43-- Cevap verdiler: "Namaz kılıp dua edenlerden değildik."
44-- "Yoksulu yedirip doyurmuyorduk."
45-- "Boş lâkırdılara dalanlarla dalar giderdik."
46-- "Din gününü yalanlıyorduk."
47-- "Nihayet, tartışılmaz ve karşı çıkılmaz bilgi önümüze dikildi."
48-- Artık yarar sağlamaz onlara şefaatçilerin şefaati.
49-- Ne oluyor onlara da öğüt verip düşündüren şeyden yüz çeviriyorlar?
50-- Sağa-sola kaçışan yaban eşekleri gibidirler,
51-- Arslandan ürkmüşlerdir.
52-- İçlerinden her kişi de istiyor ki, kendisine açılıp saçılmış sayfalar verilsin.
53-- Hayır, öyle şey olmaz! Doğrusu şu ki, âhiretten korkmuyorlar.
54-- Hayır, iş, sandıkları gibi değil! O bir öğüt verici/bir düşündürücüdür.
55-- Dileyen düşünür onu, öğüt alır.
56-- Ve onlar, Allah'ın dilediği dışında, öğüt alamazlar. Sakındırmaya ve affetmeye ehil olan O'dur.
 
 
FÂTİHA SURESİ
(1/5. sure)
 
1-- Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
2-- Hamd, âlemlerin Rabbi Allah'adır.
3-- Rahman'dır, Rahîm'dir O.
4-- Din gününün Mâlik'i, sultanıdır O...
5-- Yalnız sana ibadet ederiz ve yalnız senden yardım dileriz.
6-- Dosdoğru giden yola ilet bizi...
7-- Kendilerine nimet verdiklerinin, üzerlerine gazap dökülmemişlerin, karanlık ve şaşkınlığa saplanmamışların yoluna...
 
 
TEBBET SURESİ
(111/6. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elleri kurusun Ebu Leheb'in; zaten kurudu ya!
2-- Ne malı kurtardı onu ne de kazandığı.
3-- Alevli bir ateşe yaslanacaktır o;
4-- Karısı da,
5-- Odun hamalı olarak. Gerdanında bir ip olacaktır onun, en sağlam fitillisinden...
 
 
TEKVÎR SURESİ
(81/7. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Güneş büzülüp dürüldüğünde,
2-- Yıldızlar ışıklarını yitirdiğinde,
3-- Dağlar yürütüldüğünde,
4-- O bakmaya kıyılmayan develer kendi hallerine bırakıldığında,
5-- Vahşi hayvanlar bir araya toplandığında,
6-- Denizler kaynatıldığında,
7-- Benlikler çiftleştirildiğinde,
8-- O diri diri gömülen kız çocuğuna sorulduğunda,
9-- Hangi günah yüzünden öldürüldü diye!
10-- Sayfalar açılıp göz önüne konduğunda,
11-- Göğün örtüsü soyulup indirildiğinde,
12-- Cehennem kızıştırıldığında,
13-- Cennet yaklaştırıldığında,
14-- Her benlik, önceden ne hazırlamışsa bilmiş olacaktır.
15-- Hayır, iş onların sandığı gibi değil! Andolsun o sinip gizlenenlere,
16-- Akıp akıp giderek yuvasına girenlere,
17-- Beriye geldiği ve geriye döndüğü zaman geceye,
18-- Ve soluyarak açıldığı zaman sabaha,
19-- Ki o, çok değerli bir elçinin sözüdür.
20-- Çok güçlüdür o elçi. Arş sahibinin katında saygındır.
21-- İtaat edilir orada kendisine, emindir.
22-- Ve arkadaşınız bir cin çarpmış değildir.
23-- Andolsun ki o, onu apaçık ufukta gördü.
24-- O, gayb konusunda cimri değildir.
25-- Ve o, kovulmuş şeytanın sözü değildir.
26-- Hal böyle iken nereye gidiyorsunuz?
27-- O, âlemlere bir öğütten başka şey değildir.
28-- İçinizden, dosdoğru yürümek isteyen için.
29-- Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe, siz dileyemezsiniz!
 
 
A'LÂ SURESİ
(87/8. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Rabbinin o yüce adını tespih et!
2-- O ki yarattı, düzene koydu,
3-- O ki miktarını, şeklini belirledi, yolunu çizip aydınlattı.
4-- O ki otlağı çıkardı,
5-- Sonra da onu sellerin sürüklediği morarmış bir atık haline getirdi.
6-- Seni okutacağız da artık unutmayacaksın.
7-- Allah'ın dilediği müstesna. O, açıklananı da gizleneni de bilir.
8-- Sana, en kolay olanı kolaylaştıracağız.
9-- Eğer hatırlatmak yarar sağlarsa hatırlat/öğüt ver!
10-- İçine ürperti düşen, öğüt alacaktır.
11-- İçi kararmış bedbaht ise ondan kaçınacaktır.
12-- En büyük ateşe girer o.
13-- Sonra orada ne ölür ne de hayat bulur.
14-- Benliğini arındıran/zekât veren, kurtuluşa gerçekten ermiştir.
15-- Rabbinin adını anmış, namaz kılıp dua etmiştir o.
16-- Doğrusu şu ki, siz şu iğreti hayatı yeğliyorsunuz.
17-- Oysaki sonraki hayat daha mutlu, daha kalıcıdır.
18-- Hiç kuşkusuz, bu Kur'an, ilk sayfalarda da elbette vardır.
19-- İbrahim'in ve Mûsa'nın sayfalarında.
 
 
LEYL SURESİ
(92/9. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun bürüyüp örttüğü zaman geceye,
2-- Ve parıldadığı zaman gündüze,
3-- Andolsun erkeği de dişiyi de yaratana,
4-- Ki sizin emek ve gayretiniz mutlaka dağınık ve parça parçadır.
5-- Kim verir ve sakınırsa,
6-- Ve güzeli doğrularsa,
7-- Biz ona, en kolay olanı kolaylayacağız.
8-- Ama kim cimriliğe sapar ve kendisini tüm ihtiyaçların üstünde görür,
9-- Ve güzelliği yalanlarsa,
10-- Biz onu, en zor olana sevk edeceğiz.
11-- Aşağı yuvarlandığında malı onu kurtarmayacaktır.
12-- Doğruya ve güzele kılavuzlamak sadece bizim işimizdir.
13-- Sonrası da öncesi de sadece bizimdir.
14-- Ben sizi, köpürerek yanan bir ateşe karşı uyardım.
15-- Sadece karanlık ruhlu azgın girer ona.
16-- Yalanlamış, sırtını dönmüştü o.
17-- İyice sakınan da ondan uzak tutulur.
18-- O ki, temizlenip arınsın diye malını verir.
19-- Onun katında hiç kimsenin, karşılığı verilecek bir nimeti yoktur/hiç kimsenin ona, karşılık olarak verilecek bir nimeti yoktur.
20-- Yüceler yücesi Rabbinin yüzünü özleyip istemek için veren hariç.
21-- Yakında mutlaka hoşnut olacaktır.
 
 
FECR SURESİ
(89/10. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun tan yerinin ağarma vaktine,
2-- On geceye,
3-- Çifte ve teke,
4-- Yola koyulduğu zaman geceye,
5-- Nasıl, bunlarda akıl sahibi için bir yemin var mı?
6-- Görmedin mi ne yaptı Rabbin Âd kavmine?
7-- Sütunlarla dolu İrem'e,
8-- Ki beldeler içinde onun benzeri yaratılmamıştı.
9-- Ve ne yaptı vadide kayaları oyan Semûd kavmine?
10-- Ve kazıklar sahibi Firavun'a.
11-- Bunlar, ülkelerde azıp zulmetmişlerdi.
12-- Ve oralarda bozgunu çoğaltmışlardı.
13-- Bu yüzden Rabbin, üzerlerine azap kamçısını yağdırıverdi.
14-- Çünkü Rabbin tam gözetleme yerindedir/tam bir biçimde gözetlemektedir.
15-- İnsan böyledir; Rabbi kendisini deneyip de ona cömert davranır, nimet yağdırırsa: "Rabbim bana ikramda bulundu!" der.
16-- Ama Rabbi onu sıkıntıya uğratıp rızkını ölçüye bağlarsa: "Rabbim bana ihanet etti!" der.
17-- Doğrusu şu ki, siz yetime ikramda bulunmuyorsunuz.
18-- Yoksulun doyurulmasını teşvik etmiyorsunuz.
19-- Mirasını derleyip toplayıp yiyorsunuz.
20-- Malı, devşirip depolatacak bir sevgiyle seviyorsunuz.
21-- İş böyle gitmeyecektir! Yer birbirine çarpılıp dümdüz hale getirildiğinde,
22-- Rabbin gelip melekler saf saf dizildiğinde,
23-- O gün cehennem de getirilir. İşte o gün düşünüp anlar insan. Ama düşünüp hatırlamanın ona ne yararı var!
24-- Der ki: "Keşke şu hayatım için önden bir şeyler gönderseydim."
25-- O gün hiç kimse O'nun azabı gibi azap edemez.
26-- Ve hiç kimse O'nun vurduğu bağ gibi bağ vuramaz.
27-- Ey sükûna kavuşmuş benlik!
28-- Dön Rabbine, razı etmiş ve razı edilmiş olarak!
29-- Gir kullarımın arasına!
30-- Gir cennetime!
 
 
DUHA SURESİ
(93/11. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun kuşluk vaktine,
2-- Gelip oturduğu vakit geceye ki,
3-- Rabbin seni terk etmedi, sana darılmadı da.
4-- Sonrası, senin için öncesinden elbette ki daha mutlu ve kutlu olacaktır.
5-- Rabbin sana verecek de sen hoşnut olacaksın!
6-- O seni bir yetim olarak bulup da barınağa kavuşturmadı mı?
7-- Seni şaşırmış olarak bulup da kılavuzluğunu üstlenmedi mi?
8-- Seni aile geçindirme zorluğu içinde bulup da zengin etmedi mi?
9-- O halde, yetimi örseleme,
10-- Yoksulu/dilenciyi azarlama!
11-- Ve Rabbinin nimetini söz ve fiillerinle dile getir!
 
 
İNŞİRAH SURESİ
(94/12. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Açıp genişletmedik mi senin göğsünü?!
2-- İndirmedik mi üzerinden ağır yükünü?!
3-- Ki o, belini çatırdatmıştı senin.
4-- Ve yüceltmedik mi senin şanını?!
5-- Demek ki, zorluğun yanında bir kolaylık mutlaka var!
6-- Zorluğun yanında bir kolaylık muhakkak var!
7-- O halde, boşalır boşalmaz yeni bir işe koyulup yorul!
8-- Ve yalnız Rabbine yönelip doğrul!
 
 
ASR SURESİ
(103/13. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun zamana/çağa/gündüzün iki ucuna/sabah namazına/ikindi vaktine/Asrısaadet'e ki,
2-- İnsan, gerçekten tam bir hüsran içindedir!
3-- İnanıp hayra ve barışa yönelik işler yapanlar, birbirlerine hakkı önerenler, birbirlerine sabrı önerenler müstesnadır.
 
 
ÂDİYÂT SURESİ
(100/14. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun soluyuşlarıyla ses çıkararak koşanlara/nefes nefese saldıranlara,
2-- Çakıp çakıp ateş çıkaranlara,
3-- Sabahleyin akın edenlere/baskın yapıp toprak fethedenlere,
4-- Derken, onunla toz duman çıkaranlara,
5-- Derken, onunla bir topluluğun ortasına dalanlara ki,
6-- İnsan, Rabbine karşı gerçekten çok nankördür!
7-- Ve kendisi de buna iyiden iyiye tanıktır.
8-- O, mal ve servet arzusu yüzünden alabildiğine katıdır.
9-- Bilmez mi ki o, kabirler içindekiler dışarı fırlatıldığında,
10-- Göğüslerin içindekiler derlenip toplandığında,
11-- Hiç kuşkusuz, o gün, Rableri onlardan iyice haberdar olacaktır.
 
 
KEVSER SURESİ
(108/15. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hiç kuşkusuz, biz verdik sana Kevser'i/iyilik, bereket, mutluluk, güzellik ve aydınlığın tükenmezini.
2-- O halde, sen de Rabbin için namaz kıl ve kurban kes!
3-- Kuşkun olmasın ki ebter/soyu kesik, seni kötüleyenin ta kendisidir!
 
 
TEKÂSÜR SURESİ
(102/16. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Aldatıp oyaladı o çokluk yarışı sizleri,
2-- Öyle ki, ziyaret edip saydınız kabirleri.
3-- Ama iş öyle değil; yakında bileceksiniz!
4-- Hayır, hayır! İş öyle değil! Yakında bileceksiniz.
5-- İş, sizin bildiğiniz gibi değil! Ne olurdu, şaşmaz ve aldatmaz bir bilgiyle bilseydiniz!
6-- Yemin olsun, o cehennemi mutlaka göreceksiniz!
7-- Yine yemin olsun, onu gözünüzle apaçık göreceksiniz!
8-- Sonra o gün, nimetten kesinlikle sorguya çekileceksiniz!
 
 
MAUN SURESİ
(107/17. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Gördün mü o, dini yalan sayanı?
2-- İşte odur yetimi itip kakan;
3-- Yoksulu doyurmayı özendirmez o.
4-- Vay haline o namaz kılanların ki,
5-- Namazlarından gaflet içindedir onlar!
6-- Riyaya sapandır onlar/gösteriş yapanlar.
7-- Ve onlar, kamu hakkına/yardıma/zekâta/iyiliğe engel olurlar.
 
 
KÂFİRÛN SURESİ
(109/18. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- De ki: "Ey nankör kâfirler!
2-- Kulluk etmem sizin kulluk ettiğinize.
3-- Siz de ibadet etmezsiniz benim ibadet ettiğime.
4-- Kul değilim sizin taptığınıza,
5-- Ve ibadet edenler değilsiniz benim ibadet ettiğime.
6-- Sizin dininiz size, benim dinim bana!"
 
 
FİL SURESİ
(105/19. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Görmedin mi ne yaptı Rabbin fil yâranına?!
2-- Tuzaklarını boşa çıkarmadı mı onların?
3-- Gönderdi üzerlerine sürüler halinde kuş,
4-- Atıyorlardı onlara kurumuş çamurdan damgalı taş.
5-- Nihayet, onları yenik ekin yaprağına çevirdi.
 
 
FELAK SURESİ
(113/20. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- De ki: "Yarılan karanlıktan çıkan sabahın Rabbine/yarılışlardan fışkıran oluşun Rabbine sığınırım!
2-- Yarattıklarının şerrinden,
3-- Çöktüğü zaman karanlığın/gelip çattığı zaman göz perdelenmesinin/tutulduğu zaman ayın/battığı zaman güneşin/taştığı zaman şehvetin/soktuğu zaman yılanın/ümit kırdığı zaman musibetin şerrinden!
4-- Düğümlere üfleyip tüküren üfürükçülerin şerrinden!
5-- Kıskandığı zaman hasetçilerin şerrinden..."
 
 
NÂS SURESİ
(114/21. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- De ki: "İnsanların Rabbine sığınırım!
2-- İnsanların yöneticisine, yönlendiricisine,
3-- İnsanların ilâhına;
4-- Kıvrılıp kıvrılıp saklanan, sinip sinip gizlenen vesvesenin/o sinsi, o aldatıcı şeytanın şerrinden,
5-- İnsanların göğüslerine kuşkular, kuruntular sokar o;
6-- Cinlerden de olur, insanlardan da!"
 
 
İHLÂS SURESİ
(112/22. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- De ki: O, Allah'tır; Ahad'dır, tektir!
2-- Allah'tır; Samed'dir/tüm ihtiyaçların, niyetlerin, övgülerin, yakarışların yöneldiği tek kuvvettir!
3-- Ne doğurmuştur O, ne doğurulmuştur!
4-- Hiç kimse onun dengi ve benzeri olmamıştır, olamaz!
 
 
NECM SURESİ
(53/23. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun inip çıktığı zaman yıldıza/fışkırıp çıktığı zaman çimene/süzülüp aktığı zaman Ülker yıldızına/aşağı indiği zaman o parçalar halinde ağır ağır gelene,
2-- Ki arkadaşınız ne saptı ne de azdı.
3-- O; kuruntudan, keyfinden konuşmuyor.
4-- İndirilmiş bir vahiyden başkası değildir o.
5-- Kuvvetleri çok müthiş olan belletip öğretti onu ona.
6-- Akıl, güzellik ve güç sahibidir. Doğrulup dikildi.
7-- En yüksek ufuktadır o.
8-- Sonra iyice yaklaştı ve sarktı,
9-- İki yayın beraberliği gibi, belki ondan da yakındı.
10-- Böylece vahyetti kuluna vahyettiğini.
11-- Kalp yalanlamadı gördüğünü.
12-- Onun gördüğü şey hakkında kuşkuya düşüp onunla çekişiyor musunuz?
13-- Andolsun ki onu bir başka inişte de görmüştü.
14-- Son sınır ağacı, Sidretül Münteha yanında.
15-- O ağacın yanındadır sığınılacak bahçe.
16-- O vakit kuşatıp sarıyordu Sidre'yi kuşatıp saran,
17-- Göz ne kayıp şaştı ne azıp haddi aştı.
18-- Andolsun ki Rabbinin en büyük ayetlerinden bir kısmını gördü.
19-- Gördünüz mü Uzza'yı, Lât'ı.
20-- Ve ötekini, üçüncüsü olan Menât'ı?
21-- Erkek size, dişi Allah'a mı?
22-- İşte bu, insafsız bir bölüştürme.
23-- Bunlar, sizin ve atalarınızın taktığı isimlerden başka şeyler değildir. Onlar hakkında Allah bir kanıt indirmemiştir. Onlar, sadece sanıya, bir de nefislerin hoşlandığı şeylere uyuyorlar. Andolsun, onlara hidayet Rablerinden gelmiştir.
24-- İnsan için, her özleyip hayal ettiği var mı acaba?
25-- Sonrası da öncesi de/âhiret de dünya da Allah'ındır.
26-- Göklerde nice melekler var ki, şefaatları hiçbir işe yaramaz. Allah'ın, dilediği ve hoşnut olduğu kimse için izin vermesinden sonraki durum müstesna.
27-- O âhirete inanmayanlar, meleklere mutlaka dişilerin adlarını takarlar.
28-- Onların bu konuda hiçbir bilgisi yoktur. Yalnızca sanıya uyuyorlar. Sanı ise haktan hiçbir şey kazandırmaz.
29-- Bizim Zikrimiz'den/Kur'an'dan yüz çeviren ve iğreti dünya hayatından başka bir şey istemeyen kimseden, sen de yüz çevir.
30-- Onların, ilimden ulaşacakları şey işte budur. Kuşkusuz, yolundan sapmış olanı Rabbin çok iyi bilir. Hidayet üzere yürüyeni de en iyi O bilir.
31-- Göklerde ne var yerde ne varsa Allah'ındır. Bu, Allah'ın; yaptıklarıyla kötülük sergileyenleri cezalandırması, güzel davranıp güzel düşünenleri de güzellikle ödüllendirmesi içindir.
32-- O güzellik sergileyenler, günahın büyüklerinden ve iğrençliklerden çekinip kaçınırlar. Bazı küçük sürçmeler hariç. Hiç kuşkusuz, senin Rabbin affı geniş olandır. Sizi en iyi bilen O'dur: Hem sizi topraktan oluşturduğu zaman hem de annelerinizin karınlarında ceninler halinde bulunduğunuz zaman. O halde nefislerinizi temize çıkarmayın. Korunanın kim olduğunu O daha iyi bilir.
33-- O yüz geri döneni gördün mü?
34-- Azıcık verdi, sonra inatla sıkıca tuttu.
35-- Gaybın bilgisi onun yanında da o mu görüyor?
36-- Yoksa haber verilmedi mi ona, Mûsa'nın sayfalarındakiler?
37-- Ve o çok vefalı İbrahim'in sayfalarındakiler...
38-- Gerçek şu ki, hiçbir günahkâr bir başka günahkârın yükünü sırtlamaz.
39-- Gerçek şu ki, insan için çalışıp didindiğinden başkası yoktur.
40-- Ve onun çalışıp didinmesi yakında görülecektir.
41-- Sonra karşılığı kendisine hiç eksiksiz verilecektir.
42-- Hiç kuşkusuz, son varış Rabbinedir.
43-- Hiç kuşkusuz, güldüren de O'dur, ağlatan da...
44-- Hiç kuşkusuz, öldüren de O'dur, dirilten de...
45-- Hiç kuşkusuz, iki çifti, erkeği ve dişiyi yaratan O'dur;
46-- Meni halinde atıldığı zaman bir spermden...
47-- Hiç kuşkusuz, o ikinci oluşum da O'nun işidir.
48-- Hiç kuşkusuz, zenginlik veren de O'dur, nimete boğan da...
49-- Hiç kuşkusuz, Şi'ra yıldızının/şuurlanmanın Rabbi de O'dur.
50-- Hiç kuşkusuz, daha önceden gelmiş olan Âd'ı helâk etti.
51-- Semûd'u da. Böylece geriye bir şey bırakmadı.
52-- Daha önce de Nûh kavmini. Çünkü onlar, evet onlar zulmettiler, azdılar.
53-- Altı üstüne gelmiş kentleri de yere geçirdi O.
54-- Sarıp doladı onlara, sarıp doladığını.
55-- Peki, Rabbinin nimetlerinden hangisinde kuşkuya düşüyorsun?
56-- Bu da ilk uyarıcılar gibi bir uyarıcıdır.
57-- Yaklaşmakta/yaklaşacak olan yaklaştı.
58-- Onu Allah'tan başka kaldıracak/uzaklaştıracak yok.
59-- Şimdi siz bu sözden mi hayrete düşüyorsunuz?
60-- Gülüyorsunuz, ağlamıyorsunuz.
61-- Ve siz, kibirlenip kafa tutarak sersemce somurtuyorsunuz.
62-- Artık Allah için secdeye kapanın, O'na kulluk/ibadet edin!
 
 
ABESE SURESİ
(80/24. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Yüzünü ekşitti ve öteye döndü;
2-- Yanına kör adam geldi diye.
3-- Nereden bilirsin, belki de o arınıp temizlenecek.
4-- Belki de düşünüp taşınacak da öğüt kendisine yarayacak.
5-- O, kendisini her türlü ihtiyacın üstünde görene gelince,
6-- Ki sen ona yöneliyorsun;
7-- Sana ne onun arınmasından!
8-- O, koşarak sana gelen var ya;
9-- Odur içine ürperti düşen.
10-- Sen ona aldırmazlık ediyorsun.
11-- Hayır, hiç de öyle değil! O, bir düşündürücüdür.
12-- Dileyen onu düşünüp öğüt alır.
13-- Kutsanan/bereketli sayfalardadır o.
14-- Yüceltilen, tertemiz sayfalarda,
15-- Yazıcıların ellerinde;
16-- Ak-pak, mübarek yazıcıların.
17-- Kahrolası insan, ne kadar da nankördür!
18-- Hangi şeyden yarattı onu?
19-- Bir spermden! Yarattı onu, ölçülendirip-biçimlendirdi.
20-- Sonra, yolu kolaylaştırdı kendisine,
21-- Sonra öldürdü onu, kabre koydurdu.
22-- Sonra dilediği zaman diriltip ortaya çıkardı onu.
23-- Hayır, hayır! O, O'nun kendisine emrettiğini hiç yerine getirmedi.
24-- Haydi, bakıversin insan, kendi yiyeceğine!
25-- Biz suyu döktük de döktük.
26-- Sonra toprağı yardık da yardık.
27-- Ardından yeryüzünde dâneler bitirdik.
28-- Üzümler, yoncalar vücuda getirdik.
29-- Zeytinlikler, hurmalıklar oluşturduk.
30-- Gür çimenli, bol ağaçlı bahçeler.
31-- Meyve, otlak, sebze yetiştirdik;
32-- Sizin ve hayvanlarınızın yararına.
33-- Şiddetle çarpanın çıkardığı korkunç ses geldiğinde,
34-- Bir gün ki o, kişi öz kardeşinden kaçar,
35-- Öz annesinden, öz babasından,
36-- Eşinden, oğullarından kaçar.
37-- O gün onlardan her kişinin kendisine yetecek bir uğraşı vardır.
38-- Yüzler vardır o gün, pırıl pırıl.
39-- Gülen, müjdelerle parıldayan yüzler.
40-- Ve yüzler vardır o gün toza-toprağa bulanmış.
41-- Tozu-toprağı da bir is bürümüştür.
42-- İşte bunlardır küfre sapanlar, kötülüğe batanlar.
 
 
KADİR SURESİ
(97/25. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Biz o Kur'an'ı, Kadir gecesinde indirdik.
2-- Kadir gecesinin niteliğini sana gösteren nedir?
3-- Kadir gecesi bin aydan daha hayırlıdır!
4-- Melekler ve Rûh, Rablerinin izniyle o gecede her iş için iner de iner!
5-- Bir esenlik ve huzur vardır; sürüp gider o, tan yeri ağarıncaya kadar!
 
 
ŞEMS SURESİ
(91/26. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun Güneş'e ve ışığının parladığı kuşluk vaktine,
2-- Onu izlediğinde Ay'a,
3-- Onu iyice açtığı vakit gündüze,
4-- Ve onu sarıp sarmaladığı zaman geceye.
5-- Göğe ve onu kurana,
6-- Yere ve onu döşeyene.
7-- Nefse ve onu düzgün bir biçimde şekillendirene.
8-- Ardından da ona bozukluğunu ve takvasını ilham edene ki,
9-- Benliği temizleyip arındıran, gerçekten kurtulmuştur.
10-- Onu kirletip örtense kayba uğramıştır.
11-- Semûd kavmi, azgınlığı yüzünden yalanladı.
12-- En haydutları ortaya fırladığı zaman,
13-- Allah'ın elçisi onlara şöyle demişti: "Allah'ın devesini ve onun su içme hakkını koruyun."
14-- Fakat elçiye inanmadılar da deveyi devirip boğazladılar. Bunun üzerine, Rableri onların günahlarını kendi başlarına geçirdi de o yurdu dümdüz etti.
15-- Allah, işin sonundan korkacak değil ya!
 
 
BÜRÛC SURESİ
(85/27. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun, o burçlarla dolu göğe,
2-- O vaat olunan güne,
3-- Tanıklık edene, tanıklık edilene/seyredene, seyredilene,
4-- Ki gebertildi o hendekçi grup/o kamçıları hendek gibi iz bırakan herifler.
5-- O tutuşturulan ateşin adamları,
6-- Onlar onun başında oturmuşlardı.
7-- Ve hepsi, müminlere yaptıklarını seyrediyorlardı.
8-- Onlardan sadece, Azîz ve Hamîd Allah'a iman ettikleri için öç alıyorlardı.
9-- O Allah ki, göklerin ve yerin mülkü kendisinindir. Allah her şeye tanıktır.
10-- Şu bir gerçek ki, inanan erkeklerle inanan kadınlara işkence edip sonra da tövbe etmemiş olanlar için, cehennem azabı vardır. Onlar için yangın azabı da vardır.
11-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlara gelince onlar için, altlarından ırmaklar akan cennetler vardır. Büyük başarı işte budur.
12-- Hiç kuşkusuz, Rabbinin yakalayışı/çarpışı çok şiddetlidir.
13-- İlk yaratan da O'dur, tekrar yaratan da O'dur!
14-- Gafûr O'dur, Vedûd O!
15-- Arşın sahibidir; Mecîd'dir, şanı yüce olandır!
16-- İstediğini hemen yapandır.
17-- Geldi mi sana orduların haberi?
18-- Yani Firavun ve Semûd'un?
19-- Gerçek şu ki, inkâr edenler bir yalanlama içindedirler.
20-- Allah ise onları arkalarından kuşatmış bulunuyor.
21-- İş onların iddialarının aksinedir! O, çok yüce bir Kur'an'dır.
22-- Korunmuş bir levhada/Levh-i Mahfûz'dadır.
 
 
TÎN SURESİ
(95/28. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun incire, zeytine,
2-- Tûr-i Sîna'ya,
3-- Ve şu güvenli kente ki,
4-- Biz insanı, gerçekten en güzel bir biçimde yarattık.
5-- Sonra da onu düşüklerin en düşüğüne/aşağıların en aşağısına çevirip attık.
6-- İman edip hayra ve barışa yönelik iş üretenler müstesna. Bunlar için kesintisiz bir ödül vardır.
7-- Böyle iken dini sana ne yalanlatır?
8-- Allah, yargıçların en güzel hüküm vereni değil mi?
 
 
KUREYŞ SURESİ
(106/29. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Kureyş'i alıştırıp ısındırdığı için,
2-- Onları kış ve yaz yolculuğuna alıştırdığı için,
3-- Bu evin Rabbine ibadet etsinler!
4-- O ki, onları doyurup kurtardı açlıktan ve kendilerini güvene çıkardı korkudan.
 
 
KAARİA SURESİ
(101/30. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- O Kaaria, o şiddetli ses çıkararak çarpan.
2-- Nedir Kaaria?
3-- Kaaria'nın ne olduğunu sana bildiren nedir?
4-- O gün insanlar, çırpınarak yayılmış pervaneler gibi olurlar.
5-- Dağlar, didilmiş renkli yün gibi olur.
6-- İşte o gün, tartıları ağır basan kişi,
7-- Evet o kişi, hoşnutluk verici bir yaşayış içindedir.
8-- Tartıları hafif çekeninse,
9-- Anası, Hâviye'dir.
10-- Onun ne olduğunu sana bildiren nedir?
11-- Kızışmış bir ateştir o!
 
 
KIYAMET SURESİ
(75/31. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hayır, öyle değil! Kıyamet gününe yemin ederim ki,
2-- Öyle değil! Kendisini kınayan benliğe de yemin ederim.
3-- İnsan, kendisinin kemiklerini asla bir araya toplayamayacağımızı mı sanıyor?
4-- Hayır, sandığı gibi değil! Biz onun parmak uçlarını da tam bir biçimde düzenlemeye gücü yetenleriz.
5-- Fakat insan kendi önünde rezillik sergilemeyi ister.
6-- "Kıyamet günü nerede/ne zaman?" diye sorar.
7-- Göz şimşek çaktığında,
8-- Ay tutulduğunda,
9-- Ve Güneş'le Ay bir araya getirildiğinde,
10-- Der ki insan o gün: "Kaçılacak yer nerede?"
11-- Hayır, yok sığınacak yer!
12-- Varıp durulacak yer Rabbinin huzurudur o gün.
13-- Haber verilir insana o gün önden gönderdiği de arkaya bıraktığı da.
14-- Gerçek şu ki insan, öz benliği üzerine yönelmiş keskin ve derin bir bakıştır;
15-- Dökse de ortaya tüm mazeretlerini.
16-- Onu hemen okuyasın diye dilini hareket ettirme.
17-- Onu toplamak ve okumak bize düşer.
18-- O halde, biz onu okuduğumuzda, sen onun okunuşunu izle.
19-- Sonra onu açıklamak da bizim işimiz olacaktır.
20-- Hayır, hayır! Siz hemencecik geleni seversiniz.
21-- Ve sonradan geleceği terk edersiniz.
22-- Yüzler vardır o gün parıltılı,
23-- Rabbine doğru bakan.
24-- Ve yüzler vardır o gün, asık/buruk,
25-- Kendisine, bel kıracak bir hesap yöneleceğini sezinler.
26-- İş, onların sandığı gibi değil! Can, köprücüklere dayandığında,
27-- "Kim var okuyup üfleyecek?" denilir!
28-- Sezinlemiştir ki odur ayrılık.
29-- Dolaşmıştır el-ayak/kol-bacak.
30-- Rabbine doğrudur o gün sevkiyat.
31-- Ne tasdik etti ne yakardı/ne sadaka verdi ne namaz kıldı.
32-- Tam aksine, yalanladı, gerisin geri döndü.
33-- Sonra da çalım sata sata ailesine gitti.
34-- Çok uygundur sana bu belâ, çok uygun!
35-- Evet, çok uygundur sana bu belâ, çok uygun!
36-- İnsan, başıboş bırakılacağını mı sanıyor?
37-- O, dökülen meniden bir sperm değil miydi?
38-- Sonra o, bir çiğnem et oldu da Allah onu yarattı, ardından düzgün bir şekle ulaştırdı.
39-- Nihayet ondan iki çifti, erkeği ve dişiyi vücuda getirdi.
40-- Peki bunu yapan, ölüyü diriltmeye güç yetiremez mi?
 
 
HÜMEZE SURESİ
(104/32. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Yuh olsun arkadan çekiştirenlerin, kaş göz işareti yapıp alay edenlerin tümüne!
2-- O ki, mal biriktirdi, onu saydı da saydı,
3-- Sanır ki, malı sonsuzlaştıracaktır kendisini.
4-- Hayır, iş, sandığı gibi değil! Yemin olsun ki fırlatılıp atılacaktır o kırıp geçirene, yalayıp yutana/Hutame'ye.
5-- Hutame'nin ne olduğunu sana öğreten nedir?
6-- Allah'ın, tutuşturulmuş ateşidir o,
7-- Ki tırmanıp işler yüreklere.
8-- O, onların üzerine kilitlenecektir.
9-- Uzatılmış sütunlar arasında...
 
 
MÜRSELÂT SURESİ
(77/33. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun o ard arda gönderilenlere/meleklere/rüzgârlara/vahyin bölümlerine/kalplere inen doğuşlara,
2-- Esip de büküp devirenlere,
3-- Dağıtıp yayanlara/diriltip harekete getirenlere,
4-- Gerektiği şekilde ayıranlara,
5-- Öğüt ulaştıranlara/Kur'an'ı ulaştıranlara,
6-- Özür yahut uyarı için.
7-- Ki size duyurulmuş olan mutlaka gerçekleşecektir.
8-- Yıldızlar silinip süpürüldüğünde,
9-- Gök yarıldığında,
10-- Dağlar un-ufak edilip savrulduğunda,
11-- Resuller vakte bağlandığında.
12-- Hangi gün için vakte bağlandılar?
13-- Ayrım ve hüküm günü için.
14-- Ayrım ve hüküm gününü sana bildiren nedir?
15-- Yalanlayanların vay haline o gün!
16-- Öncekileri helâk etmedik mi?
17-- Sonra, geriden gelenleri de onların peşlerine takarız.
18-- Biz, suçlulara işte böyle yaparız.
19-- Yalanlayanların o gün vay haline!
20-- Sizi basit bir sudan yaratmadık mı?
21-- Onu dayanıklı karargâhta tuttuk.
22-- Bilinen bir ölçüye/süreye kadar.
23-- Bir ölçüyle yaptık. Ne güzel ölçü koyanlarız biz!
24-- Vay başına o gün, yalanlayanların!
25-- Yeri, bir toplanma zemini yapmadık mı?
26-- Diriler bakımından da ölüler bakımından da.
27-- Orada oturaklı, başını yücelere kaldırmış dağlar oluşturduk. Ve size tatlı bir su içirdik.
28-- Vay haline o gün, yalanlayanların!
29-- Haydi, yalanlamakta olduğunuz şeye gidin!
30-- Haydi, üç çatallı gölgeye gidin!
31-- Ne gölgelendirir ne alevden korur.
32-- Gerçekten o, köşke benzer kıvılcımlar saçar.
33-- O kıvılcım sanki sarımtırak bir halat/bir deve kervanı/bakırdan bir ip gibidir.
34-- Vay haline o gün, yalanlayanların!
35-- Konuşamayacakları gündür bu!
36-- İzin verilmez ki onlara özür dilesinler.
37-- Vay haline o gün, yalanlayanların!
38-- Ayırma günüdür bu! Sizinle öncekileri bir yere topladık.
39-- Eğer bir hileniz/bir tuzağınız varsa, hadi hile yapıp tuzak kurun bana!
40-- Vay haline o gün, yalanlayanların!
41-- Takvaya sarılanlar gölgeler altında, su kaynaklarındadır.
42-- Canlarının çektiği meyvelerle yan yanadırlar.
43-- "Yapıp ürettiklerinize karşılık olarak afiyetle yiyip için."
44-- İşte böyle ödüllendiririz biz, güzellikler sergileyenleri!
45-- Vay haline o gün, yalanlayanların!
46-- Yiyin ve birazcık nimetlenin. Suçlularsınız siz.
47-- Vay haline o gün, yalanlayanların!
48-- Onlara, "rukû' edin!" dendiğinde rukû' etmezler.
49-- Vay haline o gün, yalanlayanların!
50-- Artık bundan sonra hangi hadise/söze iman edecekler?
 
 
KAF SURESİ
(50/34. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Kaf. Şanı yüce, ilâhî cömertlikle dolu Kur'an'a andolsun ki,
2-- İş sanıldığı gibi değil! Kendilerine içlerinden bir uyarıcı geldi diye şaştılar da şöyle dediler o küfre batanlar: "Acayip şey bu!
3-- Ölünce mi, biz toprak olunca mı? Çok uzak bir dönüştür bu."
4-- Toprağın onlardan neyi eksilttiğini pek iyi bilmişizdir biz. Her şeyi saklayıp koruyan bir Kitap var katımızda.
5-- Hayır, hayır! Onlar, hak kendilerine geldiğinde, onu yalanladılar. Şimdi perişan mı perişan bir durum içindedirler.
6-- Bakmadılar mı üstlerindeki göğe ki nasıl kurduk onu, nasıl süsleyip nakışladık?! Yırtığı, çatlağı da yoktur onun.
7-- Yeryüzünü de biz uzatıp yaydık; denge noktaları yerleştirdik ona ve bitirdik onda, bakanları hayran bırakan her türlü çifti.
8-- İbretle bakılası, gönüller açıcı şeyler olarak; hakka yönelen her kula öğüt olarak.
9-- Gökten, kutlu ve bereketli bir su indirdik de onunla bahçeler yeşerttik, hasatlanacak daneler yetiştirdik.
10-- Yüksek yüksek hurma ağaçları büyüttük. Birbirine girmiş kümeler halinde tomurcukları vardır onların.
11-- Kullara rızık olsun diye. Ve o suyla ölü bir beldeye hayat verdik. İşte böyledir topraktan fışkırış.
12-- Onlardan önce Nûh kavmi, Ress halkı, Semûd kavmi yalanlamıştı.
13-- Âd, Firavun ve Lût'un halkı da...
14-- Eyke'liler, Tübba' kavmi de. Hepsi resulleri yalanladı da duyurulan azap hak oldu.
15-- İlk yaratıştan âciz kalıp yorulmuş muyduk? Hayır, yeni bir yaratıştan kuşku içinde olan onlardır.
16-- Yemin olsun ki, insanı biz yarattık. Nefsinin ona neler fısıldadığını da biz biliriz. Biz ona, şah damarından daha yakınız.
17-- Sağında ve solunda oturmuş iki görevli, kayıt yapmaktadır.
18-- Bir söz sarf etmeye dursun, yanındaki gözcü hemen zaptediverir.
19-- Ölüm sarhoşluğu hak olarak geldi. İşte bu, senin kaçıp durduğun şeydir.
20-- Ve sûra üflendi. İşte bu, geleceği vaat edilen gündür.
21-- Her benlik, yanında bir güdücü, bir de tanık olduğu halde gelir.
22-- Andolsun, sen bundan gaflet içindeydin. Ama perdeni üstünden kaldırıverdik. Bugün gözün keskin mi keskin.
23-- Yoldaşı şöyle der: "İşte yanımdaki, hazır!"
24-- Siz, ikiniz! Tüm nankörleri, inatçıları cehenneme atın!
25-- Durmadan hayrı engelleyeni, azgını, işkilciyi...
26-- O ki, Allah'ın yanına başka bir ilâh koydu. Artık atın onu, o şiddetli azabın içine!
27-- Yoldaşı dedi ki: "Rabbimiz, onu ben azdırmadım. Onun kendisi, dönüşü olmayan bir sapıklık içindeydi."
28-- Allah buyurdu: "Huzurumda çekişmeyin! Ben size uyarıyı çok önceden göndermiştim."
29-- "Benim huzurumda söz değiştirilmez ve ben kullara asla zulmetmem."
30-- O gün cehenneme: "Doldun mu?" deriz. O ise: "Daha yok mu?" der.
31-- Ve cennet, takva sahiplerine yaklaştırılmıştır; hiç uzak değildir.
32-- İşte size vaat edilen budur. Allah'a sürekli yönelen, korunması gerekeni koruyan herkese...
33-- Görmediği halde Rahman'dan ürperen ve Allah'a yönelik bir kalp getiren herkese...
34-- Esenlikle girin oraya! Sonsuzlaşma günüdür bu.
35-- Orada onlar için istedikleri her şey var. Katımızda ise dahası da var.
36-- Onlardan önce nice nesilleri helâk ettik ki, vuruş ve tutuşları bunlardan daha zorluydu. Ülkelerde delikler açmışlardı/beldelerde kaçacak delik aradılar/beldeleri boydan boya dolaştılar. Var mı bir kaçacak yer?
37-- Hiç kuşkusuz bunda, kalbi olan yahut tam bir tanık olarak kulak veren için mutlak bir öğüt vardır.
38-- Andolsun, biz gökleri, yeri ve bunlar arasındakileri altı günde yarattık. Ve bize hiçbir yorgunluk dokunmadı.
39-- Artık onların söylediklerine sabret ve güneşin doğuşundan önce de batışından önce de Rabbinin hamdiyle tespih et!
40-- Gecenin bir kısmında ve secdelerin arkalarından O'nu tespih et!
41-- Haykıranın çok yakın bir yerden sesleneceği günü dinle.
42-- O gün o müthiş sesi hak olarak dinleyecekler. Ortaya çıkış/diriliş günüdür bu.
43-- Biz, evet biz hayat veriyoruz, biz öldürüyoruz. Ve dönüş yalnız bizedir.
44-- O gün, yer çatır çatır yarılıp onlardan çabucak uzaklaşır. Bu yalnız bizim için kolay olan bir haşretmedir.
45-- Biz onların neler söylediklerini çok iyi biliyoruz. Sen onların üstüne bir zorba değilsin. O halde, benim tehdidimden korkanlara sadece Kur'an'la öğüt ver.
 
 
BELED SURESİ
(90/35. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Yemin ederim bu kente ki, iş onların sandığı gibi değildir!
2-- Sen bu kente mahremsin/bu kente gireceksin.
3-- Ve doğurana ve doğurduğuna da yemin olsun ki,
4-- Biz insanı gerçekten bir sıkıntı ve zorluk içinde yarattık.
5-- O sanıyor mu ki, hiç kimse ona asla güç yetiremeyecektir!
6-- "Yığınlarla mal telef ettim!" diyor.
7-- Hiç kimsenin kendisini görmediğini sanıyor.
8-- Biz ona vermedik mi iki göz,
9-- Bir dil, iki dudak?
10-- Kılavuzladık onu iki tepeye.
11-- Akabeye, sarp yokuşa atılamadı o.
12-- Sarp yokuşun ne olduğunu sana bildiren nedir?
13-- Özgürlüğü zincirlenenin bağını çözmektir o.
14-- Yahut da açlık ve perişanlık gününde doyurmaktır o,
15-- Yakındaki bir yetimi,
16-- Yahut ezilmiş-boynu bükük bir yoksulu.
17-- Sonra da iman eden ve birbirlerine sabrı öneren, merhameti öneren kişilerden olmaktır o.
18-- İşte böyleleridir uğur ve bereket dostları.
19-- Bizim ayetlerimizi tanımayanlara gelince bunlar; şomluk, uğursuzluk yâranıdır.
20-- Bunların üzerine, kilitlenecek bir ateş gelecektir.
 
 
TÂRIK SURESİ
(86/36. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun göğe ve Târık'a: o, gece gelene/o, tokmak gibi vurana/o, çıkıverip de yürek hoplatana.
2-- Nereden bileceksin sen nedir Târık?
3-- Parlayan, ışığıyla karanlığı delen yıldızdır o.
4-- Hiçbir benlik yoktur ki, üzerinde bir koruyucu/bir bekçi bulunmasın.
5-- İnsan, neden yaratılmış olduğuna bir baksın!
6-- Atılan bir suyun bir parçacığından yaratıldı o.
7-- Bel ile kaburgalar arasından çıkar o su.
8-- O, o insanı tekrar hayata döndürmeye elbette kadirdir.
9-- Sırların/gizlilerin yoklanıp ortaya çıkarılacağı gün,
10-- Artık onun için ne bir kuvvet vardır ne de bir yardımcı.
11-- Andolsun o, dönüşle/döndürümle dolu göğe,
12-- Çatlayışlarla/yarılışlarla dolu yere de andolsun,
13-- Ki o, tam bir biçimde ayırt eden bir sözdür;
14-- Şaka değildir o.
15-- Onlar habire tuzak kuruyorlar/oyun çeviriyorlar.
16-- Ben de tuzak kuruyorum.
17-- O halde, o küfre batmışlara mühlet ver, süre tanı onlara birazcık...
 
 
KAMER SURESİ
(54/37. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Saat yaklaştı, ay yarıldı.
2-- Bir mucize görseler yüz çeviriyorlar ve şöyle diyorlar: "Sürüp giden bir büyüdür bu!"
3-- Yalanladılar; kendi heves ve kuruntularına uydular. Oysaki her iş ve oluş karara, ölçüye ve düzene bağlanmıştır.
4-- Yemin olsun ki, onlara haberlerden, içinde ihtar, sakındırma ve tehdit bulunanı gelmiştir.
5-- Doruk noktaya çıkmış, isabeti tartışmasız bir hikmettir o. Ama uyarılar yarar sağlamıyor.
6-- O halde yüz çevir onlardan sen de; o çağırıcının alışılmadık/ürpertici şeye çağırdığı günde,
7-- Kaymış olarak gözleri, çıkarlar kabirlerden. Sanki çekirgelerdir, çıvgın mı çıvgın!
8-- Boyunları büküktür çağıranın önünde. Derler ki o küfre saplananlar: "Çok zorlu bir gün bu!"
9-- Onlardan önce Nûh kavmi yalanlamıştı. Yalanladılar kulumuzu ve "mecnundur bu!" dediler. Ve durduruldu kulumuz.
10-- Bunun üzerine yakardı Rabbine, "yenilgiye uğradım işte, yardım et!" diye...
11-- Biz de açtık gök kapılarını seller gibi akan bir su ile.
12-- Ve yardık/fışkırttık yeryüzünü pınar pınar. Sonunda kesin ölçülere bağlanmış bir oluş üzere birleşti sular.
13-- Ve taşıdık onu levhalar ve çivilerden oluşturulan şey üstünde.
14-- Akıp gidiyordu gözlerimizin önünde, bir ödül olarak nankörlüğe uğratılan kişi için.
15-- Yeminle bildireyim ki, biz onu bir ibret ve işaret olarak arkaya bıraktık. Yok mu araştırıp öğüt alacak?!
16-- Nasılmış benim azabım ve uyarılarım!
17-- Andolsun ki, biz, Kur'an'ı öğüt ve ibret için kolaylaştırdık. Fakat düşünen mi var?!
18-- Âd da yalanlamıştı. Ama nasıl oldu azabım ve uyarılarım!
19-- Biz onların üzerine uğursuzluğu kesiksiz bir günde, dondurucu/uğultulu bir kasırga gönderdik.
20-- İnsanları, köklerinden sökülmüş hurma kütükleri gibi kaldırıp atıyordu.
21-- Nasılmış benim azabım ve uyarılarım!
22-- Andolsun ki, biz, Kur'an'ı öğüt ve ibret için kolaylaştırdık. Fakat düşünen mi var?!
23-- Semûd da uyarıları yalanlamıştı.
24-- Şöyle demişlerdi: "İçimizden bir tek insana mı uyacağız? Vallahi böyle bir durumda biz, sapıklık ve çılgınlık içine düşeriz."
25-- "Aramızdan öğüt ona mı verildi? Hayır, o yalancı küstahın biridir."
26-- Yarın bilecekler, kimmiş yalancı küstah!
27-- Bir imtihan aracı olarak kendilerine dişi deveyi göndereceğiz. Artık gözetle onları ve sabret!
28-- Suyun, aralarında bölüştürüleceğini onlara bildir. Her su alış/içiş nöbetledir/içilecek her miktar hazırlanmıştır.
29-- Arkadaşlarını çağırdılar, o da hançerini kapıp deveyi boğazladı.
30-- Nasılmış benim azabım ve uyarılarım!
31-- Biz, onlar üzerine bir tek ses gönderdik de ağılcının serptiği kuru ot gibi kırılıp ufalandılar.
32-- Andolsun ki, biz, Kur'an'ı öğüt ve ibret için kolaylaştırdık. Fakat düşünen mi var?!
33-- Lût kavmi de uyarıları yalanladı.
34-- Biz de üzerlerine çakıl taşları fırlatan bir rüzgâr gönderdik. Sadece Lût'un ailesini, seher vakti kurtarmıştık,
35-- Katımızdan bir nimet olarak. Şükredeni işte böyle ödüllendiririz biz.
36-- Andolsun, Lût onları bizim yakalayışımız hakkında uyarmıştı da onlar, uyarılarla ilgili olarak kuşkulanıp çekişmişlerdi.
37-- Yemin olsun, Lût'un misafirlerinden nefislerini tatmin etmek istemişlerdi de onların gözlerini silme kör etmiştik. Haydi, tadın azabımı ve uyarılarımı!
38-- Andolsun, sabahleyin erkenden, kararlı ve oturaklı bir azap yakaladı onları.
39-- Haydi, tadın azabımı ve uyarılarımı!
40-- Andolsun ki, biz, Kur'an'ı öğüt ve ibret için kolaylaştırdık. Fakat düşünen mi var?!
41-- Andolsun, Firavun hanedanına da uyarılar gelmişti.
42-- Ayetlerimizin tümünü yalanladılar da biz de onları, onurlu ve güçlü birine yaraşır bir yakalayışla yakaladık.
43-- Sizin nankörleriniz, ötekilerden hayırlı mı? Yoksa kitaplarda sizin için bir beraat/dokunulmazlık mı var?
44-- Yoksa, "biz, yardımlaşan/yenilmez bir topluluğuz" mu diyorlar?
45-- O topluluk, bozguna uğratılacak ve arkalarını dönüp kaçacaklar.
46-- Hayır, buluşma zamanları kıyamet saatidir. Ne korkunç, ne acıdır o saat!
47-- Kuşkusuz, günahkârlar, şaşkınlık ve çılgınlık içindedir.
48-- O gün yüzleri üstüne ateşe sürüklenirler. "Cehennemin dokunuşunu tadın bakalım!"
49-- Şu bir gerçek ki, biz her şeyi bir ölçüye göre yarattık.
50-- Emrimiz bir tektir, bir göz kırpma gibidir.
51-- Yemin olsun, biz sizin benzerlerinizi hep yok ettik. Fakat düşünen mi var?
52-- Onların yapmış oldukları her şey defterlerdedir.
53-- Küçük-büyük tümü, satır satır yazılmıştır.
54-- Korunup sakınanlar; bahçelerde, nehir kıyılarındadır.
55-- Güçlü bir padişahın katında, özü-sözü birlere has oturma yerlerinde...
 
 
SÂD SURESİ
(38/38. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Sâd. Zikir, öğüt ve uyarı dolu Kur'an'a andolsun ki,
2-- İş hiç de onların sandığı gibi değil! O küfre sapanlar bir gurur, ayrılık ve bütünden kopuş içindedirler.
3-- Onlardan önce nice nesilleri helâk ettik biz, bağırıştılar onlar fakat kurtuluş yoktu; geçmişti zaman.
4-- Kendi içlerinden kendilerine bir uyarıcı geldi diye şaşıp kaldılar. Ve şöyle dedi bu nankörler: "Bu adam yalanlar düzen bir büyücü..."
5-- "İlâhları bir tek tanrı mı yapmış? Bu, gerçekten hayret edilecek bir şey!"
6-- İçlerinden kodaman bir grup öne çıktı: "Hadi, yürüyün! İlâhlarınıza sahip çıkmada kararlı davranın! Gerçek şu ki, istenip beklenen şey budur."
7-- "Öteki millette işitmedik böyle bir şey. Bu bir uydurmadan başka şey değildir."
8-- "Öğüt ve uyarı, içimizden ona mı indirildi?" Hayır, onlar benim Zikrim'den/Kur'an'dan kuşkudadırlar. Hayır, onlar benim azabımı henüz tatmadılar.
9-- Yoksa Azîz, Vahhâb olan Rabbinin rahmetinin hazineleri onların katında mı?
10-- Yoksa göklerin, yerin ve bu ikisi arasında bulunanların mülk ve saltanatı onların mı? Eğer öyleyse sebepler içinde yükselsinler.
11-- Kabilelerden oluşmuş, sözüm ona bir ordudur bu; şurada bozguna uğratılacaktır.
12-- Onlardan önce Nûh kavmi ve Âd da yalanlamıştı. Kazıklar sahibi Firavun da...
13-- Semûd, Lût kavmi, o sık ağaçları besleyen su kaynağının sahipleri Eykeliler de. İşte onlar da böyle hiziplerdi.
14-- Bunların hepsi, resulleri yalanlamaktan başka bir şey yapmadılar. Sonunda azabım hak oldu.
15-- Bunların beklediği de sadece, en küçük bir gecikmesi olmayan o müthiş titreşimli tek sestir.
16-- Şöyle dediler: "Rabbimiz, bizim payımızı/hesap defterimizi, hesap gününden önce çabucak ver!"
17-- Onların dediklerine sabret! O kuvvet sahibi kulumuz Davûd'u an! O, tespih nağmeleri döktüren bir kul idi.
18-- Dağları onunla birlikte buyruk altına almıştık: Akşam-sabah birlikte tespih ederlerdi.
19-- Kuşlar da toplu halde onunla beraberdi. Hepsi, onun tespih nağmelerine katılırdı.
20-- Mülk ve yönetimini güçlendirmiştik. Kendisine hikmet ve hakla bâtılı ayıran söz etme yeteneği vermiştik.
21-- Geldi mi sana, o çekişme hikâyesinin haberi? Hani, o hasımlar, duvarı aşarak mihraba ulaşmışlardı.
22-- Davûd'un yanına girmişlerdi de onlardan korkmuştu. "Korkma, dediler, biz iki davacıyız. Birimiz ötekinin hakkını çiğnedi. Şimdi sen, aramızda hak ile hükmet, adaletsizlik etme. Bizi yolun denge noktasına ilet."
23-- "Şu benim kardeşimdir. Kendisinin doksandokuz koyunu var. Benimse bir tek koyunum var. Buna rağmen, onu da bana ver dedi ve tartışmada bana galip geldi."
24-- Davûd dedi ki: "Vallahi, senin bir tek koyununu kendi koyunlarına katmak istemekle sana zulmetmiş. Zaten ortaklardan birçoğu, birbiri aleyhine haksızlık ve zulme sapar. İman edip hakka ve barışa yönelik işler yapanlar böyle değildir. Ama onlar da pek azdır." Davûd, kendisini imtihan ettiğimizi düşündü; hemen Rabbinden af diledi, rükû ederek yerlere eğildi ve Allah'a yöneldi.
25-- Biz de ondan o günahı affettik. Katımızda onun için bir yakınlık ve güzel bir gelecek var.
26-- Ey Davûd, seni yeryüzünde bir halife yaptık. Artık insanlar arasında hakla hükmet; geçici hevese uyma ki, seni Allah yolundan saptırmasın. Allah'ın yolundan sapanlar için, hesap gününü unutmuş olmaları yüzünden şiddetli bir azap vardır.
27-- Biz şu göğü ve yeri ve ikisi arasındakileri boşuna yaratmadık. Böyle düşünmek, küfre sapanların sanısıdır. Vay hallerine o inkârcıların, ateş yüzünden!
28-- Yoksa biz, iman edip hakka ve barışa yönelik iş yapanları, yeryüzünde fesat çıkaranlarla aynı mı tutacağız? Yoksa takva sahiplerini, arsız sapıklar gibi mi yapacağız?
29-- Kutsal/bereketli bir Kitap bu; sana indirdik ki onu, ayetlerini derin derin düşünsünler ve öğüt alabilsin temiz özlüler.
30-- Davûd'a Süleyman'ı armağan ettik. Ne güzel kul! Hep Allah'a sığınır, yakarırdı.
31-- Akşam üstü kendisine, üç ayak üzerine basıp bir ayağını tırnak üstüne diken saf kan koşu atları sunulmuştu.
32-- Dedi: "Servet sevgisini, Rabbimi anmak için benimsedim." Nihayet güneş perde ardına çekildi.
33-- "Geri getirin bana onları!" dedi. Bacaklarını, boyunlarını sıvazlamaya başladı.
34-- Andolsun ki biz, Süleyman'ı imtihan ettik, tahtının üstüne bir ceset bıraktık da o, tövbe ile Allah'a yöneldi.
35-- Şöyle yakardı: "Rabbim, affet beni! Benden sonra kimseye yaraşmayacak bir mülk/saltanat ver bana! Kuşkusuz sensin, evet sensin Vahhâb!"
36-- Bunun üzerine, rüzgârı onun emrine verdik; onun emriyle onun istediği yere uysal uysal/tatlı tatlı akıp giderdi.
37-- Şeytanları da onun emrine verdik. Hepsi bina ustası ve dalgıçtı.
38-- Ve demirlerle birbirine bağlı diğerlerini...
39-- Bu, bizim lütfumuzdur; ister ver, ister elinde tut. Hesap yok...
40-- Ve gerçekten, katımızda onun bir yakınlığı ve güzel bir geleceği vardı.
41-- Kulumuz Eyyûb'u da an! Hani, Rabbine şöyle seslenmişti: "Şeytan bana bir yorgunluk ve azap dokundurdu."
42-- "Ayağını yere vur! İşte yıkanacak bir yer, işte içilecek soğuk bir su!.." dedik.
43-- Ona bizden bir rahmet ve özü temizlere bir hatırlatma olarak, ailesini ve beraberlerinde, benzerlerini bağışladık.
44-- "Eline bir demet sap al da onunla vur ve yeminine ters düşmüş olma!" dedik. Biz onu sabırlı bulduk. Ne güzel kuldu o! Bize yönelen, yakaran biriydi o.
45-- Güçlü-kuvvetli, bakış ve görüş sahibi kullarımız İbrahim, İshak ve Yakub'u da an!
46-- Biz onları, yurdu düşünme özellikleriyle yücelen tertemiz kullar yaptık.
47-- Ve bizim katımızda onlar seçkin, hayırlı kimselerdendi.
48-- İsmail'i, Elyese'i, Zülkifl'i de an! Hepsi seçkinlerdendi.
49-- Bir hatırlatmadır bu! Korunup sakınanlar için elbette güzel bir gelecek vardır:
50-- Kapıları kendilerine açılmış Adn cennetleri.
51-- Orada, yaslanmış olarak birçok meyve ve içecek isterler.
52-- Yanlarında, bakışlarını eşlerine yöneltmiş yaşıt dilberler vardır.
53-- Hesap günü için size vaat edilen işte budur.
54-- İşte bu, bizim verdiğimiz rızıktır elbette. Bitip tükenmesi yoktur onun.
55-- Bu, budur! Azgınlara da kötü bir gelecek vardır elbette!
56-- İçine dalacakları cehennem! Ne kötü döşektir o!
57-- İşte burada! Haydi, tatsınlar onu: Kaynar su, kokuşmuş irin.
58-- Ve o türden bir başkası daha: Çifter çifter.
59-- Şöyle denilir: "İşte sizinle birlikte direnişe geçen bir grup. `Merhaba` yok onlara! Onlar ateşe salınıyorlar."
60-- Dediler: "Hayır, size merhaba yok. Onu siz önümüze çıkardınız. Ne kötü durak yeridir o!"
61-- Şöyle yakardılar: "Rabbimiz, bunu bizim önümüze çıkaranın ateşteki azabını bir kat daha artır."
62-- Şöyle dediler: "Şer temsilcilerinden saydığımız adamları, acaba neden görmüyoruz?"
63-- "Onları alaya alırdık; yoksa gözler onlardan kaydı mı?"
64-- İşte bu, kesin gerçektir. Ateş halkının çekişmesi gerçekleşecektir.
65-- De ki: "Ben, sadece bir uyarıcıyım. O Vâhid ve Kahhâr Allah'tan başka hiçbir ilâh yoktur."
66-- "Göklerin, yerin ve bunlar arasındakilerin Rabbi'dir O. Azîz ve Gaffâr.."
67-- De ki: "Büyük bir haberdir o."
68-- "Yüz çevirip duruyorsunuz ondan."
69-- "Onlar tartışırlarken, o yüce konsey hakkında benim hiçbir bilgim yoktu"
70-- "Bana, sadece açık bir uyarıcı olduğum vahyediliyor."
71-- Hani, Rabbin meleklere şöyle demişti: "Ben çamurdan bir insan yaratacağım."
72-- "Onu kıvama erdirip içine ruhumdan üflediğimde, önünde secde ederek eğilin!"
73-- Bunun üzerine meleklerin hepsi toptan secde etmişlerdi.
74-- İblis etmemişti. O, kibre sapmış ve inkârcılardan olmuştu.
75-- Allah dedi: "Ey İblis, iki elimle yarattığıma secde etmekten seni alıkoyan neydi? Burnu büyüklük mü ettin, yoksa yücelenlerden mi oldun?"
76-- İblis dedi: "Ben ondan hayırlıyım! Beni ateşten yarattın, onu çamurdan yarattın."
77-- Buyurdu: "Hadi, çık oradan! Sen kovulmuş birisin."
78-- "Din gününe kadar lânetim üzerindedir."
79-- Dedi: "Rabbim, o halde insanların diriltileceği güne kadar bana süre ver."
80-- Buyurdu: "Peki, süre verilenlerdensin."
81-- "O bilinen güne kadar."
82-- Dedi: "Kudret ve şerefine andolsun ki, onların tümünü azdıracağım."
83-- "İçlerinden sadece ihlaslı, seçkin kullar dışta kalacaktır."
84-- Buyurdu: "İşte bu doğru! Ben de yalnız doğruyu söylerim."
85-- "Gerçek şu ki, ben cehennemi seninle ve onlardan sana uyanlarla tamamen dolduracağım."
86-- De ki: "Tebliğime karşılık sizden bir ücret istemiyorum. Ben size kendiliğimden/zorlamayla yükümlülük getirenlerden de değilim."
87-- Bu, âlemler için bir Zikir'den başka şey değildir.
88-- Yemin olsun, bir süre sonra onun haberini bileceksiniz.
 
 
A'RAF SURESİ
(7/39. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Mîm, Sâd.
2-- Bir kitaptır bu; sana indirildi, onunla uyarıda bulunasın diye ve inananlar için bir öğüt ve düşündürme olarak... O halde, bundan dolayı göğsünde bir sıkıntı olmasın.
3-- Rabbinizden size indirilene uyun;O'nun berisinden birtakım velilerin ardına düşmeyin. Siz ne kadar da az öğüt alıyorsunuz!
4-- Nice yurtları ve medeniyetleri yere batırdık biz. Öyle ki, geceleyin yahut öğlen uykusu uyumakta oldukları bir sırada azabımız tepelerine iniverdi.
5-- Azabımız onlara gelip çattığında, yaptıkları, şu çığlığı yükseltmekten başka bir şey olmamıştır: Biz gerçekten zalimlerdik.
6-- Yemin olsun, biz kendilerine elçi gönderilenleri hesaba çekeceğiz; gönderilen elçileri de mutlaka hesaba çekeceğiz.
7-- Onlara bir ilmin tanıklığında bütün serüveni mutlaka anlatacağız. Biz olup bitenlerden habersiz değildik.
8-- O gün, iyi ve kötüyü ayıran ölçü haktır. Artık kimin ölçülüp tartılacak şeyleri ağır basarsa kurtuluşa erenler onlar olacaktır.
9-- Ölçülüp tartılacak şeyleri hafif kalanlara gelince, işte onlar, ayetlerimize karşı zalimce davranışlar sergilemiş oldukları için, öz benliklerini hüsrana itmiş olacaklar.
10-- Andolsun, sizi yeryüzünde yerleştirdik ve sizin için orada, geçiminize yarayacak nimet ve imkânlara vücut verdik. Ne de az şükrediyorsunuz!
11-- Andolsun ki sizi yarattık, sonra sizi biçimlendirdik, sonra da meleklere: "Âdem'e secde edin" dedik. Onlar da secde ettiler. Ama İblis etmedi, secde edenlerden olmadı o.
12-- Allah buyurdu: "Sana emrettiğimde secde etmeni engelleyen neydi?" İblis dedi: "Ben ondan hayırlıyım. Beni ateşten yarattın, onu çamurdan yarattın."
13-- Buyurdu: "O halde in oradan. Senin haddine mi orada büyüklük taslamak! Haydi çık! Sen alçaklardansın."
14-- Dedi: "İnsanların diriltileceği güne kadar bana süre ver."
15-- Buyurdu: "Süre verilenlerdensin."
16-- Dedi: "Beni azdırmana yemin ederim ki, onları saptırmak için senin dosdoğru yolun üzerine kurulacağım."
17-- "Sonra onlara; önlerinden, arkalarından, sağlarından, sollarından musallat olacağım. Birçoklarını şükreder bulamayacaksın."
18-- Allah buyurdu: "Çık oradan. Yenik düşmüş ve kovulmuş olarak. Onlardan sana uyan olursa yemin olsun ki, cehennemi tamamen sizden dolduracağım."
19-- "Ey Âdem! Sen ve eşin cennette oturun, dilediğiniz yerden yiyin ama şu ağaca yaklaşmayın. Yoksa ikiniz de zalimlerden olursunuz."
20-- Derken, şeytan, kendilerinden gizlenmiş çirkin yerlerini onlara açmak için ikisine de vesvese verdi. Dedi: "Rabbinizin sizi şu ağaçtan uzak tutması, iki melek olmayasınız yahut ölümsüzler arasına katılmayasınız diyedir."
21-- Ve onlara, "ben size öğüt verenlerdenim" diye yemin de etti.
22-- Nihayet onları kandırarak aşağı çekti. O ikisi ağaçtan tadınca çirkin yerleri kendilerine açıldı. Bahçenin yapraklarından yamalar yapıp üzerlerine örtmeye başladılar. Rableri onlara seslendi: "Ben size bu ağacı yasaklamadım mı? Ben size, şeytan sizin için açık bir düşmandır demedim mi?"
23-- "Ey Rabbimiz, dediler, öz benliklerimize zulmettik. Eğer bizi affetmez, bize acımazsan elbette ki hüsrana uğrayanlardan olacağız."
24-- Buyurdu: "Kiminiz kiminize düşman olarak inin. Yeryüzünde belirli bir süreye kadar mekân tutmanız ve nimetlenmeniz öngörülmüştür."
25-- Buyurdu: "Orada hayat bulacaksınız, orada öleceksiniz ve oradan çıkarılacaksınız."
26-- Ey âdemoğulları! Size, çirkin yerlerinizi örtecek giysi ve süs kıyafeti indirdik. Ama takva giysisi en hayırlısıdır. İşte bu, Allah'ın ayetlerin dendir. Düşünüp öğüt almaları umuluyor.
27-- Ey âdemoğulları! Şeytan, ana-babanızı, çirkin yerlerini onlara göstermek için elbiselerini soyarak cennetten çıkardığı gibi, size de bir fitne musallat etmesin. Çünkü o ve kabilesi sizi, onları göremeyeceğiniz yerden görürler. Biz o şeytanları, inanmayanlara dostlar yaptık.
28-- Bir iğrençlik yaptıklarında şöyle derler: "Atalarımızı bu hal üzere bulmuştuk. Yani Allah emretti bize bunu. De ki: "Allah, edepsizliği/iğrençliği emretmez. Allah hakkında, bilmediğiniz şeyleri mi söylüyorsunuz?"
29-- Şunu da söyle: "Rabbim bana adaleti emretti. Her mescitte yüzlerinizi O'na doğrultun. Dini yalnız O'na özgüleyerek O'na yakarın. Tıpkı sizi ilk yarattığı gibi O'na döneceksiniz."
30-- Bir kısmını iyiye ve güzele kılavuzladı, bir kısmının üzerine de sapıklık hak oldu. Onlar, Allah'ı bırakıp şeytanları dost edinmişlerdi. Bir de kendilerinin hidayet üzere olduklarını sanırlar.
31-- Ey âdemoğulları! Tüm mescitlerde süslü, güzel giysilerinizi kuşanın. Yiyin, için fakat israf etmeyin. Allah israf edenleri sevmez.
32-- De ki: "Allah'ın, kulları için çıkardığı süsü, güzel ve tatlı rızıkları kim haram etmiş?" De ki: "Dünya hayatında inananlar için de var. Kıyamet gününde ise yalnız inananlar içindirler." Bilgiden nasipli bir topluluk için biz, ayetleri böyle ayrıntılı kılıyoruz.
33-- De ki: "Rabbim, ancak şunları haram kıldı: İğrençlikleri-görünenini, gizli olanı-günahı, haksız yere saldırmayı, hakkında hiçbir kanıt indirmediği şeyi Allah'a ortak koşmayı, bir de Allah hakkında bilmediğiniz şeyleri söylemeyi."
34-- Her ümmet için belirlenmiş bir süre vardır. Süreleri dolunca ne bir saat geri kalırlar ne de öne geçerler.
35-- Ey âdemoğulları! İçinizden size ayetlerimi yüzünüze karşı anlatan resuller geldiğinde, korunup hallerini düzeltenlere hiçbir korku dokunmayacaktır. Onlar tasalanmayacaklardır da.
36-- Ayetlerimizi yalanlayıp onlar karşısında burun kıvıranlara gelince, bunlar ateşin dostlarıdır. Sürekli kalacaklardır onun içinde.
37-- Yalan düzerek Allah'a iftira eden yahut O'nun ayetlerini yalanlayandan daha zalim kim vardır? İşte bunların Kitap'tan nasipleri kendilerine ulaşır, nihayet elçilerimiz onlara gelip canlarını alırken şöyle derler: "Allah dışındaki yakardıklarınız nerede?" Şu cevabı verirler: "Bizden uzaklaşıp kayboldular." Böylece, öz benlikleri aleyhine kendilerinin kâfir olduğuna tanıklık ettiler.
38-- Allah buyurdu: "Sizden önce gelip geçmiş cin ve insan topluluklarıyla içiçe, girin bakalım ateşe." Her ümmet girdiğinde, yoldaşına/kız kardeşine lânet eder. Nihayet, hepsi orada bir araya gelince, sonrakiler öncekiler için şöyle derler: "Rabbimiz! Bizi bunlar saptırdılar. Ateş azabını bunlara bir kat daha fazla ver." Allah buyurur: "Her biri için bir kat fazlası var, fakat siz bilmezsiniz."
39-- Öncekiler de sonrakiler için şöyle konuşurlar: "Artık sizin, bizim üzerimizde bir üstünlüğünüz yok. O halde kazandıklarınıza karşılık azabı tadın."
40-- Ayetlerimizi yalanlayan ve onlar karşısında büyüklük taslayanlar var ya, gök kapıları açılmayacaktır onlar için ve deve iğne deliğinden geçinceye kadar cennete giremeyeceklerdir onlar. Suçluları böyle cezalandırırız biz.
41-- Onlar için cehennemden bir döşek ve üstlerinde örtüler vardır. Zalimleri böyle cezalandırırız biz.
42-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlar -ki biz, her benliğe ancak yaratılış kapasitesi ölçüsünde görev yükleriz- ise cennetin dostlarıdır. Sürekli kalacaklardır orada.
43-- Göğüslerinde düşmanlıktan ne varsa söküp atmışızdır. Irmaklar akar altlarından. Şöyle derler: "Hamdolsun bizi buraya ulaştıran Allah'a. Eğer Allah bize kılavuzluk etmeseydi, biz buraya ulaşamazdık. Andolsun ki, Rabbimizin resulleri gerçeği getirmişler." Şöyle seslenilir: "İşte size, yaptıklarınıza karşılık mirasçı kılındığınız cennet."
44-- Cennet halkı ateş halkına şöyle seslenir: "Biz, Rabbimizin bize vaat ettiğini gerçek bulduk. Peki siz, Rabbinizin size vaat ettiğini gerçek buldunuz mu?" Onlar, "evet" derler. Aralarından bir duyurucu şunu ilân eder: "Allah'ın lâneti zalimlerin üzerine olsun!"
45-- Onlar ki, Allah'ın yolundan geri çevirip yolun eğri-büğrüsünü isterler, onlar âhireti de inkâr edenlerdir.
46-- İki taraf arasında bir perde, A'raf üzerinde de herkesi yüzlerinden tanıyan erler vardır. Cennet halkı, özleyip durdukları halde henüz ona girmemiş olanlara şöyle seslenirler: "Selam size!"
47-- Gözleri ateş halkı tarafına çevrildiğinde de şöyle yakardılar: "Ey Rabbimiz, bizleri, zalimler topluluğuyla birleştirme."
48-- A'raf halkı, yüzlerinden tanıdıkları bazı erkeklere seslenip şöyle derler: "Bir araya gelmeniz de, büyüklük taslamanız da size hiçbir yarar sağlamadı."
49-- "Şunlar mıydı o, `Allah kendilerini hiçbir rahmete erdirmeyecek` diye yemin ettikleriniz?". "Ey cennetliler! Siz de girin cennete. Ne bir korku var size ne de kederleneceksiniz."
50-- Ateş halkı, cennet halkına seslenir: "Şu sudan yahut Allah'ın sizi rızıklandırdığından biraz da bize akıtın." Şu cevabı verirler: "Allah, o ikisini de küfre sapanlara haram kılmıştır."
51-- Onlar kendi dinlerini eğlence ve oyun haline getirdiler, iğreti hayat onları aldattı. Onlar bugüne kavuşacaklarını unutmuşlardı. Ayetlerimize karşı direniyorlardı. Bugün de biz onları unutuyoruz.
52-- Yemin olsun ki biz onlara, ilme uygun biçimde, ayrıntılı kıldığımız bir Kitap getirdik. İnanan bir topluluk için bir kılavuz, bir rahmettir o.
53-- Onun yalnız tevilini gözetirler. Onun tevili geldiği gün, daha önce onu unutanlar şöyle derler: "İnan olsun, Rabbimizin resulleri gerçeği getirmişler. Acaba bizim için şefaatçılar var mı ki, bize şefaat etsinler; yahut daha önce yaptıklarımızdan başkasını yapalım diye geri gönderilebilir miyiz?" Öz benliklerini hüsrana ittiler. İftiralarına âlet ettikleri, onlardan uzaklaşıp kayboldu.
54-- Rabbiniz o Allah'tır ki, gökleri ve yeri altı günde yaratmış, sonra da arş üzerinde egemenlik kurmuştur. Geceyi gündüze bürüyüp örter. O bunu, bu da onu aralıksız ve titiz bir biçimde kovalar durur. Güneş, Ay, yıldızlar O'nun emrine boyun eğmiş. Gözünüzü açın; yaratış da O'nundur, emir veriş de. Âlemlerin Rabbi olan Allah çok yücedir.
55-- Rabbinize; boyun bükerek, gizlice/ürpererek yakarın. O, haddi aşanları/azmışları sevmez.
56-- Yeryüzünde, orası barışa kavuştuktan sonra bozgun çıkarmayın. Ürpererek ve ümit ederek dua edin O'na. Hiç kuşkusuz, Allah'ın rahmeti, güzel düşünüp güzel iş yapanlara çok yakındır.
57-- Rüzgârları, rahmetinin önünden müjdeci gönderen O'dur. Nihayet onlar, yüklerle ağırlaşmış bulutları yüklenince onu ölü bir beldeye göndeririz; onunla su indiririz de o suyla her türlü meyveyi çıkarırız. İşte biz, ölüleri de böyle çıkarırız. Düşünüp ibret almanız umuluyor.
58-- Güzel ve temiz beldenin bitkisi Rabbinin izniyle çıkar. Pis ve çorak beldeden ise zararlı bitkiden başkası çıkmaz. Şükreden bir topluluk için ayetleri işte böyle çeşitli şekillerde sergiliyoruz.
59-- Andolsun ki biz, Nûh'u toplumuna gönderdik de o şöyle dedi: "Ey toplumum! Allah'a kulluk ve ibadet edin. Sizin ondan başka tanrınız yok. Üstünüze çok büyük bir azabın inmesinden korkuyorum."
60-- Toplumunun kodamanları dediler ki: "Vallahi biz seni açık bir sapıklık içinde görüyoruz."
61-- Nûh dedi: "Ey toplumum! Sapıklık falan yok bende. Tam aksine ben, âlemlerin Rabbi'nden bir resulüm."
62-- "Size Rabbimin vahiylerini tebliğ ediyorum, size öğüt veriyorum. Allah'ın yardımıyla, sizin bilmediğiniz şeyleri biliyorum."
63-- "Korunmanız, rahmet bulmanız için sizi uyarmak üzere bir adam aracılığıyla, Rabbinizden size bir öğüt gelmesine şaştınız mı?"
64-- Onu yalanladılar. Bunun üzerine biz onu ve beraberindekileri gemi içinde kurtardık, ayetlerimizi yalanlayanları boğduk. Gözleri görmez bir topluluktu onlar.
65-- Âd'a da kardeşleri Hûd'u gönderdik. Dedi ki: "Ey toplumum! Allah'a kulluk edin. Sizin O'ndan başka ilâhınız yok. Hâlâ sakınmıyor musunuz?"
66-- Toplumunun inkârcı kodamanları dediler ki: "Biz seni, bir beyinsizliğe düşmüş görüyoruz ve kesinlikle yalancılardan olduğunu düşünüyoruz."
67-- Hûd dedi: "Ey toplumum! Bende beyinsizlik yok, ben âlemlerin Rabbi'nden bir resulüm."
68-- "Rabbimin mesajlarını size tebliğ ediyorum. Ben sizin için güvenilir bir öğütçüyüm."
69-- "Sizi uyarmak için içinizden bir adam aracılığıyla size Rabbinizden bir ihtar gelmesine şaştınız mı? Hatırlayın ki, O sizi Nûh toplumundan sonra halefler yaptı ve yaratılışta size daha fazla bir boy-bos verdi. Allah'ın nimetlerini anın ki kurtulabilesiniz."
70-- Dediler ki: "Sen, yalnız Allah'a ibadet edelim de atalarımızın kulluk etmekte olduklarını terk edelim diye mi bize geldin? Eğer doğru sözlü isen hadi bizi tehdit ettiğini bize getir."
71-- Hûd dedi: "Rabbinizden bir azap ve gazap indi ya! Haklarında Allah'ın hiçbir kanıt indirmediği, sadece atalarınızın ve sizin uydurduğunuz bir takım isimler hakkında mı benimle çekişiyorsunuz? Bekleyin bakalım, sizinle beraber ben de bekleyenlerdenim."
72-- Nihayet onu ve beraberindekileri bizden bir rahmetle kurtardık; ayetlerimizi yalanlayanların da kökünü kestik. İnanan kişiler değillerdi onlar.
73-- Semûd'a da kardeşleri Sâlih'i gönderdik. Dedi ki: "Ey toplumum! Allah'a kulluk edin. Sizin O'ndan başka ilâhınız yok. Size Rabbinizden bir beyyine/açık bir kanıt gelmiştir. İşte şu, Allah'ın devesi. Sizin için bir mucize. Rahat bırakın onu, Allah'ın toprağında otlasın. Kötü bir niyetle dokunmayın ona. Yoksa korkunç bir azap yakalar sizi."
74-- "Hatırlayın ki, Allah sizi Âd'dan sonra halefler yaptı ve yeryüzünde sizi yerleştirdi. O'nun düzlüklerinde saraylar kuruyorsunuz, dağlarını yontup ev yapıyorsunuz. Artık Allah'ın nimetlerini anın da fesat çıkararak yeryüzünü berbat etmeyin."
75-- Toplumunun kibre saplanmış kodamanları, içlerinden inanıp da baskı altında tutularak ezilenlere şöyle dediler: "Siz Sâlih'in, gerçekten Rabbi tarafından gönderildiğini biliyor musunuz?" Onlar: "Onun aracılığıyla gönderilene gerçekten inanıyoruz." dediler.
76-- Kibre sapanlar şöyle konuştu: "Biz sizin inandığınızı inkâr edenleriz."
77-- Bu arada dişi deveyi boğazladılar. Ve Rablerinin emrinden dışarı çıkıp şöyle dediler: "Ey Sâlih! Eğer Allah tarafından gönderilenlerdensen, bizi tehdit ettiğin şeyi önümüze getiriver."
78-- Bunun üzerine onları, o şiddetli sarsıntı/o korkunç titreşim yakaladı da öz yurtlarında yere çökmüş bir hale geldiler.
79-- Nihayet, Sâlih onlardan yüzünü döndürüp şöyle dedi: "Ey toplumum! Andolsun ki, Rabbimin mesajını size tebliğ ettim, size öğüt verdim; ama siz öğüt verenleri sevmiyorsunuz."
80-- Ve Lût... Toplumuna şöyle demişti: "Sizden önce âlemlerden hiçbirinin yapmadığı bir iğrençliğe mi girişiyorsunuz?"
81-- "Siz, kadınları bırakıp şehvetiniz yüzünden erkeklere gidiyorsunuz. Doğrusu siz sınır tanımayan bir topluluksunuz."
82-- Toplumunun cevabı sadece şunu söylemeleri oldu: "Çıkarın şunları kentimizden. Çünkü onlar, temizlik tutkunu insanlardır."
83-- Biz de onu ve ailesini kurtardık. Karısı müstesna. O, yere geçenlerden oldu.
84-- Üzerlerine bir de yağmur indirdik. Bak nasıl oldu suçluların sonu!
85-- Medyen'e de kardeşleri Şuayb'ı gönderdik. Şöyle dedi: "Ey toplumum! Allah'a kulluk edin. Size O'ndan başka ilâh yok! Size Rabbinizden açık bir kanıt gelmiştir. Ölçü ve tartıda dürüst davranın. İnsanların eşyasına el koymaya tenezzül etmeyin. Yeryüzünde, orası barışa kavuştuktan sonra bozgun çıkarmayın. Eğer inanan insanlarsanız bu sizin için daha hayırlıdır."
86-- Her yol üstünde oturup da tehdit savurarak Allah yolundan O'na inananları çevirmeyin. Yolun çarpığını isteyip durmayın. Hatırlayın ki, siz az idiniz, O sizi çoğalttı. Bir bakın, nasılmış bozguncuların sonu!"
87-- "İçinizden bir grup, benimle gönderilene inanmış, bir başka grup da inanmamışsa, Allah aranızda hükmedinceye kadar sabırlı olun. O, yargıçların en hayırlısıdır."
88-- Toplumun büyüklük taslayan kodamanları dediler ki: "Ey Şuayb! Ya kesinlikle milletimize dönersiniz yahut da seni ve seninle birlikte inananları kentimizden mutlaka çıkarırız." Dedi ki: "Ya istemiyorsak; zor ve baskıyla mı?"
89-- "Allah bizi, milletinizden kurtardıktan sonra tekrar o millete dönersek yalan düzüp Allah'a iftira etmiş oluruz. Rabbimiz Allah istemediği sürece, sizin milletinize dönmemiz söz konusu edilemez. Rabbimiz, bilgice her şeyi kuşatmıştır. Allah'a dayanıp güvendik biz. Ey Rabbimiz! Toplumumuzla bizim aramızda hak ile hükmet. Sen, çözüm getirenlerin en hayırlısısın."
90-- Toplumun küfre sapan kodamanları dedi ki: "Eğer Şuayb'ın ardı sıra giderseniz hüsrana gömülenler olursunuz."
91-- Bunun üzerine o korkunç titreşim/o büyük zelzele onları yakalayıverdi de öz yurtlarında yere çökmüş hale geldiler.
92-- Şuayb'ı yalanlayanlar sanki o yerde hiç şenlik kurmamışlardı. Şuayb'ı yalanlayanlar hüsrana saplananların ta kendileriydi.
93-- Şuayb onlardan yüzünü döndürdü de şöyle dedi: "Yemin olsun, ben size Rabbimin mesajlarını ilettim. Size öğüt verdim. Artık küfre batmış bir topluluğa nasıl acırım?"
94-- Biz bir ülkeye bir peygamber gönderdiğimizde, onun halkını zorluk ve darlıkla mutlaka sıktık ki, sığınıp yakarsınlar.
95-- Sonra zorluk ve sıkıntının yerine mutluluk ve güzelliği getirmişiz de çoğalmışlar ve şöyle demişlerdir: "Atalarımız da zorluk ve sevinçle yüz yüze gelmişlerdi." Nihayet biz onları farkında olmadıkları bir sırada ansızın yakalayıverdik.
96-- O medeniyetlerin halkı inanıp korunsalardı, elbette ki üzerlerine gökten ve yerden bereketler saçardık. Ama yalanladılar, biz de onları, kazanır olduklarıyla yakalayıverdik.
97-- O kentlerin halkı, uyudukları bir sırada, şiddetimizin bir gece kendilerine gelmeyeceğinden emin mi idiler?
98-- Yoksa o kentler halkının, bir kuşluk vakti oynayıp eğlenirken azabımızın yakalarına yapışmayacağına ilişkin bir garantileri mi vardı?
99-- Allah'ın tuzağından emin miydiler? Hüsrana uğrayan topluluktan başkası Allah'ın tuzağından emin olamaz.
100-- Tüm bu olanlar, eski sahiplerinden sonra yeryüzüne mirasçı olanlara şunu göstermedi mi: Dilersek onları günahları yüzünden belâya çarptırırız, kalpleri üzerine mühür basarız da artık söz dinleyemez olurlar.
101-- İşte o kentler/medeniyetler! Haberlerinden bir kısmını anlatıyoruz sana. Andolsun, resulleri onlara açık-seçik deliller getirmişti. Ama daha önce yalanlamış oldukları için inanamadılar. Küfre sapanların kalplerini Allah işte böyle mühürler.
102-- Onların birçoğunda ahde vefadan eser bulamadık. Onların birçoğunu tam fâsıklar olarak bulduk.
103-- Onların ardından Mûsa'yı, ayetlerimizle Firavun'a ve kodamanlarına gönderdik de ayetlerimiz karşısında zulme saptılar. Bir bak, nasıl olmuştur bozguncuların sonu!
104-- Mûsa dedi ki: "Ey Firavun! Kuşkun olmasın ki ben, âlemlerin Rabbi'nin bir resulüyüm."
105-- "Allah hakkında gerçek dışında bir şey söylememek benim üzerimde bir varoluş borcudur. Ben size Rabbinizden bir beyyine getirdim. Artık İsrailoğullarını benimle gönder."
106-- Firavun dedi: "Bir mucize getirdinse, doğru sözlülerden isen onu ortaya çıkar."
107-- Bunun üzerine Mûsa, asasını yere attı; birden korkunç bir ejderha oluverdi o.
108-- Elini çekip çıkardı; birden o el, bakanların önünde bembeyaz kesildi.
109-- Firavun toplumunun kodamanları şöyle konuştular: "Bu adam gerçekten çok bilgili bir büyücü."
110-- "Sizi toprağınızdan çıkarmak istiyor. Ne buyurursunuz?"
111-- Dediler ki: "Onu kardeşleriyle birlikte alıkoy. Ve şehirlere, toplayıcılar gönder."
112-- "Tüm bilgili büyücüleri sana getirsinler."
113-- Büyücüler Firavun'a gelip dediler ki: "Eğer galip gelen biz olursak bize iyi bir ödül var mı?"
114-- "Evet, dedi, ayrıca siz benim en yakınlarımdan olacaksınız."
115-- Sihirbazlar şöyle dediler: "Ey Mûsa! Sen mi hünerini ortaya atacaksın yoksa biz mi hünerlerimizi sergileyelim?"
116-- "Siz sergileyin." dedi. Hünerlerini ortaya atınca, halkın gözlerini büyülediler, onları dehşete düşürdüler. Çok büyük bir büyü sergilediler.
117-- Biz de Mûsa'ya şöyle vahyettik: "Haydi at asanı!" Bir de ne görsünler, asa, onların ortaya getirdikleri şeyleri yalayıp yutuyor.
118-- Böylece hak ortaya çıktı, onların yapıp ettikleri, işe yaramaz hale geldi.
119-- Orada mağlup oldular, küçük düştüler.
120-- Ve büyücüler secdeye kapandılar.
121-- "Âlemlerin Rabbi'ne iman ettik, dediler;
122-- Mûsa'nın ve Hârun'un Rabbi'ne!"
123-- Firavun dedi ki: "Demek ben size izin vermeden ona inandınız ha! Bu, şehirde tezgâhladığınız bir tuzaktır ki, bununla şehir halkını oradan çıkarmak peşindesiniz. Yakında anlarsınız."
124-- "Ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim, sonra da hepinizi asacağım."
125-- "Biz, dediler, doğruca Rabbimize varacağız."
126-- "Sen bizden, sırf Rabbimizin ayetleri bize gelince, onlara iman ettiğimizden ötürü intikam alıyorsun. Ey Rabbimiz! Üzerimize sabır yağdır. Canımızı müslümanlar olarak al."
127-- Firavun kavmimin kodamanları dediler ki: "Mûsa'yı ve toplumunu, yeryüzünü fesada verip seni ve ilâhlarını terk etsinler diye mi bırakıyorsun?" Dedi ki Firavun: "Biz onların oğullarını öldürüp kadınlarını diri bırakacağız/kadınların rahimlerini yoklayıp çocuk alacağız/kadınlarına utanç duyulacak şeyler yapacağız. Üstlerine sürekli kahır yağdıracağız."
128-- Mûsa kendi toplumuna şöyle dedi: "Allah'tan yardım dileyin, sabırlı olun. Yeryüzü Allah'ındır. Allah ona, kullarından dilediğini mirasçı kılar. Sonuç, takvaya sarılanlarındır."
129-- Dediler ki: "Senin bize gelişinden önce de işkenceye uğratıldık, gelişinden sonra da." Mûsa dedi: "Rabbinizin, düşmanınızı yok etmesi ve nasıl davranacağınıza bakmak üzere yeryüzünde sizi yöneticiler yapması umulabilir."
130-- Yemin olsun ki biz, Firavun hanedanını yakalayıp ürün eksikliğiyle senelerce sıktık ki, düşünüp öğüt alabilsinler.
131-- Onlara bir iyilik geldiğinde, "bu bizimdir" derlerdi. Kendilerine bir kötülük dokunduğunda ise Mûsa ve beraberindekilerin uğursuzluğuna yorarlardı. Gözünüzü açın! Onların uğursuzluk kuşu, Allah katındadır, fakat çokları bilmiyorlar.
132-- Şunu da söylediler: "Bizi büyülemek için, bize istediğin kadar ayet getir. Sana inanmayacağız."
133-- Biz de onlar üzerine, açık açık mucizeler olarak tufan, çekirge, haşerât, kurbağalar ve kan gönderdik; yine de kibre saptılar ve günahkâr bir topluluk oluverdiler.
134-- Pislik üzerlerine çökünce şöyle dediler: "Ey Mûsa! Sana verdiği söze dayanarak Rabbine bizim için dua et. Şu pisliği üzerimizden kaldırırsa, sana kesinlikle inanacağız ve İsrailoğullarını seninle birlikte mutlaka göndereceğiz."
135-- Dolduracakları bir süreye kadar kendilerinden azabı kaldırdığımızda, hemen yeminlerini bozdular.
136-- Bunun üzerine biz de onlardan öç aldık: Ayetlerimizi yalanladıkları, onlara aldırmazlık ettikleri için hepsini suda boğduk.
137-- Ezilip itilmekte olan topluluğu da içine bereketler doldurduğumuz toprağın doğularına ve batılarına mirasçı kıldık. Rabbinin, İsrailoğullarına verdiği güzel söz, sabretmeleri yüzünden hedefine vardı. Firavun ve toplumunun sanayi olarak meydana getirdiklerini de dikip yükselttikleri sarayları da yere geçirdik.
138-- İsrailoğullarına denizi geçirttik. Özel putlarına tapan bir topluluğa rastladılar. Bunun üzerine: "Ey Mûsa, dediler, bunların ilâhları olduğu gibi sen de bize bir ilâh belirle." Mûsa dedi: "Siz cahilliği sürdürmekte olan bir toplumsunuz."
139-- "Şu gördüklerinizin, içinde bulundukları din çökmüştür. Yapmakta oldukları da boşa çıkacaktır."
140-- Şunu da söyledi: "Size Allah'tan başka bir ilâh mı arayayım? O sizi âlemlere üstün kılmıştır."
141-- Şunu da hatırlayın: Sizi Firavun hanedanından kurtarmıştık. Size azabın en kötüsü ile işkence ediyorlardı: Oğlanlarınızı katlediyor, kadınlarınızı diri bırakıyorlardı. Bunda sizin için Rabbinizden gelmiş büyük bir imtihan vardı.
142-- Mûsa ile otuz gece için vaatleştik. Ve bunu, bir on ekleyerek tamamladık. Böylece Rabbinin belirlediği süre kırk geceye ulaştı. Mûsa, kardeşi Hârun'a dedi ki: "Toplumum içinde benim yerime sen geç, barışçı ol, bozguncuların yolunu izleme."
143-- Mûsa, bizimle sözleştiği yere gelip Rabbi de kendisiyle konuşunca şöyle yakardı: "Rabbim, göster bana kendini, göreyim seni." Dedi: "Asla göremezsin beni. Ama şu dağa bak. Eğer o yerinde durabilirse, sen de beni göreceksin." Rabbi dağa tecelli edince onu parça parça etti. Ve Mûsa baygın vaziyette yere yığıldı. Kendine gelince şöyle yakardı: "Tespih ederim o yüce varlığını, tövbe edip sana yöneldim. İman edenlerin ilkiyim ben."
144-- Allah buyurdu: "Ey Mûsa! Ben, gönderdiğim vahiylerle, konuşmamla seni seçip yücelttim. Sana verdiğimi al ve şükredenlerden ol."
145-- Biz Mûsa için levhalarda her şeyi yazdık: Öğüt olarak, her şeyin ayrıntısı olarak. "Kuvvetle tut bunları ve emret toplumuna da onları en güzel şekliyle tutsunlar. Fâsıklar yurdunu göstereceğim size."
146-- Yeryüzünde haksız yere büyüklük taslayanları ayetlerimden uzak tutacağım: Onlar hangi mucizeyi görseler ona inanmazlar. Doğruya varan yolu görseler, onu yol edinmezler. Ama azgınlık yolunu görseler onu yol edinirler. Bu böyledir. Çünkü onlar ayetlerimizi yalanladılar ve onlara karşı kayıtsız kaldılar.
147-- Ayetlerimizi ve âhirete varılacağını yalan sayanların tüm yaptıkları boşa gitmiştir. Bulacakları karşılık, yapıp ürettiklerinden başkası olmayacaktır.
148-- Mûsa'nın kavmi, onun Allah'la konuşmaya gidişinden sonra, süs eşyalarından oluşmuş, böğürebilen bir buzağı heykelini ilâh edinmişti. Görmediler mi ki, o onlarla ne konuşabiliyor ne de kendilerine yol gösterebiliyor? Onu benimsediler ve zalimler haline geldiler.
149-- Başları avuçları arasına düşürülüp de sapmış olduklarını fark ettiklerinde şöyle yakardılar: "Rabbimiz bize merhamet etmez, bizi affetmezse mutlaka hüsrana düşenlerden olacağız."
150-- Mûsa, kızgın ve üzgün bir halde kavmine döndüğünde şöyle dedi: "Benden sonra arkamdan ne kötü şeyler yaptınız! Rabbinizin emrini bekleyemediniz mi?" Levhaları yere attı, kardeşinin başını tuttu, kendisine doğru çekiyordu. Kardeşi dedi ki: "Ey annem oğlu! Bu topluluk beni horlayıp hırpaladı. Neredeyse canımı alıyorlardı. Bir de sen düşmanları bana güldürme. Beni şu zalim toplulukla bir tutma."
151-- Mûsa şöyle yakardı: "Rabbim! Beni ve kardeşimi bağışla. Rahmetine sok bizi. Sen, rahmet edenlerin en merhametlisisin."
152-- Buzağıyı ilâh edinenler var ya, yakında onlara Rablerinden bir öfke ve dünya hayatında bir zillet ulaşacaktır. İftiracıları böyle cezalandırırız biz.
153-- Günahlar işledikten sonra tövbe ile iman edenlere gelince, o tövbe ve imandan sonra Allah çok affedici, çok merhametli olacaktır.
154-- Öfke, Mûsa'yı rahat bırakınca, levhaları aldı. Onlardaki yazıda, yalnız Rableri karşısında ürperenler için bir rahmet ve bir kılavuz vardı.
155-- Mûsa, bizimle buluşma vakti için toplumundan yetmiş adam seçti. Şiddetli sarsıntı onları yakalayınca Mûsa şöyle dedi: "Rabbim, dileseydin, onları da beni de daha önce helâk ederdin. İçimizdeki beyinsizlerin yaptıkları yüzünden bizi helâk mı edeceksin? Bu iş senin imtihanından başka bir şey değildir. Onunla dilediğini şaşırtır, dilediğine yol gösterirsin. Sen bizim Velî'mizsin. O halde affet bizi, acı bize. Sen affedenlerin en hayırlısısın."
156-- "Bize hem bu dünyada güzellik yaz hem de âhirette. Dönüp dolaşıp sana geldik." Buyurdu ki: "Azabıma dilediğimi çarptırırım. Rahmetime gelince, o her şeyi çepeçevre kuşatmıştır. Ben onu; sakınıp korunanlara, zekâtını verenlere, ayetlerimize inananlara yazacağım."
157-- Onlar ki, yanlarındaki Tevrat ve İncil'de yazılmış bulacakları ümmî peygambere uyarlar; o onlara iyiliği emreder, kötü ve çirkinden onları alıkoyar. Güzel şeyleri onlara helâl kılar, pis şeyleri onlara yasaklar. Sırtlarından ağırlıklarını indirir, üzerlerindeki zincirleri, bağları söküp atar. Ona inanan, onu destekleyen, ona yardım eden, onunla indirilen ışığa uyan kişiler, kurtuluşa erenlerin ta kendileridir.
158-- De ki: "Ey insanlar! Ben sizin tümünüze Allah'ın resulüyüm. Göklerin ve yerin mülkü o Allah'ındır. İlâh yoktur O'ndan başka. O diriltir, O öldürür. O halde Allah'a ve resulüne iman edin; Allah'a ve onun sözlerine inanan o ümmî peygambere iman edip uyun ki, doğruya ve güzele ulaşabilesiniz."
159-- Mûsa kavminden bir topluluk vardır ki, hakka kılavuzluk/hak ile kılavuzluk eder ve yalnız hakka dayanarak adaleti gözetir.
160-- Biz onları, oniki torun kabileye ayırdık. Toplumu kendisinden su istediğinde Mûsa'ya, "asanı taşa vur" diye vahyettik. Taştan, oniki göze fışkırdı. Her oymak, su içeceği yeri belledi. Onların üzerlerine bulutları gölgelik yaptık, kendilerine kudret helvası ve bıldırcın indirdik." Yiyiniz size verdiğimiz rızıkların temizlerinden." Onlar bize zulmetmediler, ama öz benliklerine zulmediyorlardı.
161-- Onlara şöyle denildi: "Şu kentte oturun, orada istediğiniz yerden yiyin. `Affet` diye yalvarın; kapıdan da secde ederek girin ki, hatalarınızı bağışlayalım. Güzel düşünüp güzel iş yapanlara daha fazlasını da vereceğiz."
162-- Onların zulme sapanları, bir sözü, kendilerine söylenenin dışında bir sözle değiştirdiler. Bunun üzerine biz de üzerlerine gökten bir pislik azabı saldık; çünkü zulmediyorlardı.
163-- Sor onlara o deniz kıyısındaki kentin durumunu. Cumartesi günü azıp sınır tanımazlık ediyorlardı. Sebt yaptıkları gün balıkları onlara akın akın gelirdi; sebt yapmadıklarında ise onlara gelmezdi. Yoldan sapmaları yüzünden onları böyle imtihan ediyorduk.
164-- İçlerinden bir topluluk şöyle dedi: "Allah'ın helâk edeceği yahut şiddetli bir azapla azaplandıracağı bir topluma ne diye öğüt verip duruyor sunuz?" Dediler ki: "Rabbinize karşı bir mazeret olsun diye ve bir de korunup sakınırlar ümidiyle."
165-- Kendilerine verilen öğüdü unuttuklarında, kötülükten alıkoyanları kurtarıp zulme sapanları, yoldan çıkmalarından ötürü, acı bir azapla yakalayıverdik.
166-- Ne zaman ki, yasaklandıkları şeylerden ötürü öfkelenip başka aşırılıklar yapmaya başladılar, onlara şöyle dedik: "Aşağılık, maskara maymunlar olun!"
167-- Rabbin, kıyamet gününe kadar, kendilerine azabın en kötüsünü yapacak kimseleri üzerlerine göndereceğini bildirmişti. Senin Rabbin cezayı vermede çok süratli davranır; ama çok affedici, çok merhametlidir de.
168-- Ve onları yeryüzünde birçok ümmetlere böldük. İçlerinde barışsever iyiler vardı ama böyle olmayan aşağılıklar da vardı. Belki dönerler ümidiyle onları güzelliklerle de kötülüklerle de imtihana çektik.
169-- Arkalarından, yerlerini alan halefler geldi. Bunlar, Kitap'a vâris olmuşlardı. Şu basit dünyanın geçici menfaatini esas alıyorlar ve şöyle diyorlardı: "Biz zaten bağışlanacağız!" Kendilerine, bir menfaat daha gelse onu da alıyorlardı. Bunlardan, Allah hakkında, gerçek dışında bir şey söylememelerine ilişkin Kitap mîsakı alınmamış mıydı? O Kitap'ın içindekileri okuyup incelemediler mi? Âhiret yurdu, takvaya sarılanlar için daha hayırlıdır. Hâlâ aklınızı işletmeyecek misiniz?
170-- Kitap'a sarılanlar ve namazı kılanlara gelince, biz, barışsever iyilerin ödülünü zayi etmeyiz.
171-- Bir zaman, dağı tepelerine bir gölgelik gibi çekmiştik de onu üstlerine düşüyor sanmışlardı. "Size verdiğimizi kuvvetle tutun ve içindekini hatırınızdan çıkarmayın ki korunabilesiniz."
172-- Hani Rabbin, âdemoğullarından, bellerinden zürriyetlerini alıp onları öz benliklerine şahit tutarak sormuştu: "Rabbiniz değil miyim?" Onlar: "Rabbimizsin, buna tanıklık ederiz." demişlerdi. Kıyamet günü, "biz bundan habersizdik" demeyesiniz.
173-- Şöyle de demeyesiniz: "Daha önce atalarımız şirke batmıştı. Biz de onların ardından gelen bir soyuz. Gerçeği çiğneyenler yüzünden bizi helâk mı edeceksin?"
174-- Biz, ayetleri işte bu şekilde ayrıntılı kılıyoruz ki, hakka dönebilsinler.
175-- Onlara, şu adamın haberini de oku: Kendisine ayetlerimizi vermiştik; onlardan sıyrılıp çıktı, şeytan da onu peşine taktı; nihayet o, azgınlardan oluverdi.
176-- Dileseydik onu, o ayetlerle yüceltirdik. Ama o, yere saplandı, iğreti arzularına uydu. Onun durumu şu köpeğn durumuna benzer: Üstüne varsan dilini sarkıtarak solur, kendi haline bıraksan dilini sarkıtarak solur. Ayetlerimizi yalanlayan toplumun örneği işte budur. Bu hikâyeyi anlat ki düşünüp taşınabilsinler.
177-- Ayetlerimizi yalanlayan topluluğun vücut verdiği örnek ne kötüdür! Onlar öz benliklerine zulmediyorlardı.
178-- Allah'ın yol gösterdiği, gerçeğe varmıştır; saptırdıkları ise hüsrana batıp kalmıştır.
179-- Yemin olsun ki biz, insanlardan ve cinlerden birçoğunu cehennem için yarattık. Kalpleri var bunların, onlarla anlamazlar; gözleri var bunların, onlarla görmezler; kulakları var bunların, onlarla işitmezler. Davarlar gibidir bunlar. Belki daha da şaşkın. Gafillerin ta kendileridir bunlar.
180-- En güzel isimler Allah'ındır; O'na onlarla dua edin. O'nun isimlerinde ters bir tutum izleyenleri bırakın. Yapıp ettiklerinin cezasını çekeceklerdir.
181-- Bizim yarattıklarımızdan bir ümmet var ki, hak ile kılavuzlar ve yalnız onunla adalet sunarlar.
182-- Ayetlerimizi yalanlayanları, hiç bilemeyecekleri bir yerden ağır ağır çöküşe götüreceğiz.
183-- Süre tanıyorum onlara. Çünkü benim tuzağım pek yamandır.
184-- Düşünmediler mi ki, o arkadaşlarında cinnetten eser yok. Apaçık bir uyarıcıdan başkası değildir o.
185-- Göklerin ve yerin melekûtuna, Allah'ın yarattığı herhangi bir şeye bakmadılar mı; ecellerinin gerçekten yaklaşmış olabileceğini düşünmediler mi? Peki, bu Kur'an'dan sonra hangi hadise/söze iman ediyorlar?
186-- Allah'ın şaşırttığına kimse kılavuzluk edemez. O bırakır onları ki, kudurganlık içinde bocalayıp dursunlar.
187-- Ne zaman gelip çatacak diye kıyamet saatini soruyorlar sana. De ki: "Ona ilişkin bilgi Rabbim katındadır. Onu, vakti geldiğinde belirginleştirecek olan yalnız O'dur. Göklere de yere de ağır gelmiştir o. O size ansızın gelecektir, başka değil." Sen onu iyice biliyormuşsun gibi sana soruyorlar. De ki: "O'na ilişkin bilgi Allah katındadır, fakat insanların çokları bilmiyorlar."
188-- De ki: "Ben kendi nefsime, Allah'ın dilediğinden başka ne bir yarar sağlayabilirim ne de bir zarar verebilirim. Eğer gaybı bilseydim elbette daha çok hayır yapardım. Ama bana kötülük dokunmamıştır bile. Ben, inanan bir topluluk için bir uyarıcı ve müjdeciden başkası değilim."
189-- O, odur ki, sizi bir tek canlıdan yarattı, eşini de ondan vücuda getirdi ki, gönlü buna ısınsın. Eşini sarıp kucaklayınca o, hafif bir yük yüklendi de bir süre onu gezdirdi. Ağırlaştığında ikisi birden Rablerine şöyle dua ettiler: "Bize iyi huylu, yakışıklı bir çocuk verirsen yemin ederiz, şükredenlerden olacağız."
190-- Allah onlara ruhta-bedende güzel bir çocuk verince, kendilerine verdiği nimette ikisi birden Allah'a ortak koşmaya başladılar. Allah onların ortak koştuğu şeylerden arınmıştır.
191-- Hiçbir şey yaratmayan, bizzat kendileri yaratılmış olan şeyleri/kişileri mi ortak koşuyorlar?
192-- Onlar, ne bunlara bir yardım sağlayabilirler ne de kendi benliklerine yardımcı olabilirler.
193-- Onları, iyiye ve güzele çağırsanız sizi izlemezler. Ha onlara dua etmişsiniz ha sus-pus oturmuşsunuz. Sizin için birdir.
194-- Allah dışındaki yakardıklarınız sizin gibi kullardır. Eğer iddianızda haklıysanız, hadi çağırın onları da size cevap versinler.
195-- Ayakları mı var onların ki, onlarla yürüsünler; elleri mi var onların ki, onlarla tutsunlar; gözleri mi var onların ki, onlarla görsünler; kulakları mı var onların ki, onlarla işitsinler. De ki: "Ortaklarınızı çağırıp bana tuzak kurun. Hadi, göz açtırmayın bana!"
196-- "Benim Velî'm, o Kitap'ı indiren Allah'tır. O, hayır ve barışı seven kulları koruyup gözetir."
197-- O'nun dışında yakardıklarınız, size yardım edemezler. Kendilerine de yardımcı olamazlar.
198-- Onları, hidayete çağırsanız, duymazlar. Onların sana baktıklarını sanırsın. Oysaki, onlar görmezler.
199-- Affetmeyi esas al. İyiyi ve güzeli emret, cahillerden yüz çevir.
200-- Şeytandan bir dürtük seni dürtüklediğinde, Allah'a sığın. Çünkü O, her şeyi işitir, her şeyi bilir.
201-- Korunup sakınanlar, kendilerine şeytandan bir görüntü/dürtü gelip dokunduğunda, hemen Allah'ı hatırlarlar. İşte o anda görülmesi gerekeni görürler.
202-- Yoldaşları ise onları sürekli azgınlığa iterler, sonra da yakalarını bırakmazlar.
203-- Onlara bir ayet getirmediğinde, "onu da şuradan buradan derleseydin ya," diye konuşurlar. De ki: "Ben sadece Rabbimden bana vahyedilene uyuyorum. Bu, Rabbinizden gelen gönül gözleridir, doğruya kılavuzdur, iman eden bir toplum için rahmettir."
204-- Kur'an okunduğu zaman onu dinleyin ve susun ki, size rahmet edilsin.
205-- Rabbini, öz benliğinin içinde yalvarıp ürpererek, bağırtılı olmayan bir sesle sabah-akşam zikret. Sakın gafillerden olma.
206-- Rabbinin katında olanlar, büyüklük taslayıp O'na kulluktan yüz çevirmezler; O'nu tespih ederler ve yalnız O'na secde ederler.
 
 
CİN SURESİ
(72/40. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- De ki: "Cinlerden bir topluluğun dinleyip şunu söyledikleri bana vahyolundu. "Gerçekten biz, hayranlık verici bir Kur'an dinledik."
2-- "Doğruya ve hayra kılavuzluyor. Biz de inandık ona. Artık Rabbimize hiç kimseyi asla ortak koşmayacağız."
3-- "Rabbimizin adı/kudreti/işi/gayreti çok yücedir. O, ne bir dişi dost edinmiştir ne de bir çocuk."
4-- "Doğrusu, bizim beyinsiz, Allah hakkında saçma lâkırdı ediyormuş."
5-- "Biz sanmıştık ki, ne insanlar ne de cinler Allah hakkında asla yalan söylemezler."
6-- "Gerçek şu ki, insanlardan bazı erkekler, cinlerden bazı erkeklere sığınırdı da onların şımarıklık ve azgınlığını artırırlardı."
7-- "Onlar, tıpkı sizin sandığınız gibi, Allah'ın hiç kimseyi diriltemeyeceğini sanmışlardı."
8-- "Biz göğe gerçekten dokunduk da onu titiz ve güçlü bekçilerle ve kayıp giden ışınlarla/alevlerle doldurulmuş bulduk."
9-- "Biz eskiden, onun, dinlemek için oturulan yerlerinde otururduk. Ama şu anda kim dinlemeye kalksa kendisini gözetleyen bir alev/ışık bulur."
10-- "Doğrusu, bilmiyoruz, yeryüzündeki şuurlulara şer mi istendi, yoksa Rableri onlar için doğru ve güzel olanı mı istemiştir."
11-- "Şu da bir gerçek ki, bizden hayra yönelenler/barışçılar vardır; ama bizden, başka türlü olanlar da vardır. Dilim dilim yollar olmuşuz biz."
12-- "Ve biz şunu sezdik: Biz yeryüzünde Allah'ı asla âciz bırakamayız; kaçarak da onu âciz bırakamayız."
13-- "Biz, doğruya ve güzele kılavuzlayanı dinleyince, ona inandık. Rabbine inanan kişi ne hakkının eksik verilmesinden korkar ne de tecavüze uğramaktan."
14-- "Nihayet, bizden Allah'a teslim olanlar da var, haksızlığa sapıp çizgiden çıkanlar da var. Allah'a teslim olanlar, işte onlar doğruyu ve hayrı aramışlardır."
15-- "Haksızlığa sapanlar ise cehenneme odun olmuşlardır."
16-- Eğer yolda, kıvamında yürüselerdi, onları bol bir su ile suvarırdık,
17-- Ki onları, onun içinde imtihan edelim. Kim Rabbinin Zikri'nden/Kur'an'dan yüz çevirirse Rabbi onu, gittikçe yükselen bir azaba sokar.
18-- Hiç kuşkusuz, mescitler Allah içindir. O halde, Allah ile birlikte bir başkasına yakarmayın/Allahın yanında bir başkası için çağrıda bulunmayın.
19-- Allah'ın kulu kalkmış O'na yakarırken, onlar onun üzerine keçeleşir gibi üşüşüyorlardı.
20-- De ki: "Ben ancak Rabbime yakarırım. Ve hiç kimseyi O'na ortak koşmam."
21-- De ki: "Ben size zarar verme gücüne de ışık ve aydınlık verme gücüne de sahip değilim."
22-- De ki: "Allah'tan beni hiç kimse kurtaramaz ve O'nun dışında bir sığınak da asla bulamam."
23-- "Ancak Allah'tan bir tebliğ ve O'nun mesajlarından bir şeyler sunabilirim." Allah'a ve O'nun resulüne isyan edenler için cehennem ateşi vardır. Sürekli içinde kalacaklardır.
24-- Sonunda, onlar kendilerine vaat edileni gördüklerinde, yardımcı bakımından daha zayıf kim, sayı bakımından daha az kim, bileceklerdir.
25-- De ki: "Bilmiyorum, size vaat edilen şey yakın mıdır yoksa Rabbim onun için uzun bir süre mi koyacaktır?"
26-- Gaybı bilendir O. Gaybı konusunda hiç kimseyi yardımcı yapmıyor.
27-- Seçtiği bir elçi müstesna. Çünkü O, resulünün önünden ve arkasından gözetleyiciler yürütür.
28-- Ki onların, Rablerinin elçiliklerini hedefine tam ulaştırdıklarını bilsin. Allah, onların katında bulunan şeyleri kuşatmış ve her şeyi inceden inceye sayıya bağlamıştır.
 
 
YÂSÎN SURESİ
(36/41. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Yâ, Sîn.
2-- Andolsun, o hikmetlerle dolu Kur'an'a ki,
3-- Sen hiç kuşkusuz, gönderilen elçilerindensin;
4-- Dosdoğru bir yol üzerindesin.
5-- Azîz ve Rahîm'in indirdiği üzeresin.
6-- Babaları uyarılmamış, tam gaflet içinde bir toplumu uyarman için gönderildin.
7-- Yemin olsun ki, onların çoğuna söz hak olmuştur, artık onlar iman etmezler.
8-- Biz onların boyunlarına bukağılar geçirdik. Bukağılar çenelere dayanmıştır da bu yüzden onların kafaları yukarı kalkıktır.
9-- Önlerine bir set, arkalarına da başka bir set çektik. Böylece onları kuşatıp sardık; artık onlar görmezler.
10-- Sen ha uyarmışsın onları ha uyarmamışsın, farketmez onlar için; inanmazlar.
11-- Sen ancak o Zikir'e/Kur'an'a uyan ve görmediği halde Rahman'dan korkan kimseyi uyarırsın. Böylesini, bir bağışlanma ve seçkin bir ödülle müjdele!
12-- Biz, yalnız biz, ölüleri diriltiriz ve onların önden gönderdiklerini de eserlerini de yazarız. Zaten biz her şeyi apaçık bir kütükte ayrıntılı olarak kaydetmişizdir.
13-- Onlara o kent halkını örnek ver. Hani, elçiler gelmişti oraya.
14-- Hani, biz onlara iki kişi göndermiştik, onları yalanlamışlardı. Bunun üzerine biz, üçüncü bir kişiyle destek vermiştik. Şöyle demişlerdi: "Biz, size gönderilen elçileriz!"
15-- Kent halkı dedi ki: "Siz, bizim gibi birer insandan başka şey değilsiniz. Rahman hiçbir şey indirmemiştir. Siz sadece yalan söylüyorsunuz."
16-- Dediler: "Rabbimiz biliyor ki, biz size gönderilmiş elçileriz."
17-- "Bize düşen, açık bir tebliğden başka şey değildir."
18-- Dediler: "Sizin yüzünüzden uğursuzlukla karşılaştık/biz sizi uğursuzluk sebebi saymaktayız. Eğer bu işe son vermezseniz, sizi mutlaka taşlayacağız. Ve bizden size acıklı bir azap kesinlikle dokunacaktır."
19-- Dediler: "Uğursuzluk kuşunuz sizinle beraberdir. Size öğüt verildi diye mi bütün bunlar? Hayır, siz savurganlığa, aşırılığa sapmış bir topluluksunuz."
20-- Kentin öbür ucundan bir adam koşarak gelip şöyle dedi: "Ey topluluk, bu elçilere uyun!"
21-- "Sizden herhangi bir ücret istemeyenlere uyun. Onlardır doğruyu ve güzeli bulanlar."
22-- "Beni yaratana ne diye kulluk etmeyecek mişim ben? Ve sizler de O'na döndürüleceksiniz."
23-- "O'ndan başka tanrılar mı edineyim ben? Eğer Rahman bana bir zorluk/zarar dilerse onların şefaati benden hiçbir şeyi savamaz; beni kurtaramazlar."
24-- "Bu durumda ben elbette ki açık bir sapıklığın içine düşerim."
25-- "Ben, sizin Rabbinize iman ettim, artık dinleyin beni!"
26-- "Gir cennete!" denildi. Dedi: "Kavmim bir bilebilseydi!
27-- Ki Rabbim beni affetti; beni, ikram edilenlerden kıldı."
28-- Biz onun ardından kavmi üzerine gökten bir ordu indirmedik, indirecek de değildik.
29-- Olan, sadece korkunç titreşimli bir sesti. Ve bir anda sönüverdiler.
30-- Yazık şu kullara! Kendilerine gelen her resulle mutlaka alay ederlerdi.
31-- Görmediler mi, kendilerinden önce nice nesilleri helâk ettik. Onlar artık bir daha bunlara dönmeyecekler.
32-- Ancak herkes toplandığında, onlar da huzurumuzda hazır bulundurulacaklar.
33-- Ölü toprak onlar için bir mucizedir. Onu dirilttik, ondan dâne çıkardık; bak işte ondan yiyorlar.
34-- Onda hurmalardan, üzümlerden bahçeler oluşturduk, ondan pınarlar fışkırttık;
35-- Ki onun ürününden ve ellerinin yapıp ettiğinden yesinler. Hâlâ şükretmiyorlar mı?
36-- Şanı yücedir o Allah'ın ki toprağın bitirdiklerinden, onların öz benliklerinden ve nice bilmediklerinden bütün çiftleri yaratmıştır.
37-- Gece de onlar için bir mucizedir. Gündüzü ondan soyup alırız da onlar karanlığa gömülüverirler.
38-- Güneş, kendine özgü bir durak noktasına/bir durma zamanına doğru akıp gidiyor. Azîz, Alîm olanın takdiridir bu.
39-- Ay'a gelince, biz onun için de birtakım durak noktaları/birtakım evreler belirledik. Nihayet o, eski hurma sapının eğrilmişi gibi geri döner.
40-- Güneş'in Ay'a ulaşıp çatması gerekmiyor. Gecenin de gündüzü geçmesi gerekmez. Her biri bir yörüngede yüzmektedir.
41-- Zürriyetlerini o dopdolu gemilerde taşımamız da onlar için bir ayettir.
42-- Onlar için gemilere benzer, binecekleri başka şeyler de yarattık.
43-- Eğer dilersek onları boğarız. Bu durumda ne kendileri için feryat eden olur ne de kurtarılırlar.
44-- Ancak bizden bir rahmet olarak bir süreye kadar daha nimetlensinler diye kurtarılırlar.
45-- Onlara, "önünüzdekinden ve arkanızdakinden sakının ki, size merhamet edilebilsin" denildiğinde, hiç aldırmazlar.
46-- Çünkü Rablerinin ayetlerinden kendilerine bir ayet gelince, ondan mutlaka yüz çevirmişlerdir.
47-- Onlara, "Allah'ın size lütfettiği rızıklardan dağıtın!" dendiğinde, nankörlüğe sapanlar, iman edenlere şöyle derler: "Allah'ın, dilediği takdirde yedirip doyuracağı kişiyi biz mi doyuracağız? Siz açık bir sapıklık içindesiniz, hepsi bu."
48-- Bir de şöyle derler: "Eğer doğru sözlüler iseniz, bu tehdit ne zaman?"
49-- Sadece korkunç titreşimli bir sesi bekliyorlar. Onlar çekişip dururlarken, o ses kendilerini enseleyecektir.
50-- O zaman ne bir tavsiyede bulunmaya güçleri yetecek ne de ailelerine dönebilecekler.
51-- Sûra üfürülmüştür! Bak, işte kabirlerden, Rablerine doğru akın akın gidiyorlar.
52-- Şöyle diyecekler: "Vay başımıza gelene! Kim kaldırdı bizi mezarımızdan? Rahman'ın vaat ettiği işte bu! Peygamberler doğru söylemişler."
53-- Topu topu korkunç titreşimli bir tek ses. Ve bakmışsın, hepsi birden huzurumuzda divan durmaktadır.
54-- O gün hiçbir canlıya, hiçbir şekilde haksızlık edilmez. Sizler, sadece yapıp ettiklerinizin karşılığı olarak cezalandırılırsınız.
55-- O gün cennet halkı bir uğraş içinde eğlenip ferahlamaktadır.
56-- Kendileri ve eşleri, gölgeliklerde, koltuklar üzerinde yaslanmışlardır.
57-- Orada kendileri için meyveler var. İstedikleri her şey kendilerinin olacak.
58-- Rahîm Rab'den bir de sözlü selam...
59-- Ey günahkârlar! Bugün, şöyle ayrılın!
60-- Ey âdemoğulları! Ben size, "şeytana kulluk etmeyin, o sizin için açık bir düşmandır" demedim mi?
61-- "Bana ibadet edin, dosdoğru yol budur" demedim mi?
62-- Yemin olsun, şeytan, içinizden birçok nesli saptırmıştı. Aklınızı hiç işletmiyor musunuz?
63-- Alın size, tehdit edildiğiniz cehennem!
64-- İnkâr edip durmanız yüzünden dalın oraya bugün!
65-- O gün, ağızlarını mühürleyeceğiz. Bize elleri konuşacak, ayakları da kazanmış olduklarına tanıklık edecek.
66-- Dilesek, gözlerini siler, onları elbette kör ederiz. O zaman yola koyulmak isterler ama nasıl görecekler!
67-- Dilesek, onları oldukları yerde hayvana çeviririz. O zaman ne ileri gitmeye güçleri yeter ne de geri dönebilirler.
68-- Kimi uzun ömürlü kılarsak, onu yaratılışta gerisin geri çeviririz. Hâlâ akıllarını işletmiyorlar mı?
69-- Biz o peygambere şiir öğretmedik. Şiir ona yaraşmaz/gerekmez de! Ona vahyedilen, bir öğütten ve apaçık bir Kur'an'dan başka şey değildir;
70-- Diri olanı uyarsın ve inkârcılar üzerine söz hak olsun diye indirilmiştir.
71-- Görmediler mi, ellerimizin yapıp ettiklerinden, kendileri için nice hayvanlar yarattık da onlar, bu hayvanlara sahip oluyorlar.
72-- O hayvanları bunlara boyun eğdirdik. Onlardan binekleri vardır ve onlardan bir kısmını da yiyorlar.
73-- O hayvanlarda bunlar için birçok yararlar var, içecekler var. Hâlâ şükretmiyorlar mı?
74-- Kendilerine yardım edilir ümidiyle Allah'tan başka ilâhlar edindiler.
75-- Oysaki, o ilâhlar bunlara yardım edemezler. Tam aksine, bunlar, o ilâhlara hizmet eden ordular durumundadır.
76-- Artık onların sözü seni üzmesin! Biz onların sır olarak tuttuklarını da açıkladıklarını da biliyoruz.
77-- Görmedi mi insan, kendisini bir spermden yarattığımızı! Bir de bize açık bir hasım kesilmiştir o.
78-- Kendi yaratılışını unutmuş da bize örnek veriyor. Bir de şöyle diyor: "Şu çürümüş kemiklere kim hayat verecek?"
79-- De ki: "Onlara hayat verecek olan, onları ilk kez yaratandır. O, bütün yaratılmışları/her türlü yaratmayı çok iyi bilmektedir."
80-- O size, o yeşil ağaçtan bir ateş oluşturdu da siz ondan tutuşturup duruyorsunuz.
81-- Gökleri ve yeri yaratan, onların benzerini yaratmaya güç yetiremez mi? Elbette güç yetirir. Her şeyi bilen Alîm, sürekli yaratan Hallâk O'dur.
82-- O bir şeyi istediğinde, buyruğu sadece şunu söylemektir: "Ol!" Artık o, oluverir.
83-- Her şeyin kaynağı/egemenliği elinde olan o yaratıcının şanı çok yücedir! Sonunda O'na döndürüleceksiniz.
 
 
FURKAN SURESİ
(25/42. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Şanı yücedir o kudretin ki, hakla bâtılı ayıran o Furkan'ı, bütün âlemler için bir uyarıcı olsun diye kuluna indirdi.
2-- Göklerin ve yerin mülk ve saltanatı yalnız O'nundur. Çocuk edinmemiştir O. Mülk ve saltanatında ortak yoktur O'na. Her şeyi yaratmış ve her şeye bir ölçü ve oluş tarzı takdir etmiştir.
3-- Böyleyken O'nun dışında birtakım ilâhlar edindiler. Hiçbir şey yaratamaz bunlar. Kendileri yaratılmışlardır zaten... Kendi benlikleri için bile ne bir zarara güç yetirebilirler ne bir yarara. Ne bir ölüme güçleri yeter ne bir dirime ne de kabirden çıkarıp hesap sormaya.
4-- Küfre batanlar dediler ki: "Bu, onun uydurduğu bir düzmeceden başka şey değildir. Ve bu düzmecede ona, başka bir topluluk da yardım etmiştir." Andolsun ki, bunu söyleyenler bir zulüm, günah ve iftira sergilemişlerdir.
5-- Dediler ki: "Öncekilerin masallarıdır bu. Birilerine yazdırdı onu. O ona sabah-akşam birileri tarafından yazdırılıyor."
6-- Şöyle söyle: "Onu göklerde ve yerdeki sırrı bilen indirmiştir. Kuşkusuz O, Gafûr'dur, Rahîm'dir."
7-- Şunu da söylemişlerdir: "Ne biçim resuldür bu; yemek yiyor, sokaklarda yürüyor. Üzerine bir melek indirilmeli, beraberinde özel bir uyarıcı olmalı değil miydi?"
8-- "Yahut ona bir hazine gönderilmeli, yahut ürününden yediği bir bahçesi olmalı değil miydi?" O zalimler şunu da söylediler: "Sizler büyülenmiş bir adamdan başkasının ardı sıra gitmiyorsunuz."
9-- Bak da gör! Nasıl da örnekler sunuyorlar sana. Sapıttılar, artık bir daha yol bulamazlar.
10-- Şanı yücedir o kudretin ki, dilerse sana ondan daha hayırlısını, altından nehirler akan bahçeleri verir ve senin için köşkler de yapar.
11-- İş onların söyledikleri gibi değil. Onlar o kıyamet saatini yalanladılar. Ve biz, kıyamet saatini yalanlayanlara alevli bir ateş hazırlamışızdır.
12-- O, onları uzak bir yerden gördüğünden, onlar onun kaynayan öfkesini ve uğultusunu işitirler.
13-- Elleri boyunlarına bağlı olarak onun dar bir yerine atıldıklarında, orada haykırırlar: "Neredesin ey ölüm!"
14-- Bugün bir ölüm çağırmayın, birçok ölümü davet edin.
15-- De ki: "Bu mu daha iyi, yoksa korunanlara vaat edilen o sonsuzluk cenneti mi? O cennet de bu korunanların ödülü ve dönüş yeridir."
16-- Onlar için orada, diledikleri her şey sürekli vardır. Bu, Rabbin üzerinde sorumluluğu üstlenilen bir vaattir.
17-- Onları ve Allah dışındaki taptıklarını haşredeceği gün şöyle sorar: "Şu kullarımı siz mi saptırdınız yoksa onlar mı yoldan çıktılar?"
18-- Derler ki: "Tespih ederiz seni; seni bırakıp da başka dostlar edinmek bize yaraşmazdı. Ama sen onları ve atalarını öylesine nimetlendirdin ki, Zikir'i/Kur'an'ı unuttular ve helâke giden bir topluluk oldular."
19-- İşte haklarında söz söyledikleriniz de sizi yalanladılar. Artık ne azabı savabilirsiniz ne de yardımcı olabilirsiniz. Zulmedenlerinize zorlu bir azap tattıracağız.
20-- Senden önce gönderdiğimiz peygambeler de mutlaka yemek yiyorlar, sokaklarda yürüyorlardı.
21-- Bize kavuşmayı ummayanlar dediler ki: "Üstümüze melekler inse, yahut Rabbimizi görsek olmaz mı?" Yemin olsun ki, kendi benliklerinde büyüklük kuruntusuna düştüler ve korkunç bir biçimde azdılar.
22-- Melekleri görecekleri günde, o günahkârlara hiçbir müjde yoktur. Şöyle diyecekler: "Yasaktır, yasaklanmıştır!"
23-- Yaptıkları her işin önüne geçmiş, onu un-ufak hale getirip silmişizdir.
24-- O gün, konakladıkları yer çok hayırlı, dinlenip eğlendikleri yer çok güzel olanlar, cennet halkıdır.
25-- Gün olur, gök, bulutlarla yarılır ve melekler ard arda indirilir.
26-- O gün gerçek mülk ve yönetim Rahman'ındır. Ve o, kâfirler için çok zorlu bir gündür.
27-- O gün zalim, ellerini ısırarak diyecek ki: "Ne olurdu, resulle birlikte bir yol tutsaydım."
28-- "Ah, ne olurdu, falancayı dost edinmeseydim."
29-- "Zikir/Kur'an bana geldikten sonra, o saptırdı beni ondan. Şeytan, insan için bir rezil edicidir."
30-- Resul de şöyle der: "Ey Rabbim, benim toplumum, bu Kur'an'ı terk edilmiş/dışlanmış halde tuttular."
31-- Biz böylece her peygambere, günahkârlardan bir düşman musallat ettik. Kılavuz ve yardımcı olarak Rabbin yeter.
32-- İnkâr edenler dediler ki: "Kur'an ona toptan, bir kerede indirilseydi ya!" Biz böyle yaptık ki, onunla senin kalbini dayanıklı kılalım. Biz onu parça parça/ayet ayet okuduk.
33-- Onlar sana bir mesel getirdikçe, biz sana hakkı ve en güzel yorumu getiririz.
34-- O yüzleri üstü cehenneme sevk edilecek olanlar, mekân bakımından en şerli, yol bakımından en sapık kişilerdir.
35-- Andolsun ki, biz Mûsa'ya Kitap'ı verdik. Kardeşi Hârun'u da onun yanında vezir yaptık.
36-- Ardından şöyle dedik: "Ayetlerimizi yalanlayan topluluğa gidin." Biraz sonra da o topluluğu yerle bir ettik.
37-- Ve Nûh kavmi... Resulleri yalanladıklarında hepsini boğup, insanlara bir ibret yaptık. Zalimler için acıklı bir azap hazırladık.
38-- Âd'ı, Semûd'u, Ress halkını ve bunlar arasında birçok nesilleri yere batırdık.
39-- Bunların her birine türlü türlü örnekler verdik. Ve bunların hepsini perişan edip batırdık.
40-- Yemin olsun, onlar o kötülük yağmuruna tutulan kente vardılar. Peki onu görmüyorlar mıydı? Hayır, onlar dirilip hesap vermeyi ummuyorlardı.
41-- Seni gördüklerinde, şu şekilde alaya almaktan başka şey yapmazlar: "Allah'ın, resul olarak gönderdiği şu mu?"
42-- "Eğer biz kendilerine bağlılıkta sabırlı olmasaydık, bu bizi ilâhlarımızdan saptıracaktı." Azabı gördüklerinde, yolca kimin daha sapık olduğunu bilecekler.
43-- İğreti arzusunu ilâh edinen kişiyi gördün mü? Şimdi ona sen mi vekil olacaksın?
44-- Yoksa sen bunların çoğunun işittiğini, akledip düşündüğünü mü sanıyorsun? Onlar hayvanlar gibidirler, hatta yolca, hayvanlardan da şaşkındırlar.
45-- Görmedin mi Rabbini, nasıl uzatmıştır gölgeyi. Eğer dilseydi, onu elbette hareketsiz kılardı. Sonra nasıl güneşi ona delil yapmışız!
46-- Sonra nasıl tutup onu ağır ağır kendimize çekmişiz.
47-- O'dur sizin için geceyi elbise, uykuyu dinlence yapan. Gündüzü, dağılıp yayılma zamanı yapan da O'dur.
48-- O gönderdi rüzgârı bir müjde olarak rahmetinin önünden. Biz indirdik gökten tertemiz bir su,
49-- Ki onunla ölü bir beldeyi diriltelim ve onunla, yarattıklarımızdan bir takım hayvanları ve birçok insanları suvaralım.
50-- Andolsun, onu aralarında çeşitli biçimlerde ifade ettik ki öğüt alabilsinler. Ama insanların çoğu sadece nankörlükte ısrar etmektedir.
51-- Eğer dileseydik, her kente bir uyarıcı gönderirdik.
52-- Artık inkârcılara boyun eğme, onlara karşı Kur'an ile zorlu bir cihat aç.
53-- İki denizi birbiri üstüne salan O'dur. Bu, tatlı ve yürek ferahlatıcı; şu, tuzlu ve acı. Ve ikisinin arasına bir berzah, geçişi engelleyen bir perde koymuştur.
54-- Sudan bir insan yaratıp, onu nesep ve sıhriyet akrabalıkları halinde oluşturan O'dur. Rabbin çok güçlüdür.
55-- Allah'ın berisinden, kendilerine yarar sağlamayacak, zarar da veremeyecek şeylere ibadet/kulluk ediyorlar. İnkârcı, Rabbi aleyhine başkalarına arka çıkar.
56-- Biz seni sadece müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdik.
57-- De ki: "Onun karşılığında sizden bir ücret istemiyorum; ancak Rabbine varmak için bir yol tutmayı dileyenler istiyorum."
58-- O hiç ölmeyecek diriye, o Hayy olana dayanıp güven, onu överek tespih et. Kullarının günahlarından onun haberdar olması yeter.
59-- Gökleri, yeri ve bunlar arasındakileri altı günde yaratıp sonra arş üzerinde egemenlik kuran O'dur. Rahman'dır O. Haberdar olana sor onu.
60-- Onlara, "Rahman'a secde edin" dendiğinde şöyle derler: "Rahman da neymiş? Senin emrettiğin şeye secde eder miyiz hiç?" Ve bu söz onların nefretini artırdı.
61-- Şanı yücedir o kudretin ki; gökte burçlar yarattı, orada bir kandil ve ışık yansıtıcı bir ay oluşturdu.
62-- Geceyle gündüzü, öğüt almak isteyenlerle şükretmek isteyenler için, birbirini izler hale getiren O'dur.
63-- Rahman'ın kulları, yeryüzünde böbürlenmeden/rahatsız etmeden yürüyen kişilerdir. Cahiller onlara hitap edince, "selam" derler.
64-- Geceleri, Rableri huzurunda secde ederek, ayakta durarak geçirirler.
65-- Ve şöyle yakarırlar: "Rabbimiz, cehennem azabını bizden uzak tut. Doğrusu onun azabı inatçı ve yapışkandır."
66-- Ne kötü bir durak yeridir o, ne kötü bir dinlenme yeri!
67-- Onlar harcadıkları zaman ne savurganlığa saparlar ne de cimrilik ederler. O ikisi arasında bir dengedir bu.
68-- Onlar Allah'ın yanında bir başka ilâha yakarmazlar/davet etmezler. Allah'ın saygıya lâyık kıldığı bir canı haksız yere almazlar. Zina etmezler. Bunları yapan cezaya çarpılır.
69-- Kıyamet günü azap kendisi için kat kat artırılır da hor ve ezik halde onun içinde sürekli kalır.
70-- Tövbe ederek inanan ve barışa yönelik iyi bir iş yapan müstesna. Allah, böylelerinin kötülüklerini güzelliğe dönüştürür. Allah Gafûr'dur, Rahîm'dir.
71-- Kim tövbe edip hayra ve barışa yönelik iş yaparsa, hiç kuşkusuz tövbesi kabul edilmiş olarak Allah'a döner.
72-- Onlar yalana tanıklık etmezler/yalan söze kulak vermezler. Boş lâkırdıya rastladıklarında soylu bir tavırla geçip giderler.
73-- Rablerinin ayetleri kendilerine hatırlatıldığında, kör ve sağırlar gibi onlar üzerine kapanmazlar.
74-- Onlar şöyle yakarırlar: "Rabbimiz, eşlerimizden ve çocuklarımızdan bize göz aydınlığı bağışla. Bizi takvaya sarılanlara önder kıl."
75-- İşte bunlar, sabretmiş olmalarına karşılık yüksek konaklarla ödüllendirilirler. Ve o konaklarda sağlık dileğiyle ve selamla karşılanırlar.
76-- Orada sürekli kalacaklardır. Ne güzel konak yeri, ne güzel dinlenme yeri!
77-- De ki: "Duanız/davetiniz yoksa, Rabbim sizi ne yapsın! Yalanladınız; bu yüzden azap kaçınılmaz olacaktır."
 
 
FÂTIR SURESİ
(35/43. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hamd, Fâtır olan Allah'adır; gökleri ve yeri yaratan, melekleri ikişer, üçer, dörder kanatlı elçiler yapan O'dur. Yaratışta/yaratılmışlarda dilediğini artırır O. Hiç kuşkusuz, Allah her şeye gücü yetendir.
2-- Allah'ın insanlar için açıp yaydığı rahmeti hiç kimse tutup kısamaz. Onun tutup kıstığını ise O'ndan sonra salıp açacak yoktur. Azîz'dir O. Hakîm'dir.
3-- Ey insanlar, Allah'ın üzerinizdeki nimetini anın! Allah'tan başka yaratıcı mı var? Sizi gökten ve yerden rızıklandırır. O'ndan başka ilâh yoktur. Hal böyle iken nasıl oluyor da yüz geri çevriliyorsunuz?
4-- Eğer seni yalanlıyorlarsa, senden önceki resuller de yalanlanmıştır. Bütün işler ve oluşlar Allah'a döndürülür.
5-- Ey insanlar, Allah'ın vaadi haktır! O halde iğreti dünya hayatı sizi aldatmasın! O aldatıcı, o çok gururlu, sizi Allah ile aldatmasın.
6-- Şu bir gerçek ki, şeytan sizin için bir düşmandır. O halde siz de onu düşman tutun. Hiç kuşkusuz, o kendi hizbini cehennem yâranından olmaları için çağırır durur.
7-- Küfre sapanlar için şiddetli bir azap vardır. İman edip hayra ve barışa yönelik ameller işleyenlere gelince onlar için bir bağışlanma ve büyük bir ödül olacaktır.
8-- Ya o kişi? Yaptıklarının kötülüğü kendisine allanıp pullanmış da onu güzel görüvermiş. Doğrusu şu: Allah dilediğini/dileyeni saptırır, dilediğini/dileyeni de doğruya ve güzele kılavuzlar. O halde canın onlar için üzüntülere dalmasın. Hiç kuşkusuz, Allah onların ürettiklerini/ortaya koydukları oyunları çok iyi bilmektedir.
9-- Allah odur ki, rüzgârları gönderdi. Rüzgârlar bir bulut kaldırır. Derken onu ölü bir beldeye sevkettik de ölümünden sonra toprağa onunla hayat verdik. İşte ölümden sonra dirilme de böyledir.
10-- Onur ve yücelik isteyen bilsin ki, onur ve yüceliğin tümü Allah'ındır. Temiz ve güzel kelime O'na yükselir; hayra ve barışa yönelik amel de o kelimeyi yüceltir. Kötülükleri kuranlara/kötülükleri tuzak yapanlara gelince, onlar için şiddetli bir azap vardır. Ve böylelerinin tuzağı tarumar olur.
11-- Allah sizi bir topraktan, sonra bir spermden yarattı; sonra sizi çiftler haline getirdi. O'nun ilmi dışında, bir dişi ne hamile olur ne de doğurur. Yaşayan bir varlığa daha çok ömür verilmesi de onun ömründen biraz azaltılması da mutlaka bir Kitap'ta yazılıdır. Bu, Allah için gerçekten çok kolaydır.
12-- İki deniz birbirine eşit olmaz. Bu tatlıdır, susuzluğu giderir, içimi hoş ve rahattır; şu tuzludur, acıdır. Ama hepsinden de taze et yersiniz; giyip takınacağınız bir süs çıkarırsınız. Allah'ın lütfundan nasip aramanız ve şükredebilmeniz için, gemilerin denizi yara yara gittiğini görürsün.
13-- Allah, geceyi gündüzün içine sokar, gündüzü de gecenin içine sokar. Güneş'i ve Ay'ı buyruk altına almıştır. Her biri belirlenen bir süreye kadar akıp gidiyor. İşte Rabbiniz Allah bu; mülk ve yönetim O'nundur. O'nun berisinden yakardıklarınız ise bir çekirdek zarına bile hükmedemezler.
14-- Onlara çağırsanız, çağrınızı duymazlar. Duysalar da size cevap veremezler. Kıyamet günü de sizin onları ortak koştuğunuzu inkâr ederler. Hiç kimse sana, Habîr olan Allah'ın verdiği gibi haber veremez.
15-- Ey insanlar, siz Allah'a yönelmiş yoksullarsınız! Allah ise mutlak Ganî, mutlak Hamîd'dir.
16-- Dilerse sizi yok eder, yepyeni bir halk getirir.
17-- Ve bu, Allah'a hiç de güç gelmez.
18-- Hiçbir günahkâr, bir başkasının günahını yüklenmez. Yükü ağır gelen, onu taşımaya çağırsa bile, kendisinden hiçbir şey yüklenilmez. Akraba bile olsa... Sen ancak Rablerinden için için korkanları ve namaz kılanları uyarırsın. Arınıp temizlenen, kendi benliği için arınıp temizlenir. Dönüş Allah'adır.
19-- Körle, gören bir olmaz!
20-- Karanlıklarla ışık da bir olmaz!
21-- Gölge ile sıcaklık da aynı değildir.
22-- Diriler de eşit olmaz, ölüler de. Allah dilediğine/dileyene işittirir. Ama sen, kabirlerdekilere işittiremezsin!
23-- Sen sadece bir uyarıcısın!
24-- Şu bir gerçek ki, biz seni hak ile bir müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdik. Hiçbir ümmet yoktur ki, içinden bir uyarıcı gelip geçmemiş olsun.
25-- Seni yalanlıyorlarsa, onlardan öncekiler de yalanlamıştı. Resulleri onlara açık-seçik mesajlar, sayfalar ve aydınlatıcı kitap getirmişlerdi.
26-- Sonra ben, inkâr edenleri yakaladım. Ama nasıl oldu benim azabım?!
27-- Görmedin mi, Allah, gökten bir su indirdi. Onunla, renkleri çeşit çeşit meyveler çıkardık. Dağlardan da yollar var; beyaz, kırmızı, değişik renklerde. Ve simsiyah yollar da var.
28-- Aynı şekilde, insanlardan, hayvanlardan, davarlardan da çeşitli renklerde olanlar var. Kulları içinde Allah'tan ancak bilginler ürperir. Allah Azîz'dir, Gafûr'dur.
29-- Allah'ın Kitabı'nı okuyanlar, namazı kılanlar, kendilerine verdiğimiz rızıklardan gizli ve açık infak edenler, asla batmayacak bir ticaret umabilirler.
30-- Çünkü Allah onlara ücretlerini tam ödeyecek, lütfundan onlara artırma da yapacaktır. Gafûr'dur O, çok affeder; Şekûr'dur, şükredenlere mutlaka karşılık verir.
31-- Kitap'tan sana vahyettiğimiz, kendinden öncekini tasdikleyici hakkın ta kendisidir. Allah, kullarından tam haberdardır, onları iyice görmektedir.
32-- Sonra, kullarımız arasından seçtiklerimizi Kitap'a mirasçı kıldık. İçlerinden öz nefsine zulmeden var. Orta yolda gideni var. Allah'ın izniyle hayırlarda öne geçeni var. İşte bu, büyük lütfun ta kendisidir.
33-- Adn cennetlerine girerler onlar, orada altından bilezikler ve inci takınırlar. Orada giysileri ise ipektir.
34-- Şöyle derler: "Hamd olsun, üzüntüyü bizden gideren Allah'a! Rabbimiz mutlak Gafûr, mutlak Şekûr'dur.
35-- Lütfuyla bizi durulacak yurda kondurdu. Orada bize hiçbir yorgunluk dokunmaz. Orada bize hiçbir usanç da dokunmaz."
36-- İnkâr edenlere de cehennem ateşi var. Ne haklarında hüküm verilir ki ölsünler ne de azapları hafifletilir. İşte böyle cezalandırırız tüm nankörleri biz.
37-- Feryat edip dururlar orada: "Rabbimiz, çıkar bizi de önceden yaptığımızdan başka şeyler yapalım. Barışa ve hayra yönelik iyi bir iş yapalım." Sizi biz, öğüt alanın öğüt alacağı bir süre ömürlendirmedik mi? Uyarıcı da geldi size. Haydi, tadın bakalım azabı! Zalimler için hiçbir yardımcı yok artık.
38-- Allah, göklerin ve yerin gaybını bilir. O, göğüslerin özündekini de çok iyi bilir.
39-- Sizi yeryüzünde halefler yapan O'dur. Nankörlük edenin nankörlüğü kendi aleyhinedir. Kâfirlerin küfrü, Rableri katında öfkeden başka bir şey artırmaz. Kâfirlerin küfrü hüsran ve yıkımdan başka bir şey artırmaz.
40-- De ki: "Allah'ın berisinden yakardığınız şu ortaklarınızı gördünüz mü? Gösterin bana topraktan neyi yarattı onlar!" Yoksa göklerde bir ortakları mı var? Yoksa onlara bir kitap verdik de kendileri o kitaptan bir kanıt üzerinde midirler? Hayır, zalimler birbirine aldanıştan/aldatıştan başka hiçbir şey vaat etmezler.
41-- Allah, gökleri ve yeri, yok olup gitmesinler diye tutuyor. Andolsun, eğer çöküp giderlerse, O'ndan başka hiç kimse onları tutamaz. Halîm'dir O, Gafûr'dur.
42-- Yeminlerinin tüm gücüyle Allah'a ant içmişlerdi ki, eğer kendilerine bir uyarıcı gelirse, ümmetlerin herhangi birinden çok daha doğru bir gidiş üzere olacaklar. Fakat uyarıcı onlara gelince, bu onlara nefretle kaçıştan başka bir katkı sağlamadı.
43-- Yeryüzünde kibirlendi ve kötülük tezgâhladılar. Oysaki tezgâhlanan kötülük, sahibinden başkasını kuşatmaz. Öncekilerin başına gelenlerden başkasını mı bekliyorlar? Allah'ın yol ve yönteminde değişme asla bulamazsın. Allah'ın yol ve yönteminde döneklik de bulamazsın.
44-- Yeryüzünde dolaşıp da kendilerinden öncekilerin sonlarının nasıl olduğunu görmediler mi? Onlar, kuvvet bakımından bunlardan daha zorluydular. Göklerde de yarde de Allah'ı âciz bırakacak hiçbir şey yoktur. Alîm'dir O, Kadîr'dir.
45-- Eğer Allah, insanları, kazandıkları yüzünden hesaba çekseydi, yerkürenin sırtında hiçbir canlı bırakmazdı. Ne var ki, onları belirli bir süreye kadar, ecelleri gelinceye kadar erteliyor. Allah, kullarını iyice görmektedir.
 
 
MERYEM SURESİ
(19/44. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Kâf, Hâ, Yâ, Ayn, Sâd.
2-- Rabbinin rahmetinin, Zekeriyya kuluna anılışıdır bu...
3-- Hani o, Rabbine gizli bir sesle seslenmişti de,
4-- Şöyle demişti: "Rabbim, işte karşındayım. Kemik gevşedi bende. İhtiyarlıktan başım beyaz alevle tutuştu. Sana yakarma konusunda ise Rabbim, hiç bedbaht olmadım."
5-- "Ben, arkamdan gelecek yakınlarımdan endişe ediyorum. karımsa kısır. O halde, katından bana bir dost bağışla;
6-- Ki hem bana mirasçı olsun hem de Yakup hanedanına mirasçı olsun. Ve onu hoşnutluğunu kazanmış bir kul eyle, Rabbim."
7-- Ey Zekeriyya! Biz sana bir oğul müjdeliyoruz; adı Yahya, daha önce ona hiç kimseyi adaş yapmadık.
8-- Dedi: "Rabbim, benim için oğul nasıl söz konusu olur? Karım, doğurganlığını yitirmiştir, bense yaşlılığın gerçekten en ileri basamağına ulaştım."
9-- "Bu budur." dedi. Rabbin şöyle buyurdu: "Onu yapmak benim için çok kolaydır. Nitekim daha önce de sen hiçbir şey değilken seni yaratmıştım."
10-- Dedi: "Rabbim, bana bir işaret ver." Cevap verdi: "İşaretin, sapasağlam olduğun halde üç gece insanlarla konuşmamandır."
11-- Bunun üzerine Zekeriyya, yakarış yerinden ayrılıp halkının karşısına geçti ve onlara, "sabah-akşam tespih edin" diye işaret verdi.
12-- "Ey Yahya! Kitap'ı kuvvetle tut." Biz ona daha sabi iken hikmet verdik.
13-- Katımızdan bir kalp yumuşaklığı, bir temizlik verdik. Korunan biriydi o.
14-- Ana-babasına iyilik eden biriydi; zorba, isyancı biri değil.
15-- Selam olsun ona, doğduğu gün, öleceği gün ve diri olarak kaldırılacağı gün.
16-- Kitap'ta Meryem'i de an. Hani o, ailesinden ayrılıp doğu tarafında bir mekâna çekilmişti.
17-- Onlarla arasına bir perde çekmişti. Biz de ruhumuzu ona göndermiştik de o kendisine sapasağlam bir insan şeklinde görünmüştü.
18-- Meryem demişti: "Ben senden, Rahman'a sığınıyorum. Takva sahibi biriysen dikkatli ol."
19-- Ruh dedi: "Ben, sadece Rabbinin elçisiyim. Sana tertemiz bir oğlan bağışlamak için buradayım."
20-- Dedi: "Benim nasıl oğlum olur; bana herhangi bir insan dokunmadı. Ben bir kahpe de değilim."
21-- Dedi: "İşte böyle! Rabbin buyurdu ki: `O benim için çok kolaydır. Böyle olması onu, insanlara bir mucize ve bizden rahmet yapmamız içindir. Hükme bağlanmış bir iştir bu.`"
22-- Ona gebe kaldı. Ardından da onunla uzak bir mekâna çekildi.
23-- Nihayet doğum sancısı onu, bir hurma ağacının kütüğüne götürdü. "Ah dedi, keşke daha önce ölseydim, keşke unutulup gitseydim."
24-- Altından ona şöyle seslendi: "Tasalanma, Rabbin senin için alt yanında bir su arkı vücuda getirdi."
25-- "Hurma ağacının kütüğünü kendine doğru salla, üzerine olgun, taze hurma dökülecektir."
26-- "Artık ye, iç. Gözün aydın olsun. Eğer insanlardan birini görürsen şöyle söyle: `Ben Rahman için oruç adadım. Onun için bugün, insan cinsinden hiç kimseyle konuşmayacağım.`"
27-- Meryem, onu taşıyarak toplumuna getirdi. "Ey Meryem, dediler, şaşılacak bir iş yaptın."
28-- "Ey Harun'un kız kardeşi! Baban kötü bir adam değildi. Annen de bir kahpe değildi."
29-- Meryem, çocuğa işaret etti. Dediler: "Beşikteki bir sabiyle nasıl konuşuruz?"
30-- Sabi dedi: "Ben Allah'ın kuluyum. O bana kitap verdi, beni peygamber yaptı."
31-- "Beni, bulunduğum her yerde kutsal ve bereketli kıldı. Yaşadığım sürece bana namazı, zekâtı önerdi."
32-- "Anneme iyilik etmemi önerdi. Beni zorba bir eşkıya yapmadı."
33-- "Selam bana doğduğum gün, öleceğim gün ve diri olarak kaldırılacağım gün."
34-- İşte Meryem oğlu İsa budur! Hakkında kuşku ve çelişmeye düştükleri şeyin doğrusu bu sözdür.
35-- Bir oğul edinmek Allah'a asla yaraşmaz. O'nun şanı yücedir. Bir iş ve oluşa karar verdi mi, ona sadece "ol" der, o hemen oluverir.
36-- Şüphesiz Allah, benim de Rabbimdir, sizin de Rabbinizdir. O halde ona kulluk/ibadet edin. Dosdoğru yol budur.
37-- Kendi aralarından çıkan hizipler ihtilafa düştüler. Büyük bir günün tanıklığından ötürü vay o inkârcıların haline!
38-- Bize gelecekleri gün neler işitecekler, neler görecekler! Fakat o zalimler bugün, açık bir sapıklık içindedirler.
39-- Sen onları, o hasret günü ile ilgili olarak uyar. Çünkü onlar gaflet içindeyken, iman da etmemişken iş bitirilmiş olacaktır.
40-- Yeryüzüne ve üzerindekilere biz mirasçı olacağız, biz. Ve bize döndürülecekler.
41-- Kitap'ta İbrahim'i de an. O, özü-sözü doğru bir peygamberdi.
42-- Hani, babasına demişti ki: "Babacığım; işitmeyen, görmeyen, sana hiçbir yarar sağlamayan şeylere niçin kulluk ediyorsun?"
43-- "Babacığım, bana ilimden, sana ulaşmayan bir nasip geldi. O halde bana uy ki, seni düzgün bir yola ileteyim."
44-- "Babacığım, şeytana kulluk etme! Çünkü şeytan Rahman'a isyan etmişti."
45-- "Babacığım, ben sana Rahman'dan bir azap dokunmasından, böylece şeytanın dostu haline gelmenden korkuyorum!"
46-- Babası dedi: "Sen benim ilâhlarımdan yüz mü çeviriyorsun ey İbrahim! Eğer bu işe son vermezsen, vallahi seni taşlarım. Uzun bir süre uzak kal benden!"
47-- Dedi: "Selam sana! Senin için Rabbimden af dileyeceğim. Çünkü O, bana karşı çok lütufkârdır."
48-- "Sizden de Allah dışındaki yakardıklarınızdan da ayrılıyorum; Rabbime dua edeceğim. Umarım, Rabbime yakarışımla bahtsızlığa düşmem."
49-- İbrahim, onlardan ve Allah dışında kulluk ettiklerinden uzaklaşınca, ona İshak'ı ve Yakub'u bağışladık ve hepsini peygamber yaptık.
50-- Onlara, rahmetimizden nimetler bağışladık. Ve kendileri için yüksek bir doğruluk dili oluşturduk.
51-- Kitap'ta Mûsa'yı da an. Çünkü o, içtenlik ve dürüstlüğe erdirilmişti ve o bir resul, bir peygamberdi.
52-- Ona Tûr'un sağ tarafından seslendik. Onu, fısıldaşan kimse kadar yaklaştırdık.
53-- Rahmetimizden ona kardeşi Hârun'u bir peygamber olarak armağan ettik.
54-- Kitap'ta İsmail'i de an. Çünkü o, vaadinde sadıktı; bir resuldü, bir peygamberdi.
55-- Ailesine namazı, zekâtı emrederdi. Rabbi katında hoşnutluk kazanmış bir kişiydi.
56-- Kitap'ta İdris'i de an. Çünkü o, özü-sözü tam uyuşan bir kişiydi, bir peygamberdi.
57-- Onu yüce bir mekâna yükselttik.
58-- İşte bunlar, Allah'ın kendilerine nimet lütfettiği peygamberlerdendir: Âdem'in soyundan, Nûh'la birlikte taşıdıklarımızdan, İbrahim ve İsrail'in soyundan, kılavuzluk edip seçtiğimiz kimselerden. Kendilerine Rahman'ın ayetleri okunduğunda, ağlayarak secdelere kapanırlardı.
59-- Ama arkalarından öyle bir nesil geldi ki; namazı yitirdiler, şehvetlere uydular. Bunlar, azgınlıklarının cezasını bulacaklar.
60-- Tövbe eden, iman edip hayra ve barışa yönelik iyi iş yapan müstesna. Böyleleri cennete girecekler ve hiçbir şekilde haksızlığa uğratılmayacaklar.
61-- Rahman'ın, kullarına gaybda vaat ettiği Adn cennetlerine girecekler. Kuşkusuz, O'nun vaadi yerine gelir.
62-- Orada boş lâkırdı değil, yalnızca "selâm" işitirler. Orada kendilerinin sabah, akşam, rızıkları da hazırdır.
63-- Kullarımızdan takva sahibi olanları mirasçı yapacağımız cennet işte budur.
64-- Biz sadece Rabbinin emrini indiririz/biz ancak Rabbinin emriyle ineriz. Önümüzdeki, arkamızdaki ve bunlar arasındaki her şey O'nundur. Rabbin asla unutkan değildir.
65-- Göklerin, yerin ve bunlar arasındaki şeylerin Rabbidir O. O'na kulluk/ibadet et ve O'na ibadette sabırlı ol. O'na adaş olacak birini biliyor musun?
66-- Diyor ki insan: "Öldüğüm zaman diri olarak tekrar çıkarılacak mıyım?"
67-- Hatırlamıyor mu insan;o daha önce hiçbir şey değilken, onu biz yarattık.
68-- Rabbine andolsun ki; onları da, şaytanları da mutlaka haşredeceğiz, sonra hepsini diz çökmüş halde cehennemin çevresinde hazır bulunduracağız.
69-- Sonra her gruptan, Rahman'a karşı kafa tutmada daha şiddetli davrananlar kimlerse, onları ayıracağız.
70-- Elbette ki biz, oraya girmeye daha lâyık olanların kimler olduğunu herkesten iyi biliriz.
71-- İçinizden oraya uğramayacak hiç kimse yoktur. Bu, Rabbin üzerinde kesinleşmiş bir hükümdür.
72-- Sonra biz, korunup sakınanları kurtaracağız. Zalimleri de orada dizleri üzerine çökmüş bırakacağız.
73-- Onlara ayetlerimiz açık-seçik okunduğunda, inkâr edenler inananlara şöyle derler: "İki zümreden hangisi makamca daha üstün, meclisçe daha güzel?"
74-- Onlardan önce nice kuşaklar helâk ettik ki, malca ve manzaraca daha alımlıydılar.
75-- De ki: "Her kim sapıklıkta ise Rahman ona iyice süre versin. Nihayet, kendilerine vaat edileni, azabı veya kıyametin kopuşunu gördüklerinde mekânca daha kötü, taraftarca daha zayıf olanın kim olduğunu bilecekler."
76-- Allah, doğru yolda olanların hidayetini artırır. Barışa ve hayra yönelik kalıcı işler, Rabbin katında sevapça daha üstün, sonuç bakımından daha hayırlıdır.
77-- Ayetlerimizi inkâr edip, "bana mal da evlât da kesinlikle verilecek" diyeni gördün mü!?
78-- Bu adam gaybı mı öğrendi, yoksa Rahman katında bir söz mü aldı!?
79-- Hayır, hayır! Biz onun söylediğini yazacağız ve onun için azabı uzattıkça uzatacağız.
80-- O dediklerine biz vâris olacağız. Kendisi bir başına bize gelecek.
81-- Kendilerine onur ve destek olsunlar diye Allah dışında ilâhlar edindiler.
82-- Hayır, hayır! Onlar, onların ibadetlerini inkâr edecekler ve onların aleyhinde düşman kesilecekler.
83-- Görmedin mi biz, şeytanları inkârcıların üzerine salmışız da onları oynatıp kıvırttırıyorlar.
84-- Onlar için acele etme. Biz onlar için günleri teker teker sayıyoruz.
85-- Gün olur, o takva sahiplerini biz Rahman'ın huzurunda heyet halinde toplarız.
86-- Günahkârları da susuz ve yaya olarak cehenneme sevk ederiz.
87-- Rahman katında söz almış olandan başkaları şefaat imkânı bulamazlar.
88-- "Rahman çocuk edindi." dediler.
89-- Andolsun ki siz, çok çirkin bir iddiada bulundunuz.
90-- Bu söz yüzünden neredeyse gökler çatlayacak, yer parçalanacak, dağlar yıkılıp çökecek;
91-- Rahman için çocuk iddia ettiklerinden ötürü.
92-- Rahman'a, çocuk edinmek yakışmaz.
93-- Göklerde ve yerde bulunan herkes, Rahman'a kul olarak gelecektir.
94-- Yemin olsun, O onların hepsini kuşatmış ve tamamını tek tek saymıştır.
95-- Ve onların hepsi kıyamet günü O'na tek tek gelecektir.
96-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlara gelince, Rahman onlar için bir sevgi oluşturacaktır.
97-- Biz onu; senin dilinle kolaylaştırdık ki, korunanları onunla müjdeleyesin, inatçı bir kavmi de onunla uyarasın.
98-- Biz onlardan önce de nice kuşaklar helâk ettik. Onlardan herhangi birini hissediyor musun, yahut onların bir iniltisini duyuyor musun?
 
 
TÂHÂ SURESİ
(20/45. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Tâ, Hâ.
2-- Biz bu Kur'an'ı sana, zahmet çekesin, bedbaht olasın diye indirmedik;
3-- Saygıyla ürperene bir hatırlatma olsun diye indirdik.
4-- Yeri ve o yüce mi yüce gökleri yaratandan bir vahiy olarak indirdik.
5-- O Rahman, arş üzerine egemenlik kurmuştur.
6-- Göklerde, yerde, onların arasında, toprağın bağrında ne varsa O'nundur.
7-- Sen bu sözü açıkça duyuracaksan da O, gizliyi de bilir, gizliden daha gizliyi de...
8-- Allah'tır O. İlah yok O'ndan başka. Esmaul Hüsna, en güzel isimler O'nundur.
9-- Ulaştı mı sana Mûsa'nın haberi?
10-- Hani, bir ateş görmüştü de ailesine şöyle demişti: "Bekleyin! Gözüme bir ateş ilişti. Olabilir ki, ondan size bir kor parçası getiririm, yahut onun üzerinde bir kılavuz bulurum."
11-- Onun yanına geldiğinde kendisine "Mûsa!" diye seslenildi.
12-- "Benim ben, senin Rabbin! Haydi, pabuçlarını çıkar; sen kutsal vadide, Tuva'dasın."
13-- "Ve ben seni seçtim; o halde vahyedilecek olanı dinle!"
14-- "Hiç kuşkulanma ki ben Allah'ım. İlâh yoktur benden başka. O halde bana kulluk/ibadet et ve namazını, beni hatırlayıp anmak için yerine getir."
15-- "Kuşku duyma ki o saat gelecektir. Onu neredeyse gizleyeceğim ki, her benlik gayretinin karşılığını elde etsin."
16-- "O halde ona inanmayıp keyfi peşinde giden, seni ondan yüz geri etmesin. Yoksa perişan olursun."
17-- "Nedir o sağ elindeki ey Mûsa?"
18-- Cevap verdi: "O, benim asamdır. Ona dayanırım, onunla koyunlarıma ağaçtan yaprak indiririm. Onda, işime yarayan başka özellikler de vardır."
19-- Buyurdu: "Yere at onu ey Mûsa!"
20-- O da onu attı. Bir de ne görsün, bir yılan olmuş o, koşuyor...
21-- Buyurdu: "Al onu, korkma! Biz onu ilk görünümüne döndüreceğiz."
22-- "Bir de elini koynuna sok! Bir başka mucize olarak lekesiz, bembeyaz bir halde çıksın."
23-- "Böylece sana en büyük mucizelerimizden bazılarını göstereceğiz."
24-- "Firavun'a git; çünkü o, azdı."
25-- Mûsa dedi: "Rabbim, göğsümü açıp genişlet;
26-- İşimi bana kolaylaştır."
27-- "Dilimden düğümü çöz,
28-- Ki sözümü iyi anlasınlar."
29-- "Bana ailemden bir yardımcı ver,
30-- Kardeşim Hârun'u."
31-- "Onunla sırtımı kuvvetlendir."
32-- "Onu işime ortak kıl."
33-- "Ta ki seni çokça tespih edelim."
34-- "Seni çokça analım."
35-- "Kuşkusuz sen, bizi görmektesin."
36-- Buyurdu: "İstediğin sana verildi, ey Mûsa."
37-- "Yemin olsun, sana bir kez daha lütufta bulunmuştuk."
38-- Hani, annene vahyedileni şöyle vahyetmiştik:
39-- "Onu tabuta koyup ırmağa bırak! Irmak onu sahile götürsün ki, benim de düşmanım, onun da düşmanı olan biri onu alsın. Üzerine kendimden bir sevgi bıraktım ki, gözümün önünde yetiştirilesin."
40-- "Hani, kız kardeşin gidiyor, şöyle diyordu: `Onun bakımını üstlenecek kişiyi size göstereyim mi?` Nihayet, seni annene geri döndürdük ki, gözü aydın olsun, tasalanmasın. Sen bir de adam öldürmüştün. O zaman seni gamdan kurtarmıştık. Seni iyice bir imtihana da çekmiştik. Bunun ardından sen Medyen halkı arasında yıllarca kaldın. Sonra, belirlenen bir vakitte geliverdin, ey Mûsa!"
41-- "Seni kendim için seçip yetiştirdim."
42-- "Sen ve kardeşin, ayetlerimi götürün; beni anmakta gevşeklik etmeyin."
43-- "Firavun'a gidin, çünkü o azdı."
44-- "Ona yumuşak ve tatlı bir sözle hitap edin; belki öğüt alır, yahut ürperir."
45-- Dediler ki: "Rabbimiz, onun aleyhimizde bir taşkınlık yapmasından yahut yine azmasından korkuyoruz."
46-- Buyurdu: "Korkmayın! Ben sizinle beraberim; işitiyorum, görüyorum."
47-- "Haydi gidin ona. Deyin ki: `Biz senin Rabbinin iki resulüyüz. İsrailoğullarını bizimle gönder, onlara işkence etme! Rabbinden sana bir mucize getirdik. Selam, hidayete uyanlaradır."
48-- "Azabın, yalanlayıp yüz çevirenler üzerine olacağı bize vahyedildi.`"
49-- Firavun dedi: "Sizin Rabbiniz kim, ey Mûsa?"
50-- Mûsa dedi: "Rabbimiz, her şeye yaratılışını lütfeden, sonra da yol yordam gösteren kudrettir."
51-- Dedi: "Peki, ilk nesillerin hali ne olacak?"
52-- "Onlara ilişkin bilgi, Rabbim katında bir Kitap'tadır. Rabbim ne şaşırır ne de unutur."
53-- Yeryüzünü size beşik yapan, onda sizin için yollar açan, gökten su indiren O'dur. Biz o suyla çeşitli bitkilerden çiftler çıkardık.
54-- Yiyin, hayvanlarınızı yayıp otlatın. Kuşkusuz bunda, aklı başında insanlar için ibretler vardır.
55-- Sizi yerden yarattık. Tekrar oraya göndereceğiz. Ve oradan sizi bir kez daha çıkaracağız.
56-- Yemin olsun, o Firavun'a ayetlerimizin tamamını gösterdik ama yalanlayıp inadını sürdürdü.
57-- Şöyle dedi: "Büyünle bizi, toprağımızdan çıkarasın diye mi geldin, Ey Mûsa!?"
58-- "Seninki gibi bir büyü, biz de mutlaka sana getireceğiz. Seninle bizim aramızda öyle bir buluşma yeri ve zamanı belirle ki, ne biz cayalım ne de sen. Herkese uygun bir yer olsun."
59-- Mûsa dedi: "Bizimle buluşacağınız zaman, süs günü olsun. İnsanlar kuşluk vakti bir araya getirilsin."
60-- Bunun üzerine Firavun oradan ayrıldı, tüm kurnazlığını topladı, sonra geldi.
61-- Mûsa onlara dedi ki: "Yazıklar olsun size, yalan düzerek Allah'a iftira etmeyin! Yoksa bir azap kökünüzü kurutur. İftira eden, perişan olmuştur."
62-- Bunun üzerine işlerini aralarında tartıştılar, fısıltıyı koyulaştırdılar.
63-- Dediler ki: "Şunlar, iki büyücüden başka bir şey değillerdir. Büyüleriyle sizi toprağınızdan çıkarmak ve sizin örnek yolunuzu silip yok etmek istiyorlar."
64-- "Hemen hünerlerinizi birleştirin, sonra saf bağlamış olarak gelin! Bugün, üstün gelen kurtulmuş olacaktır."
65-- Dediler: "Ey Mûsa, ya hünerini ortaya at yahut da ilk hüner sergileyen biz olacağız."
66-- Mûsa dedi: "Hayır, siz atın!" Bir de ne görsün! Onların ipleri, sopaları, yaptıkları büyüler yüzünden, kendisine gerçekten koşuyorlarmış hayalini verdi.
67-- Mûsa birdenbire içinde bir korku duydu.
68-- Şöyle dedik: "Korkma, üstün gelecek olan sensin!"
69-- "Sağ elindekini yere bırak! Onların, sanayi olarak ortaya çıkardıklarını yalayıp yutsun. Onların sanayi olarak ürettikleri sadece bir büyücünün hilesidir. Büyücü ise nereye gitse iflah etmez."
70-- Bunun üzerine büyücüler secdelere kapanıp şöyle seslendiler: "Hârun'un ve Mûsa'nın Rabbine inandık!"
71-- Firavun dedi: "Ben izin vermeden ona inandınız öyle mi? O size, büyüyü öğreten büyüğünüzdür. Yemin olsun, ellerinizi, ayaklarınızı çaprazlama keseceğim ve yemin olsun sizi hurma ağaçlarına asacağım. O zaman iyice bileceksiniz, hangimizin azabı daha şiddetli ve sürekli."
72-- Dediler: "Biz seni, bize gelen açık-seçik kanıtlara ve bizi yaratmış olana asla tercih etmeyeceğiz. Verdiğin hükmü uygula. Senin hükmün olsa olsa bu dünya hayatında geçer."
73-- "Biz Rabbimize inandık ki, günahlarımızı ve senin bizi zorladığın büyüyü affetsin. Allah daha hayırlı, daha süreklidir."
74-- Şu bir gerçek ki, Rabbinin huzuruna suçlu olarak gelen için cehennem vardır. Orada ne ölür ne de hayat bulur.
75-- O'nun huzuruna, hayra ve barışa yönelik iyilikler üretmiş bir mümin olarak varana gelince, işte böyleleri için çok yüksek dereceler öngörülmüştür.
76-- Adn cennetleri ki, altlarından ırmaklar akar; sürekli kalacaklar içlerinde. Arınıp temizlenenlerin ödülü işte budur.
77-- Andolsun, Mûsa'ya şöyle vahyetmiştik: "Kullarımı geceleyin yürüt! Denizde onlar için kuru bir yol aç! Size yetişecekler diye korkma, endişelenme!"
78-- Derken, Firavun, ordusuyla birlikte onların arkasına düştü. Ama denizden onları sarıp kuşatan, sarıp kuşattı.
79-- Firavun kendi toplumunu saptırmıştı; kılavuzluk edemedi.
80-- Ey İsrailoğulları, şu bir gerçek ki, biz sizi düşmanınızdan kurtardık. Tûr'un sağ yanında size vaatte bulunduk. Ve üstünüze kudret helvasıyla bıldırcın indirdik.
81-- Size verdiğimiz rızkın temizlerinden yiyin! Bu konuda azgınlık etmeyin! Yoksa öfkem üzerinize çöker. Ve kimin üstüne öfkem inerse o uçuruma gider.
82-- Ve ben, tövbe eden, inanan, hayra ve barışa yönelik iş yapıp sonra da düzgün bir biçimde yol alan kimseye karşı, gerçekten çok affediciyim, Gaffâr'ım.
83-- Seni toplumundan çabucak uzaklaştıran neydi, ey Mûsa?
84-- Dedi: "Onlar, benim eserim üzerindeler. Ben sana gelmede acele davrandım ki, benden hoşnut olasın, Ey Rabbim!"
85-- Buyurdu: "Biz senden sonra toplumunu tam bir biçimde imtihan ettik. Sâmirî onları saptırdı."
86-- Bunun üzerine Mûsa, öfkeli ve ümidi kırık bir halde kavmine döndü. Dedi: "Ey toplumum! Rabbiniz size güzel bir vaatte bulunmadı mı? Süre mi size uzun geldi yoksa Rabbinizden üzerinize bir gazabın inmesini mi istediniz de bana verdiğiniz söze ters davrandınız?"
87-- Dediler ki: "Biz sana kendi irademizle/malımızla karşı çıkmadık. Olay şu: Bize o topluluğun süs eşyalarından bazıları yükletilmişti, onları kaldırıp attık; aynı şekilde Sâmirî de attı."
88-- Sâmirî onlar için, böğürmesi olan bir buzağı heykeli çıkardı. Dediler ki: "Bu, hem sizin hem de Mûsa'nın tanrısıdır. Ama Mûsa unuttu."
89-- Görmüyorlar mı ki; o buzağı onlara bir sözü geri çeviremiyor, kendilerine bir zarar veremiyor, bir yarar sağlayamıyor.
90-- Yemin olsun, Hârun daha önce onlara şunu söylemişti: "Ey kavmim, siz bununla imtihan edildiniz. Sizin Rabbiniz o Rahman'dır. Artık bana uyun, emrime itaat edin!"
91-- Onlar şöyle demişlerdi: "Mûsa bize dönünceye kadar ona tapıcılar olmakta devam edeceğiz."
92-- Mûsa dedi: "Ey Hârun, onların saptıklarını gördüğün zaman seni ne engelledi de,
93-- Benim ardım sıra gelmedin. Emrime isyan mı ettin?"
94-- Hârun dedi: "Ey annemin oğlu! Sakalımı, başımı tutma. Ben senin şöyle diyeceğinden korkmuştum: `Beniisrail arasına ayrılık soktun, sözüme bağlı kalmadın!`"
95-- Mûsa dedi: "Senin derdin neydi, ey Sâmirî?"
96-- Sâmirî dedi: "Onların görmediklerini gördüm. Resulün izinden bir avuç avuçladım da onu attım. Nefsim bana böylesini hoş gösterdi."
97-- Mûsa dedi: "Defol, çünkü sen, hayatın boyunca `bana dokunmayın` diyeceksin! Ve senin için asla kaytaramayacağın bir hesap zamanı da var. O başını bekleyip durduğun tanrına bir bak! Onu kesinlikle yakacağız, sonra da un-ufak edip denize dökeceğiz."
98-- Gerçek olan şu ki, sizin ilâhınız kendisinden başka hiçbir tanrı olmayan Allah'tır. O, ilim bakımından her şeyi çepeçevre kuşatmıştır.
99-- İşte böylece, geçip gitmişlerin haberlerinden bir kısmını sana anlatıyoruz. Biz sana katımızdan da bir Zikir vermişizdir.
100-- Kim ondan yüz çevirirse, kıyamet günü bir günah yüklenecektir.
101-- Sürekli olarak o yükün altındadır; kıyamet gününde bu onlar için ne kötü yüktür!
102-- O gün sûra üfürülür ve günahkârları o gün gözleri gömgök bir halde haşrederiz.
103-- Aralarında fısıldaşır gibi konuşurlar: "Ancak on gün filân kaldınız."
104-- Onların söylemekte olduklarını biz daha iyi biliriz. Yolca en seçkinleri olan şöyle diyordu: "Eni-sonu, bir gün kaldınız."
105-- Sana dağlardan soruyorlar. De ki: "Rabbim onları un-ufak edecektir."
106-- "Yerlerini bomboş, dümdüz bırakacaktır."
107-- "Yerlerinde bir eğrilik de bir yumruluk da görmeyeceksin."
108-- O gün, eğip bükmesi olmayan davetçiye uyarlar. Rahman'ın huzurunda sesler kısılır, artık bir hışırtıdan başka bir ses işitmezsin.
109-- O gün şefaat yarar sağlamaz. Ancak Rahman'ın izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu kimse müstesna...
110-- Onların önden gönderdiklerini de arkada bıraktıklarını da bilir, ama onlar O'nu ilimle kuşatamazlar.
111-- Bütün yüzler o Hayy ve Kayyûm önünde yere inmiştir. Zulüm taşıyan perişan olup gitmiştir.
112-- Mümin olarak hayra ve barışa yönelik iyilikler yapan ise ne haksızlığa uğratılmaktan korkar ne de ezilip horlanmaktan.
113-- Biz onu işte böyle, Arapça bir Kur'an olarak indirdik ve onun içinde tehditleri türlü ifadelerle sıraladık ki korunabilsinler, yahut da Kur'an onlara yeni bir hatırlatıcı/hatırlatma sunsun.
114-- O Melik/o hak hükümdar olan Allah, yüceler yücesidir. Sana vahyi tamamlanmadan önce, Kur'an hakkında aceleci olma. Şöyle de: "Rabbim, ilmimi artır!"
115-- Andolsun, biz daha önce Âdem'e ahit verdik de unuttu; biz onda bir kararlılık bulamadık.
116-- Hani meleklere, "Âdem'e secde edin" demiştik de İblis müstesna hepsi secde etmişti. İblis dayatmıştı.
117-- Bunun üzerine biz söyle demiştik: "Ey Âdem! Şu, senin de eşinin de düşmanıdır, dikkat et de sizi cennetten çıkarmasın; sonra bedbaht olursun."
118-- "Senin burada ne acıkman söz konusudur ne de çıplak kalman."
119-- "Ve sen burada ne susayacaksın ne de güneşten yanacaksın."
120-- Derken, şeytan ona şöyle diyerek vesvese verdi: "Ey Âdem! Sana, sonsuzluk ağacıyla eskimez-çökmez mülk ve saltanatı göstereyim mi?"
121-- Nihayet onlar ondan yediler. Bunun üzerine çirkin yerleri kendilerine açıldı; üzerlerine cennet yapraklarından örtmeye başladılar. Âdem, Rabbine isyan etmiş, şaşırıp kalmıştı.
122-- Sonra Rabbi onu arıtıp temizledi, onun tövbesini kabul edip kendisini iyice doğruya kılavuzladı.
123-- Allah dedi: "İkiniz birlikte inin oradan. Birbirinize düşmansınız. Benden size bir hidayet geldiğinde, benim o hidayetime uyan artık ne sapar ne de bedbaht olur."
124-- Kim benim Zikrim'den/Kur'anımdan yüz çevirirse onun için zor, sıkıcı bir hayat şekli/bir geçim vardır; kıyamet günü de onu kör olarak haşrederiz.
125-- O der ki: "Rabbim, beni neden kör haşrettin, ben gören biri idim?"
126-- Allah buyurur: "Ayetlerimiz sana geldiğinde sen böyle unutmuştun; bugün de sen aynı şekilde unutuluyorsun."
127-- İsraf eden/haddi aşan ve Rabbinin ayetlerine inanmayan kimseleri biz böyle cezalandırırız. Ve âhiretin azabı çok daha şiddetli, çok daha kalıcıdır.
128-- Kendilerinden önceki nesillerden nicelerini helâk etmemiz onları yola getirmedi mi? Onların yurtlarında/barınaklarında dolaşıp duruyorlar. Akıl sahipleri için bunda elbette ibretler vardır.
129-- Eğer Rabbin tarafından daha önce söylenmiş bir söz, belirlenmiş bir süre olmasaydı, bunlar için de helâk kaçınılmaz olurdu.
130-- Artık onların söylediklerine sabret; güneşin doğuşundan önce de batışından önce de Rabbini överek tespih et! Gecenin bazı saatleriyle gündüzün iki ucunda da tespih et ki, hoşnutluğa erebilesin.
131-- Onlardan bazı çiftlere, kendilerini imtihan etmek için iğreti hayatın süsü olarak verdiğimiz nimetlere gözlerini dikme! Rabbinin rızkı hem daha hayırlı hem daha süreklidir.
132-- Ailene namazı emret, kendin de ona sabırla devam et! Biz senden rızık istemiyoruz. Seni biz rızıklandırıyoruz. Sonuç takvanındır!
133-- Dediler ki: "Rabbinden bize bir mucize getirseydi ya!" Peki, önceki sayfalardaki açık kanıt onlara gelmedi mi?
134-- Eğer biz onları, ondan önce bir azapla helâk etseydik mutlaka şöyle diyeceklerdi: "Rabbimiz, ne olurdu bize bir resul gönderseydin de zelil ve rezil olmadan önce senin ayetlerine uysaydık!"
135-- De ki: "Herkes bekleyip gözetlemede; haydi siz de bekleyip gözetleyin! Yakında bileceksiniz dosdoğru yolu izleyenler kimlermiş, hidayete eren kimmiş!"
 
 
VÂKIA SURESİ
(56/46. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- O beklenen müthiş olay olduğunda,
2-- Yoktur onun oluşunu yalanlayacak.
3-- Kimini alçaltır, kimini yükseltir.
4-- Yerküre bir sarsılışla sarsıldığında,
5-- Dağlar bir serpilişle serpildiğinde,
6-- Hepsi un-ufak olup dağılmıştır.
7-- Ve sizler, üç çift/sınıf oluvermişsinizdir.
8-- İşte uğur ve mutluluk yâranı. Nedir uğur ve mutluluk yâranı?
9-- İşte şomluk ve bunalım yâranı. Nedir şomluk ve bunalım yâranı?
10-- Ve oluşta önde gidenler, yarışta önde gidenler...
11-- İşte onlardır yaklaştırılanlar.
12-- Nimetlerle dolu bahçelerdedirler.
13-- Büyük kısmı öncekilerden,
14-- Az bir kısmı da sonrakilerden.
15-- Süslü, nakışlı tahtlar üzerinde,
16-- Onlar üstünde karşılıklı yan gelip yaslanırlar.
17-- Gencecik uşaklar dolanır çevrelerinde. Sürekli hizmete adanmışlardır.
18-- Sürahiler, ibrikler ve öz kaynağından içkilerle doldurulmuş kadehler eşliğinde.
19-- Ne başları döner ondan ne de akılları karışır.
20-- Ve mayvalar, gönüllerince seçtiklerinden.
21-- Ve kuş eti iştahlarınca beğendiklerinden.
22-- Ve genç kadınlar, iri ve siyah gözlü,
23-- Titizlikle korunan inciler misali;
24-- Yaptıklarına karşılık olarak.
25-- Ne boş bir lâf işitirler orada ne de günaha sokacak bir şey.
26-- Sadece "selam, selam!" denir.
27-- Uğur ve mutluluk yâranı. Nedir uğur ve mutluluk yâranı?
28-- Dikensiz kirazlar,
29-- Meyve dizili muz ağaçları,
30-- Uzayan gölgeler,
31-- Akıp dökülen sular,
32-- Birçok meyveler arasındadırlar.
33-- Ne tükenir ne yasaklanır.
34-- Yükseğe yerleştirilmiş döşekler içinde.
35-- Biz kadınları da güzel bir biçimde yeniden yaratmış,
36-- Hepsini bakireler yapmışızdır,
37-- Yaşıt cilveli dilberler halinde,
38-- Uğur ve mutluluk yâranı için.
39-- Bir bölümü öncekilerden,
40-- Bir bölümü de sonrakilerden.
41-- Ve şomluk ve uğursuzluk yâranı. Nedir şomluk ve uğursuzluk yâranı?
42-- İliklere işleyen bir ateş ve kaynar su içinde,
43-- Simsiyah bir gölge altındadırlar.
44-- Ne serindir ne de cömert.
45-- Çünkü şomluk yâranı, bundan önce servet ve refahla şımaranlardı.
46-- O büyük günah üzerinde ısrar edip duruyorlardı.
47-- Ve şöyle derlerdi: "Ölünce mi, toprak ve kemik haline gelince mi, sahi o zaman mı yeniden diriltileceğiz?"
48-- "Önceki atalarımız da mı?"
49-- De ki: "Öncekiler de sonrakiler de."
50-- Bilinen bir günün buluşma vakti/buluşma yerinde mutlaka bir araya getirileceklerdir.
51-- Ve siz de ey sapık yalanlayıcılar!
52-- Zakkumdan bir ağaçtan mutlaka yiyeceksiniz/yiyecekler.
53-- Karınları dolduracaklar ondan,
54-- Üzerine içecekler kaynar sudan,
55-- Susuzluktan çıkmış develerin içişi gibi içecekler.
56-- Din gününde ağırlanışları böyledir.
57-- Sizi biz yarattık, biz! Tasdik etseydiniz olmaz mıydı?
58-- Akıttığınız meniyi gördünüz mü?
59-- Siz mi yaratıyorsunuz onu, yoksa yaratıcılar bizler miyiz?
60-- Ölümü aranızda biz takdir ettik. Biz önüne geçilecekler değiliz.
61-- Yerinize diğer benzerlerinizi getireceğiz ve sizi bilemeyeceğiniz bir şekilde yeniden oluşturacağız.
62-- Andolsun, ilk yaratışı/yaratılışı bildiniz. Peki düşünüp ibret alsanız olmaz mı?
63-- Ekmekte olduğunuzu gördünüz mü?
64-- Siz mi bitiriyorsunuz onu, yoksa bitirenler bizler miyiz?
65-- Dileseydik, onu kuru bir çöl haline getirirdik de başlardınız şu şekilde gevelemeye:
66-- "Vallahi, kayba uğrayıp borçlandık."
67-- "Doğrusu mahrum bırakıldık biz."
68-- Şu içmekte olduğunuz suya baktınız mı?
69-- Buluttan onu siz mi indirdiniz, yoksa indirenler bizler miyiz?
70-- Dileseydik, onu tuzlu yapıverirdik. Peki şükretmeniz gerekmez mi?
71-- Çakıp çakıp çıkardığınız o ateşi gördünüz mü?
72-- Onun ağacını siz mi yarattınız yoksa yaratıp oluşturan bizler miyiz?
73-- Biz onu hem bir ibret hem de çöl yolcularına bir nimet kıldık.
74-- O halde o yüce Rabbinin adını tespih et!
75-- İş onların sandığı gibi değil! Yıldızların doğup batma, kayıp düşme noktalarına yemin ediyorum.
76-- Ve eğer bilirseniz, gerçekten büyük bir yemindir bu.
77-- O, kesinlikle şerefli bir Kur'an'dır.
78-- Titizlikle saklanan bir Kitap'tır.
79-- Ona, arındırılmışlardan başkası dokunamaz.
80-- Âlemlerin Rabbi'nden indirilmiştir.
81-- Şimdi siz, bu sözü mü kirletip küçümseyeceksiniz?
82-- Rızkınızı, yalanlamanızdan ibaret mi kılıyorsunuz?
83-- Ya o canın boğaza gelip dayandığı zaman!
84-- İşte o zaman siz bakakalırsınız.!
85-- Biz ona sizden daha yakınız, ama siz görmezsiniz.
86-- Madem ceza görmeyecek kişilersiniz,
87-- Eğer doğru sözlülerseniz, onu geri çevirsenize.
88-- Eğer o, yaklaştırılanlardan ise;
89-- Rahatlık, güzel rızık ve nimetlerle dolu cennet var ona.
90-- Eğer kutlu, uğurlu kişilerdense,
91-- "Selam sana kutlu ve uğurlu kişilerden!" denir ona.
92-- Eğer yalanlayan sapıklardansa;
93-- Kaynar sudan bir ziyafet,
94-- Ve cehenneme salıverilme var ona.
95-- İşte budur, o tartışmasız, o kesin gerçek!
96-- Artık, o yüce Rabbinin adını tespih et!
 
 
ŞUARA SURESİ
(26/47. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Tâ, Sîn, Mîm.
2-- İşte sana gerçeği apaçık gösteren Kitap'ın ayetleri...
3-- Onlar iman etmiyorlar diye kendini üzüntüden tüketir gibisin.
4-- Eğer istersek gökten üzerlerine bir mucize indiririz de boyunları onun önünde perişanlıkla eğilip kalır.
5-- O Rahman'dan kendilerine söze bürünmüş yeni bir hatırlatma gelmeye dursun, ondan mutlaka yüz çevirirler.
6-- Andolsun, yalanladılar ama yakında gelecektir onlara alaya alıp durdukları şeyin haberleri.
7-- Bakmadılar mı yere, neler fışkırtmışız onda cömert ve bereketli her çiftten.
8-- Bunda elbette bir mucize var, fakat onların çoğu mümin değiller.
9-- Ve hiç kuşku yok, senin Rabbin gerçekten mutlak Azîz, mutlak Rahîm'dir.
10-- Rabbinin Mûsa'ya, "zulüm sergileyenler topluluğuna git" diye seslenişini hatırla.
11-- "Firavun'un toplumuna git. Hâlâ korkup korunmayacaklar mı?"
12-- Demişti ki Mûsa: "Rabbim, doğrusu ben, beni yalanlamalarından korkuyorum."
13-- "Göğsüm daralıyor, dilim açılmıyor. Görev emrini Hârun'a gönder."
14-- "Hem, benim üzerimde onlar aleyhine işlenmiş bir suç var; bu yüzden beni öldürmelerinden korkuyorum."
15-- "Hayır, olmaz!" dedi. "Ayetlerimizi götürün. Biz sizinleyiz, her şeyi dinlemekteyiz."
16-- "Hemen Firavun'a gidin, şöyle deyin: `Âlemlerin Rabbi'nin resulleriyiz biz."
17-- "İsrailoğullarını bizimle birlikte gönder.`"
18-- Firavun dedi: "Biz seni aramızda, bir çocuk olarak koruyup beslemedik mi? Ömrünün nice yıllarını aramızda geçirdin."
19-- "Ve sonunda o yaptığını da yaptın. Nankörlerden birisin sen."
20-- Mûsa dedi: "Onu yaptığım zaman şaşkınlardandım."
21-- "Sizden korkunca aranızdan kaçtım. Daha sonra Rabbim bana hükmetme gücü bağışladı ve beni peygamberlerden biri yaptı."
22-- "O başıma kaktığın nimet, İsrailoğullarını köle yapmana karşılıktı."
23-- Firavun dedi: "Peki, âlemlerin Rabbi kim?"
24-- Dedi: "Göklerin, yerin ve bunlar arasındakilerin Rabbi. Eğer iyice anlayıp inanıyorsanız."
25-- Firavun, çevresindekilere dedi: "Duyuyor musunuz?"
26-- Mûsa dedi: "O hem sizin Rabbinizdir hem de önceki atalarınızın Rabbidir."
27-- Firavun dedi: "Şu size gönderilmiş bulunan resulünüz gerçekten tam bir deli."
28-- Mûsa dedi: "Eğer aklınızı işletirseniz O, doğunun, batının ve bunlar arasındakilerin de Rabbidir."
29-- Dedi: "Benden başka ilâh edinirsen, yemin olsun seni zındanlıklar arasına atarım."
30-- Mûsa dedi: "Ya sana gerçeği gösteren bir şey getirmişsem!?"
31-- Dedi: "Hadi getir onu ortaya, eğer doğru sözlülerden isen."
32-- O da asasını attı. Bir de ne görsünler, asa korkunç bir ejderha oluvermiş.
33-- Elini çıkardı, o da anında, seyredenler önünde bembeyaz kesildi.
34-- Firavun, çevresindeki kodamanlar konseyine şöyle dedi: "Bu adam gerçekten bilgin bir büyücü;
35-- Büyüsüyle sizi toprağınızdan çıkarmak istiyor. Ne buyurursunuz!?"
36-- Dediler: "Onu kardeşiyle birlikte alıkoy ve kentlere toplayıcılar gönder
37-- Ki, tüm bilgili büyücüleri huzuruna getirsinler."
38-- Nihayet büyücüler belirlenen bir günün, belirlenen bir vaktinde bir araya getirildi.
39-- Halka da: "Siz de toplanır mısınız?" denildi.
40-- "Sanıyoruz ki, büyücülere uyacağız, eğer galip gelirlerse."
41-- Büyücüler geldiklerinde, Firavun'a dediler ki: "Eğer biz galip gelirsek bize gerçekten ödül var, değil mi?"
42-- "Evet, dedi, siz o zaman benim yakınlarımdan olacaksınız."
43-- Mûsa onlara dedi ki: "Atacağınız şeyi atın!"
44-- Bunun üzerine onlar, iplerini ve değneklerini ortaya attılar ve dediler: "Firavun'un onur ve yüceliği aşkına biz, evet biz galip geleceğiz."
45-- Mûsa da asasını attı. Bir de ne görsünler, o onların hüner olarak ortaya getirdikleri şeyleri yalayıp yutuyor.
46-- Bunun üzerine büyücüler, secdelere kapandılar.
47-- Dediler: "İnandık âlemlerin Rabbi'ne."
48-- "Mûsa'nın ve Hârun'un Rabbine."
49-- Firavun haykırdı: "Ben size izin vermeden ona inandınız ha! Anlaşıldı, o sizin hepinize sihirbazlığı öğreten büyüğünüz. Yakında bileceksiniz. Yemin olsun, ellerinizi, ayaklarınızı çaprazlamasına keseceğim ve yemin olsun sizi toptan asacağım."
50-- Dediler: "Zararı yok, biz nasıl olsa Rabbimize döneceğiz,
51-- Ümidimiz odur ki, Rabbimiz hatalarımızı bağışlar çünkü biz ilk inananlar olduk."
52-- Mûsa'ya şunu vahyettik: Kullarımı geceleyin yola çıkar. Mutlaka peşinize takılacaklar.
53-- Bunun üzerine Firavun, kentlere toplayıcılar gönderdi:
54-- "Kuşkusuz bunlar, küçücük bir topluluktur."
55-- "Fakat bize gerçekten öfke püskürüyorlar."
56-- "Biz ise dikkatli davranan koca bir kitleyiz."
57-- Bunun üzerine biz onları bahçelerinden, pınarlarından çıkardık.
58-- Hazinelerinden, mutlu-kutlu yerlerinden ettik.
59-- Böylece onlara İsrailoğullarını vâris kıldık.
60-- Firavun ve adamları, gün doğarken onları izlemeye başladılar.
61-- İki topluluk birbirini görecek hale gelince, Mûsa'nın adamları seslendi: "İşte şimdi yakalandık!"
62-- Mûsa dedi: "Hayır, asla! Rabbim benimledir, bana kılavuzluk edecektir."
63-- Bunun üzerine Mûsa'ya, "Asanla denize vur!" diye vahyettik. Deniz hemen yarıldı, her dalga kümesi kocaman bir dağ gibi oldu.
64-- Ötekileri de oraya yaklaştırdık.
65-- Mûsa'yı ve beraberindekileri toptan kurtardık.
66-- Sonra ötekileri boğduk.
67-- Bunda elbette bir ibret vardır ama onların çoğu inanmış kimseler değildi.
68-- Ve şüphesiz, senin Rabbindir O mutlak Azîz, mutlak Rahîm.
69-- İbrahim'in haberini de oku onlara.
70-- Hani babasına ve toplumuna şöyle demişti: "Siz neye kulluk/ibadet ediyorsunuz?"
71-- Dediler: "Birtakım putlara tapıyoruz. Onların önünde toplanıp tapınmaya devam edeceğiz."
72-- Dedi: "Yalvarıp yakardığınızda sizi duyuyorlar mı?"
73-- "Size yarar sağlıyor yahut zarar veriyorlar mı?"
74-- Dediler: "Hayır! Ancak atalarımızı böyle yapar halde bulduk."
75-- Dedi: "Gördünüz mü neye kulluk ediyormuşsunuz?!"
76-- "Siz ve o eski atalarınız!"
77-- "Şüphesiz onlar benim düşmanım. Ama âlemlerin Rabbi dostum."
78-- "O yarattı beni, O yol gösteriyor bana."
79-- "O'dur beni doyuran, suvaran."
80-- "Hastalandığımda O'dur bana şifa ulaştıran."
81-- "Beni öldürecek, sonra diriltecek O'dur."
82-- "Din gününde hatalarımı affetmesini umup durduğum da O'dur."
83-- "Rabbim, bana hükmetme gücü/hikmet bağışla, beni hak ve barış seven iyiler arasına kat."
84-- "Sonradan gelecekler arasında benimle ilgili doğru/isabetli bir dil oluştur."
85-- "Beni, nimetlerle dolu cennetinin mirasçılarından kıl."
86-- "Babamı da affet. Çünkü o sapmışlardandır."
87-- "Herkesin diriltileceği gün beni utandırma."
88-- "Bir gündür ki o, ne mal fayda verir ne oğullar."
89-- "Yalnız temiz bir kalple Allah'a varan kurtulur."
90-- Cennet takva sahiplerine yaklaştırılır.
91-- Cehennem de şımarıp azanların karşısına getirilir.
92-- Denir ki onlara: "O ibadet ve kulluk ettikleriniz nerede?"
93-- "Allah'ın dışındakiler, size yardım ediyorlar mı? Peki, kendilerine yardımları dokunuyor mu?"
94-- Ardından onlar ve öteki azgınlar cehennemin içine tıkılmışlardır.
95-- İblis orduları toplu haldedir.
96-- Onun içinde birbirleriyle çekişirlerken şöyle derler:
97-- "Vallahi, biz açık bir sapıklığın ta içindeymişiz."
98-- "Çünkü sizi âlemlerin Rabbi'yle aynı düzeyde tutuyorduk."
99-- "Bizi saptıran, o suçlulardan başkası değildi."
100-- "Artık ne şefaatçimiz var,
101-- Ne sıcak-samimi bir dostumuz."
102-- "Keşke bir dönüşümüz daha olsaydı da müminlerden olabilseydik."
103-- Kuşkusuz, bütün bunlarda mutlak bir ibret vardır. Ama onların çoğu müminler değil.
104-- Ve kuşkusuz senin Rabbindir o mutlak Azîz, mutlak Rahîm.
105-- Nûh kavmi de hak elçilerini yalanladı.
106-- Kardeşleri Nûh onlara şöyle demişti: "Siz hiç korkmuyor musunuz?"
107-- "Ben sizin için gelmiş, güvenilir bir resulüm."
108-- "Artık Allah'tan korkun da bana itaat edin."
109-- "Ben bunun için sizden bir ücret istemiyorum. Benim ödülüm sadece âlemlerin Rabbi'ndendir."
110-- "Artık Allah'tan korkun da bana itaat edin."
111-- Dediler: "Biz sana inanır mıyız? Seni, o bayağı zavallılar izliyor."
112-- Nûh dedi: "Onların yaptıklarına ilişkin bir ilmim yok."
113-- "Onların hesabı Rabbimden başkasına ait değildir. Bir düşünebilseniz."
114-- "Ben iman etmiş insanları kovamam."
115-- "Ben sadece açık bir biçimde uyarmaktayım."
116-- Dediler: "Ey Nûh! Eğer bu işe son vermezsen, vallahi taşlananlardan olacaksın."
117-- Nûh şöyle yakardı: "Rabbim, toplumum beni yalanladı."
118-- "Artık benimle onlar arasını iyice aç; beni ve beraberimdeki müminleri kurtar."
119-- Bunun üzerine biz, onu da beraberindekileri de o yüklü gemide kurtardık.
120-- Sonra dışta kalanları boğduk.
121-- Bunda elbette bir ibret var. Ama onların çoğu müminler değildi.
122-- Kuşkusuz, senin Rabbindir o mutlak Azîz, mutlak Rahîm.
123-- Âd da peygamberleri yalanladı.
124-- Kardeşleri Hûd onlara: "Siz hiç korkmuyor musunuz?" demişti.
125-- "Ben sizin için güvenilir bir resulüm."
126-- "Artık Allah'tan korkun da bana itaat edin."
127-- "Ben sizden bu iş için bir ücret istemiyorum. Benim ödülüm âlemlerin Rabbi'ndendir."
128-- "Her yüksek tepeye/yola şaşılacak bir bina kurarak/bir işaret dikerek mi eğleniyorsunuz?!"
129-- "Sanayi üreten yerler edinerek sonsuzlaşmak ümidine mi düşüyorsunuz?"
130-- "Yakaladığınız vakit zorbaca yakalıyorsunuz."
131-- "Artık Allah'tan korkun da bana itaat edin."
132-- "O bildiğiniz nimetleri önünüze yayandan korkun."
133-- "Size bir yığın nimet lütfetti: Davarlar, oğullar,
134-- Bahçeler, pınarlar."
135-- "Büyük bir günün azabı üstünüzedir diye korkuyorum."
136-- Dediler: "Sen ha öğüt vermişsin ha öğüt verenlerden olmamışsın. Bizim için fark etmez."
137-- "Bu, öncekilerin uydurmalarından başka şey değil."
138-- "Biz azaba uğratılacak değiliz."
139-- Onu bu şekilde yalanladılar, biz de onları helâk ettik. Bunda elbette bir ibret var. Ama onların çoğu müminler değildi.
140-- Kuşkusuz, senin Rabbin mutlak Azîz, mutlak Rahîm'dir.
141-- Semûd'da peygamberleri yalanladı.
142-- Kardeşleri Sâlih onlara demişti ki: "Siz hiç korkmuyor musunuz?"
143-- "Ben sizin için emin bir resulüm."
144-- "Artık Allah'tan korkun ve bana itaat edin."
145-- "Ben bu iş için sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim yalnız âlemlerin Rabbi'ndendir."
146-- "Siz burada güven içinde bırakılacak mısınız?"
147-- "Bahçelerde, pınarlarda."
148-- "Ekinler, salkımları sarkmış hurmalıklar içinde."
149-- "Keyif içinde, dağlardan evler yontuyorsunuz."
150-- "Artık Allah'tan korkun da bana itaat edin."
151-- "Savurganlık edenlerin/haddi aşanların buyruğuna uymayın."
152-- "Onlar yeryüzünde bozgun çıkarırlar, barış için çalışmazlar."
153-- Dediler: "Sen, adamakıllı büyülenmişsin."
154-- "Sen de bizim gibi bir insansın. Eğer doğru sözlülerden isen, hadi bir mucize getir."
155-- Dedi: "Şu bir dişi devedir. Onun su içme hakkı var. Belli bir günde su içme hakkı da sizin."
156-- "Ona kötülükle ilişmeyin. Yoksa büyük bir günün azabı sizi yakalar."
157-- Onu yere yatırıp kestiler. Sonra da pişman oldular.
158-- Sonunda azap onları yakaladı. Bunda elbette bir ibret var. Ama onların çoğu inanan kişiler değildi.
159-- Ve senin Rabbin mutlak Azîz, mutlak Rahîm'dir.
160-- Lût kavmi de hak elçilerini yalanladı.
161-- Kardeşleri Lût onlara şöyle demişti: "Hâlâ korunmuyor musunuz?"
162-- "Ben size gelen emin bir elçiyim."
163-- "Artık Allah'tan korkun da bana itaat edin."
164-- "Ben bu iş için sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim yalnız âlemlerin Rabbi'ndendir."
165-- "Âlemlerin içinden erkeklere gidiyor da,
166-- Rabbinizin sizin için yarattığı eşlerinizi bırakıyor musunuz? Doğrusu siz haddi aşmış bir kavimsiniz."
167-- Dediler: "Eğer bu tavrını sona erdirmezsen, ey Lût, yemin olsun bu topraktan sürülenlerden olacaksın."
168-- Lût dedi: "Ben sizin şu yaptığınıza öfkelenenlerdenim."
169-- "Rabbim, beni ve ailemi bunların yaptıklarından koru."
170-- Bunun üzerine biz onu ve ailesini toplu halde kurtardık.
171-- Ancak geridekiler arasında bir kocakarı kaldı.
172-- Sonra ötekileri mahvedip batırdık.
173-- Üzerlerine bir de yağmur yağdırdık. Ne de kötüymüş uyarılanların yağmuru!
174-- Elbette bunda bir ayet var ama onların çoğu müminler değildi.
175-- Ve senin Rabbin mutlak Azîz, mutlak Rahîm...
176-- Eyke halkı da elçileri yalanladı.
177-- Şuayb onlara demişti ki: "Hâlâ sakınmıyor musunuz?"
178-- "Kuşkusuz, ben sizin için güvenilir bir resulüm."
179-- "Artık Allah'tan korkun da bana itaat edin."
180-- "Ben bu iş için sizden herhangi bir ödül de istemiyorum; benim ödülüm âlemlerin Rabbi'nden başkasında değil."
181-- "Ölçüyü tam yapın; şunun-bunun hakkını çarpanlardan olmayın;
182-- Doğru-düzgün terazi ile tartın."
183-- "Halkın eşyasını, değerlerini düşürerek almayın. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak terör estirmeyin."
184-- "Sizi ve önceki nesilleri yaratandan korkun."
185-- Dediler: "Sen fena halde büyülenmişsin."
186-- "Sen bizim gibi bir insandan başka şey değilsin. Biz senin yalancılardan olduğunu düşünüyoruz."
187-- "Eğer doğru sözlülerdensen, hadi üzerimize gökten parçalar düşür."
188-- Şuayb dedi: "Yapmakta olduğunuzu Rabbim daha iyi bilir."
189-- Onu yalanladılar;bunun üzerine o gölgelik gününün azabı onları enseledi.
190-- Bunda elbette bir ibret var ama onların çoğu müminler değildi.
191-- Ve senin Rabbin mutlak Azîz, mutlak Rahîm'dir.
192-- Kesin olan şu ki o, âlemlerin Rabbi'nden indirilmiştir.
193-- O güvenilir ruh indirdi onu,
194-- Senin kalbine ki uyarıcılardan olasın.
195-- Açık-şeçik Arapça bir dille indirdi.
196-- O, elbette ki öncekilerin kitaplarında da var.
197-- Beniisrail bilginlerinin de onu bilmesi bunlar için bir belirti/kanıt değil mi?
198-- Biz onu Arapça konuşmayanlardan birine indirseydik de,
199-- O onu onlara okusaydı, yine de ona inanmayacaklardı.
200-- Biz onu günahkârların kalplerine işte böyle yolladık.
201-- Acıklı azabı görünceye değin ona inanmazlar.
202-- O azap onlara ansızın gelecek, farkında bile olmayacaklar.
203-- O zaman şöyle derler: "Acaba bize süre verilir mi?"
204-- Bizim azabımızı acele mi istiyorlar?
205-- Görmüş gibi bil ki, biz onları yıllarca nimetlendirsek de,
206-- Sonra, tehdit edildikleri şey kendilerine ulaşsa,
207-- O yararlandıkları nimetler onların hiçbir işine yaramaz.
208-- Biz, uyarıcıları olmayan hiçbir kenti/uygarlığı helâk etmemişizdir.
209-- Uyarı/hatırlatma olacak! Biz zalimler değiliz.
210-- Onu şeytanlar indirmedi.
211-- Onlara yaraşmaz, zaten güçleri de yetmez.
212-- Çünkü onlar, dinleyişten azledilmişlerdir.
213-- O halde Allah'ın yanında bir başka ilâha daha yalvarma/davet etme. Yoksa azaba uğratılanlardan olursun.
214-- En yakın akraba ve hısımlarını uyar.
215-- Müminlerin sana uyanlarına kanadını indir.
216-- Eğer sana isyan ederlerse şöyle de: "Ben, sizin yapmakta olduklarınızdan uzağım."
217-- O Azîz, o Rahîm olana güvenip dayan.
218-- O ki görüyor seni kıyam ettiğin zaman.
219-- Görüyor nasıldır secde edenler içinde dolaşman.
220-- Kuşkusuz, O'dur iyice bilen, iyice duyan.
221-- Haber vereyim mi size şeytanların kime iner olduğundan?
222-- Her bir iftiracı günahkâr üzerine iner onlar.
223-- Kulak kabartırlar ama çoğu yalancıdır onların.
224-- Şairlere gelince, onlara da çapkınlar-sapkınlar uyar.
225-- Görmez misin onları ki, her vadide şaşkın-tutkun dolaşırlar.
226-- Ve onlar, yapmayacakları şeyleri söyleyip dururlar.
227-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlar, Allah'ı çok ananlar ve zulme uğratıldıktan sonra başarıya ulaşanlar böyle değillerdir. Zulmedenler, hangi devrime uğrayıp baş aşağı döneceklerini yakında bilecekler.
 
 
NEML SURESİ
(27/48. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Tâ, Sîn. İşte bunlar Kur'an'ın ve açık-seçik beyanda bulunan Kitap'ın ayetleridir.
2-- Müminlere bir kılavuz ve muştudur o.
3-- O müminler ki, namazı kılar, zekâtı verirler. Ve âhirete tam bir biçimde inananlar da onlardır.
4-- Şu bir gerçek ki, âhirete inanmayanların amellerini biz, kendileri için süsleyip püsledik. Bu yüzden onlar kalpleri körelmiş olarak şaşkınlık içinde bocalar dururlar.
5-- İşte bunlardır kendilerine azabın korkuncu öngörülen. Âhirette hüsrana uğrayacaklar da onlardır.
6-- Emin ol ki, sen bu Kar'an'a Hakîm ve Alîm bir kudret tarafından muhatap kılınıyorsun.
7-- Hatırla o zamanı; Mûsa, ailesine şöyle demişti: "Ben bir ateş fark ettim. Ondan size bir haber getireceğim, yahut parlak bir kor getireceğim ki ateş yakıp ısınabilesiniz."
8-- Mûsa ateşe vardığında şöyle çağırıldı: "Ateşteki kimse de ateşin çevresindekiler de kutsal ve bereketli kılınmıştır. Ve âlemlerin Rabbi olan Allah, bütün eksiklik ve iğretiliklerden arınmıştır."
9-- "Ey Mûsa! Kuşkun olmasın ki ben, Allah'ım; Azîz olan, Hakîm olanım..."
10-- "Asanı bırak!" Bunun üzerine Mûsa, asayı çevik bir yılan gibi titreyip kıvrılır görünce gerisin geri kaçtı ve arkasına bakmadı."Korkma ey Mûsa, benim. Benim huzurumda, elçi olarak gönderilenler korkmaz."
11-- "Zulme bulaşan müstesna. O da bunu kötülüğün arkasından güzelliğe çevirirse hiç kuşkusuz ben Gafûr'um, Rahîm'im."
12-- "Elini koynuna sok; Firavun ve toplumuna yönelik dokuz mucizeden biri olarak pürüzsüz ve lekesiz, bembeyaz bir biçimde çıkacaktır. O Firavun ve yandaşları gerçekten fıska batan bir topluluk haline geldiler."
13-- İşte bu şekilde ayetlerimiz göz ve gönül açar bir biçimde onlara geldiğinde şunu deyiverdiler: "Açık bir büyüdür bu..."
14-- Zulüm ve böbürlenmeyle, ona karşı çıktılar. Oysaki öz benlikleri, onun gerçekliğine kanaat getirmişti. Bak da gör, nasıl olmuştur o bozguncuların sonu!
15-- Andolsun biz, Davûd'a da Süleyman'a da bir ilim verdik. Onlar şöyle dediler: "Bizi, mümin kullarının birçoğundan üstün kılan Allah'a hamd olsun."
16-- Süleyman, Davûd'a mirasçı oldu ve şöyle dedi: "Ey insanlar, bize kuşların dili öğretildi ve bize her şeyden biraz verildi. Kuşkusuz bu, apaçık lütfun ta kendisidir."
17-- Cinlerden, insanlardan ve kuşlardan orduları, Süleyman'ın huzurunda bir araya getirildi. Onlar, düzenli bir biçimde sevk ediliyorlardı.
18-- Karınca vadisine geldiklerinde, bir karınca şöyle seslendi: "Ey karıncalar! Yuvalarınıza girin ki, Süleyman ve orduları farkında olmayarak sizi ezmesinler!"
19-- Bunun üzerine Süleyman, karıncanın sözüne güldü ve dedi: "Rabbim, bana ve ebeveynime lütfettiğin nimetine şükretmeme, hoşnut olacağın hayırlı ve barışçıl bir iş yapmama imkân ver. Ve rahmetinle beni iyilik ve barışı seven kullarının arasına sok."
20-- Kuşları teftiş etti de dedi ki: "Hüdhüd'ü neden göremiyorum, yoksa kayıplara mı karıştı?"
21-- "Ona acımasızca azap edeceğim, belki de onu boğazlayacağım; yahut da bana mutlaka açık bir kanıt getirecek."
22-- Az sonra Hüdhüd gelip şöyle dedi: "Senin fark edemediğin bir şeyi fark ettim ve sana Sabâ'dan parlak bir haber getirdim."
23-- "Sabâlılara hükmeden bir kadın buldum. Kendisine her şeyden bir pay verilmiş, kocaman bir tahtı var."
24-- "Onu ve toplumunu, Allah'ı bırakıp güneşe secde eder buldum. Şeytan onlara, yapıp ettiklerini süslü gösterip onları yoldan saptırmış. Artık doğruyu bulamazlar."
25-- "Göklerde ve yerdeki sırrı açığa çıkaran, onların gizlediklerini de açıkladıklarını da bilen Allah'a secde etmemek gayretindeler."
26-- "O Allah ki, tanrı yok kendinden başka, o büyük arşın rabbidir O."
27-- Süleyman dedi: "Doğru mu söyledin yoksa yalancılardan mısın, göreceğiz!"
28-- "Şu yazımı götürüp onlara at. Sonra onlardan uzaklaş da bak bakalım, nasıl davranacaklar."
29-- Melike dedi ki: "Ey ileri gelenler, bana önemli bir mektup bırakıldı."
30-- "Süleyman'dan bir mektup. Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla başlıyor."
31-- "Söylediği şu: Bana büyüklük taslamaya kalkmayın. Teslim olarak huzuruma gelin."
32-- Melike dedi: "Ey danışmanlarım, bu meselem konusunda bana fikir verin. Siz onaylamadıkça, hiçbir işe kesin karar vermem."
33-- Dediler ki: "Biz çok güçlüyüz, çok yaman savaşırız. Buyruk senin. Ne karar vereceğini sen bilirsin."
34-- Melike dedi: "Şu bir gerçek ki krallar bir kente/bir memlekete girdiler mi, orada bozgun çıkarırlar, oranın onurlu insanlarını zelil sefil ederler. İşte böyle yaparlar."
35-- "Şimdi ben onlara bir hediye göndereceğim ve bakacağım elçiler neyle geri dönecekler."
36-- Elçi, Süleyman'a geldiğinde, o dedi ki: "Siz bana bir mal ile mi destek veriyorsunuz? Allah'ın bana verdiği, size verdiğinden daha kıymetlidir. Sizin hediyenizle, benden çok siz ferahlarsınız."
37-- "Seni gönderenlere dön. Vallahi, karşı koyamayacakları ordularla üstlerine gelirim ve onları oradan, başları eğik, aşağılanmış bir halde sürer çıkarırım."
38-- Süleyman, kurmaylarına dedi ki: "Onlar teslim olup huzuruma gelmeden önce, o kadının tahtını hanginiz bana getirebilir?"
39-- Cinlerden bir ifrit şöyle dedi: "Sen daha makamından kalkmadan, onu sana getirebilirim. Ben bunu yapacak güçteyim ve gerçekten güvenilir biriyim."
40-- Kendinde Kitap'tan bir ilim olan kişi de şöyle dedi: "Ben onu sana, gözünü açıp yumuncaya kadar getiririm." Derken Süleyman, tahtı, yanında kurulmuş görünce şöyle konuştu: "Rabbimin lütfundandır bu. Şükür mü edeceğim, nankörlük mü diye beni denemek istiyor. Esasında, şükreden, kendisi lehine şükretmiş olur. Kim de nankörlük ederse bilsin ki, Rabbim Ganî'dir, cömerttir."
41-- Emir verdi: "Onun tahtını başkalaştırın, bakalım tanıyacak mı, tanıyamayanlar arasına mı girecek?"
42-- Melike gelince şöyle denildi: "Senin tahtın da böyle mi?" Dedi: "Bu sanki o. Zaten daha önce bize bilgi verilmişti ve biz müslüman olmuştuk."
43-- Daha önce Allah dışında ibadet ettikleri, onu engellemişti. Çünkü o, küfre sapmış bir topluluktandı.
44-- Ona denildi: "Köşke gir!" Melike onu görünce su sandı ve baldırlarını açtı. Süleyman dedi ki: "O, cilalı sırçadan yapılmış parlak bir avlu/zemindir." Melike dedi: "Rabbim, doğusu ben öz benliğime zulmetmişim. Artık Süleyman'la birlikte, âlemlerin Rabbi olan Allah'a teslim oluyorum."
45-- Andolsun, Semûd'a da kardeşleri Salih'i, şunu tebliğ etmek üzere gönderdik: "Allah'a kulluk/ibadet edin." Bir de ne görelim, onlar birbiriyle boğuşan iki fırka oluvermişler.
46-- Salih dedi: "Ey toplumum! İyilikten önce kötülüğü istemede aceleniz niye? Merhamet görebilmeniz için Allah'tan af dileseniz olmaz mı?"
47-- Dediler: "Sen ve beraberindekiler yüzünden başımıza uğursuzluk geldi/sen ve beraberindekileri uğursuzluk belirtisi sayıyoruz." Dedi: "Uğursuzluk kuşunuz Allah katındadır. Daha doğrusu siz, imtihana çekilen bir topluluksunuz."
48-- O kentte, hep bozgun çıkarıp barışa hiç yanaşmayan dokuz çete vardı.
49-- Allah adına yaminleşerek şöyle dediler: "Ona ve ailesine bir gece baskını yapalım, sonra da velisine şöyle diyelim: Biz onun ailesinin öldürülüşüne tanık olmadık. Vallahi, doğru söyleyenleriz."
50-- Onlar bir tuzak kurdular, biz de bir tuzak kurduk, ama şuursuzluk eden onlardı.
51-- Bir baksana nasıl oldu tuzaklarının sonu! İşte, onları da topluluklarını da hep birlikte yere geçirdik.
52-- İşte sana onların, işledikleri zulümler yüzünden çöküp ıpıssız kalmış evleri. Hiç kuşkusuz bunda, ilmi kullanan bir topluluk için kesin bir ibret vardır.
53-- Biz inananları, korunup sakınanları kurtardık.
54-- Lût'u da resul olarak gönderdik. Toplumuna söyle dedi: "Gözünüz göre göre şu iğrençliği yapıyorsunuz ha?!"
55-- "Siz, şehvetinizi tatmin için kadınları bırakıp da erkeklere mi gidiyorsunuz? Doğrusu siz cehalete saplanmış bir topluluksunuz."
56-- Toplumunun cevabı sadece şunu söylemek oldu: "Çıkarın şu Lût ailesini kentinizden; bunlar temizlik tutkunu olmuş kişilerdir."
57-- Bunun üzerine onu ve ailesini kurtardık. Karısı hariç. Onu, arkada kalanlardan biri olarak takdir etmiştik.
58-- Üzerlerine bir de yağmur yağdırdık. Uyarılmış olanlar üzerine inen yağmur da ne kötüdür!
59-- De ki: "Hamd Allah'a, selam O'nun seçip yücelttiği kularına! Allah mı hayırlı, yoksa onların ortak tuttukları mı?"
60-- Yoksa gökleri ve yeri yaratan, gökten size bir su indiren mi hayırlı? Biz o suyla sizin için gözler-gönüller açan bahçeler bitirdik. Sizin, onların bir tek ağacını bitirmeniz mümkün değildi. Allah'ın yanında bir ilâh mı var? Hayır! Ama onlar döneklik eden bir topluluktur.
61-- Yoksa yeri bir karargâh yapıp şurasına-burasına nehirler serpiştiren, üzerine dayanıklı dağlar konduran ve iki deniz arasına bir engel yerleştiren mi hayırlı? İlâh mı var Allah'ın yanında!? Hayır! Ama onların çokları ilimden nasipsizliği sürdürüyorlar.
62-- Yoksa zorda kalan yalvardığında, onun imdadına yetişip sıkıntı ve kederi kaldıran, sizi yeryüzünün hükmedenleri kılan mı hayırlı? Allah'ın yanında bir ilâh daha var mı!? Ne kadar da az ibret alıyorsunuz!
63-- Yoksa size karanın ve denizin karanlıkları içinde yol gösteren ve rahmetinin önünde rüzgârları müjdeci gönderen mi hayırlı? Allah'ın beraberinde bir ilâh daha mı var!? Allah, onların ortak tuttuklarından uzaktır, arınmıştır.
64-- Yoksa yaratmaya başlayıp sonra tekrar tekrar yaratan ve sizi gözeten ve yerden rızıklandıran mı hayırlı? Allah'ın yanında bir ilâh mı var? De ki: "Getirin susturucu kanıtınızı, eğer doğru sözlüler iseniz."
65-- De ki: "Göklerde ve yerde, Allah'tan başka hiç kimse gaybı bilmez. Ne zaman dirileceklerini de bilmezler."
66-- Hayır, onların bilgileri âhiret konusunda yetersiz kalmıştır. Daha doğrusu onlar ondan kuşku duymaktadırlar. Hayır, hayır! Onlar, onu göremeyecek kadar kördürler.
67-- İnkârcılar dediler ki: "Biz ve atalarımız toprak olduktan sonra, gerçekten biz bundan sonra ortaya mı çıkarılacağız?"
68-- "Yemin olsun, bununla şimdi biz, önceden de atalarımız tehdit edildi. Bu, öncekilerin masallarından başka bir şey değil."
69-- De ki: "Yeryüzünde dolaşın da bir bakın nice olmuştur günahkârların sonu!"
70-- Onlar yüzünden tasalanma. Kurmakta oldukları tuzaklardan ötürü de sıkıntıya düşme.
71-- "Eğer doğru sözlülerseniz, bu vaat ne zaman?" derler.
72-- De ki: "Acele isteyip durduğunuzun bir kısmı belki de arkanıza takılmıştır."
73-- Senin Rabbin, insanlara karşı gerçekten lütufkârdır; fakat çokları şükretmezler.
74-- Ve senin Rabbin, onların göğüslerinin sakladığını da açığa vurduğunu da çok iyi bilir.
75-- Yerde ve gökte hiçbir gayb yoktur ki, açıklayıcı bir Kitap'ta olmasın.
76-- Hiç kuşkunuz olmasın ki bu Kur'an, İsrailoğullarına, ihtilafa düştükleri şeylerin birçoğunu anlatıyor.
77-- Ve elbette o, inananlara bir kılavuz ve rahmettir.
78-- Rabbin, o İsrailoğulları arasında hükmünü verip gereğini yapacaktır. Azîz'dir, Alîm'dir O.
79-- Allah'a dayanıp güven, çünkü sen apaçık gerçeğin üzerindesin.
80-- Sen, ölülere işittiremezsin. Eğer dönüp giderlerse, sağırlara da çağrıyı duyuramazsın.
81-- Ve sen, düştükleri sapıklıktan körleri de çıkaramazsın. Teslim olmuş kişiler halinde ayetlerimize inananlardan başkasına sesini duyuramazsın.
82-- O söz tepelerine indiğinde, yerden onlar için bir dâbbe çıkarırız da o onlara, insanların bizim ayetlerimize gereğince inanmadıklarını söyler.
83-- O gün her ümmetin içinden ayetlerimizi yalanlayanlardan bir zümre derleriz de onlar, toplu halde ortaya sürülürler.
84-- Geldiklerinde Allah onlara: "Ayetlerimizi, onlara ilminiz yeterli olmadığı için mi inkâr ettiniz yoksa başka bir iş mi yaptınız?" der.
85-- İşledikleri zulümler yüzünden o söz tepelerine inmiştir; artık tek kelime söyleyemezler.
86-- Görmediler mi; biz geceyi, içinde dinlensinler diye, gündüzü de gösterici bir ışık olsun diye oluşturduk. İşte bunda, inanan bir topluluk için elbette ibretler vardır.
87-- Sûra üfürüleceği gün, Allah'ın dilediği dışında herkes, göklerdekiler, yerdekiler dehşet içinde kalacaktır. Hepsi boynunu bükmüş bir halde O'nun huzuruna gelir.
88-- Sen dağlara bakar da onları donuk-durgun görürsün. Oysaki onlar, bulutların dolaştığı gibi dolaşmaktadır. Her şeyi güzel ve mükemmel yapan Allah'ın sanatıdır bu. Yaptıklarınızdan gereğince haberdardır O.
89-- İyilik ve güzellik getirene, getirdiğinden daha hayırlısı vardır. Onlar o gün korkudan güvene çıkmışlardır.
90-- Kötülük getirenlerin ise yüzleri ateşe sürtülür. Sadece yapıp ettiklerinizle cezalandırılırsınız.
91-- "Ben, sadece, bu beldenin Rabbine kulluk etmekle emrolundum. Orayı saygıya lâyık kılmıştır O. Her şey O'nundur. Ben, müslümanlardan olmakla emrolundum."
92-- "Ve Kur'an okumakla emrolundum. Artık kim yola gelirse kendi nefsi için gelir. Sapmışa gelince, böylesine de ki: `Ben uyarıcılardan biriyim. Hepsi bu!`"
93-- Ve şöyle yakar: "Hamd olsun Allah'a! O size ayetlerini gösterecek de siz onları tanıyacaksınız. Senin Rabbin, yapmakta olduklarınızdan habersiz değildir."
 
 
KASAS SURESİ
(28/49. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Tâ, Sîn, Mîm.
2-- İşte sana, açık-seçik beyanda bulunan Kitap'ın ayetleri.
3-- İman edecek bir toplum için, Mûsa ve Firavun'un haberinden bir kısmını sana hak olarak okuyacağız.
4-- Gerçek şu: Firavun o yerde egemenlik kurmuş ve ora halkını gruplara ayırmıştı. Onlardan bir topluluğu horlayıp eziyordu: Bu topluluğun erkek çocuklarını doğruyor, kadınlarını hayata salıyordu. O gerçekten fesadı yayanlardandı.
5-- Ve biz istiyoruz ki, yeryüzünde ezilip horlananlara bağışta bulunalım, onları önderler yapalım, onları mirasçılar haline getirelim.
6-- Ve yaryüzünde onlara imkân ve kudret verelim. Firavun'a, Hâman'a ve onların ordularına da korkmakta oldukları şeyleri gösterelim.
7-- Mûsa'nın annesine şunu vahyettik: "Emzir onu! Onun aleyhinde bir korku hissedince de nehire bırakıver onu. Korkma, üzülme! Kuşkun olmasın ki, biz onu sana geri döndüreceğiz ve onu resullerden biri yapacağız."
8-- Nihayet, Firavun ailesi onu kayıp bir şey olarak bulup aldı. O, kendileri için bir düşman ve tasa olacaktı. Gerçek olan şu ki Firavun, Hâman ve bunların orduları yanlış yoldaydılar.
9-- Firavun'un karısı şöyle dedi: "Benim için de senin için de bir göz aydınlığıdır bu. Öldürmeyin onu, bize yararı olabilir, yahut onu çocuk ediniriz." Onlar işin farkında olmuyorlardı.
10-- Mûsa'nın annesinin kalbi ise bomboş bir halde sabahladı. Eğer inananlardan olması için kalbine bir bağ vermeseydik, onu açığa vuracak bir durumdaydı.
11-- Annesi, Mûsa'nın kız kardeşine, "onu izle" dedi. O da onu kenardan gözledi. Onlarsa işin farkında olmuyorlardı.
12-- Biz daha önce ona, süt emziren kadınları haram kılmıştık. Bu sırada kız kardeşi dedi ki: "Onun bakımını sizin için üstlenecek, onu eğitip öğretmeyi yüklenecek bir ev halkını size tanıtayım mı?"
13-- Nihayet Mûsa'yı öz anasına geri çevirdik ki, o ananın gözü aydın olsun, kederlenmesin ve Allah'ın vaadinin hak olduğunu bilsin. Fakat çokları bunu bilmezler.
14-- Mûsa, yiğitlik çağına ulaşıp olgunlaşınca ona hikmet ve ilim verdik. Biz, güzel düşünüp, güzel davrananları böyle ödüllendiririz.
15-- Halkının habersiz olduğu bir sırada kente girdi. Orada iki adam buldu, dövüşüyorlardı. Bu, Mûsa'nın halkından, şu da düşmanlarından. Kendi halkından olan, düşmanından olana karşı Mûsa'dan yardım istedi. Mûsa ona bir yumruk indirip işini bitirdi. Dedi: "Bu yaptığım, şeytanın amelindendir. İnsanı saptıran açık bir düşmandır o."
16-- "Rabbim, öz benliğime zulmettim, beni affet" diye yakardı da Allah onu affetti. Gafûr O'dur, Rahîm O'dur.
17-- Dedi: "Rabbim, bana lütfettiğin nimete yemin ederim ki, bir daha suçlulara asla arka çıkmayacağım."
18-- Kentte, korku içinde sabahladı, göz-kulak kesiliyordu. Bir de baktı ki, dün ondan yardım isteyen adam yine onu yardıma çağırıyor. Mûsa ona dedi ki: "Anlaşıldı, sen, tam azmış bir adamsın."
19-- Mûsa, ikisinin de düşmanı olan adamı yakalamak isteyince o şöyle dedi: "Dün bir adamı öldürdüğün gibi, bugün de beni mi öldürmek istiyorsun? Sen yeryüzünde zorba olmaktan başka bir şey istemiyorsun. Barışseverlerden olmak gibi bir niyetin yok."
20-- Şehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi. Dedi: "Ey Mûsa, kentin ileri gelenleri seni öldürmeyi planlıyorlar. Çık buradan! Ben sana öğüt verenlerdenim."
21-- Bunun üzerine Mûsa, oradan korka korka çıktı. Her yanı gözlüyordu. Şöyle yakardı: "Rabbim, beni şu zalimler topluluğundan kurtar!"
22-- Medyen tarafına yönelince şöyle dedi: "Umarım Rabbim beni isabetli bir yola kılavuzlar."
23-- Medyen suyuna ulaştığında, su başında halktan bir grup gördü. Hayvanlarını suluyorlardı. Biraz ötelerinde çekingen bir halde duran iki kadın fark etti. "Derdiniz nedir?" dedi. "Şu çobanlar çekilip gidinceye kadar biz hayvanlarımızı sulamayız. Üstelik babamız da ileri yaşta bir ihtiyardır." dediler.
24-- Bunun üzerine Mûsa, onların sulama işini yaptı. Sonra gölgeye çekilip şöyle dedi: "Rabbim, bana indireceğin her nimeti bekleyen bir çaresizim."
25-- Tam o sırada kadınlardan biri utangaç bir tavırla yürüyerek ona geldi. Dedi: "Babam, bizim için yaptığın sulamaya karşılık sana bir şeyler vermek üzere seni çağırıyor." Mûsa gelip ihtiyara hikâyeyi anlatınca, o dedi ki: "Korkma, artık zalimler topluluğundan kurtuldun."
26-- Kadınlardan biri şöyle dedi: "Babacığım, ücretle tut onu. Herhalde ücretle çalıştırdıklarının en hayırlısı olacak; güçlü, güvenilir biri."
27-- İhtiyar dedi ki: "Bana sekiz yıl çalışman şartıyla şu iki kızımdan birini sana nikâhlamak istiyorum. Eğer on yıla tamamlarsan, o da senden. Seni sürmek gibi bir niyetim yok. İnşallah beni, barış ve iyilik sever insanlardan bulacaksın."
28-- Mûsa dedi: "Bu seninle benim aramda. İki süreden hangisini tamamlarsam bana kızıp darılmak yok. Allah, bizim şu konuştuğumuza Vekîl'dir."
29-- Mûsa süreyi bitirip ailesiyle yola çıkınca, Tûr tarafında bir ateş fark etti. Ailesine dedi ki: "Bekleyin, bir ateş fark ettim. Belki ondan size bir haber getiririm, belki de bir ateş koru getiririm de ısınırsınız."
30-- Oraya vardığında o bereketli toprak parçasındaki vadinin sağ tarafından, bir ağaçtan şöyle seslenildi: "Ey Mûsa! Âlemlerin Rabbi Allah benim, ben!"
31-- "Asanı at!" Asanın çevik bir yılan gibi titreyip kıvrıldığını görünce gerisin geri döndü; arkaya bile bakmadı. "Geri dön ey Mûsa, korkma! Güven içinde olanlardansın."
32-- "Elini koynuna sok, lekesiz-bembeyaz çıkıversin. Korkudan açılan kollarını kendine çek. İşte bunlar, Firavun ve kodamanlarına karşı Rabbinden sana güçlü iki kanıt. Firavun ve yardakçıları yoldan çıkmış bir güruhtur."
33-- Mûsa dedi: "Rabbim, ben onlardan birini katlettim, bu yüzden beni öldürürler diye korkuyorum."
34-- "Kardeşim Hârun var ya, o benden lisanca daha etkilidir/benden daha güzel konuşur. Onu da benimle yardımcı olarak gönder ki beni tasdiklesin; beni yalanlamalarından korkuyorum."
35-- Allah buyurdu: "Pazunu kardeşinle kuvvetlendireceğiz; size öyle bir güç/kanıt vereceğiz ki size ulaşamayacaklar. Ayetlerimize yemin olsun ki, siz ve size uyanlar, galip gelenler olacaksınız."
36-- Bunun ardından Mûsa onlara açık-seçik ayetlerimizi getirdiğinde onlar şöyle dediler: "Uydurulmuş bir büyüden başkası değil bu. İlk atalarımız arasında bunu hiç duymadık."
37-- Mûsa dedi ki: "Katından kimin hidayet getirdiğini ve bu yurdun, sonunda kimin olacağını Rabbim daha iyi bilir. Şu bir gerçek ki zalimler iflah etmezler."
38-- Firavun dedi: "Ey seçkinler topluluğu! Ben sizin için benden başka bir tanrı tanımıyorum. Ey Hâman! Benim için çamurun üzerinde ocağı yakıp bana bir kule yap ki Mûsa'nın tanrısına ulaşayım. Aslında ben onun yalancılardan olduğunu sanıyorum."
39-- O ve orduları yeryüzünde haksız yere büyüklük tasladılar ve sandılar ki, bize döndürülmeyecekler.
40-- Biz de onu ve askerlerini yakalayıp hepsini suyun içine fırlattık. Bak, nasıl oldu zalimlerin sonu!
41-- Biz onları, ateşe çağıran önderler yapmıştık. Kıyamet günü yardım göremeyeceklerdir.
42-- Bu dünya hayatında da arkalarına bir lânet taktık. Kıyamet günü onlar, çirkinleştirilenler arasında olacaklar.
43-- Andolsun biz, ilk nesilleri helâk ettikten sonra Mûsa'ya Kitap'ı; insanlar için basîretler, kılavuz ve rahmet olarak verdik ki, düşünüp öğüt alabilsinler.
44-- Biz Mûsa'ya o emri vahyettiğimizde, sen batı tarafında değildin; olayı izleyenlerden de değildin.
45-- Ancak biz, birçok nesil oluşturduk da bunlar üzerinden ömürler akıp gitti. Sen Medyen halkı içinde oturarak onlara ayetlerimizi okuyor değildin. Biz, peygamberler gönderiyoruz, hepsi bu.
46-- Ve sen, biz seslendiğimizde, Tûr tarafında da değildin. Sen, senden önce kendilerine uyarıcı gelmemiş bir toplumu uyarmak için Rabbinden bir rahmetsin. Bu sayede onların düşünüp öğüt almaları umuluyor.
47-- Kendi ellerinin önden hazırladıkları yüzünden başlarına bir musibet geldiğinde hemen şöyle diyorlar: "Rabbimiz, bize bir resul gönderseydin de senin ayetlerine uyup müminlerden olsaydık ne olurdu?!"
48-- Fakat hak, katımızdan kendilerine geldiğinde şöyle dediler: "Mûsa'ya verilenin aynısı buna da verilseydi ya!" Bunlar daha önce Mûsa'ya verileni inkâr etmemişler miydi? Şöyle demişlerdi: "Birbirini destekleyen iki büyü/sırt sırta vermiş iki büyücü." Ve dediler: "Biz bunların ikisine de inanmıyoruz."
49-- De ki: "Eğer doğru sözlü iseniz, Allah katından, bu ikisinden daha aydınlık bir kitap getirin, ben ona uyayım."
50-- Bunun üzerine sana cevap veremezlerse bil ki, onlar sadece iğreti arzularına uyuyorlar. Allah'tan bir kılavuzluk olmaksızın, kendi arzusuna uyandan daha sapık kim vardır? Allah, zalimler topluluğunu hidayete erdirmez.
51-- Yemin olsun, biz onlar için sözü ard arda getirdik ki, düşünüp öğüt alabilsinler.
52-- Ondan önce kendilerine kitap verdiklerimiz, ona da iman ederler.
53-- O, onlara okunduğu zaman şöyle derler: "İnandık buna, Rabbimizden gelmiş haktır o. Biz, ondan önce de müslümanlardık."
54-- İşte böylelerine ödülleri, sabrettikleri için iki kez verilir. Onlar, kötülüğü güzellikle karşılayıp savarlar. Ve onlar, kendilerine verdiğimiz rızıktan infak ederler.
55-- Boş lâkırdıyı duyduklarında, ondan yüz çevirir şöyle derler: "Bizim amellerimiz bize, sizin amelleriniz size. Selam olsun hepinize. Biz cahilleri önemsemeyiz."
56-- Şu bir gerçek ki, sen istediğin kişiyi doğru yola iletemezsin. Ama Allah, dilediğine kılavuzluk eder. Hidayete erecekleri O daha iyi bilir.
57-- Dediler ki: "Eğer seninle birlikte yol alırsak, yerimizden, yurdumuzdan oluruz." Biz onları, katımızdan rızık olarak gelen tüm ürünlerin derlenip toplandığı güvenli, saygıdeğer bie mekâna yerleştirmedik mi? Ama onların çokları bilmiyorlar.
58-- Yaşayışı şımarıklık ve gösterişe yol açmış nice kenti helâk ettik biz. İşte yerleri yurtları! Onlardan sonra oralarda çok az oturuldu. Biziz mirasçılar, biz.
59-- Senin Rabbin, memleketleri/medeniyetleri, ana merkezlerinde kendilerine ayetlerimizi okuyan bir resul göndermedikçe helâk etmez. Biz ülkeleri, halkları zulme sapmadıkları sürece helâk etmeyiz.
60-- Nasiplendirildiğiniz şeyler şu iğreti hayatın yararından ve süsünden ibarettir. Allah'ın katındaki ise daha hayırlı ve daha süreklidir. Hâlâ aklınızı işletmeyecek misiniz?
61-- Kendisine güzel bir vaatte bulunduğumuz, ardından da ona kavuşan kimse, şu iğreti hayatın yararıyla nimetlendirdiğimiz, sonra kıyamet gününde huzurumuza dikilecekler arasına giren kimse gibi midir?
62-- O gün onlara seslenerek şöyle diyecek: "O kendilerini bir şey sandığınız ortaklarım nerede?"
63-- Üzerlerine hüküm hak olanlar şöyle diyecekler: "Rabbimiz, azdırdıklarımız işte şunlar. Kendimiz azdığımız gibi onları da azdırdık. Onlardan uzak olduğumuzu sana arz ediyoruz. Zaten onlar bize kulluk/ibadet etmiyorlardı."
64-- Şöyle denilir: "Çağırın ortak koştuklarınızı!" Onlar da çağırırlar. Fakat ötekiler bunlara cevap vermezler; azabı görmüşlerdir. Önceden yola gelselerdi ne olurdu?!
65-- Allah o gün onlara seslenir de şöyle der: "Hak elçilerine ne cevap verdiniz?"
66-- Artık o gün onlara karşı tüm haberler kör olmuştur. Birbirlerine de bir şey soramazlar.
67-- Ama tövbe eden, inanıp hayra ve barışa yönelik iş yapan kişinin, kurtuluşa erenlerden olması ümidi vardır.
68-- Rabbin dilediğini yaratır ve seçer. Seçim onların değil/onların seçme hakkı yok. Allah, onların ortak koştuklarından yücedir, arınmıştır.
69-- Ve Rabbin onların göğüslerinin neyi sakladığını, neyi açığa vurduğunu da bilir.
70-- O, Allah'tır. Tanrı yoktur O'ndan başka. İlkte de sonda da hamd O'nadır. Hüküm de O'nundur. Ve siz O'na döndürüleceksiniz.
71-- De ki: "Sabahleyin bakalım, Allah geceyi, kıyamet gününe kadar üzerinizde sürekli kılsa, Allah'tan başka hangi ilâh size ışık getirebilir? Hâlâ dinlemeyecek misiniz?"
72-- De ki: "sabahleyin bakalım, eğer Allah kıyamet gününe kadar, gündüzü üzerinizde sürekli tutsa, Allah'tan başka hangi tanrı, içinde sükûnet bulacağınız bir gece sunabilir size? Hâlâ görmeyecek misiniz?"
73-- Rahmetinin bir eseri olarak geceyi ve gündüzü sizin için oluşturdu ki, onda sükûnet bulasınız, O'nun lütfundan bir şeyler dileyesiniz ve şükredebilesiniz.
74-- Gün olur, seslenir onlara da şöyle der: "O, bir şey zannettiğiniz ortaklarım nerede?"
75-- Her ümmetten bir tanık çıkarmış da şöyle demişizdir: "Getirin susturucu kanıtınızı!" Bunun üzerine onlar hakkın Allah'a ait olduğunu bilmişlerdir.
76-- Şu da bir gerçek ki Karun, Mûsa kavmindendi. Onlara karşı şımarıklık/azgınlık yaptı. Ona öyle hazineler vermiştik ki, anahtarlarını taşımak, kuvvetli bir grubu bile zorluyordu. Kavmi ona şöyle demişti: "Şımarma, çünkü Allah, şımaranları sevmez."
77-- "Allah'ın sana verdikleri içinde âhiret yurdunu ara, dünyadan da nasibini unutma. Allah'ın sana güzel davrandığı gibi sen de güzel davran/Allah'ın sana lütufta bulunduğu gibi sen de lütufta bulun. Yeryüzünde fesat isteyip durma, çünkü Allah fesat peşinde koşanları sevmez."
78-- O dedi: "Bu servet bana, bendeki bir ilim sayesinde verildi." Peki o bilmedi mi ki Allah, önceki nesiller içinden ondan kuvvetçe daha zorlu, sayıca daha çok olanları bile helâk etmiştir. Günahlarının ne olduğu, günahkârlardan sorulmaz.
79-- Karun, süsü-püsü içinde toplumunun karşısına çıktı. Şu iğreti dünya hayatını amaçlayanlar dediler ki: "Ah Karun'a verilenin bir benzeri bize de verilseydi. Gerçekten o, çok nasipli bir adam!"
80-- Kendilerine ilim verilmiş olanlar şöyle demişti: "Yuh size! İman edip hayra ve barışa yönelik iş yapan kişi için Allah'ın vereceği karşılık daha üstündür. Ama buna, sadece sabredenler ulaştırılır."
81-- Nihayet, Karun'u da sarayını da yere geçirdik. Allah'a karşı kendisine yardım edecek yandaşları da yoktu. Kendi kendisine yardım edebileceklerden de değildi.
82-- Akşam onun mevkiine/konumuna imrenenler sabah şöyle diyorlardı: "Vay be! Allah, kullarından dilediğine rızkı açıp yayıyor, dilediğine de ölçüyle veriyor/kısıyor. Allah bize lütufta bulunmasaydı, vallahi bizi de batırmıştı. Demek ki, inkârcılar asla iflah etmiyorlar."
83-- İşte âhiret yurdu! Biz onu, yeryüzünde üstünlük taslamayanlarla bozgunculuk peşinde koşmayanlara veririz. Sonuç, takva sahiplerinindir.
84-- İyilik/güzellik getirene ondan daha hayırlısı var. Kötülük getirenlere gelince, kötülükleri yapanlar yapmış olduklarından fazlasıyla cezalandırılmayacaklardır.
85-- Bu Kur'an'ı sana farz kılan, elbette ki seni vaat edilen yere/belirlenen sona götürecektir. De ki: "Hidayeti getireni de açık bir sapıklık içinde olanı da en iyi Rabbin bilir."
86-- Sen bu Kitap'ın sana indirileceğini ummuyordun; Rabbinden bir rahmet olarak geldi. O halde küfre sapanlara sakın destekçi olma.
87-- Allah'ın ayetleri sana indirildikten sonra sakın seni geri çevirmesinler. Rabbine yakar/Rabbine çağır. Sakın şirke bulaşanlardan olma.
88-- Allah'ın yanında diğer bir tanrıya daha kulluk etme. İlâh yok O'ndan başka. O'nun yüzü dışında her şey helâk olacaktır. Hüküm yalnız O'nundur ve O'na döndürüleceksiniz.
 
 
İSRA SURESİ
(17/50. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Bütün varlıkların tespihi o kudrettir ki, kulunu, gecenin birinde Mescid-i Haram'dan, çevresini bereketlendirdiğimiz Mescid-i Aksa'ya yürütmüştür. Bu, ayetlerimizden bir kısmını o kulumuza göstermek/onu ayetlerimizden biri olarak göstermemiz içindir. Hiç kuşkusuz, O, Semî'dir, Basîr'dir.
2-- Mûsa'ya Kitap'ı verdik ve onu, "benden başka bir vekil tutmayın" buyruğuyla Beniisrail'e bir kılavuz kıldık.
3-- Ey Nûh ile beraber taşıdığımız kişilerin soyu! Gerçek şu ki, Nûh çok şükreden bir kuldu.
4-- Biz, Beniisrail'e Kitap'ta şu yolda bir yargıda bulunduk: Siz yeryüzünde muhakkak iki kez bozgun vücuda getireceksiniz ve muhakkak büyük bir kibirle böbürleneceksiniz.
5-- Nihayet, o ikiden birincinin vadesi geldiğinde, üzerinize aşılmaz bir güce sahip kullarımızı gönderdik de onlar, barınakların aralarına girip araştırdılar. Ve bu, yerine getirilmiş bir vaat idi.
6-- Sonra onlar üzerinde size tekrar egemenlik verdik, mallar ve oğullarla sizi güçlendirdik ve sizi toplum olarak çoğalttık.
7-- Eğer güzel davranırsanız, kendi benlikleriniz için güzellik sergilemiş olursunuz. Ve eğer kötülük yaparsanız o da benlikleriniz aleyhine olur. Bu sırada, yüzlerinizi çirkinleştirsinler, ilk kez girdikleri gibi mabede girsinler ve egemenlik altına aldıklarını yerle bir etsinler diye ikinci vaat geldi.
8-- Rabbiniz size belki rahmet eder. Ve eğer yine eski duruma dönerseniz, biz de döneriz. Ve biz, cehennemi, küfre batanlar için çepeçevre kuşatan bir zından yapmışızdır.
9-- Şüpheniz olmasın ki bu Kur'an en kalıcı, en doğru olana kılavuzlar ve müminlere şu yolda müjde verir: Hayra ve barışa yönelik iş yapanlar için büyük bir ödül vardır.
10-- Âhirete inanmayanlar var ya, onlar için biz korkunç bir azap hazırlamışızdır.
11-- İnsan, hayra davet eder gibi şerri çağırıyor/insan, hayra duasıyla şerri davet ediyor. İnsan çok acelecidir.
12-- Biz, geceyi ve gündüzü iki ayet yaptık; sonra gecenin ayetini silip gündüzün ayetini gösterici yaptık ki, Rabbinizden bir lütuf isteyesiniz, yılların sayısını ve hesabını bilesiniz. Biz her şeyi ayrıntılı bir biçimde açıkladık.
13-- Her insanın uğursuzluk kuşunu onun boynuna takmışızdır. Kıyamet günü kendisine, önünde açılmış olarak bulacağı bir kitap çıkaracağız:
14-- "Oku kitabını! Bugün sana hesap sorucu olarak öz benliğin yeter."
15-- Kim yola gelirse kendisi için yola gelmiş olur. Sapıtan da kendi aleyhine sapıtmış olur. Hiçbir günahkâr, bir başka günahkârın yükünü taşımaz. Ve biz, bir resul göndermedikçe azap edici değiliz.
16-- Biz bir ülkeyi/medeniyeti mahvetmek istediğimizde, onun servet ve nimetle şımarmış elebaşlarına emirler yöneltiriz/onları yöneticiler yaparız da onlar, orada bozuk gidişler sergilerler. Böylece o ülke aleyhine hüküm hak olur; biz de oranın altını üstüne getiririz.
17-- Nûh'tan sonra da nice kuşakları helâk ettik. Kullarının günahlarını haber alıcı ve görücü olarak Rabbin yeter.
18-- Peşin isteyene dünyada peşin veririz: Dilediğimize dilediğimiz kadar. Sonra da ona cehennemi veririz; yaslanır ona, kınanmış ve kovulmuş olarak.
19-- Kim de âhireti ister ve inanmış olarak ona yaraşır bir gayretle çalışırsa, böylelerinin gayretleri teşekkürle karşılanır.
20-- Rabbinin lütfundan nimetlerle hepsine uzanırız: Onlara da bunlara da. Rabbinin lütfu kimse tarafından engellenemez/kısıtlanamaz.
21-- Bak nasıl, kimini kimine üstün kıldık. Ama âhiret, dereceler bakımından elbette daha büyük, lütuflandırma bakımından daha yücedir.
22-- Allah'ın yanına başka bir ilâh koyma ki, yapayalnız ve horlanmış olarak oturup kalmayasın.
23-- Rabbin şöyle hükmetti: O'ndan başkasına kulluk/ibadet etmeyin, anaya babaya çok iyi davranın: Onlardan birisi yahut her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına gelirse sakın onlara "öf" bile deme; onları azarlama, onlara tatlı-iltifatlı söz söyle.
24-- İndir onlar için rahmetten tevazu kanadını ve de ki: "Rabbim, merhametli davran onlara, tıpkı küçüklüğümde beni koruyup büyüttükleri gibi."
25-- Benliklerinizin içindekini Rabbiniz daha iyi bilir. Eğer siz barışsever/iyi kişiler olursanız O, tövbeye sarılanları affeder.
26-- Akrabaya hakkını ver. Çaresize, yolda kalana da. Fakat saçıp savurma.
27-- Çünkü saçıp savuranlar şeytanların kardeşleri olurlar. Ve şeytan, kendi Rabbine nankörlük etmiştir.
28-- Eğer onlardan, Rabbinden ümit ettiğin bir rahmeti bekleme yüzünden yüz çevirecek olursan, o zaman onlara yumuşak/tatlı bir söz söyle.
29-- Elini bağlayıp boynuna asma. Ama onu büsbütün de salıverme. Sonra kınanır, hasret içinde bir köşede büzülür kalırsın.
30-- Hiç kuşkusuz Rabbin, dilediğine rızkı açar da kısar da. O, kullarını görüyor, onlardan haber alıyor.
31-- Yoksulluk korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin. Onları da sizi de biz rızıklandırıyoruz. Kuşkusuz, onları öldürmek büyük bir günahtır.
32-- Zinaya yaklaşmayın. Çünkü o iğrenç bir iştir; yol olarak da çok kötüdür.
33-- Allah'ın saygıya lâyık kıldığı cana haklı bir sebep yokken kıymayın. Kim haksızlıkla öldürülürse, onun velisine yetki/söz hakkı vermişizdir. Ama o da öldürmede sınır tanımazlık etmesin. Çünkü kendisine yardım edilmiştir.
34-- Yetimin malına yaklaşmayın. Ancak rüştüne erişinceye kadar, güzel bir yolla ilgilenebilirsiniz. Ahdinize vefalı olun çünkü verilen söz sorumluluk gerektirir.
35-- Ölçtüğünüz zaman tam ve dürüst ölçün. Hilesiz teraziyle tartın. Bu, hem hayırlı hem de sonuç bakımından güzeldir.
36-- Hakkında bilgin olmayan şeyin ardına düşme! Çünkü kulak, göz ve gönlün hepsi bundan sorumlu tutulacaktır.
37-- Yeryüzünde kasılıp kabararak yürüme! Çünkü sen, yeri asla yırtamazsın, uzunlukça da dağlara ulaşamazsın.
38-- Bütün bu sayılanların kötü olanları, Rabbin katında çirkin görülmüştür.
39-- Bunlar, Rabbinin sana, hikmetten vahyetmiş olduklarıdır. Allah'ın yanına başka tanrı koyma ki, kınanmış ve kovulmuş bir halde cehenneme atılmayasın.
40-- Rabbiniz, oğulları seçip size özgüledi de kendisi meleklerden kızlar mı edindi? Gerçekten siz çok dehşet verici bir söz söylüyorsunuz!
41-- Biz, gerçeği, Kur'an'da türlü biçimlerde ifade ettik ki, düşünüp anlayabilsinler. Fakat bu onların sadece kaçışlarını artırıyor.
42-- De ki: "Eğer onların dediği gibi Allah'la beraber ilâhlar olsaydı, o zaman onlar arşın sahibine varmak için elbette bir yol ararlardı."
43-- O hep tespih edilen, onların söylediklerinden çok uzak ve çok yüksek; hem de ölçüye sığmayacak kadar yüksek...
44-- Yedi gök, yerküre ve bunların içindekiler O'nu tespih ederler. Hiçbir şey yoktur ki, O'nu överek tespih etmesin; fakat siz onların tespihlerini fark edemezsiniz. O Halîm'dir, Gafûr'dur.
45-- Kur'an okuduğunda, seninle, âhirete inanmayanlar arasına gizli bir perde çekeriz.
46-- Kalpleri üzerine, onu anlamamaları için kabuklar geçiririz, kulaklarına da bir ağırlık koyarız. Rabbini yalnız Kur'an'da andığın zaman, nefretle geriye dönüp kaçarlar.
47-- Onların seni dinlerken, neye kulak verdiklerini biz daha iyi biliriz. Aralarında fısıldaşırlarken de şöyle konuşurlar o zalimler: "Büyülenmiş bir adamdan başkasının ardı sıra gitmiyorsunuz!"
48-- Bak nasıl örnekler verdiler sana, nasıl sapıttılar. Artık hiçbir yola varamazlar.
49-- Dediler ki: "Biz bir yığın kemik olduğumuz, un-ufak hale geldiğimiz zaman mı, gerçekten biz o zaman mı yeni bir yaratılışla diriltileceğiz?"
50-- De ki: "İster taş olun ister demir!"
51-- "İsterseniz gönlünüzde büyüyen herhangi bir yaratık olun." Diyecekler ki: "Peki bizi yeniden kim yaratacak?" De ki: "Sizi ilk kez yaratan kimse, o." Bunun üzerine başlarını sana doğru alaylı bir biçimde sallayarak şöyle konuşacaklar: "Ne zaman o?" De ki: "Çok yakın olabilir!"
52-- Sizi çağıracağı gün onu hamd ederek çağrısına derhal uyacaksınız. Ve sadece az bir süre kaldığınızı düşüneceksiniz.
53-- Kullarıma de ki: En güzel olan neyse onu söylesinler. Çünkü şeytan, aralarına yamukluk sokar. Şeytan, insan için apaçık bir düşmandır.
54-- Rabbiniz sizi daha iyi bilir. Dilerse size rahmet eder, dilerse size azap eder. Biz seni onlar üzerine vekil göndermedik.
55-- Rabbin, göklerdeki ve yerdeki kimseleri de daha iyi bilir. Yemin olsun biz, peygamberlerin bir kısmını bir kısmına üstün kılmışızdır. Davûd'a da Zebur'u verdik.
56-- De ki: "O'nun dışında bel bağladıklarınızı çağırın; onlar, başınızdaki zorluk ve sıkıntıyı ne kaldırabilirler ne de değiştirebilirler."
57-- O yakarıp durduklarının kendileri, en çok yakınlık kazanmışları da dahil, Rablerine varmaya vesîle ararlar; O'nun rahmetini umarlar, O'nun azabından korkarlar. Çünkü Rabbinin azabı gerçekten korkulasıdır.
58-- Hiçbir kent/medeniyet dışta kalmamak üzere, kıyamet gününden önce hepsini ya helâk edeceğiz yahut da şiddetli bir azapla azaplandıracağız. İşte bu, Kitap'ta satır satır yazılmış bulunuyor.
59-- Bizi, mucizeler göstermekten alıkoyan, daha öncekilerin onları yalanlamış olmasından başka bir şey değildir. Semûd kavmine o dişi deveyi açık bir mucize olarak verdik de onunla kendilerine zulmettiler. Biz, mucizeleri yalnız korkutup sindirmek için göndeririz.
60-- Hani sana: "Rabbin, insanları çepeçevre kuşatmıştır." demiştik. Sana gösterdiğimiz o rüyayı da Kur'an'da lânetlenmiş bulunan o ağacı da insanları sınamak dışında bir sebeple göndermedik. Biz onları korkutuyoruz ama bu onların kudurganlığını artırmaktan başka bir katkı sağlamıyor.
61-- Hani meleklere: "Âdem'e secde edin." demiştik; onlar da secde etmişlerdi. Ama İblis secde etmemiş, şöyle demişti: "Çamur olarak yarattığın kişiye secde mi ederim?"
62-- Yine dedi: "Şu benden üstün kıldığına bir baksana! Yemin olsun, eğer beni kıyamet gününe kadar ertelersen, onun soyunu, pek azı hariç, hükmüm altına alacağım."
63-- Allah buyurdu: "Defol git! Onlardan kim sana uyarsa, cezanız cehennem olacaktır. Ne de mükemmel ceza."
64-- "Onlardan güç yetirdiğini sesinle yerinden oynat. Atlıların ve yayalarınla, yaygara çıkarıp üzerlerine çullan. Mallarda, evlâtlarda onlara ortak ol, onlara habire vaatte bulun." Şeytan onlara bir aldanıştan başka ne vaat eder ki?
65-- "Kuşkusuz, benim kullarım üzerinde senin hiçbir sultan olmayacaktır." Vekil olarak Rabbin yeter.
66-- Rabbiniz odur ki, lütfundan nasip arayasınız diye sizin için denizde gemiler yürütüyor. O, size karşı gerçekten çok merhametlidir.
67-- Denizde size bir zorluk dokunduğunda, O'nun dışında tüm yalvardıklarınız ortadan kaybolur. Fakat O, sizi kurtarıp karaya çıkarınca yüz çevirirsiniz. İnsan çok nankördür.
68-- Peki, kara tarafında sizi yere geçirivermesinden yahut üstünüze çakıl savuran bir kasırga göndermesinden emin misiniz? Sonra kendinize hiçbir vekil bulamazsınız.
69-- Yoksa sizi bir kez daha oraya gönderip üstünüze kırıp geçiren bir fırtına salarak, inkâr ettiğinizden dolayı sizi boğmayacağından emin misiniz? Sizin adınıza, bizden bunun öcünü alacak birini de bulamazsınız.
70-- Andolsun, biz, Âdemoğullarını onur ve üstünlükle donattık, onları karada ve denizde binitlere yükledik. Onları, güzel ve temiz rızıklarla besledik. Ve onları, yarattıklarımızın birçoğundan üstün kıldık.
71-- Gün olur, insan gruplarından her birini kendi önderiyle çağırırız. O gün kitabı kendisine sağdan verilenler, kitaplarını okuyacaklar ve bir kıl kadar haksızlığa uğratılmayacaklar.
72-- Bu dünyada kör olan, âhirette de kördür. Yolca da daha sapıktır o.
73-- Az kalsın seni, sana vahyettiğimizden uzaklaştırarak ondan gayrısını bize isnat edesin diye fitneye düşüreceklerdi. İşte o takdirde seni dost edinirlerdi.
74-- Eğer biz seni sağlamlaştırmamış olsaydık, andolsun, onlara birazcık meylediverecektin.
75-- İşte o zaman sana, hayatın da ölümün de katmerli acılarını tattırırdık. Ve bize karşı hiçbir yardımcı da bulamazdın.
76-- Az kalsın bu topraktan çıkarmak için seni sıkıştıracaklardı. Böyle bir durumda onlar orada senin arkandan çok az bir süre kalacaklardı.
77-- Senden önce gönderdiğimiz resullerimize uygulanan yöntem de buydu. Sen bizim yol ve yöntemimizde değişme bulamazsın.
78-- Güneşin kaymasından/aşağı sarkmasından, gecenin kararmasına kadar namazı kıl. Sabah Kur'an'ını da gözet. Çünkü sabah okunan Kur'an tanıklarca izlenmektedir.
79-- Sana özgü bir ibadet olarak, gecenin bir kısmında, o Kur'an'la meşgul olmak üzere uyanık ol/uykudan uyan. Böylece Rabbinin seni övülmüş bir makama/Makam-ı Mahmûd'a ulaştırması umulur.
80-- Şöyle yakar: "Rabbim! Beni, gireceğim yere doğruluk/dürüstlükle sok, çıkacağım yerden doğruluk/dürüstlükle çıkar. Katından bana yardımcı bir güç/kanıt ver."
81-- Ve de ki: "Hak geldi bâtıl yıkılıp gitti. Bâtıl, yok olmaya zaten mahkûmdu."
82-- Biz Kur'an'dan, inananlar için şifa ve rahmet olacak şeyler indiriyoruz. Ama bu, zalimlerin yıkımını artırmaktan başka katkı sağlamıyor.
83-- İnsana nimet verdiğimizde yüz çevirip yan çizer. Kendisine şer dokununca da hemen ümitsiz oluverir.
84-- De ki: "Herkes, kendi varlık yapısına uygun iş görür. Yolca daha doğru gidenin kim olduğunu Rabbiniz daha iyi bilir."
85-- Ve sana ruhtan sorarlar. De ki: "Ruh, Rabbimin emrindedir. Ve size, ilimden sadece az bir şey verilmiştir."
86-- Andolsun, biz dilesek sana vahyetmiş olduğumuzu tamamen gideriveririz, sonra onu elde etmek için bizim katımızdan kendine bir vekil de bulamazsın.
87-- Ancak Rabbinden bir rahmet müstesna... Kuşkusuz, O'nun sana lütfu pek büyüktür.
88-- De ki: "Andolsun, eğer insanlar ve cinler şu Kur'an'ın bir benzerini getirmek üzere bir araya toplansalar, birbirlerine de destek olsalar, onun bir benzerini yine de ortaya getiremezler."
89-- Andolsun, biz bu Kur'an'da, insanlar için her örnekten nicelerini sıraladık. Ama insanların çoğu inkârdan başka bir şeyde diretmediler.
90-- Dediler ki: "Bizim için yerden bir pınar fışkırtmadığın sürece sana asla inanmayacağız."
91-- "Yahut senin, hurmalardan, üzümlerden oluşan bir bahçen olmalı. Onların aralarından şırıl şırıl ırmaklar akıtmalısın."
92-- "Yahut iddia ettiğin gibi göğü, parçalar halinde üzerimize düşürmelisin, yahut Allah'ı ve melekleri karşımıza dikmelisin."
93-- "Yahut altından bir evin olmalı, yahut göğe yükselmelisin. Ancak senin göğe çıktığına, okuyacağımız bir kitabı bize indireceğin zamana kadar, asla inanmayız." De ki: "Rabbimin şanı yücedir. Ben, insan bir resulden başka neyim ki?"
94-- Kendilerine hak kılavuzcusu geldiğinde, insanların iman etmelerine, şöyle demelerinden başka bir şey engel olmadı: "Allah, bir insanı mı resul gönderdi?"
95-- De ki: "Eğer yeryüzünde doygunluğa ulaşmış melekler dolaşır olsaydı, elbette gökten onlara bir melek-resul gönderirdik."
96-- De ki: "Benimle sizin aranızda tanık olarak Allah yeter. O, kullarından haberdardır, onları görmektedir."
97-- Allah kime hidayet verirse doğru yolu bulan odur. Kimi de şaşırtırsa, böyleleri için O'nun dışında dostlar bulamazsın. Kıyamet günü böylelerini kör, dilsiz ve sağır bir halde yüzleri üstüne sürerek haşrederiz. Varacakları yer cehennemdir ki, alevi dindikçe kızgın ateşini körükleyiveririz.
98-- Cezaları işte budur. Çünkü ayetlerimizi inkâr ettiler ve şöyle dediler: "Biz, bir kemik yığını olduktan, un-ufak hale geldikten sonra mı, sahi bundan sonra mı, yeni bir yaratılışla diriltileceğiz?"
99-- Görmediler mi ki, o gökleri ve yeri yaratan Allah, kendilerinin benzerlerini yaratmaya da Kaadir'dir. Onlar için bir süre belirlemiştir, bunda kuşku yok. Ama zalimler, inkârdan başka bir şeyde direnmiyorlar.
100-- De ki: "Eğer Rabbimin rahmet hazinelerine sahip olsaydınız, o zaman da harcanır-biter korkusuyla cimri davranırdınız." İnsan çok cimridir.
101-- Andolsun biz, Mûsa'ya açık-seçik dokuz mucize verdik. İsrailoğullarına sor: Hani, Mûsa onlara geldiğinde Firavun ona şöyle demişti: "Ben senin kesinlikle büyülendiğini düşünüyorum, ey Mûsa."
102-- Mûsa dedi: "Yemin olsun, sen bilmektesin ki, bunları, o göklerin ve yerin Rabbi birer basîret/basîretle görülebilecek birer ibret olmak üzere indirdi. Vallahi ben de seni mahvolmuş görüyorum, ey Firavun!"
103-- Firavun onları o topraktan sürüp çıkarmak istedi de biz onu ve yanındakilerin tümünü boğduk.
104-- Bunun ardından, İsrailoğullarına şöyle dedik: "Şu toprakta oturun. Âhiret vaadi/ikinci vaat gelince, sizi toplayıp bir araya getireceğiz."
105-- Biz onu hak ile indirdik ve o hak ile indi. Seni de ancak müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdik.
106-- Onu bir Kur'an olarak, insanlara dura dura okuyasın diye kısımlara ayırıp ağır ağır indirdik.
107-- De ki: "İster inanın ona, ister inanmayın. O, kendilerine daha önce ilim verilmiş olanlara okunduğunda, onlar, çeneleri üstü secdelere kapanıyorlar."
108-- Ve diyorlar: "Rabbimizin şanı yücedir, Rabbimizin vaadi mutlaka gerçekleşecektir."
109-- Ağlayarak çeneleri üstü kapanıyorlar; o onların huşûunu artırıyor.
110-- De ki: "İster Allah diye yakarın, ister Rahman diye yakarın. Hangisiyle yakarırsanız yakarın, en güzel isimler O'nundur. Namazında sesini yükseltme, kısma da. İkisi ortası bir yol tut."
111-- Şöyle de: "Hamd, o Allah'a özgüdür ki, çocuk edinmemiştir; mülk ve yönetiminde ortağı yoktur; âcizlik yüzünden dost edinmemiştir." Ve tekbir edip yücelt O'nu.
 
 
YÛNUS SURESİ
(10/51. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Râ. İşte sana hikmetlerle dolu kitap'ın ayetleri.
2-- "İnsanları uyar, iman edenlere de kendileri için Allah katında yüksek bir doğruluk derecesi bulunduğunu müjdele" diye içlerinden birer kişiye vahiy göndermemiz, insanlara şaşırtıcı mı geldi? Küfre batanlar: "Bu adam açık bir büyücüdür." dediler.
3-- Şu bir gerçek ki, sizin Rabbiniz gökleri ve yeri altı günde yaratan, sonra arş üzerine egemenlik kurup iş ve oluşu çekip çeviren Allah'tır. O'nun izni olmadıkça, hiçbir şefaatçı devreye giremez. İşte bu Allah'tır sizin Rabbiniz. Artık O'na kulluk/ibadet edin. Düşünüp anlamıyor musunuz?
4-- Allah'tan hak bir vaat olarak hepinizin dönüşü yalnız O'nadır. Yaratılışı başlatır, sonra yarattıklarını varlık alanına ard arda çıkarır ki, iman edip hayra ve barışa yönelik amelleri yerli yerince sergileyenleri ödüllendirsin. Küfre dalanlara gelince, onlar için, nankörlük edip gerçeği örtmeleri yüzünden, kaynar sudan bir içki ve acıklı bir azap öngörülmüştür.
5-- Güneş'in ısı ve ışık kaynağı; Ay'ı, hesabı ve yılların sayısını bilesiniz diye bir nur yapıp ona evreler takdir eden O'dur. Allah bütün bunları rastgele değil, şaşmaz ölçülere bağlı olarak yaratmıştır. Bilgiyle donanmış bir topluluk için ayetleri ayrıntılı kılıyor.
6-- Şu bir gerçek ki, geceyle gündüzün birbiri ardınca değişip durmasında, Allah'ın göklerde ve yerde vücut verdiği şeylerde, sakınan bir topluluk için sayısız ayetler vardır.
7-- Şu bir gerçek ki, bize kavuşmayı ummayanlar, iğreti hayatla tatmin bulup onunla rahatlayanlar ve ayetlerimizden uzaklaşıp gaflete dalanlar,
8-- Kazandıkarı şeyler yüzünden varış yerleri ateş olacakların ta kendileridir.
9-- İman edip hayra ve barışa yönelik amel sergileyenlere gelince, Rableri onları imanlarıyla doğruya ve güzele iletir. Nimetlerle dolu cennetlerde onların altlarından ırmaklar akacaktır.
10-- Orada onların yakarışı, "tespih ederiz seni ey Allah'ımız" ve birbirlerine esenlik dilemeleri, "selam" şeklindedir. Ve onların son çağırışları şudur: Bütün övgüler âlemlerin Rabbi Allah'adır.
11-- Allah, insanlara şerri, onların hayrı acele istedikleri gibi çabucak verseydi, ecellerinin onlara ulaşmasına çoktan hükmedilmiş olurdu. Ama biz, bize kavuşmayı ummayanları kendi azgınlıkları içinde körü körüne bocalamaya bırakırız.
12-- İnsana zorluk dokunduğu zaman; yan yatarken, otururken, ayaktayken bize yalvarır. Ama sıkıntısını çözdüğümüzde, kendisine dokunan bir zorluk yüzünden bize hiç yalvarmamış gibi çekip gider. Haksızlığa/aşırılığa sapanlara, yapmakta oldukları, işte böyle süslü gösterilmiştir.
13-- Andolsun ki biz sizden önceki kuşakları, zulmettikleri ve resulleri kendilerine açık kanıtlar getirdiği halde inanmadıkları için, helâk etik. Günaha batanlar topluluğunu biz böyle cezalandırırız.
14-- Sonra onların ardından yeryüzünde sizi halefler kıldık ki, nasıl iş yapacağınızı görelim.
15-- Ayetlerimiz onlara açık-seçik parçalar halinde okunduğu zaman, bize ulaşmayı ummayanlar şöyle dediler: "Bundan başka bir Kur'an getir yahut bunu değiştir." De ki: "Onu kendiliğimden değiştirmem benim için söz konusu olamaz. Ben sadece bana vahyolunana uyuyorum. Rabbime isyan edersem, büyük bir günün azabından korkuya düşerim."
16-- De ki: "Allah dileseydi, onu size okumazdım, onu size bildirmezdi de. Ondan önce içinizde bir ömür kalmıştım. Hâlâ aklınızı kullanmayacak mısınız?"
17-- Yalan düzerek Allah'a iftira eden yahut onun ayetlerini yalanlayan kişiden daha zalim kim var? Şu bir gerçek ki, suçlular iflah etmezler.
18-- Allah'ın yanında bir de kendilerine zarar vermeyen, yarar sağlamayan şeylere kulluk ediyorlar ve şöyle diyorlar: "Bunlar bizim Allah katındaki şefaatçılarımızdır." De onlara: "Allah'a, göklerde ve yerde bilmediği şeyleri mi haber veriyorsunuz?" Şanı yücedir O'nun, ortak koştuklarından arınmıştır O.
19-- İnsanlar bir tek ümmetten başka değilken ihtilafa düştüler. Eğer Rabbinden bir söz öne geçmemiş olsaydı, tartışıp durdukları konuda aralarında hüküm verilir/iş mutlaka bitirilirdi.
20-- Şöyle derler: "Ona Rabbinden bir mucize indirilseydi ya!" De ki: "Gayb, Allah'ın tekelinde. Haydi bekleyin; sizinle birlikte ben de beyleyenlerdenim."
21-- İnsanlara, kendilerine dokunan bir darlıktan sonra bir rahat tattırdığımızda, ayetlerimiz hakkında hemen bir tuzak sergilerler. De ki: "Tuzak kurma bakımından Allah daha hızlıdır." Zaten, resullerimiz, kurmakta oldukları tuzakları kaydediyorlar.
22-- O yürütüyor sizi karada ve denizde. Diyelim, gemidesiniz: Gemiler, içindekileri latîf bir rüzgârla götürüyorlar. İçerdekiler ferah ve sevinç duymaktalar. Birden korkunç bir kasırga geliverdi. Her taraftan dalgalar üzerlerine çullandı. Çepeçevre kuşatıldıklarını düşünüp dini yalnız Allah'a özgüleyerek duaya koyuldular: "Eğer bizi şu durumdan kurtarırsan, yemin olsun, sana şükredenlerden olacağız."
23-- Ama Allah onları kurtarınca, hiç vakit geçirmeden yeryüzünde haksızlığa sapıp azgınlaşırlar. Ey insanlar! Şu iğreti hayatın menfaati için yaptığınız azgınlık ve taşkınlık yalnız sizin aleyhinizedir. Bir süre sonra bize döndürüleceksiniz ve yapmakta olduklarınızı size haber vereceğiz.
24-- Şu iğreti hayatın durumu gökten indirdiğimiz bir suya benzer: İnsanların ve davarların yedikleri yeryüzü bitkisi onunla karışmıştır. Nihayet toprak, takılarını kuşanmış, süslenmiştir. Toprağın sahipleri onun üzerinde egemen olduklarını sanmaktadırlar. Tam bu sırada emrimiz ona gece veya gündüz ulaşmıştır. Ve onu, sanki dün yerinde yokmuş gibi biçip atmışızdır. Derin derin düşünen bir topluluk için ayetleri böyle ayrıntılı olarak veriyoruz.
25-- Allah, esenlik yurduna çağırır ve dilediğini dosdoğru bir yola kılavuzlar.
26-- Güzel düşünüp güzel davrananlara güzellik var. Dahası da var. Onların yüzlerine kara da bulaşmaz, zillet de... Cennetin dostlarıdır onlar; sürekli kalıcıdırlar orada.
27-- Kötülük kazananlara ise kötülüğün miktarınca karşılık vardır. Ama yüzlerini bir zillet de kaplar. Onları Allah'tan kurtaracak kimse yoktur. Yüzleri gece parçalarından karanlıklarla kaplanmış gibidir. Ateşin dostlarıdır bunlar. Sürekli kalıcıdırlar içinde.
28-- Gün olur, onları bir araya toplarız; sonra şirke batmışlara sesleniriz: "Siz ve ortak yaptıklarınız, yerlerinize!" Aralarını ayırmışızdır. Ortak tuttukları şöyle haykırırlar: "Siz bize kulluk etmiyordunuz."
29-- "Sizinle bizim aramızda tanık olarak Allah yeter. Doğrusu, biz sizin ibadetinizden tamamen habersizdik."
30-- İşte orada, her benlik önceden gönderdiği şeyi kendisi deneyecektir. Hepsi gerçek Mevlâ'larına döndürülmüş, iftira aracı yaptıkları şeyler kendilerini koyup gitmiştir.
31-- Sor: "Sizi gökten ve yerden kim rızıklandırıyor? Ya o işitme gücünün ve gözlerin sahibi kim? Kim çıkarıyor ölüden diriyi ve kim çıkarıyor diriden ölüyü? Kim çekip çeviriyor iş ve oluşu?" Hemen, "Allah" diyecekler. De ki: "Hâlâ kendinize gelmiyor musunuz?"
32-- İşte bu Allah'tır sizin Hak Rabbiniz. Hak'tan sonra sapıklıktan başka ne kalır ki? Peki, nasıl oluyor da yüz geri döndürülüyorsunuz?
33-- Bu, budur. Rabbinin yoldan çıkanlar hakkındaki, "onlar iman etmezler" sözü gerçekleşmiştir.
34-- De ki: "Ortak tuttuklarınız içinde, yaratışa başlayan, sonra, yarattığını çevirip bir daha yaratan kim var?" De ki: "Allah! Yaratışı başlatır, sonra onu çevirip yeniden yaratır. O halde nasıl oluyor da başka bir yöne döndürülüyorsunuz?"
35-- Şunu da söyle: "Ortak tuttuklarınızdan kim var hakka götüren?" De ki: "Allah götürür hakka. Hakka götüren mi izlenmeye daha lâyıktır yoksa kılavuzlanmadıkça yolu bulamayan mı? Peki, ne oluyor size? Nasıl hüküm veriyosunuz siz?"
36-- Onların çoğu sanıdan başka bir şeyin ardınca gitmiyor. Doğrusu da şu ki sanı, haktan hiçbir şey ifade etmez. Allah, onların yaptıklarını iyice bilmektedir.
37-- Bu Kur'an, Allah'tan başka birileri tarafından uydurulmuş değildir. O, kendinden öncekinin tasdiki Kitap'ın ayrıntılı kılınmasıdır. Kuşku ve çelişme yoktur onda. Âlemlerin Rabbi'ndendir o.
38-- Yoksa "onu uydurdu" mu diyorlar? De ki: "Eğer doğru sözlüler iseniz Allah dışında, elinizin yettiklerini de çağırın da onun benzeri bir sure ortaya çıkarın."
39-- Hayır, düşündükleri gibi değil. Onlar, ilmini kuşatamadıkları ve yorumu kendilerine hiç gelmemiş bir şeyi yalanladılar. Onlardan öncekiler de böyle yalanlamıştı. Bak da gör nasıl olmuştur zalimlerin sonu!
40-- İçlerinden buna inanacak var, inanmayacak var. Bozguncuları Rabbin daha iyi bilir.
41-- Seni yalanladılarsa şöyle söyle: "Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız size. Siz benim yaptığımdan uzaksınız, ben de sizin yaptığınızdan uzağım."
42-- İçlerinde sana kulak verenler de vardır. Peki, sağırlara sen mi işittireceksin? Hele bir de akıllarını kullanmıyorlarsa!
43-- Onlardan sana bakanlar da vardır. Peki, körlere sen mi kılavuzluk edeceksin? Hele, kalp gözleriyle de görmüyorlarsa!
44-- Allah, insanlara hiçbir şekilde zulmetmez. Ama insanlar öz benliklerine zulmediyorlar.
45-- Onları huzuruna toplayacağı gün, gündüzün bir saatinden başka, dünyada durmamış gibidirler; aralarında tanışırlar. Allah'a kavuşmayı yalanlayıp da doğru yolu tutmamış bulunanlar, hüsrana uğramışlardır.
46-- Onlara vaat ettiğimizin bazısını sana göstersek de seni vefat ettirsek de dönüşleri bizedir. Sonunda Allah, işlemiş olduklarına tanıklık edecektir.
47-- Her ümmet için bir resul öngörülmüştür. Resulleri gelince, aralarında adaletle hüküm verilir. Hiçbir zulme uğratılmazlar.
48-- Diyorlar ki: "Doğru sözlülerseniz bu vaat ne zaman?"
49-- De ki: "Ben kendime bile Allah'ın istediği dışında bir zarar verme yahut yarar sağlama gücünde değilim. Her ümmetin bir eceli var. Ecelleri geldiğinde bir saat geri de kalamazlar, ileri de gidemezler."
50-- Şöyle söyle: "Diyelim, O'nun azabı size gündüzün veya geceleyin gelecektir. Suçlular bunlardan hangisini aceleyle ister?"
51-- O azap başınıza patladıktan sonra mı iman ettiniz! Şimdi mi? Hani onu aceleden isteyip duruyordunuz?
52-- Sonra zulmedenlere şöyle denecek: "Sonsuzluğun azabını/sonsuz azabı tadın. Kazandığınız şeyler dışında bir şeyle cezalandırılmayacaksınız."
53-- Soruyorlar sana: "Doğru mu bu?" De ki: "Evet! Rabbime yemin ederim, o doğrunun ta kendisidir. Ve siz ondan yakayı kurtaramayacaksınız."
54-- Zulmetmiş her benlik, yeryüzündekiler kendinin olsa, kurtulmak için tümünü fidye verecektir. Azabı gördüklerinde pişmanlığı ta içlerinde duyarlar. Aralarında adaletle hükmedilmiştir. Asla zulme uğratılmazlar.
55-- Gözünüzü açın, göklerde ve yerde ne varsa Allah'ındır. Gözünüzü açın, Allah'ın vaadi haktır. Ama onların çokları bilmiyorlar.
56-- O, hayat verir, O öldürür. O'na döndürüleceksiniz.
57-- Ey insanlar! İşte size Rabbinizden bir öğüt, gönüller derdine bir şifa, inananlara bir kılavuz ve bir rahmet geldi.
58-- De ki: "Allah'ın lütfuyla, O'nun rahmetiyle, sadece onunla sevinip ferahlasınlar. O, onların toplayıp yığdıklarından hayırlıdır."
59-- De ki: "Ne oldu size de Allah'ın size rızık olarak indirdiği şeylerden bir haram yaptınız bir de helâl?" De ki: "Allah mı size izin verdi, yoksa Allah'a iftira mı ediyorsunuz?"
60-- Yalanı Allah'a yakıştıranlar, kıyamet günü hakkında ne düşünüyorlar? Allah, insanlara karşı elbette lütuf sahibidir, fakat onların çokları şükretmiyorlar.
61-- Bir iş ve oluşta bulunsan, Kur'an'dan bir şey okusan;herhangi bir iş yapsanız, siz ona dalıp gitmişken biz üstünüzde mutlaka tanıklarız. Ne yerde ne gökte zerre ağırlığınca bir şey, ondan daha küçüğü de daha büyüğü de Rabbinden uzakta/gizli kalmaz; tümü apaçık bir Kitap'tadır.
62-- Gözünüzü açın! Allah'ın velileri için hiçbir korku yoktur. Tasaya da düşmezler onlar.
63-- Onlar inanmış, takvaya sarılmışlardır.
64-- Dünya hayatında da âhirette de müjde vardır onlara. Allah'ın kelimeleri değişmez. İşte budur o büyük kurtuluş.
65-- Onların sözü seni üzmesin. Tüm onur ve kudret Allah'ındır. O her şeyi işitir, her şeyi bilir.
66-- Gözünüzü açın! Göklerde kim var yerde kim varsa Allah'ındır. Allah'ın yanında başka şeylere yalvaranlar, ortak koştuklarına uymuyorlar/Allah'ın yanında ortaklara yalvaranlar neyin ardı sıra gidiyorlar? Onlar sadece sanıya uyuyorlar ve onlar sadece saçmalıyorlar.
67-- O, odur ki, içinde durup dinlenesiniz diye sizin için geceye vücut verdi, gündüzü de aydınlık kıldı. Hiç kuşkusuz, bunda, dinleyecek bir topluluk için ibretler vardır.
68-- "Allah çocuk edindi." dediler. Hâşâ! Allah bundan arınmıştır. O Ganî'dir, hiçbir şeye muhtaç olmaz. Göklerdekiler de yerdekiler de O'nundur. Elinizde, söylediğinize ilişkin hiçbir kanıt yok. Allah hakkında bilmediğiniz şeyi mi söylüyorsunuz?
69-- De ki: "Allah hakkında yalan düzüp iftira edenler iflah etmeyeceklerdir."
70-- Dünyada biraz nimetlenme, ardından dönüşleri bize. Sonra biz, inkâr ettiklerinden ötürü şiddetli azabı onlara tattıracağız.
71-- Onlara Nûh'un haberini de oku. Hani, toplumuna şöyle demişti: "Eğer benim konumum ve Allah'ın ayetlerini hatırlatmam size ağır geliyorsa artık ben, Allah'a dayandım. Siz de ortaklarınızla bir araya gelip işinize bakın. Yapacağınız şey size bir kaygı da vermesin, hükmünüzü bana uygulayın. Ve bana fırsat da vermeyin."
72-- "Yüz çevirdiyseniz çevirin. Ben sizden bir ücret istemedim. Benim ücretim, Allah'tan gelecektir. Bana, müslümanlardan olmam emredildi."
73-- Bunun üzerine onu yalanladılar. Biz de onu ve gemide onunla beraber bulunanları kurtardık, onları yöneticiler yaptık; ayetlerimizi yalanlayanları da batırıp boğduk. Bak da gör, önceden uyarılanların sonu nice oluyor!
74-- Nûh'un ardından birçok resulleri daha toplumlarına gönderdik. Onlara açık-seçik kanıtlar getirdiler. Ama onlar daha önceden yalanladıkları şeye bir türlü inanmadılar. Azgınlığa sapanların kalplerini biz, işte böyle mühürleriz.
75-- Onların ardından da Mûsa ile Hârun'u ayetlerimiz eşliğinde Firavun ve kurmaylarına gönderdik. Kibre saptılar ve günahkâr bir topluluk oldular.
76-- Gerçek, katımızdan onlara geldiğinde şöyle demişlerdi: "Hiç kuşkusuz bu, apaçık bir büyüdür."
77-- Mûsa dedi ki: "Gerçek size ulaştığında böyle mi konuşuyorsunuz? Büyü müdür bu? Büyücülerin kurtuluşu yoktur."
78-- Dediler ki: "Sen bize, atalarımızı üzerinde bulduğumuz şeyden bizi çeviresin de bu toprakta devlet ve ululuk ikinizin olsun diye mi geldin? Biz, ikinize de inanmıyoruz."
79-- Firavun seslendi: "Tüm bilgin büyücüleri huzuruma getirin."
80-- Büyücüler gelince, Mûsa onlara şöyle dedi: "Ortaya koyma gücünde olduğunuz şeyleri sergileyin."
81-- Onlar hünerlerini ortaya koyunca Mûsa dedi ki: "Sergilediğiniz şey büyüdür. Allah onu mutlaka hükümsüz kılacaktır. Çünkü Allah, bozguncuların işini düzgün yürütmez."
82-- "Ve günahkârlar hoşgörmese de Allah, gerçeği kelimeleriyle ortaya çıkarıp kanıtlayacaktır."
83-- Firavun ve kodamanlarının kendilerine kötülük etmelerinden korktukları için, kavmi arasından bir gençlik grubu dışında hiç kimse Mûsa'ya inanmadı. Çünkü Firavun, o toprakta gerçekten çok üstündü ve gerçekten sınır tanımaz azgınlardan biriydi.
84-- Mûsa dedi ki: "Ey toplumum! Eğer Allah'a inandınızsa, gerçekten müslümansanız, yalnız Allah'a dayanıp güvenin."
85-- Şöyle yakardılar: "Yalnız Allah'a dayandık. Rabbimiz! Bizleri, zulmedenler toplumu için bir imtihan aracı yapma."
86-- "O küfre sapmış toplumdan rahmetinle bizi kurtar."
87-- Mûsa'ya ve kardeşine şunu vahyettik: Kavminiz için kendilerini yerleştirmek üzere Mısır'da evler hazırlayın. Evlerinizi kıble yapın/karşılıklı yapın ve namaz kılın. İnananlara müjde ver.
88-- Mûsa şöyle dedi: "Rabbimiz! Sen, Firavun ve kodamanlarına şu geçici hayatta debdebe verdin, mallar verdin. Rabbimiz! Senin yolundan saptırsınlar diye mi? Rabbimiz! Onların mallarını sil-süpür, kalplerini şiddetle sık ki, acıklı azabı görünceye kadar inanmasınlar."
89-- Allah cevap verdi: "İkinizin duası kabul edildi. Doğruluktan şaşmayın. İlimden nasipsizlerin yolunu izlemeyin."
90-- Ve İsrailoğullarını denizden geçirdik. Firavun ve ordusu, azgınlık ve düşmanlıkla onları izlemekteydi. Nihayet, boğulma ümüğüne çökünce şöyle dedi: "İman ettim. İsrailoğullarının inanmış olduğu dışında ilâh yok. Ben de O'na teslim olanlardanım."
91-- "Şimdi mi? Daha önce isyan etmiş, bozgunculardan olmuştun."
92-- "Bugün senin bedenini kurtaracağız ki, arkandan gelenlere bir ibret olasın. Ama insanların çoğu bizim ayetlerimizden gerçekten habersiz bulunuyor."
93-- Andolsun, biz İsrailoğullarını çok güzel bir yurda yerleştirdik ve kendilerine temiz yiyeceklerden rızık verdik. Kendilerine ilim gelinceye kadar ihtilafa düşmediler. Hiç kuşkusuz, Rabbin, tartışmakta oldukları şey hakkında kıyamet günü aralarında hüküm verecektir.
94-- Şayet sen, sana indirdiğimizden kuşkulanmakta isen, senden önce Kitap'ı okuyanlara sor. Andolsun, hak sana Rabbinden gelmiştir. O halde sakın kuşkulananlardan olma.
95-- Ve sakın ayetlerimizi yalanlayanlardan olma, yoksa hüsrana düşenlerden olursun.
96-- Aleyhlerine Rabbinin kelimesi hak olanlar iman etmezler;
97-- Tüm ayetler onlara gelse bile. Ta, o korkunç azabı görünceye kadar...
98-- Bir kent inansa da imanı kendisine yarar sağlasa ya! Yûnus'un kavmi müstesna. Onlar inanınca, dünya hayatında rezillik azabını üstlerinden kaldırmış ve kendilerini belirli bir süreye kadar nimetlendirmiştik.
99-- Eğer Rabbin dileseydi, yeryüzündeki insanların hepsi toptan iman ederdi. Hal böyle iken, mümin olmaları için insanları sen mi zorlayacaksın!?
100-- Allah'n izni olmadıkça hiçbir benlik iman edemez. Allah, pisliği, aklını kullanmayanlar üzerine bırakır.
101-- De ki: "Göklerde ve yerde neler var/neler oluyor, bir bakın!" O ayetler ve uyarılar iman etmeyen bir toplumun hiçbir işine yaramaz.
102-- Onlar, sırf kendilerinden önce gelip geçenlerin günleri gibisini bekliyorlar. De ki: "Bekleyin! Sizinle beraber ben de bekleyenlerdenim."
103-- Sonunda biz, resullerimizi ve iman edenleri kurtarırız. İşte böyledir. Üzerimize bir borç olarak, inananları kurtarırız.
104-- De ki: "Ey insanlar, benim dinimden kuşkuda iseniz, ben sizin Allah'ın berisinden kulluk ettiklerinize kulluk etmeyeceğim. Tam aksine ben, sizin canınızı alacak olan Allah'a kulluk edeceğim. Bana, müminlerden olmam emredildi."
105-- Şu da emredildi: "Yüzünü, bir hanîf olarak dine çevir. Sakın müşriklerden olma!"
106-- "Allah'ın berisinden, sana yarar sağlamayacak ve zarar veremeyecek şeylere yakarma! Eğer bunu yaparsan mutlaka zalimlerden olursun."
107-- Allah sana bir zarar dokundurursa, onu kaldıracak olan başkası değil, yine O'dur. O sana bir hayır dilerse, O'nun lütfunu reddedecek yoktur. Kullarından dilediğini lütfuyla nasiplendirir. Gafûr'dur O, Rahîm'dir.
108-- De ki: "Ey insanlar! Şu bir gerçek ki hak size Rabbinizden gelmiştir. Artık doğruya yönelen kendi benliği için yönelir; sapan da kendi benliği aleyhine sapar. Ben sizin üzerinize vekil değilim."
109-- Sana vahyedilene uy ve Allah hüküm verinceye kadar sabret. O, hâkimlerin en hayırlısıdır.
 
 
HÛD SURESİ
(11/52. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Râ. Bir kitaptır ki bu, ayetleri önce muhkem kılınmış, sonra ayrıntılarla açıklanmış. Hakîm ve Habîr kudrettendir o.
2-- Başkasına değil, yalnız Allah'a kulluk edin. Kuşkusuz, ben size O'ndan gelen bir uyarıcı ve müjdeciyim.
3-- Af dileyin Rabbinizden; sonra da tövbe ile O'na yönelin ki, belirlenmiş bir süreye kadar sizi güzel bir nimetle nimetlendirsin ve her farklı derece sahibine hak ettiği ödülü versin. Eğer yüz çevirirseniz, o takdirde sizi büyük bir günün azabıyla korkuturum.
4-- Yalnız Allah'adır dönüşünüz. Ve O, her şeye Kadîr'dir.
5-- Dikkatle bakın! Onlar O'ndan gizlenmek için göğüslerini bükerler. Dikkat edin! Onlar örtülerine büründükleri zaman da O, onların neyi gizlemekte olduklarını ve neyi açığa vurduklarını bilmektedir. Çünkü O, göğüslerin içini çok iyi bilir.
6-- Yerde hiçbir debelenen yoktur ki, rızkı Allah'ın üzerinde olmasın. O, onun karar kıldığı noktayı da bilir, emanet edildiği yeri de. Her şey, apaçık bir Kitap'tadır.
7-- O, odur ki, gökleri ve yeri atlı günde yaratmıştır. O'nun arşı da su üzerinde idi. Böyle yapması, iş ve davranış yönünden hanginizin daha güzel olduğunu belirlemek için sizi denemeye yöneliktir. Sen, "kuşkusuz, sizler ölümden sonra diriltileceksiniz" dediğinde, küfre batanlar hemen ve kesinlikle şöyle derler: "Bu apaçık bir büyüden başka şey değildir."
8-- Ve eğer onlardan azabı, belirlenmiş bir süreye kadar ertelesek, mutlaka şöyle diyeceklerdir: "Onu erteleyen de ne?" Gözünüzü açın, azap onlara geldiği gün, kendilerinden geri çevrilecek değildir. Ve alay edip durdukları şey, kendilerini sarmış olacaktır.
9-- İnsana bizden bir rahmet tattırıp sonra onu ondan çekip alsak, insan elbette çok ümitsiz, çok nankör bir hale düşer.
10-- Ve eğer ona, kendisine gelip çatan bir zorluk ve kederden sonra bolluk ve nimet tattırsak, hiç kuşkusuz şöyle diyecektir: "Tüm sıkıntı ve kötülükler benden uzaklaşmıştır." Bu durumda o, bir sevinç şımarığı, bir kendini beğenmiş olur.
11-- Sabredip hayra ve barışa yönelik amel sergileyenler böyle yapmazlar. Bunlar kendileri için bir yarlıgama ve büyük bir ödül öngörülen kişilerdir.
12-- Belki de sen; onlar, "ona bir hazine indirilseydi, yahut beraberinde bir melek gelseydi ya" diyorlar diye göğsün sıkışıp daralarak, sana vahyedilmekte olanın bir kısmını terk etmeye kalkarsın. Gerçek olan şu ki, sen sadece bir uyarıcısın. Allah ise her şey üzerinde bir Vekîl'dir.
13-- Yoksa, "onu uydurdu" mu diyorlar!? De ki: "Öyleyse hadi, onun benzeri, uydurma on sure de siz getirin; eğer doğru sözlüler iseniz, Allah'tan başka çağırabildiklerinizi de çağırın."
14-- Eğer size cevap veremedilerse artık bilin ki o, ancak Allah'ın ilmiyle indirilmiştir. Ve O'ndan başka da ilâh yoktur. Artık müslüman oluyor musunuz?
15-- Her kim iğreti hayatı ve onun süsünü isterse böylelerinin yapıp ettiklerinin karşılığını kendilerine bu hayatta tam olarak veririz. Onlar dünyada hiçbir eksiltmeye uğratılmazlar.
16-- Öyleleridir ki bunlar, âhirette kendileri için ateşten başkası yoktur. Sanayi olarak ürettikleri, orada işe yaramaz olmuştur. Yapıp ettikleri de bâtıl hale gelmiştir.
17-- Böyleleri şu kimse gibi olur mu:Rabbinden bir beyyine üzerinedir, O'ndan bir tanık da kendisini izler. Tanıktan önce de bir kılavuz ve rahmet olarak Mûsa'nın kitabı var. Onlar ona inanırlar. Hiziplerden onu inkâr edenin varış yeri ateştir. Ondan asla kuşkuya düşme; o Rabbinden bir haktır ama insanların çokları inanmıyorlar.
18-- Yalan düzerek Allah'a iftira edenden daha zalim kim var? Onlar Rablerine arz edilecektir. Tanıklar diyecekler ki: "İşte bunlardır Rableri hakkında yalan uyduranlar." Herkes duysun ki, Allah'ın lâneti zalimler üstünedir.
19-- O zalimler ki, Allah'ın yolundan alıkoyar, o yolu yamultmak isterler. Onlar, âhireti de inkâr ederler.
20-- Bunlar yeryüzünde kimseyi âciz bırakamazlar, Allah'tan başka hiçbir dostları da yoktur. Onlara azap kat kat verilecektir. Hem işitmeye güçleri yetmiyordu hem de göremiyorlardı.
21-- İşte bunlardır öz benliklerini hüsrana uğratanlar. İftira için kullandıkları şeyler de kendilerini bırakıp kaybolmuştur.
22-- Hiç kuşku yok ki bunlar,âhirette de hüsranın en beterine uğrayanlar olacaktır.
23-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yaparak Rablerine içten bir bağlılıkla boyun eğenlere gelince, onlar cennet halkıdırlar. Sürekli kalacaklardır orada.
24-- Bu iki topluluğun durumu körle sağır, görenle işiten farkına benzer. Örnek olarak bu ikisi bir olur mu? Hâlâ düşünüp taşınmıyor musunuz?
25-- Andolsun biz, Nûh'u da toplumuna resul olarak göndermiştik. "Ben sizin için açık bir uyarıcıyım."
26-- "Allah'tan başkasına kulluk etmeyin. Korkunç bir gününün azabına uğramanızdan korkuyorum." demişti de,
27-- Toplumunun küfre sapanlarından bir grup kodaman şöyle konuşmuştu: "Bize göre sen, bizim gibi bir insandan başkası değilsin. Bakıyoruz sana, ayak takımımızın basit görüşlü insanlarından başkası ardına düşmüyor. Sizin bize hiçbir üstünlüğünüzün olduğuna da inanmıyoruz. Aksine, sizi yalancılar sayıyoruz."
28-- Nûh dedi ki: "Ey toplumum! Bir düşünün! Ya ben Rabbimden gelen bir beyyine üzerindeysem; katından bana bir rahmet vermiş de o rahmet sizin gözlerinizden saklanmışsa! Siz ona tiksintiyle bakarken, biz sizi ona zorla mı ulaştıracağız?"
29-- "Hem ben sizden buna karşı bir mal da istemiyorum. Benim ücretim Allah'tandır. Ama ben iman edenleri paylayıp kovamam. Çünkü onlar Rablerine varacaklar. Ama sizin cehalete batmış bir toplum olduğunuzu görüyorum."
30-- "Ey toplumum! Eğer ben onları paylayıp kovarsam, Allah'a karşı bana kim yardım edebilir? Hâlâ düşünmüyor musunuz?"
31-- "Ben size demiyorum ki, Allah'ın hazineleri benim yanımdadır. Ben gaybı bilmem. Ben bir meleğim de demiyorum. Ama gözlerinizin horlayarak baktığı kişiler için, `Allah bunlara hiçbir hayır vermeyecek` diyemem. Onların benliklerinde neyin saklı olduğunu Allah daha iyi bilir. Başka türlü davranırsam kesinlikle zalimlerden olurum."
32-- Dediler ki: "Ey Nûh! Sen bizimle uğraştın, bizimle mücadelede çok da ileri gittin. Eğer doğru sözlülerden isen bizi tehdit ettiğin şeyi ortaya getir."
33-- Nûh dedi: "Onu size, dilediği takdirde ancak Allah getirir, siz de hiçbir engel çıkaramazsınız."
34-- "Eğer Allah sizi azdırmak istiyorsa, ben size öğüt vermeyi gaye edinsem de öğüdüm size hiçbir yarar sağlamaz. O'dur sizin Rabbiniz ve O'na döndürüleceksiniz."
35-- Yoksa, "onu kendisi uydurdu" mu diyorlar. De ki: "Eğer onu uydurmuşsam işlediğim suç benim aleyhimedir. Ama ben, sizin işlemekte olduğunuz suçlardan sorumlu değilim."
36-- Nûh'a şöyle vahyolundu: "Toplumundan, daha önce inanmış olanlar dışında hiç kimse iman etmeyecektir. Artık onların yaptıkları yüzünden tasalanıp durma."
37-- Vahyimize bağlı olarak gözlerimizin önünde gemiyi yap. Ve zulmedenler hakkında benimle karşılıklı lâf edip durma. Onlar, mutlaka boğulacaklardır.
38-- Gemiyi yapıyordu. Toplumundan herhangi bir grup yanından geçtikçe onunla alay ediyorlardı. Dedi ki Nûh: "Bizimle alay ediyorsanız, biz de sizinle alay edeceğiz. Tıpkı sizin eğlendiğiniz gibi."
39-- "Rezil eden azabın kime geleceğini, sürekli azabın kimin başına ineceğini yakında bileceksiniz."
40-- Nihayet emrimiz gelip de tandır kaynayınca şöyle seslendik: "Yükle içine her birinden ikişer çift ve aleyhinde hüküm verilen hariç olmak üzere aileni, bir de iman etmiş olanları." Ama Nûh'la birlikte çok az bir kısmı iman etmişti.
41-- Nûh dedi: "Binin içine! Onun akıp gitmesi de demir atması da Allah'ın adıyladır. Benim Rabbim elbette ki Gafûr'dur, Rahîm'dir.
42-- Gemi onları, dağlar gibi dalgalar üstünden yürütüp götürüyordu. Nûh onlardan ayrı bir yerde duran oğluna seslendi: "Oğulcuğum, bizimle beraber bin, kâfirlerle beraber olma."
43-- Oğlu cevap verdi: "Bir dağa sığınacağım, beni sudan korur." Nûh dedi: "Allah'ın merhamet ettiği dışında bugün hiç kimse için Allah'ın kararından kurtaracak yoktur." Ve ikisi arasına bir dalga girdi de o, boğulanlar arasına katıldı.
44-- Ve denildi: "Ey yer! Suyunu yut ve ey gök, sen de tut." Ve su çekildi. İş bitirilmişti. Gemi, Cûdî üzerine oturdu ve haykırıldı: "O zalimler topluluğu geri gelmez olsun!"
45-- Bu sırada Nûh, Rabbine yakardı da dedi ki: "Rabbim, oğlum benim ailemdendi! Senin vaadin elbette haktır. Sen hâkimlerin, hükmü en güzel verenisin."
46-- Allah buyurdu: "Ey Nûh! O, senin ailenden değildi. Yaptığı, iyi olmayan bir işti. Hakkında bilgin olmayan şeyi benden isteme. Cahillerden olmaman hususunda seni uyarırım."
47-- Nûh dedi: "Rabbim! Hakkında bilgim olmayan şeyi senden istemekten sana sığınırım. Eğer beni affetmez, bana acımazsan hüsrana uğrayanlardan olurum."
48-- Şöyle denildi: "Ey Nûh! Sana ve seninle beraber olanlardan diğer gruplara bizden bereketler ve bir selamla aşağıya in. Bazı ümmetler de var, kendilerini önce nimetlendireceğiz sonra bizden acıklı bir azap hepsini kucaklayacak."
49-- İşte bunlar, sana vahyetmekte olduğumuz gayb haberlerindendir. Bundan önce onları sen de bilmiyordun, toplumunda... Artık sabırlı ol! Sonuç, takvaya sarılanlarındır.
50-- Âd'a da kardeşleri Hûd'u gönderdik. Dedi ki: "Ey toplumum! Allah'a kulluk edin. Sizin O'ndan başka ilâhınız yok. Siz sadece uydurmalara bel bağlamışsınız."
51-- "Ey toplumum! Bu tebliğime karşılık sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim, beni yaratandan başkasına düşmez. Hâlâ aklınızı çalıştırmayacak mısınız?"
52-- "Ey toplumum! Rabbinizden af dileyin, sonra O'na yönelin ki üzerinize göğü bol bol göndersin, kuvvetinize kuvvet katsın. Günahkârlar olup da Allah'tan yüz çevirmeyin."
53-- Dediler ki: "Ey Hûd! Bize hiçbir kanıt getirmedin. Senin sözünle ilâhlarımızı terk edecek değiliz. Zaten biz sana inanmıyoruz."
54-- "Sadece şunu söylüyoruz: `İlâhlarımızdan biri seni kötü çarpmış`". Hûd dedi: "Ben Allah'ı tanık tutuyorum, siz de tanık olun ki, ben sizin Allah'a ortak yaptıklarınızdan uzağım."
55-- "Allah dışındaki tanrılarınızdan uzağım. Hadi, hep birlikte bana tuzak kurun, bana hiç göz açtırmayın."
56-- "Ben, benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan Allah'a dayanıp güvendim. Hiçbir canlı yoktur ki O, onu perçeminden yakalamış olmasın. Hiç kuşkusuz benim Rabbim dosdoğru bir yol üzerindedir."
57-- "Eğer yüz çevirirseniz ben, bana gönderilen şeyi size tebliğ etmiş bulunuyorum. Rabbim, yerinize başka bir topluluk getirir ve siz O'na hiçbir şekilde zarar veremezsiniz. Kuşkusuz benim Rabbim her şey üzerinde bir Hafîz'dir; kollar, gözetir."
58-- Emrimiz gelince, Hûd'u ve onunla birlikte iman etmiş olanları bizden bir rahmetle kurtardık. Biz onları çok ağır bir azaptan kurtardık.
59-- İşte buydu Âd. Rablerinin ayetlerine kafa tuttular, O'nun resullerine isyan ettiler. Ve her inatçı zorbanın emrine uydular.
60-- Bu dünyada ve kıyamet gününde arkalarına lânet takıldı. Dikkat edin; Âd, Rablerine nankörlük etmişti. Dikkat edin, Hûd'un kavmi olan Âd geri gelmez oldu.
61-- Semûd'a da kardeşleri Sâlih'i gönderdik. Dedi ki: "Ey toplumum! Allah'a kulluk edin. Sizin O'ndan başka ilâhınız yok. Sizi topraktan oluşturan ve size orada ömür geçirten O'dur. Artık O'ndan af dileyin, O'na dönün. Rabbim Karîb'dir, bize çok yakındır; Mucîb'dir, bize cevap verir."
62-- Dediler ki: "Ey Sâlih! Sen bundan önce, aramızda aranan/ümit beslenen bir kişi idin. Şimdi kalkmış, atalarımızın kulluk ettiklerine kulluk etmemizi mi engelliyorsun? Gerçek şu ki biz, bizi çağırdığın şey hakkında kafaları karıştıran bir kuşku içindeyiz."
63-- Dedi ki: "Ey kavmim! Hiç düşündünüz mü? Ya ben Rabbimden bir beyyine üzerindeysem, bana kendisinden bir rahmet sunmuşsa! Bu durumda ben O'na isyan edersem, bana Allah'a karşı kim yardım eder? Sizin bana, yıkım ve hüsranı artırmak dışında bir katkınız olamaz."
64-- "Ey toplumum! İşte şu size, Allah'ın bir mucize olan devesi. Rahat bırakın onu. Allah'ın toprağında karnını doyursun. Bir kötülük dokundurmayın ona. Yoksa sizi çok yakın bir azap yakalayıverir."
65-- Ama deveyi yere yıkıp kestiler. Sâlih dedi ki: "Yurdunuzda üç gün daha nimetlenin. Bu, yalanlanamayacak bir tehdittir."
66-- Emrimiz gelince Sâlih'i ve onunla birlikte iman edenleri bizden bir rahmetle kurtardık. O günün rezilliğinden kurtardık. Senin Rabbin, evet O, Kavî'dir, Azîz'dir.
67-- Zulme sapmış olanları o korkunç titreşimli ses yakaladı da öz yurtlarında yere çökmüş hale geldiler.
68-- Sanki hiç hayat sürmemişlerdi orada. Dikkat edin! Semûd kavmi, Rablerine nankörlük etmişti. Dikkat edin, Semûd geri dönmez olmuştur.
69-- Andolsun, resullerimiz İbrahim'e muştu getirip "selam" demişlerdi. O da "selam" demiş, fazla beklemeden kızartılmış bir buzağı getirmişti.
70-- Ellerinin ona ulaşmadığını görünce onlardan işkillendi. Ve kendilerinden ürpermeye başladı. "Korkma, dediler, biz Lût kavmine gönderildik."
71-- Orada dikilmekte olan karısı güldü. Bunun üzerine ona İshak'ı müjdeledik, İshak'ın arkasından da Yakub'u.
72-- "Vay başıma, dedi. Doğuracak mıyım ben? Kendim bir kocakarı, kocam bir ihtiyar. Gerçekten şaşılacak şey bu."
73-- Dediler ki: "Allah'ın emrine mi şaşıyorsun? Allah'ın rahmeti ve bereketleri üzerinizdedir ey ev halkı! O Hamîd'dir, Mecîd'dir."
74-- İbrahim'den korku gidip yerine müjde gelince, Lût kavmi hakkında bizimle tartışır oldu.
75-- İbrahim, gerçekten yufka yürekli bir insandı; herkes için ah eder, içini çekerdi, yalvarıp yakarırdı.
76-- "Ey İbrahim! Bu halinden vazgeç. Rabbinin emri gelmiştir. Geri çevrilemez bir azap onların enselerine binecektir."
77-- Elçilerimiz Lût'a geldiğinde onlar için kaygılanmış, göğsü daralmış da şöyle demişti: "Bu, zorlu bir gün!"
78-- Lût'un kavmi koşarak onun yanına geldi. Bunlar daha önce de kötülükler yapmışlardı. Lût dedi ki: "Ey toplumum! İşte şunlar kızlarım. Onlar sizin için daha temiz. Allah'tan korkun da misafirlerim önünde beni rezil etmeyin. İçinizde olgun bir adam yok mu?"
79-- Dediler ki: "Senin kızlarında hakkımız olmadığını çok iyi biliyorsun. Ne istediğimizi de çok iyi biliyorsun."
80-- Dedi: "Ah, size karşı koyacak bir gücüm olsaydı yahut sağlam bir kaleye sığınabilseydim."
81-- Melekler dediler: "Biz senin Rabbinin elçileriyiz. Sana asla el süremezler. Gecenin bir yerinde aileni götür. İçinizden hiç kimse geri kalmasın; karın müstesna. O, ötekilere çatan belâya çarptırılacaktır. Onların azap vakti, sabah vaktidir. Sabah da ne kadar yakın, değil mi?"
82-- Nihayet emrimiz gelince, oranın üstünü altına getirdik. Ve üzerlerine, pişirilmiş çamurdan yapılıp istif edilmiş taş yağdırdık.
83-- Rabbin katında damgalanmış taşlar. Zalimlerden çok uzak değildir bu.
84-- Medyen'e, kardeşleri Şuayb'ı göndermiştik. Dedi ki: "Ey toplumum! Allah'a kulluk edin. O'ndan başka tanrınız yok sizin. Eksik ölçüp yanlış tartmayın. Sizi nimet-bereket içinde görüyorum, ama sizin için sarıp kuşatan bir günün azabından da korkuyorum."
85-- "Ey toplumum! Ölçüyü ve tartıyı tam bir dürüstlükle yapın. İnsanların eşyalarını tırtıklamayın. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak dolaşmayın."
86-- "Eğer inananlar iseniz, Allah'ın bıraktığı kâr sizin için daha hayırlıdır. Ben sizin üzerinizde bir bekçi değilim."
87-- Dediler ki: "Ey Şuayb! Namazın mı emrediyor sana, atalarımızın tapar olduğunu terk etmemizi yahut mallarımızda dilediğimiz gibi davranmaktan vazgeçmemizi? Esasında sen; gerçekten yumuşak huylu, olgun bir insansın."
88-- Dedi: "Ey toplumum! Ya ben Rabbimden bir beyyine üzerindeysem, bana lütfundan güzel bir rızık vermişse!... Size yasakladığım şeylerde, size söylediğimin aksine davranmak istemiyorum. Gücüm ölçüsünde barış ve iyilikten başka bir şey de istemiyorum. Başarım ancak Allah'ın desteğiyledir. Yalnız O'na güvendim ben, yalnız O'na yöneliyorum."
89-- "Ey toplumum! Bana kafa tutmanız, sakın sizi Nûh kavminin yahut Hûd kavminin yahut Sâlih kavminin başlarına gelen musibetle yüzyüze getirmesin. Lût kavmi de sizden pek uzak değil."
90-- "Rabbinizden af dileyip O'na yönelin. Rabbim Rahîm'dir, rahmeti sınırsızdır; Vedûd'dur, çok sevgilidir."
91-- Dediler ki: "Ey Şuayb! Söylediklerinin birçoğunu anlamıyoruz. Ve biz seni aramızda zayıf bir adam olarak görüyoruz. Hani kabilen olmasa, kafanı taşla ezivereceğiz. Senin bize karşı hiçbir üstünlüğün yok."
92-- Dedi: "Ey toplumum! Sizce kabilem Allah'tan daha mı güçlü ve onurlu? Allah'ı arkanıza atıp dışlanmış hale getirdiniz. Rabbim, yapıp ettiklerinizi çepeçevre kuşatmıştır."
93-- "Ey toplumum! Elinizden geleni yapın, ben görevimi yapıyorum. Yakında bileceksiniz rezil edici bir azabın kime geleceğini, yalancının kim olduğunu! Gözetleyin, ben de sizinle beraber gözetliyorum."
94-- Emrimiz gelince Şuayb'ı ve onunla birlikte iman edenleri bizden bir rahmetle kurtardık. Zulmedenleri o yüksek titreşimli sayha yakaladı da öz yurtlarında yere çömelmiş hale geldiler.
95-- Sanki hiç yurt tutmamışlardı orada. Bakıp görün ki, Medyen de tıpkı Semûd gibi, dönüşü olmayan bir gidişle gitti.
96-- Andolsun, Mûsa'yı da ayetlerimizle ve açık bir kanıtla gönderdik;
97-- Firavun'a ve kodamanlarına. Ama onlar Firavun'un emrine uydular. Oysaki, Firavun'un emri doğruya ve güzele ulaştırmıyordu.
98-- Kıyamet günü kavmine önderlik eder. İşte onları suya götürür gibi ateşe götürdü. Ne kötü varış yeridir o götürüldükleri yer!
99-- Peşlerine lânet takılmıştır: Hem burada hem kıyamet gününde. Ne kötü destektir o arkalarına takılmış olan!
100-- İşte bunlar o kentlerin/medeniyetlerin haberlerinden bir kısmı, anlatıyoruz sana. Kimi hâlâ ayakta onların, kimi kökünden biçilip gitmiştir.
101-- Onlara biz zulmetmedik. Ama onlar kendilerine zulmettiler. Rabbinin emri geldiğinde, Allah'ı bırakıp da yakardıkları ilâhları kendilerine hiçbir yarar sağlamadı. İlâhları onların sadece hasar ve hüsranlarını artırdı.
102-- Rabbin zulme sapan kentleri/medeniyetleri çarptığı zaman, işte böyle çarpar. O'nun çarpması gerçekten korkunçtur, şiddetlidir.
103-- Âhiret azabından korkan için bunda elbette ki bir ibret vardır. O, insanları bir araya getiren bir gündür. Görülesi bir gündür o!
104-- Biz onu, sadece belirli bir süre için erteliyoruz.
105-- O geldiği gün hiçbir benlik, O'nun izni olmadan söz söyleyemez. Onların bir kısmı bahtsız, bir kısmı mutludur.
106-- Bahtsızlığa düşenler ateş içindedir. Çok ıstıraplı bir soluyuş ve hıçkırışları vardır orada.
107-- Rabbinin dilemesi hariç, gökler ve yer durdukça onlar orada hep kalacaklardır. Rabbin, dilediğini öyle bir yerine getirir ki!...
108-- Mutluluğa erdirilenlere gelince, onlar cennettedirler. Rabbinin dilemesi hariç, gökler ve yer durdukça onlar, hep orada kalacaklardır. Kesintisiz bir lütuf olarak...
109-- Şunların kulluk etmekte oldukları şeyler yüzünden bir kuşku içine girme. Daha önce atalarının kulluk ettikleri gibi kulluk ediyorlar, hepsi bu. Biz onların da nasiplerini hiç eksiltmeden elbette vereceğiz.
110-- Andolsun, Mûsa'ya Kitap'ı verdik de onda da ihtilafa düşüldü. Rabbinden bir kelime, önceden gelmiş olmasaydı, aralarında iş mutlaka bitirilirdi. Onlar bunun hakkında, kafaları karıştıran bir kuşku içindedirler.
111-- Hiç kuşkusuz, Rabbin hepsinin amellerinin karşılığını tam tamına kendilerine verecektir. O, onların yapmakta olduklarından haberdardır.
112-- O halde sen, emrolunduğun gibi dosdoğru yürü. Seninle birlikte tövbe edenler de... Sakın aşırılık edip azmayın. O, yapmakta olduklarınızı görüyor.
113-- Zulmedenlere eğilim göstermeyin. Yoksa ateş sizi sarmalar. Allah'tan başka dostlarınız kalmaz, size yardım da edilmez.
114-- Gündüzün iki tarafında ve geceye yakın saatlerde namaz kıl. Güzellikler kötülükleri silip süpürür. İşte bu, Allah'ı ananlara bir öğüttür.
115-- Sabret! Allah, güzel düşünüp güzel davrananların ödülünü yitirmez.
116-- Sizden önceki kuşakların söz ve eser sahibi olanları, yeryüzünde bozgunculuktan alıkoymalı değiller miydi? Ama içlerinden kurtarmış olduklarımızın az bir kısmı dışında hiçbiri bunu yapmadı. Zulme sapanlar ise içine gömüldükleri servet şımarıklığının ardına düşüp suçlular haline geldiler.
117-- Halkı iyilik ve barış sevenler olsaydı, Rabbin o kentleri/medeniyetleri zulümle helâk edecek değildi ya!
118-- Eğer Rabbin dileseydi insanları elbette bir tek ümmet yapardı. Ama birbiriyle tartışmaya devam edeceklerdir.
119-- Rabbinin rahmet ettikleri müstesna. O, onları işte bunun için yaratmıştır. Rabbinin, "andolsun ben cehennemi, tümden insanlar ve cinlerle dolduracağım" sözü tamamlanacaktır.
120-- Resullerin haberlerinden, kendisiyle kalbini destekleyip sağlamlaştıracağımız her şeyi sana anlatıyoruz. Bunun içinde sana hak gelmiştir. Bunda, inananlar için bir öğüt ve hatırlatma da vardır.
121-- İnanmayanlara de ki: "Yapabildiğinizi yapın, biz de işimizi yapıyoruz."
122-- "Bekleyin, biz de bekliyoruz."
123-- Göklerin ve yerin gizli bilgileri Allah'a aittir. Tüm iş ve oluş O'na döndürülür. O halde O'na kulluk et, O'na dayanıp güven. Rabbin, yapmakta olduklarınızdan habersiz değildir.
 
 
YÛSUF SURESİ
(12/53. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Râ. O apaçık, apaydınlık Kitap'ın ayetleridir bunlar.
2-- Biz onu sana, aklınızı çalıştırasınız diye, Arapça bir Kur'an olarak indirdik.
3-- Biz bu Kur'an'ı sana vahyederek, hikâyelerin en güzelini anlatıyoruz. Oysaki sen, bundan önce bunlardan tamamen habersiz olanlardandın.
4-- Bir vakit Yûsuf babasına şöyle demişti: "Babacığım, ben rüyada onbir yıldızla, güneşi ve ayı gördüm; onları bana secde ediyorlar gördüm."
5-- "Yavrucuğum, dedi, rüyanı kardeşlerine anlatma; sonra sana bir oyun oynarlar. Hiç kuşkusuz şeytan, insan için açık bir düşmandır.
6-- İşte böyle! Rabbin seni seçip yüceltecek, olayların ve sözlerin tevilinden, sana bir şeyler öğretecek, hem senin hem Yakub soyunun üzerinde nimetini tamamlayacaktır. Tıpkı bundan önce ataların İbrahim ve İshak üzerine o nimeti tamamladığı gibi. Şu kesin ki, senin Rabbin Alîm'dir, Hakîm'dir."
7-- Yemin olsun ki, Yûsuf ve kardeşlerinde istek ve arayış içinde olanlar için ibretler/işaretler vardır.
8-- O vakit onlar şöyle demişlerdi: "Yûsuf ve kardeşi, babamıza bizden daha sevimli, bu bir gerçek. Ama biz de birbirini her hal ve şartta destekleyen bir ekibiz. Şu da kuşkusuz ki, bizim babamız, inkâr edilemez bir şaşkınlık içindedir."
9-- "Yûsuf'u öldürün yahut bir yere götürüp atın ki, babanızın ilgisi yalnız size yönelsin ve bunun ardından barışçıl ve hayırsever bir topluluk haline gelesiniz."
10-- İçlerinden söz alan biri şöyle konuştu: "Yûsuf'u öldürmeyin. Onu bir kuyunun dibine bırakın; gelip geçen kafilelerden biri onu bulup alır. Yapacaksanız böyle yapın."
11-- Dediler ki: "Ey babamız, ne oluyor da Yûsuf konusunda bize güvenmiyorsun. Oysaki biz ona hep öğüt vermekteyiz."
12-- "Yarın onu bizimle gönder, gezip oynasın. Kuşkun olmasın biz onu çok güzel korur, gözetiriz."
13-- Dedi ki: "Onu götürmeniz beni çok çok üzer. Ve korkarım ki siz ondan habersiz bir haldeyken onu kurt yer."
14-- Dediler ki: "Vallahi biz böylesine dayanışma içinde bir ekipken onu kurt yerse, o takdirde biz hüsrana gömülmüş kişiler oluruz."
15-- Onu götürüp kuyunun dibine koymaya karar verdiklerinde biz de ona şöyle vahyettik: Andolsun ki sen onlara, şu yaptıklarını hiç farkında olmayacakları bir sırada haber vereceksin.
16-- Yatsı vakti babalarına geldiler; ağlıyorlardı.
17-- "Ey babamız, dediler, gittik, yarışıyorduk; Yûsuf'u eşyamızın yanına bırakmıştık. Kurt onu yemiş. Şimdi biz doğru da söylesek sen bize inanmayacaksın."
18-- Yûsuf'un gömleği üstüne sahte bir kan çalmışlardı, getirdiler. Babaları dedi ki: "İş, söylediğiniz gibi değil. Nefisleriniz sizi aldatıp bir işe itmiş. Artık bana düşen, güzelce sabretmek. Anlattıklarınıza karşı yalnız Müsteân olan Allah'tan yardım istenir."
19-- Bir yolcu kafilesi gelmişti. Sucularını gönderdiler. O da kovasını sarkıttı. "Müjde! Bu bir oğlan!" diye haykırdı. Ticaret maksadıyla onu sakladılar. Allah ne yaptıklarını çok iyi biliyordu.
20-- Onu basit bir karşılıkla, birkaç paraya sattılar. Ona fazla rağbet gösterenler değillerdi.
21-- Onu satın alan Mısırlı, karısına şöyle dedi: "Ona iyi bak, kendisine güzel bir yer hazırla. Bize yararı dokunabilir. Belki de evlât ediniriz onu." İşte bu şekilde biz Yûsuf'a yeryüzünde imkân verip o toprağa yerleştirdik ki, ona olayların/haberlerin yorumunu öğretelim. Allah, kendi emrine Gâlib'dir/kendi emrine hükmeder. Ama insanların çokları bilmiyorlar.
22-- Yûsuf gerekli olgunluğa ulaşınca ona hükmetme yeteneği ve ilim verdik. Güzel düşünüp güzel davrananları biz işte böyle ödüllendiririz.
23-- Yûsuf'un, evinde kaldığı kadın, onun nefsinden gönlünü tatmin etmek istedi. Kapıları kilitledi, "hadi gel" dedi. Yûsuf: "Allah'a sığınırım, Rabbim beni güzel bir barınağa kavuşturmuştur. Zalimler iflah etmez." dedi.
24-- Andolsun, kadın onu arzulamıştı. Eğer Rabbinin gerçeğe dikkat çeken delilini görmeseydi, o da onu arzulamıştı. Biz böylece ondan, kötülüğü ve fuhşu uzak tutuyorduk. Çünkü o, bizim samimi/seçkin kullarımızdandı.
25-- İkisi birden kapıya koştular. Kadın onun gömleğini arkadan yırttı. Kapının yanında kadının beyi ile yüzyüze geldiler. Kadın seslendi: "Senin ailene kötülük düşünenin cezası nedir; hapsedilmek mi, acıklı bir işkence mi?"
26-- Yûsuf dedi ki: "O, gönlünü eğlendirmek için beni kullanmak istedi." Kadının ailesinden bir tanık da şu yolda tanıklık etti: "Eğer erkeğin gömleği önden yırtılmışsa kadın doğru söylüyor, bu durumda erkek yalancılardandır.
27-- Eğer erkeğin gömleği arkadan yırtılmışsa kadın yalan söylemiştir. Bu durumda erkek, doğru sözlülerdendir."
28-- Gömleğin arkadan yırtılmış olduğunu görünce şöyle konuştu: "Bu sizin tuzaklarınızdandır. Sizin tuzaklarınız gerçekten çok yamandır."
29-- "Yûsuf, sakın bundan bahsetme. Kadın, sen de günahının affını dile. Sen, gerçekten günahkârlardan oldun."
30-- Şehirde bazı kadınlar şöyle konuştular: "Azîz'in karısı genç uşağının nefsinden gönlünü eğlendirmek istemiş. Aşktan yüreğinin zarı delinmiş. Öyle anlıyoruz ki, kadın tam bir çılgınlığa düşmüş."
31-- Kadın onların oyunlarını işitince, onlara haber gönderdi. Kendilerine, yaslanarak yiyebilecekleri bir sofra hazırladı ve her birine bir bıçak verdi. Yûsuf'a: "Karşılarına çık." dedi. Nihayet Yûsuf'u görünce onu öylesine yücelttiler ki, kendilerinin ellerini kestiler. Şöyle dediler: "Aman Allahım! Bu bir insan değil; asil bir melek bu!"
32-- Kadın dedi ki: "İşte budur o, hakkında beni kınadığınız. Vallahi, ben onunla gönlümü eğlendirmek istedim de o masum bir tavırla bundan çekindi. Ama, eğer kendisine emrettiğimi yapmazsa yemin ediyorum hapse tıkılacak ve horlananlardan olacaktır."
33-- Yûsuf dedi: "Rabbim! Zından benim için bunların beni çağırdığı şeyden daha sevimlidir. Eğer onların oyununu benden uzak tutmazsan onlara meyleder de cahillerden olurum."
34-- Rabbi onun duasını kabul etti de kadınların tuzaklarını ondan uzaklaştırdı. Her şeyi duyar O, her şeyi bilir.
35-- Bunca delili gördükten sonra bile Yûsuf'u bir süreye kadar zındana tıkmaları kararı onlara egemen oldu.
36-- Onunla birlikte zındana iki genç daha girmişti. Bir tanesi dedi ki: "Rüyada gördüm, şarap sıkıyordum." Öteki de şöyle dedi: "Ben de gördüm ki, başımın üstünde ekmek taşıyorum, kuşlar ondan yiyor. Bunun yorumunu bize bildir. Biz senin, güzel düşünüp güzel davrananlardan olduğun kanısındayız."
37-- Yûsuf dedi ki: "Rızıklanacağınız herhangi bir yemek size gelmeden önce onun yorumunu ikinize mutlaka bildiririm. Bu, Rabbimin bana öğrettiği şeylerdendir. Ben, Allah'a inanmayan ve âhieti de tamamen inkâr eden bir toplumun milletini terk ettim."
38-- "Ve atalarım İbrahim'in, İshak'ın, Yakub'un milletine uydum. Bizim herhangi bir şeyi Allah'a ortak tutmamız söz konusu olamaz. İşte bu, Allah'ın bize ve diğer insanlara bir lütfudur. Ama insanların çokları şükretmiyorlar."
39-- "Ey benim zından arkadaşlarım! Parçalara bölünüp fırkalaşmış rabler mi daha hayırlıdır, Vâhid ve Kahhâr olan Allah mı?"
40-- "O'nun yanında nelere kulluk ediyorsunuz? Sadece birtakım isimlere ki, adlarını siz ve atalarınız koymuştur. Onlar hakkında Allah, hiçbir kanıt indirmemiştir. Hüküm yalnız Allah'ındır. O, yalnız ve yalnız kendisine kulluk etmenizi emretti. Eskimez ve pörsümez din işte budur. Ama insanların çokları bilmiyorlar."
41-- "Ey benim zından arkadaşlarım! Rüyanıza gelince: Bir taneniz rab edindiği kişiye şarap sunacak. Ötekiniz ise asılacak da kuşlar başından yiyecek. Hakkında fetva sorduğunuz iş, böyle hükme bağlanmıştır."
42-- Yûsuf o iki kişiden, kurtulacağını düşündüğüne şöyle dedi: "Rab edindiğin kişi yanında beni an." Ama şeytan o adama, rab edindiği kişiye hatırlatmayı unutturdu. Böylece Yûsuf yıllarca zındanda kaldı.
43-- Kral dedi ki: "Düşümde yedi semiz inek görüyorum. Bunları yedi cılız inek yiyor. Ayrıca yedi yeşil başak, yedi de kuru başak görüyorum. Ey bendelerim! Eğer rüya tabir ediyorsanız, bu rüyam hakkında bana bir fetva verin."
44-- Dediler ki: "Bunlar, demet demet hayallerden ibarettir. Biz, hayal ve kuruntuların yorumunu bilenler değiliz."
45-- Zındandaki iki adamdan kurtulanı, uzun bir zamandan sonra eskiyi hatırladı da şöyle dedi: "Onun yorumunu size ben haber veririm. Siz beni zındana gönderin."
46-- "Yûsuf, ey özü-sözü doğru insan! Şu rüyayı yorumla bize. Yedi semiz inek var, yedi cılız inek bunları yiyor; yedi yeşil başak, bir yedi tane de kuru başak. Umarım buradan insanların yanına giderim, onlar da öğrenirler."
47-- Yûsuf dedi: "Alışılageldiği şekliyle yedi yıl ekin ekeceksiniz. Biçtiklerinizden yiyecek kadar az bir miktar alır, gerisini başağında bırakırsınız."
48-- "Bunun ardından yedi kurak yıl gelecek. Bu yıllar, saklayabileceğiniz bir miktar ekin hariç, önceden biriktirdiklerinizi yiyip tüketecek."
49-- "Bunun arkasından bir yıl gelecek ki, halk onda bol yağmura kavuşup rahat edecek; meyve suyu sıkıp süt sağacaklar."
50-- Kral: "Bu yorumu yapanı bana getirin." dedi. Elçi kendisine gelince, Yûsuf dedi ki: "Kralına dön de sor bakalım, o ellerini kesen kadınların derdi neydi? Rabbim, o kadınların hilelerini çok iyi bilmektedir."
51-- Kral dedi: "Yûsuf'un nefsinden murat almak istediğinizde, derdiniz ne idi?" Dediler ki: "Allah şahit, biz onun hiçbir kötülüğünü bilmiyoruz." Azîz'in karısı dedi ki: "İşte şimdi gerçek ortaya çıktı. Ben onunla gönül eğlendirmek istemiştim. O, özü-sözü doğru insanlardandı."
52-- "Gerçeği söylüyorum ki, Yûsuf, gıyabında ona hainlik etmediğimi, Allah'ın, hainlerin tuzağını başarıya ulaştırmayacağını bilsin."
53-- "Nefsimi ak-pak gösteremem. Çünkü nefs, Rabbimin merhamet ettiği durumlar hariç, olanca gücüyle kötülüğü emreder. Ama Rabbim çok affedici, çok esirgeyicidir."
54-- Kral dedi ki: "Onu bana getirin, kendime özel dost edineyim." Yûsuf'la konuşunca da şöyle dedi: "Artık bugün yanımızda mevkii olan, güvenilir bir dostsun."
55-- Yûsuf dedi ki: "Beni ülke hazinelerine bakan yap. Ben iyi bir koruyucuyum; bilgiliyim."
56-- İşte böylece biz Yûsuf'a yeryüzünde imkân ve mevki verdik. Ülkede, istediği yerde konaklayabiliyordu. Biz dilediğimiz kimseye rahmetimizi ulaştırırız; güzel düşünüp güzel davrananların ödülünü yitirmeyiz.
57-- İman edip takvaya sarılanlar için âhiretteki ödül elbette daha değerlidir.
58-- Nihayet Yûsuf'un kardeşleri çıkageldiler; Yûsuf'un yanına girdiler, o onları tanıdı. Ama onlar onu tanıyamıyorlardı.
59-- Onların yüklerini hazırlatıp bağlatınca şöyle konuştu: "Sizin, aynı babadan bir kardeşiniz var, onu bana getirin. Görüyorsunuz, ben ölçüyü titizlikle yerine getiriyorum. Ben, konukseverlerin de en hayırlısıyım."
60-- "Eğer onu bana getirmezseniz, artık yanımda sizin için ölçülecek bir şey yok, bir daha bana yaklaşmayın."
61-- Dediler: "Onu babasından isteyip getirmeye çalışacağız, herhalde bunu yapacağız da."
62-- Yûsuf muhafızlarına dedi ki: "Onların sermayelerini yüklerinin içine koyun. Bakarsın ailelerine döndüklerinde onu fark eder de tekrar gelirler."
63-- Babalarına döndüklerinde dediler ki: "Ey babamız! Ölçü bizden yasaklandı. Şimdi kardeşimizi bizimle gönder ki, ölçüp alabilelim. Biz onu gerçekten iyi koruyacağız."
64-- Dedi: "Daha önce kardeşi için güvendiğim gibi yine güveneyim size, değil mi? Her neyse, koruyucu olarak Allah'tır en hayırlı olan. Merhamet edenlerin en merhametlisi de O'dur."
65-- Yüklerini açtıklarında sermayelerini buldular; onlara geri verilmişti. "Ey babamız, dediler, daha ne istiyoruz!? İşte sermayemiz, bize geri verilmiş. Ailemize yeniden yiyecek alırız. Kardeşimizi koruruz. Bir deve yükü zaire de ilave ederiz. Zaten şu aldığımız az bir miktardır."
66-- Yakub dedi: "Hepinizin çepeçevre kuşatılması müstesna, onu bana mutlaka getireceğinize dair Allah'tan bir garanti vermedikçe, onu sizinle asla göndermem." Kardeşler ona garanti verince şöyle dedi: "Şu söylediğinize Allah Vekîl'dir."
67-- Yakub şunu da söyledi: "Oğullarım, bir tek kapıdan girmeyin, ayrı ayrı kapılardan girin. Gerçi ben, Allah'ın takdir ettiği bir şeyi sizden savamam, hüküm yalnız Allah'ındır. Yalnız O'na dayandım ben, yalnız O'na güvenip dayansın tevekkül sahipleri."
68-- Babalarının emrettiği yerlerden kente girdiklerinde, bu olanlardan Allah'ın herhangi bir takdirini uzak tutmamıştı; sadece Yakub'un içindeki bir isteği gerçekleştirmişti. Yakub, bizim ona öğretmemizden dolayı bilgi sahibi idi. Ama halkın çoğu bunu bilmezdi.
69-- Kardeşler Yûsuf'un yanına girdiklerinde, Yûsuf öz kardeşini yanına çekip dedi: "Şu bir gerçek ki, ben senin kardeşinim. Onların yapıp ettiklerine üzülme."
70-- Yûsuf, kardeşlerinin yüklerini hazırlatırken su kabını öz kardeşinin yükü içine koydu. Sonra bir ünleyici şöyle haykırdı: "Ey kafile, siz herhalde hırsızlık ettiniz!"
71-- Onlara dönüp şöyle dediler: "Ne kaybettiniz?"
72-- Dediler: "Kralın su tasını kaybettik. Onu getirene bir deve yükü ödül var. Kefili benim."
73-- Kardeşler dediler: "Vallahi, siz de iyi biliyorsunuz ki, biz bu toprağa bozgunculuk yapmak için gelmedik, hırsız da değiliz biz."
74-- Sordular: "Eğer yalan söylüyorsanız, hırsızlığı yapanın cezası nedir?"
75-- Kardeşler dedi: "Cezası şu: Çalınan mal kimin yükünde çıkarsa yükün sahibi çalınan mala karşılık olacaktır. Biz zalimleri böyle cezalandırıyoruz."
76-- Bunun üzerine Yûsuf öz kardeşinin heybesinden önce, öteki kardeşlerin heybelerini aramaya başladı. Nihayet su kabını, öz kardeşinin heybesinden çıkardı. Yûsuf'a böyle bir tuzak öğretmiştik. Yoksa Yûsuf, Allah'ın dilemesi dışında, kralın dinine göre öz kardeşini alamazdı. Dilediklerimizi derece derece yükseltiriz biz. Her bilgi sahibinin üstünde bir başka bilen vardır.
77-- Kardeşler dediler ki: "Bu çaldı ya, bundan önce de onun kardeşi çalmıştı." Yûsuf bunu içinde sakladı, onlara açıklamadı. Şöyle diyordu: "Kötü bir konumdasınız. O sizin dilinize doladığınız şeyi Allah daha iyi biliyor."
78-- Kardeşler dediler ki: "Ey vezir! Bunun ihtiyar bir babası var. Onun yerine bizden birini alıkoy. Senin iyilikseverlerden olduğuna inanıyoruz."
79-- "Ne, dedi Yûsuf, Allah korusun. Eşyamızı yükünde bulduğumuz adamdan başkasını tutamayız. Öyle bir şey yaparsak zalimlerden oluruz."
80-- Yûsuf'tan ümidi kesince bir kenara çekilip tartışmaya başladılar. Büyükleri dedi ki: "Babanızın sizden Allah adına garanti aldığını, daha önce Yûsuf'a yaptığınız haksızlığı bilmez misiniz? Babam bana izin verinceye, yahut da Allah hakkımda hükmedinceye kadar bu ülkeden ayrılmayacağım. Yargıçların en hayırlısıdır O."
81-- Babanıza dönüp şöyle deyin: "Ey babamız, oğlun hırsızlık etti. Biz sadece bildiğimize tanıklık ettik. Biz gaybı bilenler değiliz."
82-- "İçinde bulunduğumuz kente, beraberinde döndüğümüz kervana sor. Biz gerçeğin ta kendisini söylüyoruz."
83-- Yakub dedi ki: "Hayır, öyle değil, nefisleriniz sizi yine bir işe itmiş. Bana düşen yine güzel bir sabra sarılmak. Bakarsın Allah onların hepsini bana getirir. Çünkü Alîm olan O, Hakîm olan O'dur."
84-- Ve yüzünü onlardan öteye döndürdü de şöyle inledi: "Ey Yûsuf'a duyduğum gam, neredesin?!" Ve kederden gözlerine ak düştü. Durmadan yutkunuyordu.
85-- Dediler ki: "Hâlâ Yûsuf'u anıp duruyorsun. Sonunda ya kederinden eriyeceksin yahut da helâk olup gideceksin."
86-- Dedi ki: "Ben, içimi doldurup taşan özlemimi, kederimi Allah'a arz ederim. Ve Allah'ın yardımıyla sizin bilmediğiniz şeyleri bilirim."
87-- "Ey oğullarım! Gidin, artık Yûsuf'u ve kardeşini bulmak için dikkat kesilin. Allah'ın rahmetinden de ümit kesmeyin; çünkü, Allah'ın rahmetinden, küfre sapanlar topluluğundan başkası ümit kesmez."
88-- Tekrar Yûsuf'un yanına girdiklerinde şöyle dediler: "Ey vezir! Bize de ailemize de zorluk dokundu. Önemsiz bir sermaye ile geldik. Sen bize tam ölçü zahire ver, bize sadaka vermiş ol. Allah, karşılıksız verenleri ödüllendirir."
89-- Dedi: "O cahil zamanınızda Yûsuf'a ve kardeşinize ne yaptığınızı biliyorsunuz değil mi?"
90-- Dediler ki: "Sen, yoksa sen Yûsuf musun?" "Evet, dedi, ben Yûsuf'um. İşte şu da kardeşim. Allah bize lütufta bulundu. Kim Allah'tan korkar, sabrederse Allah güzel düşünüp davrananların ödülünü yitirmez."
91-- Dediler: "Vallahi, Allah seni bizden üstün kıldı/seni bize tercih etti. Doğrusu biz de büyük suç işlemiştik."
92-- Yûsuf dedi: "Bugün azarlanmayacaksınız. Allah sizi affeder. O, rahmet edenlerin en merhametlisidir."
93-- "Şu gömleğimi götürün, babamın yüzü üstüne koyun ki, gözü görür hale gelsin. Ve sonra da bütün ailenizle toplanıp bana gelin."
94-- Kervan oradan ayrılınca, öte yandan babaları şöyle seslendi: "Yemin olsun, ben Yûsuf'un kokusunu duyuyorum. Umarım bana bunaklık isnat etmezsiniz."
95-- Dediler: "Vallahi, sen hâlâ o eski sapıklığında diretiyorsun!"
96-- Müjdeci gelip gömleği yüzünün üstüne bırakınca, gözü derhal görür hale geldi. Yakub: "Ben size demedim mi? Allah'ın izniyle sizin bilmediklerinizi bilirim." diye konuştu.
97-- Oğulları dediler ki: "Ey babamız! Günahlarımızın affını dile. Gerçekten biz hata işledik."
98-- Dedi: "Rabbimden sizin için af dileyeceğim. Çok affedicidir O, çok merhametlidir."
99-- Nihayet Yûsuf'un huzuruna vardıklarında Yûsuf, ana-babasına sarılıp kucakladı. Ve şöyle dedi: "Girin Mısır'a, Allah dilerse emniyet ve güven içinde olacaksınız."
100-- Ana-babasını tahtın üstüne çıkardı. Hepsi, Yûsuf'un önünde secde eder gibi eğildiler. Yûsuf dedi: "Babacığım, işte bu, benim önceden gördüğüm rüyanın yorumudur. Rabbim onu gerçekleştirdi. O, bana çok güzel lütuflarda bulundu. Şeytan, benimle kardeşlerimin arasına yamukluk soktuktan sonra, O beni zındandan çıkardı. Sizi de çölden getirdi. Rabbim, dilediği şeyde çok ince lütuflar sergiliyor. Alîm olan O'dur, Hakîm olan O'dur."
101-- "Rabbim, sen bana mülk ve saltanattan bir nasip verdin. Olayların ve düşlerin yorumundan bana bir ilim öğrettin. Ey gökleri ve yeri yaratan! Benim dünyada da âhirette de Velî'm sensin. Beni müslüman olarak öldür ve beni barışsever hayırlı kullar arasına kat."
102-- İşte bunlar, sana vahyettiğimiz gayb haberlerindendir. Onlar birlikte karar verip tuzak kurarlarken sen yanlarında değildin.
103-- Sen hırslanasıya istesen de, insanların çoğu inanmayacaktır.
104-- Sen, bu tebliğin için onlardan bir ücret istemiyorsun. O, bütün âlemler için bir hatırlatmadan başka şey değildir.
105-- Göklerde ve yerde nice mucizeler var ki, yanlarından geçerler de dönüp bakmazlar bile.
106-- Onların çoğu şirke bulaşmış olmadan Allah'a iman etmez.
107-- Peki onlar, Allah'ın azabından bir sarıp sarmalayanın gelmesinden yahut hiç farkında olmadıkları bir sırada kıyametin ansızın tepelerine inmesinden emin mi bulunuyorlar?
108-- De ki: "İşte benim yolum budur. Ben, Allah'a basîret üzere çağırırım/dua ederim. Beni izleyenler de... Şanı yücedir Allah'ın! Ben müşriklerden değilim."
109-- Senden önce gönderdiklerimiz de kentler halkından kendilerine vahyettiğimiz bazı erlerden başkası değildi. Yeryüzünde dolaşmadılar mı ki, onlardan öncekilerin akıbeti nice oldu görsünler. Elbette ki âhiret yurdu sakınanlar için daha hayırlıdır. Hâlâ akıllarınızı kullanmayacak mısınız?
110-- Ne zaman ki resuller ümitsizliğe düşüp yalanlandıkları kanısına vardılar, işte o zaman yardımımız kendilerine ulaştı da dilediklerimiz kurtarıldı. Azabımız suçlular topluluğundan geri çevrilemez.
111-- Andolsun ki, resullerin hikâyelerinde, aklını ve gönlünü çalıştıranlar için bir ibret vardır. Bu Kur'an, uydurulacak bir hadis/bir söz değildir; aksine o, önündekini tasdikleyici, her şeyi ayrıntılı kılıcıdır. İnanan bir topluluk için de bir kılavuz ve rahmettir.
 
 
HİCR SURESİ
(15/54. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Râ. İşte sana o Kitap'ın ve açık anlatımlı Kur'an'ın ayetleri.
2-- O küfre batmış olanlar zaman zaman, keşke Müslüman olsaydılar diye derin bir özlem duyarlar.
3-- Bırak onları yesinler, nimetlenip zevk etsinler ve sonu gelmez arzu kendilerini oyalasın. Ama yakında bilecekler.
4-- Biz hiçbir yurt ve medeniyeti, belirlenmiş bir yazgısı olmadan ortadan kaldırmadık.
5-- Hiçbir ümmet kendisi için belirlenen sürenin ne önüne geçebilir ne de o süreyi geriletebilir.
6-- Şöyle haykırdılar: "Hey! Kendisine o Zikir/Kur'an indirilen! Sen gerçekten tam bir delisin."
7-- "Hadi getirsene bize o melekleri, eğer doğru sözlülerdensen."
8-- Biz o melekleri ancak ve ancak hak üzere, hak bir yolla indiririz. Ve o zaman inkârcılara göz açtırılmaz.
9-- Hiç kuşkusuz, o Zikir/Kur'an'ı biz indirdik, biz; her hal ve şartta onu muhakkak koruyacak olan da biziz.
10-- Andolsun ki, senden öncekilerin o ilk kümeleri içine de nebiler gönderdik biz...
11-- Onlara bir tanrı elçisi gelir gelmez, onunla mutlaka alay ederlerdi.
12-- Biz o Zikir'e, günaha batmışların gönüllerinde böyle bir yol veririz.
13-- Ona inanmazlar. Oysaki, öncekilerin davranış ve akıbetleri gözlerinin önünden geçmiştir.
14-- Üzerlerine gökten bir kapı açsak da oradan yükseliyor olsalardı,
15-- Kesinlikle şöyle diyeceklerdi: "Bizim gözlerimiz döndürüldü, bakışlarımız sarhoş edildi. Belki de biz büyüye çarptırılmış bir toplumuz."
16-- Andolsun, biz gökte burçlar oluşturduk ve onu, seyredenler için süsledik.
17-- Ve onu, her kovulup taşlanmış şeytandan koruduk.
18-- Ancak kulak hırsızlığı eden olur; onun peşine de parlak bir ateş alevi düşer.
19-- Yeri yayıp döşedik, ona kuvvetli dağlar diktik ve içinde ölçülü/ahenkli her şeyden bitirdik.
20-- Orada sizin için ve rızıklandırıcısı siz olmadığınız kimse için geçimlikler yarattık.
21-- Hiçbir şey yoktur ki, hazineleri bizim yanımızda olmasın. Ama biz onu ancak belirli bir ölçüde indiririz.
22-- Rüzgârları dölleyiciler olarak gönderdik; gökten bir su indirdik de onunla sizi suvardık. Onun depolayıcıları siz değilsiniz.
23-- Biziz, elbette biziz o hayat vermekte olan, o öldürmekte olan. Ve biziz sonunda mirasçı kalan.
24-- Andolsun, sizin önden gidenlerinizi bilmişizdir; andolsun geriye kalanları da bilmişizdir.
25-- Hiç kuşkusuz, Rabbindir, evet O'dur onları haşredecek olan. Hakîm'dir O, Alîm'dir.
26-- Andolsun, biz insanı; kuru çamurdan, değişken-cıvık bir balçıktan yarattık.
27-- Cini/İblis'i de daha önce kavurucu ateşten yaratmıştık.
28-- Hatırla o zamanı ki Rabbin meleklere, "ben, kupkuru bir çamurdan, değişken, cıvık balçıktan bir insan yaratacağım" demişti.
29-- "Onu, amaçlanan düzgünlüğe ulaştırıp öz ruhumdan içine üflediğim zaman, önünde hemen secdeye kapanın."
30-- Meleklerin tümü, toplu halde secde ettiler.
31-- İblis müstesna. O, secde edenlerle beraber olmaya karşı çıktı.
32-- Allah dedi: "Ey İblis! Sana ne oluyor da secde edenlerle beraber olmuyorsun?"
33-- Dedi: "Kuru bir çamurdan, değişken-cıvık bir balçıktan yarattığın bir insana secde etmek için var olmadım."
34-- Buyurdu: "Öyleyse çık oradan, çünkü kovuldun."
35-- "Din gününe kadar üzerinde lânet var."
36-- Dedi: "Rabbim, onların diriltileceği güne kadar bana süre ver."
37-- Buyurdu: "Haydi, süre verilenlerdensin."
38-- "Bilinen vaktin gününe kadar..."
39-- Dedi: "Rabbim! Beni azdırmana yemin ederim ki, yeryüzünde onlar için mutlaka süslemeler yapacağım ve onların tümünü kesinlikle azdıracağım."
40-- "İçlerinden riyaya sapmamış, samimi kulların müstesna."
41-- Buyurdu: "İşte bana varan dosdoğru yol budur."
42-- "Benim kullarım aleyhine senin elinde hiçbir güç/kanıt olmayacak. Azgınların seni izleyenleri müstesna."
43-- Cehennem onların tümünün şaşmaz buluşma yeridir.
44-- Yedi kapısı vardır onun. Her kapıya onlardan bir bölük ayrılmıştır.
45-- Allah'tan korkup korunanlar ise cennetlerde pınarlar içindedir.
46-- "Güvene kavuşmuş olarak selamla girin oraya."
47-- Göğüslerindeki düşmanlığı çekip almışızdır. Köşkler/divanlar üzerinde karşı karşıya oturan kardeşler olmuşlardır.
48-- Orada kendilerine zahmet/yorgunluk dokunmaz. Oradan çıkarılmazlar da.
49-- Haber ver kullarıma: Hiç kuşkusuz benim, evet benim, Gafûr ve Rahîm.
50-- Ama acıklı azabın ta kendisidir azabım benim.
51-- Onlara İbrahim'in misafirlerinden bahset.
52-- Hani onun yanına girmişlerdi de "selam" demişlerdi. O da "biz sizden korkuyoruz" diye konuşmuştu.
53-- "Korkma! Biz sana bilgin bir oğlan müjdeliyoruz." dediler.
54-- Dedi: "İhtiyarlık yakama yapıştıktan sonra mı bana müjde veriyorsunuz?! Neye dayanarak müjde veriyorsunuz?"
55-- Dediler: "Hakk'a dayanarak müjdeledik sana, sakın ümitsizliğe düşenlerden olma."
56-- Dedi: "Sapıtmışlardan başka kim ümit keser Rabbinin rahmetinden?!"
57-- "Amacınız nedir ey elçiler?" diye sordu.
58-- Dediler: "Biz, günahkâr bir topluluğa gönderildik."
59-- "Yalnız Lût'un ailesi suçlu değildir. Biz onların hepsini kurtaracağız."
60-- "Lût'un karısı hariç. O, günahkârlarla geride kalacaktır. Öyle takdir ettik."
61-- Elçiler Lût ailesine geldiklerinde,
62-- Lût: "Siz tanınmayan kimselersiniz." dedi.
63-- Dediler: "Gerçek şu ki biz, günahkârların, hakkında kuşku edip durdukları şeyi sana getirdik."
64-- "Sana gerçeği getirdik. Biz, özü-sözü doğru olanlarız."
65-- "Gecenin bir yerinde aileni yola çıkar. Sen de arkalarından onları izle. Hiçbiriniz geri dönüp bakmasın. Emredildiğiniz yere kadar gidin."
66-- Ona şu emri, bir hüküm olarak ilettik: Şunlar, kökleri kesilmiş olarak sabahlayacaklardır.
67-- Şehir halkı, elçileri duymanın sevinci içinde geldi.
68-- Lût dedi: "Bunlar benim konuklarımdır, aman beni utandırmayın."
69-- "Allah'tan korkun, beni rezil etmeyin."
70-- Dediler: "Seni elâlemin işiyle uğraşmaktan men etmemiş miydik?"
71-- Lût dedi: "Eğer bir şey yapacaksanız, işte kızlarım."
72-- Senin ömrüne yemin olsun ki onlar, kendi sersemlikleri içinde bocalıyorlardı.
73-- Nihayet o korkunç titreşimli ses, onları güneş doğarken yakaladı.
74-- O kentin üstünü altına getirdik. Ve üzerlerine pişmiş çamurdan taşlar yağdırdık.
75-- Hiç kuşkusuz bunda, işaretlerden anlam çıkaranlar için ibretler vardır.
76-- O kentin izleri/işaretleri, hâlâ işleyen bir yol üzerindedir.
77-- İnananlar için bunda elbette bir ibret vardır.
78-- Eyke halkı da gerçekten zalim insanlardı.
79-- Onlardan da intikam aldık. Her ikisi önde, belirgin bir biçimde durmaktadır.
80-- Andolsun Hicr halkı da gönderilen elçileri yalanladı.
81-- Ayetlerimizi onlara verdik ama onlardan yüz çeviriyorlardı.
82-- Dağlardan güvenli güvenli evler yontuyorlardı.
83-- Korkunç titreşimli ses onları da sabaha girecekleri sırada yakaladı.
84-- Kazanıp durdukları şeylerin kendilerine hiçbir yararı olmadı.
85-- Biz gökleri, yeri ve bunların arasındakileri hak olarak yarattık. O saat elbette gelecektir. Şimdi sen, uzanan elleri tut, güzel davran.
86-- Kuşkusuz senin Rabbin, evet O, Hallâk'tır, hiç durmadan yaratır; en iyi şekilde bilir.
87-- Andolsun ki biz sana ikişerlerden/ikililerden/iç içe kıvrımlar halindeki çift mânalılardan yedi taneyi ve şu büyük Kur'an'ı verdik.
88-- Sakın, onlardan bazı çiftlere verdiğimiz nimet ve zevklere gözlerini dikme. Onlar için tasalanma da. Müminler için kanadını indir sen!
89-- Ve de ki: "Ben, evet ben, açıkça uyaran bir haberciyim."
90-- Aynı şekilde, o bölücülere/yemin edip duranlara da indirmiştik.
91-- Onlar ki Kur'an'ı parça parça/bölük bölük yaptılar.
92-- Rabbine yemin olsun ki, biz onları toplu halde sorgu suale çekeceğiz/hepsinden mutlaka hesap soracağız;
93-- Yapıp ettiklerinden...
94-- Emrolunduğun şeyi, kafalarını çatlatırcasına tebliğ et; şirke bulaşmışlara aldırma.
95-- Alay edip eğlenenlere karşı biz sana yeteriz.
96-- Allah ile beraber başka tanrılar benimseyenler yakında bilecekler.
97-- Andolsun ki, onların söyledikleri yüzünden senin göğsünün daraldığını biliyoruz.
98-- Şimdi sen, Rabbine hamd ile tespih et ve secde edenlerden ol!
99-- Sana şaşmaz ve kesin bilgi gelinceye kadar Rabbine ibadet et!
 
 
EN'AM SURESİ
(6/55. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hamd Allah'adır. O ki gökleri ve yeri yaratmış, karanlıklara ve nura vücut vermiştir. Sonra, gerçeği örtenler bunları Rablerine denk tutuyorlar.
2-- Sizi bir balçıktan yaratmış olan O'dur. Sonra hüküm verip bir süre belirlemiştir. Belirlenmiş başka bir süre de onun katındadır. Bütün bunlardan sonra siz hâlâ kuşkulanıp duruyorsunuz.
3-- O, göklerde de Allah'tır, yerde de. O, sizin iç dünyanızı da bilir, açığa vurduklarınızı da. Neler kazanmakta olduğunuzu da bilir O...
4-- Onlara Rablerinin ayetlerinden bir ayet gelir gelmez, ondan hemen yüz çeviriyorlardı.
5-- Böylece hakkı, kendilerine geldiği anda yalanladılar. Fakat yakında onlara, alay etmekte oldukları şeyin haberleri gelecektir.
6-- Kendilerinden önce nice yurt ve medeniyeti yerle bir ettiğimizi görmediler mi? Biz o yurtlara yeryüzünde size vermediğimiz imkânları vermiş, üzerlerine gök bereketini bol bol indirmiş, nehirleri altlarından akar hale getirmiştik. Derken onları kendi günahlarıyla helâk ettik ve arkalarından başka bir nesil oluşturduk.
7-- Eğer biz sana parşömen üzerine yazılı bir kitap göndermiş olsaydık, onlar da ona elleriyle dokunmuş olsalardı, o küfre batmışlar, hiç kuşkusuz şöyle deyivereceklerdi: "Bu, apaçık bir büyüden başka şey değildir."
8-- Şunu da söylediler: "Bu peygambere bir melek indirilseydi ya!" Eğer böyle bir melek indirmiş olsaydık iş mutlaka bitirilmiş olurdu da kendilerine göz bile açtırılmazdı.
9-- Eğer o peygamberi bir melek kılsaydık kuşkusuz onu bir er kişi yapacaktık ve içine yuvarlandıkları kuşku ve karmaşayı onların üzerlerine giydirmiş olacaktık.
10-- Yemin olsun ki, senden önceki resullerle de alay edildi; fakat eğlence konusu yaptıkları şey, o maskaralığı sergileyenleri kıskıvrak sarıverdi.
11-- Şunu söyle: Dolaşın yeryüzünde de bakın nasıl olmuş gerçeği yalanlayanların sonu!
12-- Sor: "Kimindir gökler ve yer?" Cevap ver: "Allah'ındır." O Allah ki, rahmeti öz benliği üzerine yazmıştır. O sizi, varlığında hiç kuşku bulunmayan kıyamet gününde bir araya mutlaka toplayacaktır. Benliklerini hüsrana yuvarlamış kişiler var ya, onlar iman etmezler.
13-- Gecenin ve gündüzün içinde yer alan her şey O'nundur. O, Semî'dir, her şeyi duyar; Alîm'dir, her şeyi bilir.
14-- De ki: "Göklerin ve yerin Fâtır'ı olan o yaratıcıdan, o yedirip doyuran ama kendisi yedirilip beslenmeyen Allah'tan başkasını mı velî edineyim?" De ki: "Bana, İslâm'ı seçenlerin ilki olmam emredildi." Ve sakın şirke sapanlardan olma.
15-- Şunu da söyle: "Rabbime isyan edersem büyük bir günün azabından korkarım ben."
16-- Kendisinden azap uzaklaştırılana o gün rahmet etmiştir. İşte açık kurtuluş budur.
17-- Allah sana bir keder dokundurursa, onu O'ndan başka açacak yoktur. Eğer sana bir hayır dokundurursa, O her şey üzerinde güç sahibidir.
18-- Ve kulları üzerinde hüküm ve egemenlik sahibi Kaahir'dir O. Tüm hikmetlerin kaynağıdır O. Her şeyden haberdardır.
19-- Sor: "Tanıklık bakımından hangi şey daha büyüktür?" De ki: "Benimle sizin aranızda Allah tanıktır. Bu Kur'an bana vahyolundu ki, onunla sizi ve ulaştığı herkesi uyarayım. Siz gerçekten Allah'ın yanında başka ilâhların bulunduğuna tanıklık ediyor musunuz?" De ki: "Ben buna tanıklık etmiyorum." De ki: "O, sadece tekbir tanrıdır. Ve ben, sizin ortak tuttuğunuz şeylerden uzağım."
20-- O kendilerine kitap verdiklerimiz var ya, onu öz oğullarını tanıdıkları gibi tanıyıp bilirler. Ama öz benliklerini hüsrana uğratan bunlar, iman etmezler.
21-- Yalan düzerek Allah'a iftira eden yahut O'nun ayetlerini yalanlayandan daha zalim kim vardır? Şu da bir gerçek ki, zalimler asla kurtulamazlar.
22-- Gün olur, onları bir araya toplayıp haşrederiz. Sonra, şirke batanlara sorarız: "Nerededir o bir şey zannedip durduğunuz ortaklarınız?"
23-- Sonunda şunu söylemekten başka bahaneleri kalmaz: "Rabbimiz Allah'a yemin olsun ki, biz, ortak koşanlar değildik."
24-- Bak da gör, nasıl yalan söylediler öz benliklerine karşı! Ve iftira için kullandıkları şeyler, onları bırakıp kayboldu.
25-- İçlerinden sana kulak verenler vardır; ama biz onu gereğince anlamamaları için kalplerine kılıflar geçirmiş, kulaklarına bir ağırlık koymuşuzdur. Tüm mucizeleri görseler de onlara inanmazlar. Nihayet sana gelip seninle çekişerek şöyle derler küfre sapanlar: "Bu, eskilerin masallarından başka bir şey değildir."
26-- Hem ondan alıkoyarlar hem de ondan uzaklaşırlar. Öz benliklerinden başkasını helâk etmiyorlar. Ama farkında değiller.
27-- Ah bir görsen, ateşin başında durdurulup da şöyle dediklerini: "Ne olurdu, geri gönderilsek, Rabbimizin ayetlerini yalanlamasak ve müminlerden oluversek."
28-- İşin doğrusu şu: Önceden gizlemekte oldukları karşılarına dikildi. Geri gönderilselerdi yasaklandıkları şeyi mutlaka yineleyeceklerdi. Doğrusu, onlar, tam yalancıdırlar.
29-- Dediler ki: "Şu dünya hayatımızdan başkası yok. Biz diriltilecek de değiliz."
30-- Rableri huzurunda durdurulduklarını bir görsen! Sordu: "Gerçek değil miymiş bu?" Dediler: "Rabbimize yemin olsun ki, gerçekmiş." Dedi: "O halde, küfre sapmış olmanızdan dolayı tadın azabı."
31-- Allah'ın huzuruna varmayı yalanlayanlar, gerçekten hüsrana uğramıştır. Sonunda o saat ansızın kendilerine gelip çatınca, sırtlarında günahlarını taşır bir halde şöyle demişlerdir: "Dünya hayatında düştüğümüz aşırılıklardan dolayı vay halimize!" Dikkat edin! Ne kötü şeylerdir taşıyıp durdukları.
32-- Şu iğreti, basit hayat bir oyun ve eğlenceden başka şey değildir. Sakınıp korunanlar için âhiret yurdu elbette ki daha iyidir. Hâlâ aklınızı işletmeyecek misiniz?
33-- Söylediklerinin seni kederlendirdiğini çok iyi biliyoruz. Gerçek şu ki, onlar seni yalanlamıyorlar; o zalimler Allah'ın ayetlerine karşı direnmekteler.
34-- Yemin olsun ki, senden önce de resuller yalanlanmış ama yalanlanmalarına, eziyet görmelerine sabretmişlerdi. Nihayet yardımımız onlara ulaştı. Allah'ın kelimelerini değiştirecek hiçbir kuvvet yoktur. Yemin olsun, elçi olarak gönderilenlerin haberinden bir kısmı sana da gelmiştir.
35-- Eğer yüz çevirip gitmeleri sana ağır geldiyse, haydi gücün yetiyorsa, yerin içinde bir delik yahut gökte bir merdiven ara da onlara bir mucize getir. Allah dileseydi onları doğru ve güzelde birleştirirdi. Artık cahillerden olma.
36-- Ancak gereğince dinleyenler çağrıya cevap verir. Ölülere gelince, Allah onları diriltecektir, sonra O'na döndürülecekler.
37-- Dediler ki: "Ona Rabbinden bir mucize indirilseydi ya!" De ki: "Kuşkusuz, Allah bir mucize indirmeye Kaadir'dir. Fakat çokları bilmiyorlar."
38-- Yeryüzünde debelenen hiçbir canlı, iki kanadıyla uçan hiçbir kuş istisna olmamak üzere hepsi sizin gibi ümmetlerdir. Biz bu Kitap'ta, herhangi bir şeyi ne eksik bıraktık ne fazla yaptık. Onlar, sonunda Rableri önünde haşredilirler.
39-- Bizim ayetlerimizi yalanlayanlar, karanlıklara gömülmüş sağır ve dilsizlerdir. Allah, dilediği/dileyen kişiyi şaşırtır, dilediğini/dileyeni de dosdoğru yol üzerine koyar.
40-- De ki: "Bir düşünün bakalım! Allah'ın azabı yakanıza yapışsa yahut o saat gelip çatsa, Allah'tan başkasına mı yakarırsınız? Doğru sözlü iseniz söyleyin!"
41-- Hayır, yalnız O'na yakarırsınız da O dilerse yakındığınız belâyı uzaklaştırır. Ve siz, ortak koştuklarınızı unutuverirsiniz.
42-- Andolsun ki, senden önce de ümmetlere elçiler göndermiştik. O ümmetleri, bize yaklaşıp sığınsınlar diye zorluklar ve darlıklarla yakalamıştık.
43-- Zorluğumuz kendilerine gelip çattığında bir sığınabilselerdi! Ne yazık ki kalpleri katılaştı; şeytan, yapmakta olduklarını onlara süslü püslü gösterdi.
44-- Örgütlenmeye çağırıldıkları şeyi unutunca, her şeyin kapılarını üzerlerine açıverdik. Nihayet, kendilerine verilenle sevinç şımarıklığına daldıkları bir sırada, ansızın onları yakaladık. Tüm ümitlerini bir anda yitirdiler.
45-- Böylece, zulme saplanan topluluğun kökü kesilmişti; hamd olsun âlemlerin Rabbi'ne.
46-- De ki: "Düşünün bakalım. Allah, işitme gücünüzü, gözlerinizi alsa, kalpleriniz üzerine mühür bassa, Allah'tan başka hangi ilâh onları size geri verecek?" Bak nasıl türlü türlü açıklıyoruz ayetleri, yine de yüz çeviriyorlar!
47-- Şunu da söyle: "Düşünün bakalım! Allah'ın azabı size ansızın, açıktan geliverse, zalimler topluluğundan başkası mı helâk edilecek?"
48-- Biz o gönderilen elçileri, müjdeciler ve uyarıcılar olmaktan öte bir şey için göndermiyoruz. İman edip hayrı ve barışı yerleştirenlere korku yoktur. Tasalanmayacaklardır onlar.
49-- Ayetlerimizi yalanlayanlara gelince, fenalığa bulaşmaları yüzünden kendilerine azap dokunacaktır.
50-- Onlara şunu söyle: "Ben size `Allah'ın hazineleri yanımdadır` demiyorum. Gaybı da bilmem ben. Size `ben bir meleğim` de demiyorum. Yalnız bana vahyedilene uyarım ben." Sor onlara: "Körle gören bir olur mu? Hâlâ düşünmüyor musunuz?"
51-- Rablerinin huzurunda haşredileceklerinden korkanları, o vahiy ile uyar ki korunabilsinler. Onların O'ndan başka ne bir dostu vardır ne de şefaatçısı.
52-- Sabah akşam, yüzünü isteyerek Rablerine yalvarıp yakaranları kovma. Onların hesabından bir şey sana ait olmadığı gibi, senin hesabından bir şey de onlara ait değildir. O halde onları kovarsan zalimlerden olursun.
53-- Biz böylece onların bir kısmını diğer bir kısmıyla imtihana çektik ki, şunu söylesinler: "Allah aramızdan şunlara mı lütufta bulundu?" Allah şükredenleri daha iyi bilmiyor mu?
54-- Ayetlerimize iman edenler sana geldiğinde şöyle söyle: "Selam size! Rabbiniz, benliği üzerine rahmeti yazmıştır. İçinizden her kim bilgisizlikle bir kötülük işler de ardından tövbe edip halini düzeltirse, hiç kuşkusuz Allah çok affedici, çok merhametlidir."
55-- İşte biz, ayetlerimizi bu şekilde ayrıntılı kılıyoruz ki, günaha sapmışların yolu açık-seçik ortaya çıksın/günaha sapmışların yolunu açık-seçik göresin!
56-- De ki: "Ben, Allah'ı bırakıp da yakardıklarınıza kulluk etmekten yasaklandım." De ki: "Sizin keyiflerinize uymam. Çünkü bunu yaparsam sapıtmış olurum, doğruyu ve güzeli bulanlardan olmam."
57-- De ki: "Ben Rabbimden gelen bir beyyine üzerindeyim. Ama siz onu yalanladınız. Acele istediğiniz şey benim yanımda değil. Hüküm yalnız ve yalnız Allah'ındır. Hakkı O anlatır. Ayırt edip çözüm getirenlerin en hayırlısı O'dur."
58-- Şunu da söyle: "Acele istediğiniz şey benim yanımda olsaydı, benimle sizin aranızdaki iş çoktan bitirilmiş olurdu. Zalimleri, Allah daha iyi bilir."
59-- Gaybın anahtarları O'nun yanındadır; onları O'ndan başkası bilmez. O, karada ve denizde olanı da bilir. O'nun bilgisi dışında bir yaprak bile düşmez. Toprağın karanlıklarındaki bir dane, yaş ve kuru her şey apaçık bir Kitap'ın içindedir.
60-- O, odur ki, geceleyin sizi öldürür. Gün boyunca neler yapıp neler kazandığınızı bilir. Sonra, belirlenmiş süre işletilip tamamlansın diye, gün içinde sizi diriltir. Nihayet O'nadır dönüşünüz. Sonra, yapıp ettiklerinizi size haber verecektir.
61-- Kulları üzerinde egemenlik sahibi Kaahir'dir O. Üzerinize koruyucular gönderir. Nihayet ölüm birinize geldiğinde, elçilerimiz onu vefat ettirirler. Ne vaktinden önce iş yaparlar onlar ne de vaktinden sonra.
62-- Nihayet onlar gerçek Mevlâ'ları olan Allah'a götürülürler. Gözünüzü açın! Hüküm yalnız O'nundur. Ve hesap görenlerin en süratlisi de O'dur.
63-- Şunu sor: "`Bizi bu durumdan kurtarırsa andolsun şükredenlerden olacağız` diye boyun büküp ürpererek O'na yakardığınızda, karanın ve denizin karanlıklarından sizi kim kurtarıyor?"
64-- De ki: "Ondan da tüm sıkıntılardan da sizi Allah kurtarıyor; sonra siz O'na ortak koşuyorsunuz."
65-- De ki: "O size, üstünüzden yahut ayaklarınızın altından bir azap göndermeye yahut sizi fırka fırka birbirinize düşürerek/fırkalara bölüp içinden çıkılmaz durumlara düşürerek/fırkaları elbise gibi size giydirerek kiminizin şiddetini kiminize tattırmaya Kaadir'dir." Bak nasıl sıralıyoruz ayetleri, iyice kavrayabilsinler diye.
66-- O, hak olduğu halde senin toplumun onu yalanladı. De ki: "Ben size vekil değilim."
67-- Her haberin gerçekleşeceği bir zaman/mekân vardır. Yakında bileceksiniz.
68-- Ayetlerimiz hakkında lâkırdıya dalanları gördüğünde, onlar başka bir söze dalıncaya değin onlardan yüz çevir. Eğer şeytan sana unutturursa, hatırladıktan sonra o zalimler topluluğu ile oturma.
69-- Allah'tan korkanlara onların hesabından bir şey yoktur ama yine de bir hatırlatma olmalı. Belki sakınırlar.
70-- Dinlerini oyun ve eğlence haline getirmiş, dünya hayatı kendilerini aldatmış olanları bırak da o Kur'an ile şunu hatırlat; Bir kişi, kendi elinin üretip kazandığına teslim edilirse onun, Allah dışında ne bir dostu kalır ne de şefaatçısı. Her türlü fidyeyi verse de ondan kabul edilmez. İşte bunlar, kazandıklarına teslim edilmişlerdir. Nankörlük ettiklerinden ötürü onlar için kaynar sudan bir içki ve korkunç bir azap vardır.
71-- De ki: "Allah'ın berisinden, bize yarar da zarar da veremeyecek şeylere mi yakaralım? Allah bize kılavuzluk ettikten sonra ökçelerimiz üstüne geri mi döndürelim? O kişi gibi ki, şeytanlar kendisini ayartıp yeryüzünde şaşkın dolaşır hale getirmişlerdir. Oysaki onun, `bize gel` diye doğruya ve güzele çağıran arkadaşları vardır." De ki: "Allah'ın kılavuzluğudur gerçek kılavuzluk. Âlemlerin Rabbi Allah'a teslim olmakla emrolunduk biz."
72-- Ve "namazı kılın, O'ndan korkun" diye emrolunduk. Huzurunda haşrolunacağınız O'dur.
73-- Gökleri ve yeri hak olarak yaratan da O'dur. "Ol" dediği gün, hemen oluverir. Sözü haktır O'nun. Sûra üfleneceği gün de mülk ve yönetim O'nundur. Âlim'dir, görünmeyeni de görüneni de bilen O'dur. O'dur Hakîm, O'dur Habîr.
74-- İbrahim, babası Âzer'e şöyle demişti: "Putları tanrılar mı ediniyorsun? Seni de toplumunu da açık bir sapıklık içinde görüyorum."
75-- Böylece biz İbrahim'e göklerin ve yerin melekûtunu gösteriyorduk ki, gerçeği görüp bilerek inananlardan olsun.
76-- Gece üstüne çökünce bir yıldız gördü de "işte Rabbim bu" dedi. Yıldız battığında ise "batıp gidenleri sevmem" diye konuştu.
77-- Ay'ı doğar halde görünce, "Rabbim bu" dedi. O batınca da şöyle konuştu: "Eğer Rabbim bana kılavuzluk etmeseydi sapıtan topluluktan olurdum."
78-- Nihayet güneşin doğmakta olduğunu gördüğünde, "benim Rabbim bu, bu daha büyük" dedi. O da batıp gidince şöyle seslendi: "Ortak koştuğunuz şeylerden uzağım ben."
79-- "Ben bir hanîf olarak yüzümü gökleri ve yeri yaratana döndürdüm. Müşriklerden değilim ben."
80-- Toplumu ona karşı çıkıp kanıt getirmeye kalkıştı. O dedi ki: "Allah hakkında benimle çekişiyor musunuz? Beni doğru yola O iletti. O'na ortak koştuğunuz şeylerden korkmam. Rabbimin dilediği dışında hiçbir şey olmaz. Rabbim bilgice her şeyi çepeçevre kuşatmıştır. Hâlâ öğüt almayacak mısınız?"
81-- "Hem siz, hakkında size hiçbir kanıt indirmediği şeyleri Allah'a ortak koştuğunuz halde korkmuyorsunuz da ben, ortak tuttuğunuz şeylerden nasıl korkarım?!" Şimdi, eğer biliyorsanız, iki gruptan hangisi güvende olmaya/güvenilmeye daha lâyıktır?
82-- İman edip de imanlarını herhangi bir zulümle kirletmeyenler var ya, güvende olma/güvenilir olma işte onların hakkıdır; doğruyu ve güzeli yakalayanlar da onlardır.
83-- İşte bunlar, kavmine karşı İbrahim'e verdiğimiz kanıtlardır. Dilediklerimizi derece derece yükseltiriz. Senin Rabbin Hakîm'dir, Alîm'dir.
84-- Biz ona İshak'ı ve Yakub'u hediye ettik. Hepsini doğruya ve güzele kılavuzladık. Daha önce Nûh'a ve onun soyundan olan Dâvud'a, Süleyman'a, Eyyûb'e, Yûsuf'a, Mûsa'ya, Hârun'a da kılavuzluk etmiştik. Güzel düşünüp güzel davrananları böyle ödüllendiririz biz.
85-- Zekeriyya, Yahya, İsa ve İlyas... Hepsi iyilik ve barış için çalışanlardandı.
86-- İsmail, Elyesa', Yûnus ve Lût... Hepsini âlemlere üstün kıldık.
87-- Atalarından, soylarından, kardeşlerinden bir kısmını da... Onları seçtik ve onları dosdoğru bir yola kılavuzladık.
88-- Allah'ın yol göstermesidir bu. Kullarından dilediğini bununla iletir iyiye ve güzele. Eğer onlar şirke bulaşsalardı yapıp ettikleri kendilerine yararsız hale gelirdi.
89-- İşte bunlardır kendilerine kitap, hükmetme gücü ve peygamberlik verdiklerimiz. Şimdi şu insanlar bütün bunları inkâr ederlerse biz, bunları inkâr etmeyecek bir topluluğu onlara vekil ederiz.
90-- İşte böyleleri, Allah'ın yol gösterdiği kimselerdir. Sen de onların yolunu izle ve şöyle de: "Ben şu yaptığıma karşılık sizden bir ücret istemiyorum. O sadece âlemlere bir öğüttür."
91-- Allah'ı, kadrine/şanına yaraşır şekilde tanıyamadılar. Çünkü, "Allah insana hiçbir şey vahyetmemiştir" dediler. De ki: "Mûsa'nın insanlara bir ışık, bir kılavuz olarak getirdiği Kitap'ı kim indirdi? Siz o Kitap'ı birtakım parşömenler yapıp ortaya sürüyorsunuz, birçoğunu da saklıyorsunuz. Size, sizin de atalarınızın da bilmediği şeyler öğretildi." "Allah" de, sonra da bırak onları saplandıkları batakta oynayadursunlar.
92-- Bu da bizim, kentlerin/medeniyetlerin anasını uyarman için indirdiğimiz bir Kitap. Kutsal-bereketli, kendinden öncekini doğrulayıcı. Âhirete inananlar, ona da inanırlar ve onlar namazlarına devam ederler.
93-- Yalan düzüp Allah'a iftira eden veya kendine bir şey vahyedilmediği halde "bana vahyedildi" diyen kişi ile, "Allah'ın ayet indirdiği gibi ben de indireceğim" diyen kimseden daha zalim kim vardır? Bir görsen o zalimleri ölüm dalgaları içindeyken. Melekler ellerini uzatmış, "çıkarın canlarınızı" diye! Bugün zillet azabıyla cezalandırılacaksınız; çünkü Allah'a karşı gerçek dışı şeyler söylüyordunuz ve çünkü O'nun ayetlerine karşı büyüklük taslıyordunuz.
94-- Andolsun, sizi ilk yarattığımızdaki gibi yapayalnız/teker teker bize geldiniz. Size verip hayaline daldırdığımız şeyleri de sırtlarınızın arkasında bıraktınız. Sizinle ilgili hususlarda ortaklar olduklarını sandığınız şefaatçılarınızı da yanınızda görmüyoruz. Yemin olsun, koptu aranızdaki tüm bağlar ve uzaklaşıp kayboldu yanınızdan o bir şey sandıklarınız.
95-- Hiç kuşkusuz Allah'tır daneyi yaran, çekirdeği patlatan. Ölüden diri çıkarır O; diriden ölüyü çıkaran da O'dur. İşte budur Allah! Peki nasıl ters bir yöne çevriliyorsunuz?
96-- Şafağı yarıp sabahı ortaya çıkaran O'dur. Geceyi dinlenme zamanı yaptı; Güneş'i ve Ay'ı hesap aracı. İşte budur ölçülendirmesi o Azîz'in, o Alîm'in.
97-- Karanın ve denizin karanlıklarında, kendileriyle yol bulmanız için yıldızları hizmetinize veren O'dur. Bilgiden nasipli bir topluluk için ayetleri gerçekten ayrıntılı kılmışızdır.
98-- Sizi bir tek canlıdan vücuda getiren O'dur. Bu oluşumda bir karar kılma yeri var, bir de emanet olarak kalma yeri. İyice araştırıp kavrayan bir topluluk için ayetleri biz tam bir biçimde ayrıntılı kıldık.
99-- Size gökten su indiren de O'dur. Biz o suyla her şeyin bitkisini çıkardık. Ondan da bir yeşillik çıkardık. O yeşillikten birbiri üzerine binmiş daneler çıkardık. Hurma ağacının da tomurcuğundan sarkan salkımlar, üzümlerden bağlar, zeytin, nar çıkardık. Birbirine benzeyeni var, benzemeyeni var. Meyve verdiğinde ve meyveler olgunlaştığında bir bakın onun ürününe! Bu size gösterilenlerde, iman eden bir topluluk için, çok ibretler vardır.
100-- Allah'a bir de cinleri/gözle görülmeyen yaratıkları ortak koştular. Oysaki, onları O yaratmıştır. Bilgisizce O'na oğullar ve kızlar isnat etme saçmalığını gösterdiler. Şanı yücedir O'nun. Onların nitelemelerinin ötesindedir O.
101-- Gökleri ve yeri yaratıp donatan Bedî' O'dur. Nasıl çocuğu olur O'nun, kendisinin bir eşi olmadı ki! Her şeyi O yarattı ve her şeyi en iyi şekilde bilen de O'dur.
102-- Rabbiniz Allah işte budur! İlâh yok O'ndan başka. Her şeyin yaratıcısıdır, Haalik'tir O. O'na kulluk/ibadet edin. O her şeye Vekîl'dir.
103-- Gözler onu fark edip kavrayamaz. Oysaki O, gözleri görür/bilir. O Latîftir, lütfu çok olduğu halde kendisi görülemez; Habîr'dir, her şeyden haberdardır.
104-- Gerçek şu ki size Rabbinizden gönül gözleri gelmiştir. Kim görürse kendisi yararına, kim körlük ederse kendisi zararına... Ben sizin üzerinize bekçi değilim.
105-- Ayetleri bu şekilde, çeşitli başlıklarla veriyoruz ki "sen ders aldın" desinler, biz de ilimden nasiplenen bir toplum için onu iyice açıklayalım.
106-- Rabbinden sana vahyedilene uy. O'ndan başka ilâh yoktur. Müşriklerden yüz çevir.
107-- Allah dileseydi, şirke batmazlardı. Biz seni onlar üzerine bekçi yapmadık. Sen onlara vekil de değilsin.
108-- Onların Allah dışında dua ettiklerine/çağrıda bulunduklarına sövmeyin. Yoksa onlar da düşmanlıkla ve bilgisizce Allah'a söverler. Biz her ümmete, yaptığı işi bu şekilde süslü gösterdik. Sonra hepsinin dönüşü Rablerinedir. O, onlara, yapmakta olduklarını haber verecektir.
109-- Tüm yeminleriyle Allah'a yemin ettiler ki, eğer kendilerine bir mucize gelirse ona mutlaka inanacaklar. Söyle onlara: "Mucizeler ancak Allah'ın katındadır" Mucize geldiğinde de iman etmeyeceklerini anlamıyor musunuz?
110-- Biz onların gönüllerini ve gözlerini ters çeviririz, ilk seferinde buna iman etmedikleri gibi bırakırız kendilerini de azgınlıkları içinde körü körüne bocalar dururlar.
111-- Eğer biz onlara melekleri indirseydik, ölüler kendileriyle konuşsaydı ve her şeyi toplayıp karşılarına dikseydik, Allah'ın dilemesi dışında, yine de inanmazlardı. Ne var ki, çokları cehalet sergiliyorlar.
112-- İşte böyle, biz her peygambere insan ve cin şeytanlarını düşman yaptık. Bunlar aldatmak için birbirlerine lafın yaldızlısını fısıldarlar. Rabbin dileseydi onu yapamazlardı. Bırak onları, düzdükleri iftiralarla baş başa kalsınlar;
113-- Ki âhirete inanmayanların gönülleri ona ısınsın, ondan hoşlansınlar, elde ettikleri şeylere sahip olmaya devam etsinler.
114-- Allah size Kitap'ı ayrıntılı kılınmış bir halde indirmişken, Allah'ın dışında bir hakem mi arayayım? Kendilerine kitap verdiklerimiz, onun, Rabbinden hak olarak indirildiğini biliyorlar. Sakın kuşkuya düşenlerden olma.
115-- Rabbinin sözü hem doğruluk hem de adalet bakımından tamamlanmıştır. O'nun sözlerini değiştirecek hiçbir kuvvet yoktur. En iyi işiten, en iyi bilendir O.
116-- Yeryüzündeki insanların çoğunluğuna uyarsan seni Allah yolundan saptırırlar. Sadece sanıya uyarlar onlar ve sadece saçmalarlar.
117-- Kendi yolundan kimin saptığını en iyi senin Rabbin bilir. Hidayete ermiş olanları en iyi bilen de O'dur.
118-- O halde, O'nun ayetlerine inanıyorsanız, üzerine Allah'ın adı anılmış olanlardan yiyin.
119-- Size ne oluyor da üzerine Allah'ın adı anılmış olanlardan yemiyorsunuz? Zorda kalışınız dışında üzerinize haram kıldığını bizzat kendisi size ayrıntılı olarak açıklamıştır. Birçokları ilimsiz bir biçimde kendi keyiflerine uyarak halkı şaşırtıyorlar. Hiç kuşkusuz, senin Rabbin sınır tanımaz azgınları çok iyi bilmektedir.
120-- Günahın açığını da bırakın, gizlisini de. Günah kazananlar yapıp ettiklerinin karşılığını yakında göreceklerdir.
121-- Üzerine Allah'ın adı anılmayanlardan yemeyin. Böyle bir şey tam bir yoldan çıkıştır. Şeytanlar kendi dostlarına sizinle mücadele etmeleri için gizlice telkinde bulunurlar. Onlara boyun eğerseniz siz de müşriklerden oldunuz demektir.
122-- Bir ölü iken kendisine hayat verdiğimiz, insanlar içinde yürümesi için kendisine bir ışık tuttuğumuz kişinin durumu, karanlıklar içinde kalmış, bir türlü ondan çıkamayan kişininki gibi olur mu? İşte böyle! Küfre sapanlara, yapmakta oldukları süslü püslü gösterilmiştir.
123-- Biz bu şekilde her kentte/medeniyette kodamanları, o kent ve medeniyetin suçluları yaptık ki, orada oyunlar tezgâhlayıp tuzaklar kursunlar. Aslında onlar öz benliklerinden başkasına oyun oynamıyorlar ama farkında değiller.
124-- Onlara bir ayet geldiğinde şöyle demişlerdir: "Allah resullerine verilenin tıpkısı bize de verilmedikçe asla inanmayacağız." Allah resullük görevini nereye vereceğini daha iyi bilir. Suç işleyenlere, oynadıkları oyunlar yüzünden Allah katında bir küçüklük ve şiddetli bir azap öngörülmüştür.
125-- Allah, iyiye ve güzele götürmek istediğinin göğsünü İslâm'a açar. Saptırmak dilediğinin de göğsünü öylesine daraltıp tıkar ki, o, göğe yükseliyormuş gibi olur. Allah, iman etmeyenler üzerine pisliği işte böyle atıverir.
126-- Rabbinin yolu işte budur; dosdoğru, kıvamında... Biz öğüt alan bir topluluğa ayetleri ayrıntılı bir biçimde açıkladık.
127-- Rableri katındaki huzur ve esenlik yurdu onlarındır. İşler oldukları ameller yüzünden O, onların Velî'si oluvermiştir.
128-- Gün olur şöyle diyerek onları huzurunda toplar: "Ey cinler/görünmez varlıklar topluluğu! Şu insanlara gerçekten çok ettiniz." Onların insanlardan olan dostları şöyle derler: "Rabbimiz, kimimiz kimimizden yararlanmıştı. Bizim için belirlediğin sürenin sonuna geldik." Buyurur ki: "Barınağınız ateştir. Dilediğim zamanlar hariç orada süreklisiniz." Senin Rabbin Hakîm'dir, Alîm'dir.
129-- İşte biz, zalimlerin bir kısmını bir kısmına, kazanır oldukları şeyler yüzünden bu şekilde dost ederiz/musallat ederiz.
130-- Ey cinler ve insanlar topluluğu! İçinizden, size ayetlerimi anlatan ve şu gününüzle yüzyüze geleceğiniz hususunda sizi uyaran resuller gelmedi mi?" Kendi aleyhimize tanıklık ettik." dediler. İğreti hayat onları aldattı da küfre saptıklarına ilişkin, öz benlikleri aleyhinde tanıklık ettiler.
131-- Sebep şudur: Rabbin, halkı habersiz bir haldeyken kentleri helâk edici değildir.
132-- Her birinin, yapıp ettiklerinden kaynaklanan dereceleri vardır. Rabbin onların işlediklerinden gafil değildir.
133-- Senin o Ganî Rabbin rahmet sahibidir. Dilerse sizi ortadan kaldırır ve sizi bir başka topluluğun soyundan vücuda getirdiği gibi, ardınızdan da dilediğini sizin yerinize getirir.
134-- Size vaat edilen şeyler kesinlikle meydana gelecektir. Siz engel olamazsınız.
135-- Ey toplumum! Yapabileceğinizi yapın. Ben de yapıp ediyorum. Yakında yurdun sonunun kime ait olacağını bileceksiniz. Gerçek olan şu ki, zalimler kurtulamayacaktır.
136-- Kendi yarattığı ekinden ve hayvanlardan Allah'a bir pay ayırdılar da kendi zanlarınca şöyle dediler: "Bu Allah için, bu da ortaklarımız için." Ortakları için olan Allah'a ulaşmaz. Ama Allah için olan, ortaklarına ulaşıyor. Ne kötü hüküm veriyorlar!
137-- Aynen bunun gibi, müşriklerden birçoğuna, Allah'a ortak koştukları kişiler, öz evlâtlarını öldürmeyi güzel göstermiştir ki, hem onları yok etsinler hem de dinlerini onlar aleyhine karmakarışık hale getirsinler. Allah dileseydi bunu yapamazlardı. O halde onları, düzdükleri iftiralarla baş başa bırak.
138-- Kendi kuruntularına uygun olarak şöyle dediler: "Şunlar, dokunulmaz hayvanlar ve ekinlerdir. Bizim dilediğimizden başkası yiyemez bunları." Hayvanlar var, sırtlarına binmek yasaklanmış; bir kısım hayvanları da Allah'a iftira ederek üzerlerine Allah'ın adını anmadan boğazlarlar. Allah onları düzdükleri iftiralar yüzünden cezalandıracaktır.
139-- Şunu da söylediler: "Şu hayvanların karınlarındakiler erkeklerimize özgülenmiştir. Kadınlarımıza haramdır. Yavru ölü doğarsa kadın-erkek hepsi onda hak sahibidir." Bu nitelendirmeleri yüzünden Allah cezalarını verecektir. Hakîm'dir O, Alîm'dir.
140-- İlimsizlik yüzünden öz evlâtlarını beyinsizce katledenler ve Allah'ın kendilerine verdiği rızıkları, Allah'a iftira ederek haramlaştıranlar gerçekten hüsrana uğramışlardır. Andolsun, sapıtmışlardır onlar; hiçbir zaman doğruyu ve güzeli bulamazlar.
141-- Çardaklı ve çardaksız bahçeleri, ürünleri çeşit çeşit hurmaları, sebzeleri, zeytinleri, narları, birbirine benzer ve benzemez biçimlerde oluşturan O'dur. Her birinin meyvesinden olgunlaştığı zaman yiyin ve hasat gününde onun hakkını da verin. İsraf etmeyin, Allah israf edenleri sevmez.
142-- Hayvanlardan yük taşıyanı da sergi yapılanı da yaratan yine O'dur. Allah'ın size verdiği rızıklardan yiyin, şeytanın adımlarını izlemeyin. Çünkü o sizin için açık bir düşmandır.
143-- Sekiz çift: Koyundan iki, keçiden de iki. De ki: "İki erkeği mi haram kıldı, iki dişiyi mi, yoksa iki dişinin rahimlerinin kuşattığını mı? Eğer doğru sözlü iseniz bana ilimle haber verin."
144-- Ve deveden iki, sığırdan iki. De ki: "İki erkeği mi haram kıldı, iki dişiyi mi, yoksa iki dişinin rahimlerince kuşatılanı mı? Yoksa Allah size bunu önerirken siz de tanıklık mı ediyordunuz?" İlim dışı bir şekilde insanları şaşırtmak için yalan düzüp Allah'a iftira edenden daha zalim kim olabilir? Allah, zulme sapan bir topluluğa kılavuzluk etmiyor.
145-- De ki: "Bana vahyolunanlar içinde, bu haram dediklerinizi yiyecek birine yasaklanmış bir şey bulamıyorum. Yalnız şunlardan biri olursa başka: leş, akıtılmış kan, domuz eti -ki o bir pisliktir- Allah'tan başkası adına boğazlanmış bir murdar." Iztırar haline düşen, başkasının hakkına dokunmamak, zorunluluk sınırını da aşmamak şartıyla bunlardan yiyebilir. Çünkü senin Rabbin çok bağışlayıcı, çok merhemetlidir.
146-- Yahudilere tüm tırnaklı hayvanları haram kıldık. Onlara ayrıca sığır ve koyunun yağlarını da haram kıldık. Sığır ve koyunun sırtlarının ve bağırsaklarının taşıdığı yağlarla, kemiklerle karışan yağlar bunun dışındadır. Bunu onlara azgınlıkları yüzünden bir ceza olarak yaptık. Biz elbette sözünde duranlarız.
147-- Artık seni yalanlarlarsa şunu söyle: "Rabbiniz çok geniş bir rahmetin sahibidir. Ancak, O'nun azabı günaha batmışlar topluluğundan uzak tutulamaz."
148-- Şirke batanlar şöyle diyecekler: "Allah dileseydi, ne biz şirke sapardık ne de atalarımız. Hiçbir şeyi haram da yapmazdık." Onlardan öncekiler de azabımızı tadıncaya kadar bu şekilde yalanlamışlardı. De ki: "Yanınızda, önümüze çıkaracağınız bir ilminiz var mı? Zandan başka bir şeye uymuyorsunuz. Sadece saçmalıyorsunuz siz."
149-- En mükemmel kanıt Allah'ındır. O dileseydi hepinizi toptan doğru yola iletirdi.
150-- Şunu da söyle: "Allah şunu haram etmiştir diye tanıklık edip duran şahitlerinizi getirin." Eğer tanıklık ederlerse sakın onlarla birlikte tanıklık etme. Ayetlerimizi yalanlayanlarla âhirete inanmayanların keyifleri ardınca gitme. Onlar, kendi Rablerine başkalarını denk tutuyorlar.
151-- De ki onlara: "Hadi gelin, Rabbinizin size neleri haram kıldığını yüzünüze karşı okuyayım: Hiçbir şeyi O'na ortak koşmayın. Ana-babaya çok iyi davranın. Yoksulluk endişesiyle çocuklarınızı öldürmeyin; biz sizi de onları da rızıklandırırız. Kötülüklerin görünenine de gizli kalanına da yaklaşmayın. Allah'ın saygın ve aziz kıldığı cana, bir hakkı savunmak dışında kıymayın. Allah size bunları önerdi ki, aklınızı işletebilesiniz."
152-- Yetimin malına yaklaşmayın. Ancak rüştüne erişinceye kadar en güzel yolla ilgilenme hali müstesna. Ölçme ve tartmayı tam bir dürüstlükle yerine getirin. Hiç kimseye yaratılış kapasitesinin üstünde yükümlülük getirmiyoruz. Konuştuğunuz zaman yakınlarınız/aleyhine de olsa, adaleti gözetin. Ve Allah'a verdiğiniz söze sadık kalın. Düşünüp öğüt alasınız diye O size bunları önerdi.
153-- Bu benim dosdoğru yolumdur, onu izleyin, başka yolları izlemeyin ki, bu yollar sizi O'nun yolundan ayırıp parçalara bölmesin. Sakınıp korunasınız diye O bunu önermiştir size.
154-- Sonra, güzel davrananlara nimetimizi tamamlamak, her şeyi ayrıntılı kılmak, bir kılavuz ve rahmet olmak üzere Mûsa'ya o Kitap'ı verdik ki onlar Rablerine kavuşabileceklerine inanabilsinler.
155-- Bu da bizim indirdiğimiz bir kitaptır. Kutsal ve bereketli. Artık ona uyun ve korunun ki size rahmet edilebilsin.
156-- "Kitap, bizden önceki iki topluluğa indirildi. Biz onu okuyup araştırmaktan gerçekten habersizdik." demeyesiniz.
157-- Şunu da söylemeyesiniz: "Eğer bize Kitap indirilmiş olsaydı, onlardan daha doğru yürüyüşlü olurduk." Artık size de Rabbinizden bir beyyine, bir kılavuz ve bir rahmet gelmiş bulunuyor. Allah'ın ayetlerini yalanlayıp onlardan yüz çevirenden daha zalim kim var? Ayetlerimize sırt dönenleri, yüz çevirmeleri yüzünden azabın en acıklısıyla cezalandıracağız.
158-- Neyi bekliyorlar? Kendilerine meleklerin gelmesini mi, Rabbinin gelmesini mi, yoksa Rabbinin bazı mucizelerinin gelmesini mi? Rabbinin bazı mucizeleri geldiği gün, daha önce iman etmemiş yahut imanında bir hayır sahibi olamamış kişiye imanı hiçbir yarar sağlamayacaktır. De ki: "Bekleyin! Doğrusu biz de bekliyoruz."
159-- Dinlerini parça parça edip fırkalara, hiziplere bölünenler var ya, senin onlarla hiçbir ilişiğin yoktur. Onların işi Allah'a kalmıştır. Allah onlara, yapıp ettiklerini haber verecektir.
160-- Kim bir güzellikle gelirse ona, getirdiğinin on katı var. Kötülükle gelene ise yaptığı kadarından fazla ceza verilmez. Onlar, haksızlığa uğratılmayacaklardır.
161-- De ki: "Beni, dosdoğru yola Rabbim iletmiştir. Güçlü, pürüzsüz bir dine, hanîf olan İbrahim'in dinine. Müşriklerden değildi o."
162-- De ki: "Benim namazım, ibadetlerim/kurbanlarım, hayatım, ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah içindir."
163-- "Ortağı yoktur O'nun. Bununla emrolundum ben. Ve Müslümanların ilkiyim ben."
164-- Şunu da söyle: "Allah her şeyin Rabbi iken O'ndan başka rab mı arayayım? Her benliğin kazandığı kendi üstünde kalır. Hiçbir günahkâr bir başka günahkârın yükünü taşımaz. Nihayet dönüşünüz Rabbinizedir. Tartışmaya girdiğiniz şeyleri O size haber verecektir."
165-- Sizi yeryüzünde öncekilere halefler yapan O'dur. Verdiği nimetlerle sizi denemek için kiminizi kiminiz üzerine derecelerle yükseltmiştir. Rabbin ceza verdiğinde çok süratli verir. Ama O, gerçekten çok affedici, çok merhametlidir.
 
 
SAFFÂT SURESİ
(37/56. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun o saf bağlayıp dizilenlere/o saflar tutturup sıraya dizilenlere/o kanatlarını açıp toplayarak uçanlara,
2-- O haykırarak sevk edenlere/o göğüs gererek durduranlara,
3-- O Zikir okuyanlara,
4-- Ki sizin ilâhınız hiç kuşkusuz bir ve tektir.
5-- Göklerin, yerin ve bu ikisi arasındakilerin Rabbidir O; doğuların da Rabbidir O.
6-- Biz o yakın göğü bir süsle, yıldızlarla süsleyip donattık.
7-- Ve her türlü inatçı/asi şeytandan koruduk.
8-- Onlar ne kadar çırpınsalar da o yüce konseyi dinleyemezler. Ve her taraftan atışa tutulurlar;
9-- Kovulurlar. Ve onlar için, yakalarını bırakmayan bir azap vardır.
10-- Yüce konseyden bir söz çalıp çarpan olabilirse de onun peşine hemen delici, alevli bir yıldız takılır.
11-- Şimdi sor onlara: Yaratış ve yaratılış bakımından onlar mı daha güçlüdür, yoksa bizim yarattığımız şuurlular mı? Gerçek şu ki, biz onları bir cıvık çamurdan yarattık.
12-- Ama sen şaşırdın, onlarsa alay ediyorlar.
13-- Düşünüp taşınmaya çağırıldıklarında düşünmüyorlar.
14-- Bir ayetle yüzyüze geldiklerinde, dudak büküp eğleniyorlar.
15-- Şöyle dediler: "Bu, apaçık bir büyüden başka şey değildir."
16-- "Öldüğümüz, toprak ve kemik haline geldiğimiz zaman mı? Biz gerçekten diriltilecek miyiz?"
17-- "Önceki atalarımız da mı?"
18-- De ki: "Evet! Ve, siz de! Aşağılanmış, ezilmiş olarak."
19-- Müthiş bir komut sesidir O. Onlar öylece bakakalacaklar.
20-- Şöyle derler: "Vay başımıza! Din günüdür bu!"
21-- O yalanlayıp durduğunuz ayrım günüdür bu.
22-- Toplayın o zulmedenleri; eşlerini de. O tapınıp durmuş olduklarını da toplayın:
23-- Allah'tan başka tapınmış olduklarını. Sürün onları cehennemin yoluna.
24-- Durdurun onları, çünkü hepsi sorguya çekilecekler.
25-- Neniz var da birbirinize yardım etmiyorsunuz?
26-- Edemezler! Bugün hepsi teslim bayrağını çekmiş durumdadır.
27-- Birbirlerine dönerek bir şeyler sorup duruyorlar.
28-- Dediler: "Siz bize sağ taraftan geliyordunuz."
29-- Ötekiler dediler: "Hayır, siz zaten inanmıyordunuz."
30-- "Bizim size karşı bir sultamız yoktu. İşin esası şu ki siz azmış bir topluluktunuz."
31-- "Rabbimizin sözü üzerimize hak oldu. Tadacağımızı elbette tadacağız."
32-- "Sizi saptırıp azdırmıştık. Çünkü biz de sapıp azmış kişilerdik."
33-- Onlar o gün azap içinde ortaklık kurmuşlardır.
34-- İşte böyle yaparız biz suçlulara/günahkârlara.
35-- Onlar, kendilerine, "Allah'tan başka ilâh yoktur" dendiğinde, kibirleniyorlardı.
36-- Ve şöyle diyorlardı: "Mecnun bir şair yüzünden ilâhlarımızı mı terk edeceğiz?"
37-- Hayır, öyle değil! O, hakkı getirmişti. Diğer peygamberleri de tasdik etmişti.
38-- Yemin olsun, siz o acıklı azabı mutlaka tadacaksınız!
39-- Ve yalnız, yapıp ettiklerinizin karşılığıyla cezalandırılacaksınız.
40-- Allah'ın ihlasa erdirilmiş temiz kulları başkadır.
41-- Onlar için belirlenmiş bir rızık vardır.
42-- Çeşit çeşit meyveler vardır. İkramla karşılanan kişilerdir onlar.
43-- Nimetlerle dolu cennetlerdedirler.
44-- Karşılıklı koltuklar üzerindedirler.
45-- Kaynaktan doldurulmuş kadehler dolandırılır çevrelerinde.
46-- Bembeyaz, içenlere lezzet sunan kadehler.
47-- Sersemletme/başağrısı yok onda. Sarhoş da olmazlar ondan.
48-- Yanlarında, gözlerini onlara dikmiş, iri gözlü dilberler vardır.
49-- Korunmuş yumurtalar gibidir onlar.
50-- Birbirlerine dönüp bir şeyler sorarlar.
51-- İçlerinden bir sözcü şöyle der: "Benim yakın bir arkadaşım vardı."
52-- "Derdi ki: `Sen gerçekten şunu tasdik edenlerden misin?`
53-- `Biz, ölüp toprak ve kemik haline geldikten sonra, gerçekten cezalandırılacak mıyız?`"
54-- Dedi: "Siz de bir araştırır mısınız?"
55-- Araştırdı, nihayet onu cehennemin ta ortasında gördü.
56-- Dedi: "Vallahi, az kalsın sen beni de buralara düşürecektin."
57-- "Rabbimin nimeti olmasaydı, kesinlikle ben de şurada toplananlar arasına girmiş olacaktım."
58-- "Peki, biz artık ölmeyecek miyiz?"
59-- "Sadece ilk ölümümüz; azaba da uğratılmayacağız, öyle mi?"
60-- Doğrusu bu, büyük başarının ta kendisidir.
61-- Çalışanlar, böylesi için çalışsınlar.
62-- Ödül ve ikram olarak, bu mu daha hayırlı yoksa zakkum ağacı mı?
63-- O ağaç ki, zalimler için onu bir fitne yaptık.
64-- Cehennemin ta dibinden çıkan bir ağaçtır o.
65-- Tomurcukları tıpkı şeytanların başlarıdır.
66-- Onlar ondan mutlaka yiyecekler ve karınlarını onunla dolduracaklar.
67-- Sonra onların, o yedikleri üzerine, kaynar su karıştırılmış bir içecekleri vardır.
68-- Sonra onların dönüşleri doğrudan doğruya cehennemedir.
69-- Çünkü onlar, babalarını sapıtmış kişiler halinde bulmalarına rağmen,
70-- Kendileri de hâlâ onların eserleri ardınca koşturuluyorlar.
71-- Andolsun, daha önce ilk nesillerin çoğu da sapmıştı.
72-- Andolsun, onların içlerinde uyarıcılar görevlendirmiştik.
73-- Bir bak, nasıl oldu uyarılanların sonu!
74-- Ancak Allah'ın ihlaslı, temiz kulları kurtuldu.
75-- Andolsun, Nûh bize yakarmıştı da ne güzel karşılık vermiştik biz.
76-- Ve kurtarmıştık onu da ailesini de o büyük sıkıntıdan.
77-- Onun zürriyetini, evet onları kalıcılar yaptık.
78-- Sonrakiler içinde, ona işaret eden bir şey bıraktık.
79-- Selam olsun Nûh'a âlemler içinde!
80-- İşte böyle ödüllendiririz biz, güzel davrananları.
81-- O, bizim inanan kullarımızdandı.
82-- Sonra ötekileri boğuverdik.
83-- Hiç kuşkusuz, İbrahim'de onun grubundandı.
84-- Rabbine, tertemiz bir kalple gelmişti.
85-- Babasına ve toplumuna sormuştu: "Siz neye kulluk/ibadet ediyorsunuz?"
86-- "Allah'ı bırakıp da birtakım uydurma ilâhları mı istiyorsunuz?"
87-- "Âlemlerin Rabbi hakkında düşünceniz nedir?"
88-- Bu arada İbrahim yıldızlara bir göz attı,
89-- Şöyle dedi: "Ben hastayım!"
90-- Bunun üzerine ondan gerisin geri kaçtılar.
91-- O da onların ilâhlarının yanına sokulup dedi: "Bir şey yemez misiniz?"
92-- "Neniz var ki, konuşmuyorsunuz?!"
93-- İyice yanlarına sokulup sağ eliyle bir darbe indirdi.
94-- Bir süre sonra, halkı koşarak İbrahim'e geldi.
95-- İbrahim dedi: "Elinizle yonttuğunuz şeylere mi tapıyorsunuz?"
96-- "Oysaki sizi de yaptığınız şeyleri de Allah yaratmıştır."
97-- Dediler: "Şunun için bir bina yapın da bunu ateşin ortasına fırlatın!"
98-- Ona tuzak kurmak istediler ama, biz onları sefiller, reziller haline getirdik.
99-- İbrahim dedi: "Kuşkunuz olmasın ki ben Rabbime gideceğim, O bana kılavuzluk edecek."
100-- "Rabbim, bana barış ve iyilik sevenlerden birini lütfet!"
101-- Bunun üzerine biz, İbrahim'e yumuşak huylu bir oğlan müjdeledik.
102-- Çocuk onunla birlikte koşacak yaşa gelince, İbrahim dedi: "Yavrucuğum, uykuda seni kestiğimi görüyorum. Bak bakalım sen ne görüyorsun/sen ne dersin?" "Babacığım, dedi, emrolunduğun şeyi yap! İnşallah beni sabredenlerden bulacaksın."
103-- Böylece ikisi de teslim olup İbrahim onu alnı üzerine yatırınca,
104-- Biz şöyle seslendik: "Ey İbrahim!"
105-- "Sen rüyayı gerçekleştirdin. İşte biz, güzel düşünüp güzel davrananları böyle ödüllendiririz."
106-- "Bu, hiç kuşkusuz apaçık imtihanın ta kendisiydi."
107-- Ve ona fidye olarak büyük bir kurbanlık verdik.
108-- Sonra gelenler içinde onu hatırlatan bir şey bıraktık.
109-- Selam olsun İbrahim'e!
110-- Böyle ödüllendiririz biz, güzellik sergileyenleri.
111-- O da bizim inanan kullarımızdandı.
112-- Biz ona, hayrı ve barışı sevenlerden bir peygamber olan İshak'ı müjdeledik.
113-- Ona da İshak'a da bereketler lütfettik. Onların zürriyetinden iyi düşünüp iyi davranan da var, öz benliğine açıkça zulmeden de var.
114-- Yemin olsun, biz Mûsa ve Hârun'a da lütufta bulunduk.
115-- Onları ve toplumlarını büyük sıkıntıdan kurtardık.
116-- Onlara yardım ettik de galip gelenler kendileri oldular.
117-- Onlara, açık-seçik bilgi sunan Kitap'ı verdik.
118-- Her ikisini dosdoğru yola kılavuzladık.
119-- Sonradan gelenler içinde, her ikisini hatırlatan bir şey bıraktık.
120-- Selam olsun Mûsa'ya ve Hârun'a!
121-- Güzel düşünüp güzel davrananları biz böyle ödüllendiririz.
122-- O ikisi de bizim inanan kullarımızdandı.
123-- İlyas da elbette ki peygamberlerdendi.
124-- O da toplumuna şöyle demişti: "Hâlâ korkup sakınmıyor musunuz?"
125-- "Ba'l'e yalvarıp yakarıyor, yaratıcıların en güzelini bırakıyor musunuz?"
126-- "Sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbi olan Allah'ı terk mi ediyorsunuz?"
127-- Sonunda onu yalanladılar. Bu yüzden onlar mutlaka huzura getirileceklerdir.
128-- Allah'ın samimi, seçkin kulları müstesna.
129-- Sonrakiler içinde İlyas'ı hatırlatacak bir şey de bıraktık.
130-- Selam olsun İlyas'a.
131-- Güzel düşünüp güzel davrananları böyle ödüllendiririz biz.
132-- Bizim inanan kullarımızdandı o.
133-- Hiç kuşkusuz, Lût'da peygamberlerdendi.
134-- Onu ve ailesini toptan kurtarmıştık biz.
135-- Ancak terk edilenler içinde kalan kocakarı hariç.
136-- Sonra ötekileri yerle bir ettik.
137-- Kuşkusuz ki, siz onların yanından sabahları geçiyorsunuz.
138-- Geceleyin de. Hâlâ aklınızı işletmeyecek misiniz?
139-- Yûnus da gönderilen elçilerdendi.
140-- Hani o, dolu bir gemiye kaçmıştı.
141-- Sonra kura çekti de kaybedenlerden oldu.
142-- Derken, kendisini balık yutmuştu. O kendi kendini kınayıp duruyordu.
143-- Eğer tespih edenlerden olmasaydı,
144-- İnsanların diriltilecekleri güne kadar onun karnında kalacaktı.
145-- Bir süre sonra onu, çıplak araziye attık. Hastalanmıştı.
146-- Üzerine kabak cinsinden bir ağaç bitirdik.
147-- Onu yüzbin kişiye yahut daha fazla olanlara elçi olarak gönderdik.
148-- Onlar inandılar. Biz de onları bir vakte kadar nimetlendirdik.
149-- Şimdi sor şunlara: "Kızlar Rabbinin de oğlanlar onların mı?"
150-- Yoksa biz, melekleri, bunların tanıklık ettikleri bir sırada, dişiler olarak mı yarattık?
151-- Dikkat edin, onlar, iftiralarının bir eseri olarak mutlaka şöyle diyecekler:
152-- "Allah doğurdu!" Vallahi onlar yalancıdırlar.
153-- Allah, kızları oğlanlara tercih mi etmiş?
154-- Ne oluyor size, o nasıl hüküm veriyorsunuz?
155-- Hâlâ düşünüp ibret almıyor musunuz?
156-- Yoksa apaçık bir kanıtınız mı var?
157-- Eğer doğru sözlülerseniz, hadi getirin kitabınızı!
158-- Allah'la cinler arasında bir nesep oluşturdular. Yemin olsun, cinler de bilmiştir kendilerinin Allah huzuruna mutlaka getirileceklerini/cinler de bilmiştir, bunların Allah'ın huzuruna mutlaka çıkarılacaklarını.
159-- Allah arınmıştır bunların nitelemelerinden.
160-- Allah'ın ihlaslı, seçkin kulları, bunların yaptıklarından uzaktır.
161-- Siz ve kulluk ettiğiniz şeyler,
162-- O'na karşı kimseyi fitneye düşüremezsiniz.
163-- Cehenneme salınacak olan müstesna.
164-- Bizim, istisnasız her birimizin bilinen bir makamı vardır.
165-- O saf saf dizilenler elbette biziz.
166-- O durmadan tespih edenler elbette biziz.
167-- O inkârcılar şunu da söylüyorlardı:
168-- "Eğer katımızda öncekilere verilenlerden bir mesaj olsaydı,
169-- Elbette biz de Allah'ın ihlaslı, seçkin kullarından olurduk."
170-- Fakat sonradan o mesajı inkâr ettiler. Yakında bilecekler.
171-- Yemin olsun, elçi olarak gönderilen kullarımız hakkında şu sözümüz hükümleşmişti:
172-- Onlar, yardım görenlerin ta kendileri olacaklar.
173-- Ordularımız, galip gelenlerin ta kendileri olacaklar.
174-- Bir vakte kadar onlardan yüz çevir!
175-- Gözün, üstlerinde olsun; yakında görecekler.
176-- Azabımız gelsin diye acele mi ediyorlar?
177-- Azap, yurtlarına indiğinde, uyarılanların sabahı ne kötü olacaktır!
178-- Yüz çevir onlardan belli bir vakte kadar!
179-- Ve gör neler olacak. Onlar da görecekler.
180-- Senin Rabbinin, o ululuk ve kudretin Rabbinin şanı yücedir onların verdiği sıfatlardan...
181-- Selam olsun tüm hak elçilerine!..
182-- Hamd olsun âlemlerin Rabbi Allah'a!..
 
 
LOKMAN SURESİ
(31/57. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Mîm.
2-- İşte sana, o hikmetlerle dolu Kitap'ın ayetleri,
3-- İyilik ve güzellik sergileyenlere bir rahmet ve kılavuz olarak;
4-- Ki onlar namazı kılarlar, zekâtı verirler. Ve onlar âhirete de gözle görmüşcesine inanırlar.
5-- İşte onlardır Rablerinden bir kılavuzlanma üzere olanlar; işte onlardır gerçek kurtuluşu bulanlar.
6-- İnsanlardan öylesi vardır ki, Allah yolundan bilgisizce saptırmak ve o yolu oyalanma aracı yapmak için lâf eğlencesi/hadis eğlencesi satın alır. İşte böylelerine rezil edici bir azap vardır.
7-- Ayetlerimiz ona okunduğunda, böbürlenerek yüzünü çevirir. Sanki onları hiç işitmemiştir, sanki kulaklarında bir ağırlık vardır. İşte böylesini, korkunç bir azapla muştula.
8-- İman edip hayra ve barışa yönelik fiiller sergileyenlere gelince, onlar için nimetlerle dolu cennetler vardır.
9-- Sürekli kalacaklardır orada. Allah'ın hak vaadidir bu. Azîz'dir, Hakîm'dir O.
10-- Gökleri direksiz/desteksiz yarattı; görüyorsunuz onları. Ve yeryüzüne, sizi çalkalayıp sendeletmesin diye ağırlıklar, dayanaklar bıraktı ve orada her çeşit hayvanı yaydı. Gökten bir su indirdik de orada her türlü cömert ve bereketli çifti filizlendirdik.
11-- İşte Allah'ın yaratışı/yarattıkları! Hadi gösterin bana onun dışındakiler ne yaratmıştır?! Hayır, hayır, zalimler açık bir sapıklık içindeler.
12-- Andolsun, biz, Lokman'a şu yolda hikmet verdik: "Allah'a şükret." Şükreden kendisi lehine şükreder. Nankörlük edense şunu bilmeli: Allah Ganî'dir, Hamîd'dir.
13-- Hani, Lokman, oğluna öğüt vererek şöyle demişti: "Oğulcuğum, Allah'a ortak koşma! Çünkü Allah'a ortak koşmak, gerçekten büyük bir zulümdür."
14-- Biz, insana anne-babasını önerdik: Annesi onu güçsüzlük üstüne güçsüzlükle taşımıştır. Sütten kesilmesi de iki yılda olmuştur. O halde bana ve ana-babana şükret. Dönüş banadır.
15-- Eğer onlar, hakkında hiçbir bilgin olmayan şeyi bana ortak koşman için seni zorlarlarsa, onlara itaat etme. Onlarla dünyada örfe uygun geçin; ama bana yönelenin yoluna uy. Sonunda dönüşünüz banadır. Yapıp ettiklerinizi size haber vereceğim.
16-- "Oğulcuğum, şu bir gerçek ki, yaptığın, bir hardal dânesi ağırlığında olsa, bir kayanın bağrına veya göklere, yahut yerin bağrına konsa, Allah onu yine de ortaya getirir. Çünkü Allah Latîf'tir, lütfu sınırsızdır; Habîr'dir, her şeyden haberdardır."
17-- "Yavrucuğum; namazı kıl, iyiliği emret, kötülüğü yasakla, başına gelene sabret. Çünkü bunu yapabilmek, zorlu/önemli işlerdendir."
18-- "Kibirlenerek insanlardan yüzünü çevirme, yeryüzünde kasılarak yürüme. Çünkü Allah, kurula-kurula kendini övenlerin hiçbirini sevmez."
19-- "Yürüyüşünde doğal ol, sesini alçalt. Şu bir gerçek ki, seslerin en çirkini eşeklerin sesidir."
20-- Görmediniz mi, Allah, göklerde ve yerde bulunan şeyleri sizin emrinize verdi ve görünür-görünmez nimetlerini üstünüze saçtı. İnsanlardan öylesi var ki, Allah uğrunda ilimsiz, kılavuzsuz ve aydınlatıcı bir kitaba dayanmaksızın mücadele eder.
21-- Böylelerine, "Allah'ın indirdiğine uyun" dendiğinde şu cevabı verirler: "Hayır, biz atalarımızı üzerinde bulduğumuz şeye uyarız." Peki, şeytan onları, alevli ateşin azabına çağırmış olsa da mı?
22-- Güzel düşünüp güzel davranarak yüzünü Allah'a teslim eden, en sağlam kulpa yapışmıştır. İş ve oluşların sonu Allah'a varır.
23-- İnkâr edenin küfrü seni tasalandırmasın! Onların dönüşü bizedir; yapıp ettiklerini onlara haber vereceğiz. Kuşkusuz, Allah, göğüslerin içindekini bilmektedir.
24-- Onları birazcık nimetlendiriyoruz. Sonunda hepsini şiddetli bir azaba süreceğiz.
25-- Eğer onlara, "gökleri ve yeri kim yarattı?" diye sorarsan yemin olsun, "Allah" derler. De ki: "Hamd Allah'adır!" Ama onların çokları bilmiyorlar.
26-- Göklerde ne var, yerde ne varsa hepsi Allah'ındır. Kuşkusuz, Allah mutlak Ganî, mutlak Hamîd'dir.
27-- Eğer yeryüzündeki ağaçlar kalem olsa, deniz de arkasından yedi deniz daha katılarak yardımcı olsa, Allah'ın kelimeleri tükenmez. Allah Azîz'dir, Hakîm'dir.
28-- Sizin yaratılmanız da diriltilmeniz de bir tek canlınınki gibidir. Allah Semî'dir, Basîr'dir.
29-- Görmedin mi, Allah geceyi gündüzün içine sokuyor, gündüzü de gecenin içine sokuyor. Güneş'i ve Ay'ı bir emre boyun eğdirmiş. Hepsi belirlenmiş bir süreye doğru akıp gidiyor. Kuşkusuz, Allah, yapmakta olduklarınızdan haberdardır.
30-- Bu böyledir; çünkü Allah, Hakk'ın ta kendisidir. O'nun berisinde yalvarıp yakardıkları ise bâtıldır. Ve Allah Aliyy'dir, yüceliğine sınır yoktur; Kebîr'dir, büyüklüğüne sınır yoktur.
31-- Size, ayetlerinden göstermek için, Allah'ın nimetiyle gemilerin denizde akıp gidişini görmedin mi? Kuşkusuz, bunda gereğince sabreden, gereğince şükreden herkes için kesin ibretler vardır.
32-- Kara bulutlar gibi dalga kendilerini kuşattığı zaman; Allah'a, dini O'na özgüleyerek yalvarırlar. Fakat onları karaya çıkarıp kurtarınca, içlerinden sadece bir kısmı doğru yolu tutar. Bizim ayetlerimize, gaddar nankörlerin tümünden başkası karşı çıkmaz.
33-- Ey insanlar! Rabbinizden korkun! Herhangi bir şeyde babanın, evladı; evlâdın da babası yerine karşılık ödemeyeceği günden ürperin! Allah'ın vaadi haktır; dünya hayatı sizi sakın aldatmasın. O yaman aldatıcı, sizi Allah hakkında/Allah ile aldatmasın.
34-- O kıyamet saatine ilişkin bilgi Allah katındadır. Yağmuru O yağdırır. O, rahimlerde olanı da bilir. Hiçbir benlik yarın ne kazanacağını bilmez. Ve hiçbir kimse hangi yerde öleceğini bilmez. Allah, Alîm'dir, Habîr'dir.
 
 
SEBE' SURESİ
(34/58. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hamd, göklerde ve yerde bulunanlar kendisine ait olan Allah'adır. Ölüm ötesi âlemde de hamd O'nadır. Hakîm'dir O, Habîr'dir.
2-- Yerin içine gireni, oradan çıkanı, gökten ineni, oraya yükseleni O bilir. Rahîm'dir O, Gafûr'dur.
3-- Küfre sapanlar şöyle dediler: "Kıyamet saati bize gelmez!" De ki: "Hayır, öyle değil! Gaybı bilen Rabbime andolsun ki, o size mutlaka ve mutlaka gelecektir! Göklerde ve yerde zerre miktarı bir şey bile Rabbimden gizli kalmaz. Zerreden daha küçük veya daha büyük hiçbir şey istisna olmamak üzere, her şey apaçık bir Kitap'ta belirlenmiştir;
4-- Ki Allah, iman edip hayra ve barışa yönelik işler sergileyenleri ödüllendirsin. İşte bunlar için bir bağışlanma ve kutlu-bereketli bir rızık vardır."
5-- Ayetlerimizi hükümsüz kılmak uğruna konuşup duranlar var ya, onlar için pislikten, inletici bir azap vardır.
6-- Kendilerine ilim verilenler, Rabbinden sana indirilenin, hakkın ta kendisi olduğunu, Hamîd ve Azîz olan Allah'ın yoluna kılavuzlandığını görürler.
7-- Küfre batanlar şöyle dedi: "Dağılıp parçalandığınızda, kesinlikle yepyeni bir yaratılış içinde olacağınız yolunda, peygamberce haberler veren bir adamı size gösterelim mi?"
8-- "Yalan düzüp Allah'a iftira mı ediyor, yoksa çıldırmış mı bu?" Hayır, söyledikleri gibi değil! Gerçek şu ki, âhirete inanmayanlar, dönüşü olmayan bir sapıklık ve bir azap içindedirler.
9-- Onlar, önlerinde ve arkalarında, gökten ve yerden neler var, görmediler mi? Dilesek onları yere batırırız, ya da üzerlerine gökten parçalar düşürürüz. Hiç kuşkusuz, bütün bunlarda Allah'a yönelen her kul için mutlak bir ibret vardır.
10-- Yemin olsun, biz, Dâvud'a katımızdan bir lütufta bulunduk. "Ey dağlar, onunla birlikte tespih edin ve ey kuşlar siz de." dedik. Ve onun için demiri yumuşattık.
11-- Geniş ve uzun zırhlar yap! Dokumasında titiz davran! Siz de hayra ve barışa yönelik iş yapın. Kuşkusuz, ben, yaptıklarınızı görüyorum.
12-- Süleyman için de sabah gidişi bir ay, akşam dönüşü bir ay olan rüzgârı görevlendirdik. Onun için erimiş katran/bakır kaynağını sel gibi akıttık. Cinlerden öylesi vardı ki, Rabbinin izniyle onun önünde iş yapardı. Onlardan hangisi buyruğumuzdan yan çizse, alevli ateş azabını kendisine tattırırdık.
13-- Onlar Süleyman için, mihraplardan/kalelerden, heykellerden, havuzlar gibi çanaklardan, yerinden kaldırılamaz kazanlardan ne dilerse yaparlardı. Ey Davûd ailesi, şükür olarak iş yapın! Kullarım içinden şükredenler o kadar az ki!...
14-- Sonunda, Süleyman için ölüm hükmünü verdiğimizde, onun ölümünü, değneğini yiyen bir ağaç kurdundan başkası onlara göstermedi. Süleyman yere yığılınca, açıkça anlaşıldı ki, eğer cinler gaybı bilmiş olsalardı, o alçaltıcı azap içinde bekleyip durmazlardı.
15-- Andolsun, Sebe' için kendi meskenlerinde bir ibret vardı. Sağ ve solda iki bahçe. Rabbinizin rızkından yiyin de O'na şükredin. Tertemiz bir belde ve affeden bir Rab...
16-- Ne var ki onlar yüz çevirdiler; biz de üzerlerine Arim selini gönderdik. Onların iki bahçesini, buruk yemişli, acı ılgınlı, birazcık da sedir ağacı bulunan iki bahçeye çevirdik.
17-- İşte böyle! Nankörlük ettikleri için onları cezalandırdık. Nankörlerden başkasına ceza verir miyiz hiç?!
18-- Biz onlarla, içini bereketle doldurduğumuz kentler arasında, sırt-sırta vermiş kasabalar oluşturduk; bunlar arasında gidiş-gelişler belirledik. "Geceleri ve gündüzleri, güven içinde gezip dolaşın oralarda." dedik.
19-- Ama onlar, tutup şöyle dediler: "Rabbimiz, seferlerimiz arasını uzaklaştır!" Böylece kendilerine zulmettiler de biz de onları efsaneler haline getirdik; hepsini darmadağın ettik. İşte bunda, gereğince sabreden, yeterince şükreden herkes için elbette ibretler vardır.
20-- Andolsun, İblis onlarla ilgili sanısında isabet etti. İnananlardan bir grup dışındakiler ona uydular.
21-- Oysaki onun, onlar üzerinde hiçbir sultası yoktu. Sadece biz; âhirete inananı, onun hakkında kuşkuya düşenden ayırmak için böyle yapıyorduk. Rabbin her şey üzerinde Hafîz'dir; kollar, korur, gözetir.
22-- De ki, "Allah dışındaki o bir şey sandıklarınızı çağırın/onlara yalvarın! Ama onlar, göklerde de yerde de zerre kadar bir şeye sahip olamazlar. O göklerde ve yerde onların ortaklığı da yoktur. Ve O'nun onlardan bir destekçisi de yoktur."
23-- O'nun katında, bizzat kendisinin izin verdiği kimseden başkasının şefaatı yarar sağlamaz. Sonunda, kalplerinden korku giderilince: "Rabbimiz ne dedi?" derler. "Hakkı söyledi, O'dur Aliyy, O'dur Kebîr."
24-- De ki: "Göklerden ve yerden sizi kim rızıklandırıyor?" De ki: "Allah! O halde biz yahut siz ya tam hidayet üzerindeyiz yahut açık bir sapıklık içinde."
25-- De ki: "Bizim işlediğimiz suçlardan siz sorumlu olmayacaksınız; biz de sizin yaptıklarınızdan sorguya çekilmeyeceğiz."
26-- De ki: "Rabbimiz hepimizi bir araya toplayacak, sonra da aramızı hak ile ayıracak. O'dur Fettâh, O'dur Alîm."
27-- De ki: "Ortaklar olarak O'nun yanına koymaya kalktıklarınızı bana gösterin! Hayır, iş sandığınız gibi değil! O, Allah'tır; Azîz'dir, Hakîm'dir."
28-- Biz seni, bütün insanlara bir müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdik. Başka değil! Ama insanların çokları bilmiyorlar.
29-- Diyorlar: "Doğru sözlülerseniz, bu tehdit ne zaman?"
30-- De ki: "Size bir gün vaat edilmiştir; ondan ne bir saat geri kalabilirsiniz ne de ileri geçebilirsiniz."
31-- Küfre sapanlar dedi ki: "Biz, bu Kur'an'a da bundan öncekine de asla inanmayacağız!" Ah, bir görsen o zalimleri Rableri huzurunda, tutuklanmış halde! Bir kısmı bir kısmına söz atar durur. Basit görülüp horlananları, büyüklük taslayanlara şöyle derler: "Siz olmasaydınız, vallahi biz inanacaktık."
32-- Büyüklük taslayanları ise basit görülüp horlananlara şöyle derler: "Hidayet size geldikten sonra, sizi ondan biz mi geri çevirdik? Hayır, siz kendiniz günahkârlardınız!"
33-- Bu kez, basit görülüp horlananlar büyüklük taslayanlara şöyle derler: "Hayır, öyle değil! İşiniz gece gündüz düzenbazlıktı. Siz bize Allah'a nankörlük etmemizi, O'na eşler-ortaklar tutmamızı emrediyordunuz." Nihayet, azabı gördüklerinde, pişmanlığı içlerine gömerler. Biz ise inkârcıların boyunlarına bukağıları vurmuşuzdur. Yapıp ettiklerinden başka, neyin karşılığını görüyorlar ki?!..
34-- Biz, hangi ülkeye bir uyarıcı göndermişsek, onun servet ve refahla şımaranları mutlaka şöyle demişlerdir: "Biz, sizin elçilik yaptığınız şeyi inkâr ediyoruz!"
35-- Şunu da söylemişlerdir: "Biz, malca da evlâtça da çoğuz. Azaba uğratılacak olanlar, bizler değiliz."
36-- De ki: "Rabbim, dilediğine rızkı genişletip açar, dilediğine ölçülü verir/kısar. Fakat insanların çokları bilmiyorlar."
37-- Sizi bize yaklaştırıp, katımızdan size yakınlık sağlayacak olan, ne mallarınızdır ne de çocuklarınız. İman edip hayra ve barışa yönelik iş yapanlar müstesna. Onlara, yaptıklarının kat kat fazlası ödül vardır. Onlar, seçkin odalarda güven içindedirler.
38-- Ayetlerimizi hükümsüz bırakmak için koşuşanlara gelince, onlar azabın içinde hazır bulundurulacaklardır.
39-- De ki: "Rabbim, kullarından dilediğine rızkı bolca-genişçe verir, dilediğine de kısarak verir. Bir şey infak ederseniz O, onun yerine başka bir şey lütfeder. Rızık verenlerin en hayırlısıdır O."
40-- Gün olur, onların hepsini bir yere toplar, sonra meleklere sorar: "Şunlar, size mi kulluk/ibadet ediyorlardı?"
41-- Melekler derler ki: "Tespih ederiz seni! Bizim velimiz sendin, onlar değil. Doğrusu şu ki, onlar cinlere tapıyorlardı. Onların çoğu cinlere iman etmekteydi."
42-- Artık o gün, birinizin diğerine yarar sağlamaya da zarar vermeye de gücü yetmez. Zulme sapanlara şöyle deriz: "O kendisini yalanlayıp durduğunuz ateş azabını tadın!"
43-- Ayetlerimiz açık-seçik kanıtlar halinde karşılarında okundukça şöyle derler: "Bu adam, atalarınızın kulluk/ibadet etmekte olduklarından sizi vazgeçirmek isteyen birinden başkası değil." Şunu da söylerler: "Bu, düzenlenmiş bir yalandan/iftiradan başka şey değildir." Hakkı inkâr edenler, o kendilerine geldiğinde şöyle demişlerdir: "Açık bir büyüden başka şey değil bu!"
44-- Oysaki biz onlara, araştırıp ders alacakları kitaplar vermemiştik; daha önce kendilerine bir uyarıcı da göndermemiştik.
45-- Onlardan öncekiler de yalanladılar. Üstelik bunlar, ötekilerine verdiklerimizin onda birine bile ulaşamadılar. Resullerimi yalanladılar. Peki, benim azabım nasıl oldu!?
46-- De ki: "Size, bir tek şey öğütleyeceğim: Allah için ikişer ikişer, teker teker kalkın, sonra da iyice düşünün!" Arkadaşınızda cinnetten eser yok! O, şiddetli bir azap öncesinde sizi uyaran bir kişiden başkası değil.
47-- De ki: "Ben sizden herhangi bir ücret istemedim; o sizin olsun. Benim ödülüm yalnız Allah'tandır. Ve O, her şey üzerinde bir Şehîd, gerçek bir tanık..."
48-- De ki: "Benim Rabbim, gerçeği ortaya koyar. Gaybları en iyi bilen O'dur."
49-- De ki: "Hak geldi, artık bâtıl ortaya yeni bir şey çıkaramaz; eskiyi de geri getiremez."
50-- De ki: "Eğer saparsam, öz benliğim aleyhine saparım. Doğruyu ve güzeli bulursam bu, Rabbimin bana vahyettiği sayesindedir. Çünkü O Semî'dir, Karîb'dir."
51-- Bir görsen onları korku ve telaşa düştüklerinde. Artık kaçış-kurtuluş yok! Çok yakın bir yerden yasaklanmışlardır.
52-- "Ona inandık!" dediler. Ama nasıl mümkün olur onlar için imana ulaşmak o uzak yerden!?
53-- Daha önce inkâr etmişlerdi onu. Gayba taş atıp duruyorlardı o uzak yerden.
54-- Artık kendileriyle, iştahla arzuladıkları şey arasına engel konmuştur. Tıpkı daha önce benzerlerine yapıldığı gibi. Gerçek şu ki onlar, tutarsızlığa iten bir kuşku içindeydiler.
 
 
ZÜMER SURESİ
(39/59. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Bu Kitap'ın indirilişi Azîz ve Hakîm olan Allah'tandır.
2-- Emin ol, bu Kitap'ı biz sana hak olarak indirdik. O halde, dini yalnız Allah'a özgüleyerek O'na kulluk/ibadet et!
3-- Gözünüzü açıp kendinize gelin! Arı-duru din yalnız ve yalnız Allah'ındır! O'nun yanında birilerini daha veliler edinerek, "biz onlara yalnız bizi Allah'a yaklaştırmaları için kulluk ediyoruz" diyenlere gelince, hiç kuşkusuz, Allah onlar arasında, tartışıp durdukları konuyla ilgili hükmü verecektir. Şu bir gerçek ki, Allah, yalancı ve nankör kişiyi iyiye ve güzele kılavuzlamaz.
4-- Eğer Allah bir çocuk edinmek isteseydi, yaratmakta olduklarından dilediğini seçerdi. Böyle bir şeyden arınmıştır O. Allah'tır, Vahîd'dir, Kahhâr'dır O.
5-- Gökleri ve yeri hak olarak yaratmıştır. Geceyi gündüzün üstüne çekip örtüyor; gündüzü de gecenin üstüne sarıp dürüyor. Güneş'i ve Ay'ı bir buyruğa boyun eğdirmiştir. Hepsi, belirlenmiş bir süreye kadar akar gider. Gözünüzü açın; Azîz'dir O, Gaffâr'dır.
6-- Sizi bir tek canlıdan yarattı; sonra o canlıdan onun eşini vücuda getirdi. Ve sizin için davarlardan sekiz çift indirmiştir. Sizi annelerinizin karınlarında üç karanlık içinde, bir yaratıştan öbürüne geçirerek oluşturuyor. İşte Allah! Budur sizin Rabbiniz! Yalnız O'nundur mülk ve saltanat! İlâh yoktur O'ndan başka! Hal böyle iken nasıl oluyor da gerçeğin tersine döndürülüyorsunuz?!
7-- Eğer nankörlüğe saparsanız şu bir gerçek ki, Allah size muhtaç olmayacak bir Ganî'dir. O, kulları için inkâr ve nankörlüğe razı olmaz. Eğer şükrederseniz bunu sizin için rızasına uygun bulur. Hiçbir günahkâr bir başkasının günahını yüklenmez. Sonunda dönüşünüz ancak Rabbinizedir. O size, işlemiş olduklarınızı haber verecektir. O, göğüslerin saklamakta olduklarını çok iyi bilir.
8-- İnsana bir zarar/zorluk dokununca, Rabbine yönelerek O'na dua eder. Sonra ona bir nimet lütfettiğinde, önceden O'na yalvarmakta olduğunu unutur, O'nun yolundan saptırmak için Allah'a eşler, ortaklar isnat eder. De ki: "Birazcık nimetlen küfrünle! Hiç kuşkusuz, sen, ateş halkındansın."
9-- Böyle birisi; gece saatlerinde secde ederek, ayakta durarak ibadet eden, âhiretten korkan, Rabbinin rahmetini uman biri gibi midir? De ki: "Hiç bilenlerle bilmeyenler eşit olur mu? Ancak gönül ve akıl sahipleri düşünüp ibret alır."
10-- Tarafımdan söyle: "Ey iman eden kullarım, Rabbinizden korkun! Bu dünya hayatında güzel düşünüp güzel davrananlara güzellik vardır. Allah'ın toprağı/yeryüzü geniştir. Sadece sabredenlere, ücretleri hesapsız ödenecektir."
11-- De ki: "Bana, dini yalnız Allah'a özgüleyerek, O'na ibadet/kulluk etmem emredildi."
12-- "Ve bana, müslümanların ilki olmam emredildi."
13-- De ki: "Eğer Rabbime isyan edersem büyük bir günün azabından korkarım."
14-- De ki: "Ben, dinimi yalnız kendisine özgüleyerek, Allah'a ibadet ediyorum."
15-- "Siz O'nun dışında dilediğinize kulluk/ibadet edin." De ki: "Hüsrana uğrayanlar, kıyamet günü hem kendilerini hem de ailelerini hüsrana atanlardır. Dikkat edin! Apaçık hüsranın ta kendisi işte budur."
16-- Onların üstlerinde ateşten gölgeler, altlarında da gölgeler vardır. İşte Allah, kullarını bundan korkmaya çağırıyor. "Ey kullarım, benden korkun!"
17-- Tâğuttan, ona kulluk etmekten kaçınıp, Allah'a yönelenlere müjde var! Muştula kullarıma!
18-- Onlar ki, sözü dinler de en güzeline uyarlar. İşte bunlardır, Allah'ın kılavuzladıkları; işte bunlardır, akıl ve gönül sahipleri.
19-- Üzerine azap sözü hak olanı, ateşe dalmış olanı sen mi kurtaracaksın?
20-- Hayır, kurtaramassın! Rablerinden korkanlara gelince, onlar için üstüste bina edilmiş odalar var; altlarından ırmaklar akar. Allah'ın vaadidir bu, Allah vaadine ters düşmez.
21-- Görmedin mi, Allah bir su indirdi de onu toprak içindeki kaynaklara ulaştırdı. Sonra onunla çeşitli renklerde ekinler çıkarıyor. Sonra ekin kurur da sen onu sararmış görürsün. Sonra da onu kuru ufantı haline getirir. İşte bunda, akıl ve gönül sahipleri için mutlak bir ibret var.
22-- Allah'ın, göğsünü İslâm'a açtığı kimse, Rabbinden bir ışık üzerinde olmaz mı? Allah'ın Zikri'ne/Kur'an'a karşı kalpleri katılaşmış olanlara yazıklar olsun! İşte onlardır, açık sapıklık içindekiler.
23-- Allah, sözün en güzelini, birbirine benzer iç içe ikili mânalar ifade eden bir Kitap halinde indirmiştir. Rablerinden korkanların ondan derileri ürperir. Sonra da hem derileri hem de kalpleri, Allah'ın Zikri/Kur'an'ı karşısında yumuşar. Bu, Allah'ın kılavuzudur ki, onunla dilediğini/dileyeni hidayete erdirir. Allah'ın saptırdığına gelince, ona kılavuzluk edecek yoktur.
24-- Zalimlere, "kazanmış olduğunuzu tadın!" denildiğinde, kıyamet günü o kötü azaptan yüzünü kim koruyabilir?
25-- Onlardan öncekiler de yalanlamıştı. Fakat azap kendilerine, hiç farkında olmadıkları bir yerden geldi.
26-- Allah; onlara dünyada rezilliği tattırdı. Âhiretin azabı ise elbette daha büyüktür. Bir bilselerdi!..
27-- Andolsun, biz bu Kur'an'da insanlara her türden örnekler verdik ki düşünüp öğüt alabilsinler.
28-- Bunu, eğri-büğrüsü olmayan Arapça bir Kur'an olarak indirdik ki, korunup sakınabilsinler.
29-- Allah; hakkında birbiriyle didişen ortakların bulunduğu bir adamla, bir tek ere teslim olan bir adamı örnek verdi. Örnek olarak bu ikisi eşit olur mu? Hamd yalnız Allah'adır! Ama onların çokları bilmiyorlar.
30-- Hiç kuşkusuz sen de öleceksin, onlar da ölecekler!
31-- Sonra siz, kıyamet günü Rabbinizin huzurunda davalaşacaksınız.
32-- Allah hakkında yalan düzenden ve kendisine gelen doğruyu yalanlayandan daha zalim kim vardır? Cehennemde kâfirler için bir barınak yok mu?
33-- Doğruyu getirene ve onu tasdikleyene gelince, işte böyleleri, korunanların ta kendileridir.
34-- Rableri katında onlar için diledikleri her şey vardır. İşte güzel düşünüp güzel davrananların ödülü budur.
35-- Böylece, Allah onların yaptıklarının en kötülerini örtecek, ödüllerini, yaptıklarının en güzeliyle verecek.
36-- Allah, kuluna Kâfî değil mi, yetmiyor mu? Seni, O'ndan başkalarıyla korkutuyorlar. Allah kimi saptırırsa artık ona kılavuzluk edecek yoktur.
37-- Allah'ın kılavuzluk ettiğini ise saptıran olamaz. Allah Azîz ve intikam alıcı değil mi?
38-- Onlara, "gökleri ve yeri kim yarattı?" diye sorsan, yemin olsun "Allah!" diyecekler. De onlara: "Peki, Allah dışındaki yakardıklarınız hakkında ne diyorsunuz? Allah bana bir zarar vermek istese, O'nun vereceği zararı uzaklaştırabilirler mi? Yahut bana bir rahmet dilese, O'nun rahmetini tutabilirler mi?" De ki: "Bana Allah yeter! Tevekkül edenler O'na dayanıp güvenirler."
39-- De ki: "Ey toplumum! Yapabildiğinizi yapın; ben de kendi işimi yapacağım. Yakında bileceksiniz,
40-- Kime geliyor rezil edici azap, kime iniyor bitip tükenmeyen azap?!"
41-- Kuşkusuz, bu Kitap'ı biz sana insanlar için hak olarak indirdik. Artık kim doğru yolu seçerse kendi lehinedir; kim de saparsa kendi aleyhine sapmış olur. Sen onlar üzerine vekil değilsin.
42-- Allah, canları, ölümleri sırasında alır, ölmeyenleri de uykuları sırasında. Sonra, haklarında ölüm hükmü verdiklerini alıkoyar; ötekileri, belirlenen bir süreye kadar salıverir. Bunda, iyice düşünen bir toplum için elbette ibretler vardır.
43-- Yoksa Allah'ın berisinden şefaatçılar mı edindiler? De ki: "Onlar hiçbir şeye sahip olmayan/hiçbir şeye gücü yetmeyen, aklını da işletemeyen varlıklar olsalar da mı?"
44-- De ki: "Şefaat, tümden ve sadece Allah'ındır. Göklerin ve yerin mülkü/yönetimi O'nundur. Sonunda O'na döndürüleceksiniz."
45-- Allah yalnız başına anıldığında, âhirete inanmayanların kalpleri nefretle ürperir; O'nun berisindeki, ilâhlaştırılmış kişiler anıldığında ise, hemen müjdelenmiş gibi sevinirler.
46-- De ki: "Ey Allahım! Ey gökleri ve yeri yaratan, ey görülemeyeni ve görüleni bilen! Sen hüküm vereceksin kulların arasında, ihtilaf ettikleri şeyler hakında."
47-- Eğer yerdekilerin tamamı ve beraberinde bir o kadarı, zulmedenlerin olsa, kıyamet günü azabın kötülüğünden kurtulmak için tümünü mutlaka fidye verirlerdi. Çünkü hiç hesaba katmadıkları şeyler, Allah tarafından karşılarına çıkarılmıştır.
48-- Kazanmış olduklarının çirkinlikleri, önlerinde belirmiş; alay edegeldikleri şey kendilerini sarıvermiştir.
49-- İnsana bir zorluk/zarar dokunduğunda bize yalvarır-yakarır; sonra ona bizden bir nimet lütfettiğimizde şöyle der: "Bu bir ilim sayesinde verildi bana!" Hayır, öyle değil; o bir fitnedir ama onların çokları bilmiyorlar.
50-- Onlardan öncekiler de bunu söylemişlerdi ama kazandıkları şeyler kendilerine hiçbir yarar sağlamamıştı.
51-- Sonunda, kazanmış olduklarının çirkinlikleri yakalarına yapışmıştı. Şunların zulmedenlerine de kazandıklarının kötülükleri gelip çatacaktır. Ve onlar kimseyi âciz de bırakamayacaklar/onlar bunu etkisiz de bırakamazlar.
52-- Bilmediler mi ki Allah, rızkı dilediğine açıp yayar da kısıp daraltır da. İman eden bir toplum için bunda elbette ibretler vardır.
53-- De ki: "Ey öz benlikleri aleyhine sınırı aşan/aşırı giden kullarım! Allah'ın rehmetinden ümit kesmeyin! Allah, günahları tümden affeder. Çünkü O, mutlak Gafûr, mutlak Rahîm'dir.
54-- Azap yakanıza yapışmadan Rabbinize dönüp O'na teslim olun! Sonra size yardım edilmez.
55-- Farkında olmadığınız bir sırada, azap ansızın karşınıza çıkmadan önce size Rabbinizden indirilenin en güzeline uyun!
56-- Benlik şöyle diyecektir o zaman: "Allah'a karşı aşırı gitmem yüzünden başıma gelenlere bak! Alay edip duranlardan biriydim doğrusu!.."
57-- Yahut şöyle diyecektir: "Allah bana kılavuzluk etseydi elbette ben de korunanlardan olurdum."
58-- Azabı gördüğünde şöyle de konuşacaktır: "Bana bir kez daha imkân verilseydi de güzel düşünüp güzel davrananlardan olsaydım!"
59-- Hayır, olamaz! Ayetlerim sana geldi de onları hemen yalanlayıverdin; büyüklük tasladın ve kâfirlerden oldun.
60-- Allah'a yalan isnat edenleri, kıyamet günü yüzleri simsiyah halde görürsün. Kibirliler için cehennemde bir barınak mı yok!?
61-- Korunup sakınanları Allah, kendi başarıları yüzünden kurtarır. Ne kötülük dokunur onlara ne de kederlenirler.
62-- Allah Haalik'tir, her şeyin yaratıcısıdır. Her şey üzerine vekil olan da O'dur.
63-- Göklerin ve yerin kilitleri/anahtarları O'nundur. Allah'ın ayetlerini inkâr edenler, hüsrana uğrayanların ta kendileridir.
64-- De ki: "Bana, Allah'tan başkasına kulluk etmemi mi emrediyorsunuz, ey cahiller!?"
65-- Andolsun, sana da senden öncekilere de şu vahyedilmiştir: Eğer şirke saparsan amelin kesinlikle boşa çıkar ve mutlaka hüsrana düşenlerden olursun.
66-- Başkasına değil, sadece Allah'a kulluk/ibadet et; şükredenlerden ol!
67-- Allah'ı, kadrine/şanına yaraşır şekilde tanıyamadılar. Oysaki kıyamet günü, yeryüzü tamamen O'nun avucudur/avucundadır; gökler de O'nun sağ elinde/kudretinde dürülmüş haldedir. Şanı yücedir O'nun; arınmıştır onların ortak koştuklarından.
68-- Sûra üflenmiştir; Allah'ın dilediği kimseler dışında göklerde kim var, yerde kim varsa çarpılıp yere yıkılmıştır. Sonra sûra bir daha üflenmiştir. İşte hepsi ayağa kalkmış bakıyorlar.
69-- Yeryüzü, Rabbinin nuruyla parıldamış, Kitap ortaya konmuş, peygamberler, tanıklar getirilip aralarında hakla hüküm verilmiştir. Onlar asla haksızlığa uğratılmazlar.
70-- Herkesin yapıp ettiğinin karşılığı tam verilir. O, onların neler yaptıklarını daha iyi bilmektedir.
71-- İnkâr edenler bölük bölük cehenneme sevk edilirler. Oraya geldiklerinde onun kapıları açılır ve cehennem bekçileri onlara şöyle derler: "Size, içinizden resuller gelmedi mi ki, Rabbinizin ayetlerini karşınızda okusunlar ve sizi şu gününüze kavuşmanız hususunda uyarsınlar?" Onlar: "Evet, derler, geldiler ama inkârcılar hakkında azap hükmü hak oldu."
72-- Şöyle denilir: "Girin cehennemin kapılarından! Orada sürekli kalacaksınız. Büyüklük taslayanların barınağı ne de kötüymüş!"
73-- Rablerinden korkanlar da bölükler halinde cennete sevk edilirler. Oraya geldiklerinde, cennet kapıları da kendilerine açıldığında, oranın bekçileri onlara şöyle derler: "Selam size! Tertemizsiniz. Haydi girin şuraya, sürekli kalıcılar olarak!"
74-- Onlar da şöyle derler: "Hamd olsun o Allah'a ki bize vaadini yerine getirdi, bizi yeryüzüne mirasçılar yaptı. İşte cennetten istediğimiz yerde konaklıyoruz. İş yapıp değer üretenlerin ödülü ne de güzelmiş!"
75-- Melekleri de arşın çevresini kuşatarak Rablerinin hamdiyle tespih eder halde görürsün. Aralarında hakla hüküm verilmiştir. Nihayet şöyle denir: "Hamd âlemlerin Rabbi'ne özgüdür!"
 
 
MÜMİN SURESİ
(40/60. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hâ, Mîm.
2-- Bu kitabın indirilişi, Azîz ve Alîm olan Allah'tandır.
3-- Ğâfir'dir, günahı affedendir. Tövbeyi kabul eden, azabı çetin, lütfu bol olandır O. İlâh yoktur O'ndan gayrı. Yalnız O'nadır varış ve dönüş.
4-- Allah'ın ayetleri hakkında, küfre sapmış olanlardan başkası çekişip didişmez. Onların beldelerde dolaşıp durmaları seni aldatmasın.
5-- Onlardan önce Nûh kavmi yalanlamıştı. Onlardan sonra gelen oymaklar da. Her ümmet kendilerine gelen elçileri yakalasınlar diye uğraştı. Ve hakkı işlemez kılmak için yanlışı/tutarsızlığı esas alarak mücadele ettiler; nihayet onları yakaladım. Nasıl olmuştu azabım?!
6-- İşte böyle! Rabbinin, nankörlüğe sapanlar hakkındaki, "onlar ateş yâranıdır" sözü tam gerçekleşti.
7-- Arşı yüklenip taşıyanlar ve onun çevresindeki şuurlular Rablerinin hamdi ile tespih ederler ve ona inanırlar. İman sahipleri için de şöyle af dilerler: "Rabbimiz! Sen her şeyi rahmet ve ilim halinde kuşattın. Tövbe edip senin yoluna uymuş olanları bağışla. Ve onları cehennem azabından koru!"
8-- "Ey Rabbimiz, onları kendilerine vaat etmiş olduğun Adn cennetlerine koy! Atalarından, eşlerinden, zürriyetlerinden barışa yönelenleri de. Azîz ve Hakîm olan, hiç kuşkusuz sensin, sen!"
9-- "Koru onları kötülüklerden! O gün kötülüklerden koruduğuna mutlaka rahmet etmişsindir sen. İşte budur o en büyük kurtuluş ve eriş."
10-- Küfre batmış olanlara şöyle haykırılır: "Allah'ın öfkesi, sizin kendi benliklerinize öfkenizden elbette ki daha büyüktür. Hani, siz imana çağırılıyordunuz da inkâr ediyordunuz!"
11-- Dediler: "Rabbimiz! Bizi iki kez öldürdün, iki kez dirilttin. Artık günahlarımızı itiraf ettik. Buradan çıkmak için bir yol daha var mı?"
12-- Bu halinizin sebebi şu: Allah'a, yalnız O'na çağırıldığınızda inkâr etmiştiniz. O'na ortak koşulduğunda ise iman etmiyordunuz. Artık hüküm o en yüce, o en büyük olan Allah'ın...
13-- O odur ki size ayetlerini gösteriyor ve sizin için gökten bir rızık indiriyor. O'na yönelenden başkası öğüt alamaz.
14-- Kâfirler hoşlanmasa da siz, dini yalnız O'na özgüleyerek, Allah'a dua edin!
15-- O Refî'dir, dereceleri yükseltendir; arşın sahibidir. Buluşma günü hakkında uyarmak için emrinden olan Rûh'u kullarından dilediğine indirir.
16-- O gün onlar ortaya çıkarlar. Hiçbir şeyleri Allah'a gizli kalmaz. Kimindir bugün mülk/saltanat? O Vâhid ve Kahhâr olan Allah'ın!
17-- Bugün her benlik kazandığıyla cezalandırılır. Zulüm yok bugün! Allah, hesabı çabucak görür.
18-- Onları, yaklaşan felaket günü hakkında uyar! Yürekler gırtlaklara dayanmıştır; habire yutkunurlar. Zalimlerin ne bir dostu vardır ne de sözü dinlenir bir şefaatçıları.
19-- O bilir gözlerin hain bakışını ve göğüslerin sakladığını.
20-- Allah, hak ile hükmeder! O'nun dışında yakardıkları ise hiçbir şeyle hükmedemezler. Allah'tır mutlak Semî', mutlak Basîr...
21-- Yeryüzünde gezip dolaşmadılar mı ki kendilerinden öncekilerin sonları nice olmuş görsünler? Onlar, hem kuvvetçe hem de yeryüzündeki eserler bakımından bunlardan daha zorlu idiler. Ama Allah onları günahları yüzünden yakaladı. Ve Allah'a karşı bir koruyanları da olmadı.
22-- Sebep şuydu: Resulleri onlara açık-seçik mesajlar getirirdi de onlar inkâr ederlerdi. Sonunda Allah hepsini yakaladı. O çok güçlüdür, azabı da şiddetlidir.
23-- Andolsun, Mûsa'yı da ayetlerimizle ve apaçık bir kanıtla göndermiştik.
24-- Firavun'a, Hâmân'a ve Karun'a göndermiştik de onlar şöyle demişlerdi: "Tam yalancı bir sihirbazdır bu!"
25-- Mûsa, katımızdan hakkı onlara getirince, şöyle dediler: "Onunla beraber iman edenlerin erkek çocuklarını öldürün, kadınlarını sağ bırakın!" Ama inkârcıların tuzağı hep boşa çıkmıştır.
26-- Firavun dedi ki: "Bırakın, şu Mûsa'yı öldüreyim de Rabbine yalvarsın. Çünkü onun, dininizi değiştirmesinden yahut yeryüzünde fesat çıkarmasından korkuyorum."
27-- Mûsa dedi: "Ben, hesap gününe inanmayan her kibirliden, benim de Rabbim sizin de Rabbiniz olana sığındım."
28-- Firavun hanedanından, imanını gizleyen bir adam şöyle konuştu: "Rabbim Allah'tır, dediği için bir adamı öldürüyor musunuz? Üstelik size, Rabbinizden açık-seçik deliller de getirdi. Eğer yalancıysa yalancılığı kendi aleyhinedir. Eğer doğru sözlü ise size vaat ettiklerinin bir kısmı başınıza gelir. Kuşkusuz, Allah, haddi aşan yalancıları doğruya ulaştırmaz."
29-- "Ey toplumum, bugün bu toprakta, birbirine destek veren insanlar olarak mülk ve yönetim sizin. Peki, karşımıza dikildiği zaman Allah'ın azabından bizi kim kurtaracak?" Firavun şöyle dedi: "Ben size kendi fikrimden başkasını göstermem. Ve ben, aydınlık/doğruluk yolundan başkasına da kılavuzlamam."
30-- İman etmiş olan bir adam dedi: "Ey toplumum, sizin üzerinize, diğer topluluklarınki gibi bir günün gelmesinden korkuyorum;
31-- Nûh kavminin, Âd'ın, Semûd'un ve onların ardından gelenlerin serüvenleri gibi. Allah, kulları için zulüm istemiyor."
32-- "Ey toplumum, sizin adınıza o bağırışıp-çağırışma gününden korkuyorum."
33-- "Bir gündür ki o, sırtınızı dönerek kaçmaya çalışırsınız fakat Allah'a karşı sizi koruyacak kimse olmaz. Allah'ın saptırdığının, yol göstereni yoktur."
34-- Yemin olsun, daha önce Yûsuf da size açık-seçik mesajlar getirmişti de onun size getirdikleri hakkında hep kuşku duymuştunuz. Daha sonra o ölünce de şöyle demiştiniz: "Allah ondan sonra bir daha asla resul göndermez." Allah, sınır tanımaz kuşkucuları işte böyle saptırır.
35-- Kendilerine gelmiş bir kanıt olmaksızın Allah'ın ayetleri hakkında mücadele edenlerin durumu, hem Allah katında hem de inananlar katında büyük bir öfke konusu olmuştur. Allah, tüm zorba, kibirli kalpler üzerine işte böyle mühür basıyor.
36-- Firavun dedi ki: "Ey Hâmân, sebeplere ulaşabilmem için bana yüksek bir kule yap!"
37-- "Göklerin sebeplerine ulaşırsam, Mûsa'nın tanrısına da ulaşırım. Ben onun yalancı biri olduğunu düşünüyorum." Firavun'a, yaptığı işin kötülüğü bu şekilde süslü gösterildi de yoldan saptırıldı. Firavun'un tuzağı hep kayıptadır.
38-- O iman eden kişi dedi ki: "Ey toplumum! Bana uyun, sizi doğru yola götüreyim."
39-- "Ey toplumum, şu iğreti dünya hayatı, geçici bir nimetlenmeden ibarettir. Âhiretse sürekli durulacak yurdun ta kendisidir."
40-- "Kötü iş yapan, sadece yaptığı kadarıyla cezalandırılır. Erkek veya kadından mümin olarak iyi iş yapana gelince, işte böyleleri cennete girerler ve orada hesapsız bir biçimde rızıklandırılırlar."
41-- "Ey toplumum! Sebep ne ki; ben sizi kurtuluşa çağırıyorum, siz beni ateşe çağırıyorsunuz."
42-- "Siz beni, Allah'a nankörlük etmeye ve hakkında hiçbir bilgim olmayan şeyi O'na ortak koşmaya çağırıyorsunuz. Bense sizi o Azîz ve Gaffâr olana davet ediyorum."
43-- "Sizin beni çağırdığınız şeye, ne dünyada ne de âhirette asla ve asla dua edilemez/onun dünyada ve âhirette çağrı hakkı yoktur. Dönüşümüz-varışımız Allah'adır. Aşırılığa sapanlarsa ateş halkının ta kendileridir."
44-- "Size söylemekte olduklarımı yakında hatırlayacaksınız. Ben işimi Allah'a havale ediyorum. Allah, kullarını iyice görmektedir."
45-- Allah, o adamı ötekilerin kurdukları tuzakların kötülüklerinden korudu. Firavun ailesini de azabın en beteri kuşattı.
46-- Sabah-akşam, ateşe arz olunurlar. Kıyamet koptuğu gün de şöyle denir: "Firavun ailesini azabın en şiddetlisine sokun!"
47-- O vakit onlar ateş içinde çekişir dururlar. Horlanan takım, böbürlenen takıma şöyle der: "Biz sizin uydularınız olmuştuk. Şimdi şu ateşin bir kısmını olsun bizden uzak tutabilir misiniz?"
48-- Böbürlenen takım şöyle konuşur: "Gerçek şu ki, hepimiz ateşin içindeyiz. Allah, kullar arasında hüküm vermiş."
49-- Ateştekiler, cehennem bekçilerine şöyle der: "Rabbinize yakarın da azabı bizden bir gün olsun hafifletsin!"
50-- Bekçiler derler ki: "Resulleriniz size açık-seçik mesajlar getirmezler miydi?" Derler ki: "Elbette getirirlerdi!" Bekçiler: "O halde yalvarın durun; inkârcıların yakarışları çıkmazda kalıp gitmiştir" diye cevap verirler.
51-- Şu bir gerçek ki, biz, resullerimize ve iman edenlere, hem dünya hayatında hem de tanıkların ayağa kalkacakları gün mutlaka yardım edeceğiz.
52-- O gün ileri sürdükleri özürler, zalimlere yarar sağlamayacaktır. Lânet var onlar için ve yurtların en kötüsü onların.
53-- Andolsun ki, Mûsa'ya o hak kılavuzu verdik ve İsrailoğullarını Kitap'a mirasçı kıldık.
54-- Akıl ve gönül sahipleri için bir yol gösterici, bir hatırlatıcıdır o.
55-- Öyleyse sabret! Kuşkun olmasın ki, Allah'ın vaadi haktır. Günahın için af dile. Akşam ve sabah, Rabbini överek tespih et!
56-- Kendilerine gelmiş hiçbir kanıt olmadan, Allah'ın ayetleri hakkında tartışıp duranlar var ya, onların göğüslerinde, asla ulaşamayacakları bir büyüklüğün kuruntusu vardır. Artık Allah'a sığın! O'dur Semî, O'dur Basîr.
57-- Göklerin ve yerin yaratılışı/yaratıkları, insanların yaratılışından/insanlar âleminden elbette daha büyüktür. Ne var ki insanların çokları bilmiyorlar.
58-- Körle gören, iman edip hayra ve barışa yönelik iş yapanlarla kötülük üretenler bir olmaz. Ne kadar da az düşünüyorsunuz!
59-- O saat elbette gelecektir; kuşku yok bunda. Fakat insanların çokları inanmazlar.
60-- Rabbiniz buyurmuştur ki: Dua edin bana, cevap vereyim size! Kibre saparak bana ibadetten uzaklaşanlar, aşağılanmış bir halde cehenneme gireceklerdir.
61-- Allah, içinde dinlenesiniz diye sizin için geceyi yarattı. Gündüzü de aydınlık kıldı. Şu bir gerçek ki, Allah, insanlara her halde lütufkâr davranıyor fakat insanların çokları şükretmezler.
62-- İşte o Allah'tır sizin Rabbiniz! Her şeyin yaratıcısıdır O. Tanrı yok O'ndan başka. Durum bu iken, nasıl oluyor da çevriliyorsunuz?
63-- Allah'ın ayetlerine kafa tutanlar, işte böyle döndürülürler.
64-- Allah odur ki, yeryüzünü sizin için durulacak yer, göğü bir bina yaptı; sizi yaratıp donattı ve görünüşünüzü güzel yaptı, sizi temiz ve güzel nimetlerle rızıklandırdı. İşte bu Allah'tır sizin Rabbiniz! Âlemlerin Rabbi olan Allah ne kadar yücedir!
65-- Hayy O'dur! Tanrı yoktur O'ndan başka. Dini, kendisine özgüleyerek dua edin O'na. Hamd olsun âlemlerin Rabbi'ne!
66-- De ki: "Ben, Rabbimden bana açık-seçik ayetler gelince, sizin, Allah dışındaki yakardıklarınıza kulluk etmekten yasaklandım. Ben, âlemlerin Rabbi'ne teslim olmakla emrolundum."
67-- O O'dur ki; sizi önce topraktan, sonra bir spermden, sonra bir embriyodan yarattı. Sonra sizi bebek olarak annelerinizin karnından çıkarıyor, sonra güçlü çağınıza ulaşasınız ve nihayet ihtiyarlar olasınız diye sizi yaşatıyor. İçinizden bir kısmı daha önce vefat ettiriliyor. Tüm bunlar, belirlenen bir süreye ulaşasınız ve aklınızı işletesiniz diyedir.
68-- O O'dur ki, hem hayat veriyor hem öldürüyor. Bir iş ve oluşa hükmedince, ona sadece "ol!" der; o hemen oluverir.
69-- Bakmadın mı Allah'ın ayetleri hakkında tartışanlara, nasıl döndürülüyorlar!
70-- Kitap'ı ve resullerimiz aracılığıyla gönderdiğimizi yalanlayanlar, yakında bilecekler!
71-- O zaman, boyunlarında bukağılar, zincirler, sürüklenecekler,
72-- Kaynar suyun içine. Sonra da ateşte yakılacaklar.
73-- Sonra onlara şöyle denecek: "Ortak koştuklarınız nerede?"
74-- "Allah'ın berisinden taptıklarınız nerede?" Diyecekler ki: "Bizden uzaklaşıp kayboldular. Doğrusu biz, daha önce hiçbir şeye yakarmıyormuşuz." Allah, inkâr edenleri işte böyle saptırır.
75-- Bütün bunlar, yeryüzünde haksız yere sevinç şımarıklığına düşmeniz, kasılıp kabarmanız yüzündendir.
76-- Girin cehennemin kapılarından; sürekli kalacaksınız içeride. Kibirlenenlerin barınağı ne de kötüymüş!
77-- Sen sabret! Çünkü Allah'ın vaadi haktır. Onları tehdit ettiğimiz şeyin bir kısmını belki sana gösteririz, belki de seni vefat ettiririz. Sonunda onlar bize döndürülecekler.
78-- Andolsun, biz senden önce de resuller gönderdik. Onların bir kısmının hayat ve hatırasını sana anlattık, bir kısmının hayat ve hatırasından sana bahsetmedik. Hiçbir resulün, Allah'ın izni olmaksızın herhangi bir mucize getirmesi söz konusu olamaz. Allah'ın emri geldiğinde, hakla hükmedilir ve gerçeği hükümsüz kılmaya çalışanlar orada hüsrana uğrarlar.
79-- Bir kısmından binek edinesiniz, bir kısmından yiyesiniz diye sizin için hayvanları yaratan, O Allah'tır.
80-- O hayvanlarda sizin için daha nice faydalar var. Onları binek yaparak, gönüllerinizdeki arzuya ulaşırsınız. Hem onlar üzerinde hem gemiler üzerinde taşınırsınız.
81-- Allah size ayetlerini gösteriyor. Allah'ın ayetlerinden hangisini inkâr ediyorsunuz?
82-- Yeryüzünde dolaşıp da kendilerinden öncekilerin sonu nice olmuş diye bakmıyorlar mı? Öncekiler bunlardan sayıca daha çok, kuvvetçe daha zorlu ve yeryüzündeki eserler bakımından daha üstün idiler. Ama kazanmış oldukları şeyler, kendilerine hiçbir yarar sağlamadı.
83-- Resullerimiz onlara açık-seçik mesajlar getirdiklerinde, onlar, yanlarındaki bilgiyle sevinip övündüler. Ve alay edip durdukları şey kendilerini kuşatıverdi.
84-- Hışmımızı gördüklerinde, "Allah'a, yalnızca O'na inandık, O'na ortak koştuğumuz şeyleri inkâr ettik." dediler.
85-- Ne var ki, şiddetimizi gördüklerinde, ettikleri iman kendilerine yarar sağlamadı. Allah'ın, kulları hakkında işleyip duran yolu-yöntemidir bu. İnkârcılar orada hüsrana uğradılar.
 
 
FUSSILET SURESİ
(41/61. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hâ, Mîm.
2-- Rahman ve Rahîm'den indirilmedir bu...
3-- Bilgi ile donanmış bir toplum için ayetleri, Arapça bir Kur'an halinde ayrıntılı kılınmış bir kitaptır bu.
4-- Muştulayıcı ve uyarıcı olarak. Onların pek çoğu yüz çevirdi; kulak verip dinlemezler onlar.
5-- Dediler ki: "Bizi çağırdığı o şeye karşı kalplerimiz kılıflar içinde; kulaklarımız da bir ağırlık, seninle bizim aramızda da bir perde var. O halde, sen işini yap, muhakkak biz de işimizi yapacağız."
6-- De ki: "Ben sadece sizin gibi bir insanım. İlâhınızın bir tek ilâh olduğu bana vahyediliyor. O halde şaşıp sendelemeden O'na yönelin ve O'ndan af dileyin. Vay haline ortak koşanların!"
7-- Onlar zekâtı vermezler. Ölüm sonrası hayatı inkâr edenler de onlardır.
8-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlara gelince, onlar için minnet altına sokmayan bir ödül vardır.
9-- De ki: "Siz, yerküreyi iki günde yaratana gerçekten nankörlük edip O'na ortaklar mı koşuyorsunuz? Âlemlerin Rabbi'dir O."
10-- O, yeryüzüne, denge ve dayanıklık sağlayan dağları üstünden yerleştirdi. Onda bereketlere vücut verdi. Ve onda, azıklarını dört günde takdir edip düzenledi. İsteyip duranlar için eşit miktarda olmak üzere...
11-- Sonra buhar/duman halindeki göğe yöneldi de ona ve yerküreye şöyle seslendi: "İsteyerek veya istemeyerek gelin!" Onlar şöyle dediler: "İsteyerek geldik!"
12-- Böylece onları, iki günde yedi gök halinde takdir edip her göğe kendi iş ve oluşunu vahyetti. Ve biz, arza en yakın göğü kandillerle ve bir korumayla donattık. İşte bunlar Azîz ve Alîm olanın takdiridir.
13-- Yüz çevirirlerse şöyle de: "Sizi, Âd ve Semûd'a çarpan yıldırıma benzer bir yıldırıma karşı uyarıyorum."
14-- Hani, resuller onlara önlerinden, arkalarından gelerek şöyle demişlerdi: "Allah'tan başkasına ibadet/kulluk etmeyin!" Şöyle cevap vermişlerdi: "Eğer Rabbimiz isteseydi, kesinlikle melekler indirirdi. Bu yüzden biz sizinle gönderileni tanımıyoruz."
15-- Âd toplumu yeryüzünde haksız bir biçimde büyüklük tasladı da şöyle dediler: "Bizden daha güçlü kim var?" Onlar, kendilerini yaratan Allah'ın, evet O'nun, onlardan daha kuvvetli olduğunu görmediler mi? Bunlar, bizim ayetlerimize de karşı çıkıyorlardı.
16-- Biz de onlara dünya hayatında zillet azabını tattırmak için o uğursuz günlerde üzerlerine dondurucu bir rüzgâr gönderdik. Âhiretin azabı elbette ki daha rezil edicidir. Üstelik onlar hiçbir yardım da görmeyeceklerdir.
17-- Semûd'a gelince, biz onlara kılavuzluk ettik ama onlar körlüğü hidayete tercih ettiler. Bunun üzerine, kazandıkları yüzünden, alçaltıcı azabın yıldırımı onları yakaladı.
18-- İnananları kurtardık, onlar korunuyorlardı.
19-- Gün olur, Allah'ın düşmanları, düzenli bir biçimde bir araya toplanıp ateşe sürülürler.
20-- Nihayet, oraya geldiklerinde kulakları, gözleri, derileri, yapıp-ettikleri hakkında onlar aleyhine tanıklık edecektir.
21-- Derilerine: "Alayhimizde neden tanıklık ettiniz?" derler. Derileri derler ki: "O her şeyi konuşturan Allah konuşturdu bizi. Hani, sizi ilk seferinde de O yaratmıştı ya! Ve siz O'na döndürüleceksiniz."
22-- Siz, işitme gücünüzün, gözlerinizin, derilerinizin, aleyhinize yapacağı tanıklıktan gizlenmiyordunuz. Tam aksine siz, yaptıklarınızdan bir çoğunu Allah'ın bilmeyeceğini sanıyordunuz.
23-- İşte, Rabbiniz hakkında beslediğiniz bu zannınız sizi mahvetti de hüsrana uğrayanlardan oldunuz.
24-- Şimdi eğer dayanabilirlerse, barınakları ateştir. Yok eğer özür dileyip hoşnutluk sağlamak istiyorlarsa, özürleri kabul edilmeyecektir.
25-- Biz onları birtakım yakınlarla/dostlarla çevreleyip sardık da onlar, önlerinde ve arkalarında ne varsa bunlara süslü gösterdiler. Kendilerinden önceki cin ve insan ümmetleri için hak olan söz, bunlar aleyhine de hak oldu. Çünkü bunlar, hüsrana uğrayanlardı.
26-- İnkâr edenler dediler ki: "Şu Kur'an'ı dinlemeyin! O okunurken yaygara koparın ki, galip gelesiniz."
27-- Andolsun, o inkârcılara şiddetli bir azabı tattıracağız ve elbette ki onları, yapıp ettiklerinin en kötüsüyle cezalandıracağız.
28-- İşte bu, Allah düşmanlarının cezası olan ateştir. Ayetlerimize karşı çıkmalarından ötürü, orada kendileri için sürekli kalış yeri vardır.
29-- O küfre sapanlar şöyle diyecekler: "Rabbimiz, cinlerden ve insanlardan bizi saptıranları bize göster ki, onları ayaklarımızın altına alalım da en aşağıda kalanlardan olsunlar."
30-- Şu bir gerçek ki, "Rabbimiz Allah'tır!" deyip sonra hiç şaşmadan yol alanlar üzerine, melekler habire iner de şöyle derler: "Korkmayın, üzülmeyin! Size vaat edilen cennetle sevinin."
31-- "Biz sizin, dünya hayatında da âhirette de dostlarınızız. Cennette sizin için nefislerinizin arzuladığı her şey var. Orada sizin için istediğiniz her şey var."
32-- "Gafûr ve Rahîm Allah'tan bir ikram olarak..."
33-- Allah'a çağırıp/yakarıp hayra ve barışa yönelik iş yapan ve "ben müslümanlardanım" diyen kimseden daha güzel sözlü kim vardır?
34-- Güzellikle çirkinlik/iyilikle kötülük bir olmaz! Kötülüğü, en güzel tavırla sav. O zaman görürsün ki, seninle arasında düşmanlık bulunan kimse, sımsıcak bir dost gibi oluvermiştir.
35-- Böyle bir tavra, sabredenlerden başkası ulaştırılmaz. Böyle bir tavra, büyük nasip sahibinden başkası ulaştırılmaz.
36-- Eğer şeytandan kötü bir dürtü seni dürtecek olursa hemen Allah'a sığın! Çünkü en iyi işiten O'dur, en iyi bilen O...
37-- Gece ve gündüz, Güneş ve Ay onun ayetlerindendir. Eğer Allah'a kulluk ediyorsanız, Güneş'e, Ay'a secde etmeyin; onları yaratan Allah'a secde edin!
38-- Eğer büyüklük taslarlarsa bilsinler ki, Rabbin katındakiler hiç usanmadan, gece ve gündüz O'nu tespih ederler.
39-- Sen, toprağı huşû halinde boynu bükük görüyorsun ya, işte o da Allah'ın ayetlerindendir. Onun üzerine suyu indirdiğimizde, o titrer ve kabarır. Hiç kuşkusuz, onu dirilten Muhyî, ölüleri de mutlaka diriltecektir. O, her şey üzerinde güç sahibidir.
40-- Ayetlerimiz hakkında eğri ile doğruyu birbirine katanlar, bize gizli kalmazlar. Şimdi, ateşin içine atılan mı hayırlıdır, kıyamet günü güven içinde gelen mi? Dilediğinizi yapın. O, yapıp ettiklerinizi iyice görmektedir.
41-- Onlar, o Zikir'i/Kur'an'ı, kendilerine geldiğinde inkâr ettiler. Halbuki o, eşsiz yücelikte bir Kitap'tır.
42-- Bâtıl ona, ne önünden gelebilir ne de arkasından. Hakîm ve Hamîd Allah'tan bir indirmedir o.
43-- Senin için söylenen, senden önceki resuller için söylenenden başka şey değildir. Hiç kuşkusuz, senin Rabbin hem çok affedicidir hem de acıklı bir azabın sahibidir.
44-- Eğer biz onu yabancı dilde bir Kur'an yapsaydık, elbette şöyle diyeceklerdi: "Ayetleri ayrıntılı kılınmalı değil miydi?" İster yabancı dilde, ister Arapça! De ki: "O, iman edenler için bir kılavuz, bir şifadır. İnanmayanlara gelince, onların kulaklarında bir ağırlık vardır. Ve Kur'an, onlar için bir körlüktür. Böylelerine, çok uzak bir mekândan seslenilmektedir."
45-- Yemin olsun, biz Mûsa'ya Kitap'ı verdik de onda ihtilafa düşüldü! Eğer Rabbinden bir söz geçmiş olmasaydı, aralarında iş mutlaka bitirilirdi. Hiç kuşkusuz, onlar, Kur'an hakkında, sürekli işkillendiren bir kuşku içindedirler.
46-- Kim hayra ve barışa yönelik iş yaparsa kendi lehinedir. Kim de kötülük yaparsa kendi aleyhinedir. Rabbin, kullara asla zulmetmez.
47-- Kıyamet saatine ilişkin bilgi, Allah'a bırakılır. O'nun ilmi dışında ne meyveler kabuğundan çıkar ne de bir dişi gebe kalır veya doğurur. "Ortaklarım nerede?" diye seslendiği gün, şöyle diyeceklerdir: "Bizden hiçbir tanık olmadığını sana arz ederiz."
48-- Daha önce yakarıp durdukları, onlardan uzaklaşıp kaybolmuştur. Kaçacak hiçbir yerleri olmadığını anlamışlardır.
49-- İnsan, hayır istemekten/hayır için dua etmekten bıkıp uzanmaz. Kendisine bir şer dokunmaya görsün; hemen ümidini keser, yıkılır.
50-- Eğer kendisine dokunan bir zorluktan/zarardan sonra bizden bir rahmet tattırsak, yemin olsun şöyle diyecektir: "Bu benim hakkım! Kıyametin kopacağını da sanmıyorum. Rabbime döndürülmüş olsam da şüphesiz, O'nun katında benim için şaşmaz güzellikler vardır." Andolsun, biz o nankörlük edenlere, yapıp ettiklerini haber vereceğiz. Andolsun, o çetin azabı onlara tattıracağız.
51-- İnsana nimet verdiğimizde yüz çevirir, yan yatar. Kendisine şer dokununca, hemen duaya koyulur.
52-- De ki: "Söyleyin bakalım, o Kur'an Allah katından ise, siz de onun üstünü örttünüzse, o dönüşü olmayan kopukluğa düşenden daha sapık kim vardır?"
53-- Onlara ayetlerimizi ufuklarda ve öz benliklerinin içinde göstereceğiz. Ta ki, onun hak olduğu kendilerine ayan-beyan belli olsun. Kendisinin her şey üzerinde bir tanık oluşu, senin Rabbine yetmez mi?
54-- Dikkat edin, onlar Rablerine kavuşma konusunda bir şüphe içindedirler. Gözünüzü açın! Allah Muhît'tir, her şeyi çepeçevre kuşatmıştır.
 
 
ŞÛRA SURESİ
(42/62. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hâ, Mîm.
2-- Ayn, Sîn, Kaf.
3-- İşte böyle vahyeder sana ve senden öncekilere Azîz ve Hakîm olan Allah!
4-- Göklerdeki ve yerdeki her şey O'nundur. Öylesine yüce, öylesine büyüktür O!
5-- Gökler, üstlerinden çatlayacak gibi titreşiyor. Melekler de Rablerinin hamdiyle tespih ediyorlar ve yeryüzündekiler için af diliyorlar. Gözünüzü açıp kendinize gelin! Allah'tır ancak hep affeden, hep merhamet eden.
6-- O'nun dışında veliler edinenlere gelince, onlar üzerine gözcü de Allah'tır. Sen değilsin onlara vekil.
7-- İşte böyle! Biz sana Arapça bir Kur'an vahyettik ki, ülke ve medeniyetlerin anasını ve çevresindekileri uyarasın. Ve toplama günü konusunda da uyarıda bulunasın. Hiç kuşku yok o günde. Bir bölük cennettedir, bir bölük ateşte.
8-- Eğer Allah dileseydi onları bir tek ümmet elbette yapıverirdi. Fakat O, dilediği kişiyi/dileyeni rahmetine sokar. Zalimlere gelince, onlar için ne bir dost vardır ne de bir yardımcı.
9-- Yoksa O'ndan başka veliler mi edindiler? Allah! O'dur gerçek dost. Ölüleri O diriltir. O her şeye güç yetirir.
10-- Herhangi bir şeyde ihtilafa düştüğünüzde onun hükmü Allah'a bırakılır. İşte budur Rabbim olan Allah! Yalnız O'na güvenip dayandım; yalnız O'na yönelirim ben.
11-- Gökleri ve yeri ortaya çıkarandır, Fâtır'dır O. Size, benliklerinizden eşler yapmıştır; davarlardan da çiftler. Bu tarz içinde üretiyor sizi. O'nun benzeri gibi bir şey yoktur. Gereğince işiten, gereğince görendir O.
12-- Göklerin ve yerin kilitleri/anahtarları O'nundur. Rızkı, dilediğine açıp bol bol verir. Kısarak, ölçüyle de verir. Gerçek şu ki, O her şeyi en iyi biçimde bilmektedir.
13-- Sizin için, dinden, Nûh'a önerdiğini, sana vahyettiğini, İbrahim'e, Mûsa'ya ve İsa'ya önerdiğimizi söyle diyerek kanunlaştırdı: "Dini dosdoğru tutun; onda bölünüp fırkalara ayrılmayın!" Onları çağırdığın bu tutum, şirke bulaşanlara çok ağır gelmiştir. Allah, dilediğini kendisi için seçer ve hakka yönelenleri kendisine iletir.
14-- Kendilerine ilim geldikten sonra, sadece aralarındaki kıskançlık ve azgınlık yüzünden fırkalara bölündüler. Eğer belli bir süreye kadar erteleme sözü Rabbinden gelmiş olmasaydı, aralarındaki iş mutlaka bitirilirdi. Onların ardından Kitap'a mirasçı olanlar da onun hakkında, işkillendiren bir kuşku içindedirler.
15-- İşte bunun için sen çağrıda bulun/dua et ve emrolunduğun gibi dosdoğru yürü. Onların boş arzularına uyma ve şöyle de: "Allah'ın Kitap'tan indirdiğine inandım. Aranızda adaleti sağlamakla emrolundum. Allah'tır, bizim de Rabbimiz, sizin de Rabbiniz. Bizim amellerimiz bize, sizin amelleriniz size. Bizimle sizin aranızda delil yok. Allah bizi bir araya toplayacaktır/aramızı bulacaktır. Dönüş O'nadır."
16-- Kabul edilişinin ardından Allah hakkında tartışmaya girenlerin delilleri Rableri katında geçersizdir. Bunların üzerlerine öfke, kendilerine şiddetli bir azap vardır.
17-- Gerçeğe ilişkin Kitap'ı ve adalet ölçüsünü indiren o Allah'tır. Nereden bileceksin, belki de kıyamet saati çok yakındır.
18-- Ona inanmayanlar onun çabucak gelmesini isterler. İman edenlerse ondan ürperirler ve bilirler ki o haktır. Dikkat edin, kıyamet saati hakkında tartışıp duranlar, geri dönüşü olmayan bir sapıklığın tam içindedirler.
19-- Allah, kullarına çok lütufkârdır; dilediğini rızıklandırır. O'dur en güçlü, O'dur en yüce...
20-- Âhiret ekini isteyenin o ekinini artırırız; dünya ekini isteyene de ondan veririz. Ama böylesi için âhirette bir nasip yoktur.
21-- Yoksa onların, dinden, Allah'ın izin vermediği şeyi kendileri için yasalaştıran ortakları mı var? Kesin ayrıma ilişkin söz olmasaydı, aralarında hüküm mutlaka verilirdi. O zalimler var ya, onlar için acıklı bir azap öngörülmüştür.
22-- Kazandıkları, tepelerine inerken o zalimlerin korkudan titrediklerini göreceksin. İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlarsa cennetlerin bahçelerindedir. Rableri katında kendileri için, diledikleri her şey vardır. İşte budur o en büyük lütuf.
23-- Allah'ın, iman edip hayra ve barışa yönelik iyi işler yapanlara müjdelediği, işte budur. De ki: "Ben, sizden, yakın akrabamı/Ehlibeytimi sevmeniz dışında istemiyorum." Kim bir iyilik/güzellik üretirse onun için, o üretiğine bir güzellik daha ekleriz. Çünkü Allah Gafûr'dur, çok affeder; Şekûr'dur, iyiliğe karşılık verir/teşekkür eder.
24-- Yoksa, "yalan düzüp Allah'a iftira etti" mi diyorlar? Allah dilerse senin kalbini mühürler; bâtılı mahveder ve hakkı kendi sözleriyle gerçekleştirir. Kuşkusuz O, göğüslerin özündekini çok iyi bilir.
25-- Kullarından tövbeyi kabul eden O'dur. Çirkinlikleri/kötülükleri affeden O, yapıp ettiklerinizi bilen O...
26-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanların dualarını O cevaplıyor, lütfundan onlara fazlasını O veriyor. İnkârcılara da şiddetli bir azap var.
27-- Eğer Allah, kulları için rızkı yayıp döşeseydi, yeryüzünde mutlaka azarlardı. Ama O, dilediğince ölçülü olarak indiriyor. Çünkü O, kullarında gereğince haberdardır, onları iyice görmektedir.
28-- O odur ki, kulları umutlarını kestikten sonra yağmuru indirir ve rahmetini yayar. Velî'dir O, Hamîd'dir.
29-- Gökleri ve yeri ve bu ikisi içinde yaydığı canlıları yaratması da O'nun ayetlerindendir. O, dilediği zaman onları bir araya getirmeye kadirdir.
30-- Size gelip çatan her musibet ellerinizin kazandığı yüzündendir. Allah birçoklarını da affediyor.
31-- Siz yeryüzünde âciz bırakıcılar değilsiniz. Sizin, Allah'tan başka dostunuz da yoktur, yardımcınız da.
32-- Denizde o dağlar gibi akıp giden gemiler de O'nun ayetlerindendir.
33-- Dilerse rüzgârı durdurur da o akıp giden gemiler denizin sırtında donmuş gibi kalırlar. Gereğince sabreden, gereğince şükreden herkes için bütün bunlarda elbette ki ibretler vardır.
34-- Yahut onları, içindekilerin kazançları yüzünden mahveder. Ama birçoğunu affediyor;
35-- Ki ayetlerimiz hakkında tartışıp duranlar kendileri için kaçacak bir yer olmadığını bilsinler.
36-- Size verilen şeyler, şu iğreti hayatın nimetidir. İnanıp Rablerine tevekkül edenler için Allah katında bulunan ise daha hayırlı, daha kalıcıdır.
37-- Onlar, günahın büyüklerinden ve tüm iğrençliklerinden uzak dururlar. Öfkelendikleri zamansa, affedenler onlar olur.
38-- Rablerinin çağrısına cevap verirler, namazı kılarlar. İşleri/yönetimleri, aralarında bir şûradır. Kendilerine verdiğimiz rızıklardan infak ederler.
39-- Kendilerine zulüm ve haksızlık gelip çattığında, yardımlaşırlar.
40-- Bir kötülüğün cezası, tıpkısı bir kötülüktür. Fakat affedip barışmayı esas alanın ücretini bizzat Allah verir. O, zalimleri hiç sevmez.
41-- Zulme uğratılışı ardından kendini savunana gelince, böyleleri aleyhine yol aranamaz.
42-- Aleyhlerine yol aranacak olan şu kişilerdir ki, insanlara zulmederler ve yeryüzünde haksız yere taşkınlıklar sergilerler/saldırılarda bulunurlar. İşte böyleleri için acıklı bir azap vardır.
43-- Sabredip bağışlayan bilsin ki bu, işlerin en zorlularındandır.
44-- Allah'ın saptırdığına, O'ndan başka dost yoktur. Zalimlerin, azapla yüz yüze geldiklerinde, "geri dönüşe bir yol yok mu?" diye söylendiklerini göreceksin.
45-- Ve göreceksin onları, zilletten ezilip büzülmüş halde ürkek bakışlarla bakarken, ateşe salınırlar. İnananlar şöyle derler: "Gerçek hüsrana uğrayanlar, kıyamet günü hem kendilerini hem de ailelerini perişan edenlerdir. Dikkat edin, zalimler, sürüp gidecek bir azabın içindedir."
46-- Onların Allah'tan başka kendilerine yardım edecek velileri yoktur. Allah'ın saptırdığı kimse için artık hiçbir yol yoktur.
47-- Ertelenmesine Allah'tan izin çıkmayacak gün gelmeden önce, Rabbinizin çağrısına uyun. O gün, sığınacak yeriniz olmayacak; yaptıklarınızı inkârınız da mümkün olmayacak.
48-- Yüz çevirirlerse, biz seni onlar üzerine bekçi göndermemişiz. Sana düşen, tebliğden başkası değildir. Biz insana, bizden bir rahmet tattırdığımızda, onunla sevinip şımarır. Kendi ellerinin hazırladığından bir kötülük başlarına sarılınca, bakarsın insan, alabildiğine nankörleşmiştir.
49-- Göklerin ve yerin mülkü/yönetimi Allah'ındır. Dilediğini yaratır. Dilediğine kız evlâtlar bağışlar, dilediğine erkek evlâtlar armağan eder.
50-- Yahut onları erkekler ve dişiler halinde çift verir. Dilediğini de kısır yapar. O'dur bilen, O'dur güç yetiren.
51-- Allah, bir insanla ancak vahiy yoluyla yahut perde arkasından konuşur; yahut da bir resul gönderir de kendi izniyle dilediğini vahyeder. Yüceler yücesi O'dur; hüküm ve hikmet sahibi O'dur.
52-- İşte böylece sana da emrimizden bir ruh vahyettik. Sen, kitap nedir, iman nedir bilmezdin. Fakat biz onu, kullarımızdan dilediğimizi kendisiyle kılavuzladığımız bir nur yaptık. Hiç kuşkusuz sen, dosdoğru bir yola kılavuzluk etmektesin.
53-- Göklerde ve yerdeki her şeyin sahibi olan Allah'ın yoludur o. Gözünüzü açın, bütün iş ve oluşlar Allah'a varır!
 
 
ZÜHRUF SURESİ
(43/63. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hâ, Mîm.
2-- O ayan-beyan konuşan, Kitap'a yemin olsun ki,
3-- Biz onu akıl erdiresiniz diye Arapça bir Kur'an yaptık.
4-- Ve o, bizim katımızdaki ana Kitap'ta çok yüce, çok hikmetlidir.
5-- Siz haddi aşan bir toplumsunuz diye, o Kur'an uyarısını sizden uzak mı tutalım?
6-- Biz, öncekiler içinde de nice peygamberler gönderdik.
7-- Onlara bir peygamber geldiğinde mutlaka onunla alay ediyorlardı.
8-- Biz, gücü-kuvveti onlardan daha üstün olanlar da helâk etmişizdir. Öncekilerin örneği geçti.
9-- Andolsun, eğer onlara, "Gökleri ve yeri kim yarattı?" diye sorsan, kesinlikle şöyle diyeceklerdir: "Onları, Azîz ve Alîm olan yarattı!"
10-- O, yerküreyi size bir beşik yaptı. Ve onda sizler için yollar oluşturdu ki, varacağınız yere varabilesiniz.
11-- Gökten bir ölçüye bağlı olarak su indirmiştir O. O suyla biz ölü bir beldeyi hayata kavuşturduk. İşte siz de böyle çıkarılacaksınız.
12-- Tüm çiftleri de yaratan O'dur. Ve O, sizin için gemilerden ve hayvanlardan binmekte olduğunuz şeylere de vücut verdi;
13-- Ki onların sırtlarına kurulasınız, sonra oraya kurulduğunuzda, Rabbinizin nimetlerini hatırlaya da şöyle diyesiniz: "Adı ve kudreti yücedir bunu bizim emrimize verenin! Yoksa biz bunu kendimize yanaştıramazdık."
14-- "Ve gerçekten biz, halden hale geçerek Rabbimize mutlaka döneceğiz."
15-- Kullarından O'na bir pay çıkardılar/bir parça isnat ettiler. Hiç kuşkusuz, insan apaçık bir nankördür.
16-- Yoksa Allah, yarattıklarından kızları kendine ayırdı da oğullarla seçkinleşmeyi size mi bıraktı?
17-- Onlardan biri, Rahman'a benzer gösterdiği/Rahman'a isnat ettiği kız evlâtla müjdelendiğinde, yüzü simsiyah kesilir de öfkeden yutkunur durur.
18-- Süs içinde yetiştirilen, fakat çekişme ve savaşta yetersiz kalanı, öyle mi?
19-- Rahman'ın kulları olan melekleri, dişiler saydılar. Onların yaratılışına tanık mıydılar? Tanıklıkları yazılacak ve sorguya çekilecekler.
20-- Bir de dediler ki: "Rahman dileseydi, onlara tapınmazdık." Bu konuda hiçbir bilgileri yoktur. Sadece saçmalıyorlar.
21-- Yoksa onlara bundan önce bir kitap verdik de ona mı yapışmaktadırlar?
22-- Hayır, sadece şunu söylemişlerdir: "Biz atalarımızı bir ümmet/bir din üzerinde bulduk; onların eserlerini izleyerek biz de doğruya ve güzele varacağız."
23-- İşte böyle! Senden önce de hangi kente bir uyarıcı göndermişsek, oranın servetle şımarmış kodamanları mutlaka şöyle demişlerdir: "Biz, atalarımızı bir ümmet/bir din üzerinde bulduk; onların eserlerine uyarak yol alacağız."
24-- Uyarıcı dedi: "Peki, ben size, atalarınızı üzerinde bulduğunuz şeyden daha iyi yol göstereni getirmiş olsam da mı?" Dediler: "Doğrusu, biz seninle gönderilen şeyi tanımıyoruz."
25-- Bunun üzerine onlardan öç aldık. Bir bak, nice olmuştur o yalanlayanların sonu!
26-- Bir zaman İbrahim, babasına ve toplumuna şöyle demişti: "Ben, sizin taptıklarınızdan uzağım."
27-- "Yalnız beni yaratana kulluk ederim. Bana, O kılavuzluk edecektir."
28-- O, sözünü, kendinden sonra yaşayacak bir mesaj yaptı ki, insanlar hakka dönebilsinler.
29-- Ben, şunları ve atalarını, kendilerine hak ve açık kanıtlı resul gelinceye kadar nimetlendirdim.
30-- Ne var ki, hak kendilerine geldiğinde şöyle dediler: "Bu bir büyü, biz bunu inkâr ediyoruz!"
31-- Ve dediler: "Şu Kur'an, iki kent içinden büyük bir adama indirilmeli değil miydi?"
32-- Rabbinin rahmetini onlar mı bölüştürüyorlar? Dünya hayatında onların geçimlerini aralarında biz paylaştırdık. Ve onların kimini kimine derecelerle üstün kıldık ki, bazısı bazısını tutup çalıştırsın. Rabbinin rahmeti, onların derleyip toparladıklarından daha hayırlıdır.
33-- İnsanlar bir tek ümmet haline gelmeyecek olsalardı, o Rahman'a nankörlük edenlerin evlerine gümüşten tavanlar çatar, sırtlarına binip yükselecekleri merdivenler/asansörler yapardık.
34-- Evlerine kapılar, üzerlerinde yan yatacakları koltuklar yapardık;
35-- Her yanda süsler oluştururduk. İşte bütün bunlar, şu iğreti dünya hayatının nimetidir. Rabbinin katındaki âhiret ise takva sahipleri içindir.
36-- Kim Rahman'ın Zikri'ni görmezlikten gelip ondan uzaklaşırsa biz ona bir şeytanı musallat ederiz de o ona can yoldaşı olur.
37-- Bu şeytanlar onları yoldan saptırırlar. Onlarsa kendilerinin hâlâ hidayet üzere olduklarını sanırlar.
38-- Sonunda bize geldiğinde, şeytan yoldaşına şöyle der: "Keşke aramızda iki doğu arası kadar uzaklık olsaydı. Ne kötü yoldaşmışsın sen!"
39-- Bugün hiçbir şey işinize yaramayacaktır. Çünkü zulme sapmışsınız. Azapta ortaklık kuracaksınız.
40-- Sen şimdi sağırlara söz mü duyuracaksın; yoksa körlere, apaçık sapıklığa dalmışlara kılavuzluk mu edeceksin?!
41-- Ya biz, seni alıp götürdükten sonra onlardan öç alırız;
42-- Yahut da onlara yönelttiğimiz tehdidi sana gösteririz. Biz onlarla başa çıkacak güçteyiz.
43-- Sen, sana vahyedilene sımsıkı sarıl. Hiç kuşkusuz sen, dosdoğru bir yol üzerindesin.
44-- Gerçek şu ki bu Kur'an sana ve toplumuna bir öğüttür. Bundan sorumlu tutulacaksınız.
45-- Senden önce gönderdiğimiz resullerimize sor: Rahman'dan başka kulluk/ibadet edilecek tanrılar yapmış mıyız?
46-- Andolsun, Mûsa'yı ayetlerimizle Firavun'a ve onun üst düzey adamlarına gönderdik de onlara dedi ki: "Ben âlemlerin Rabbi'nin resulüyüm."
47-- Mûsa onlara ayetlerimizi getirdiğinde onlar bu ayetlere gülüyorlardı.
48-- Onlara gösterdiğimiz her mucize, kız kardeşi mucizeden/bir önceki mucizeden mutlaka daha büyüktü. Belki dönerler diye onları azaba da uğrattık.
49-- Dediler ki: "Ey büyücü! Sana verdiği söz aşkına, Rabbine bizim için bir yakarıver; biz artık doğru yola gireceğiz."
50-- Fakat kendilerinden azabı kaldırdığımızda hemen yan çizmeye başladılar.
51-- Firavun, toplumu içinde haykırıp şöyle dedi: "Ey toplumum! Mısır'ın mülk ve yönetimi benim değil mi? İşte şu nehirler benim altımdan akıyor. Görmüyor musunuz?"
52-- "Yoksa ben şu zavallı, şu meramını anlatamayacak adamdan hayırlı değil miyim?"
53-- "Ona altın bilezikler atılmalı, yanında-hizmetinde melekler bulunmalı değil miydi?"
54-- İşte toplumunu böyle küçümsedi, onlar da ona itaat ettiler. Çünkü onlar yoldan sapmış bir toplum idiler.
55-- Onlar bizi bu şekilde öfkelendirince, biz de onlardan öç aldık; hepsini suya gömüverdik.
56-- Onları, sonra gelecekler için eski bir örnek yaptık.
57-- Meryem'in oğlu, bir örnek olarak ortaya konunca, senin toplumun buna karşı hemen bağırıp çağırmaya başladı.
58-- Dediler ki: "Bizim tanrılarımız mı hayırlı, o mu?" Bunu sana sadece çekişme olsun diye örnek verdiler. Çekişmeyi seven bir toplumdur onlar.
59-- Meryem'in oğlu, kendisine nimet verdiğimiz ve İsrailoğullarına örnek yaptığımız bir kuldu.
60-- Eğer dileseydik, içinizden, yeryüzünde size halef olacak melekler vücuda getirirdik.
61-- Hiç kuşkusuz o, kıyamet saati için bir bilgidir. O halde sakın o saat hakkında şüpheye düşmeyin; bana uyun. Dosdoğru yol budur.
62-- Sakın şeytan sizi geri çevirmesin. O, sizin için açık bir düşmandır.
63-- İsa, açık-seçik kanıtlarla geldiğinde şöyle demişti: "Ben size hikmet getirdim ve tartışıp durduğunuz şeylerin bir kısmını size açıklayayım diye geldim. O halde, Allah'tan korkun ve bana itaat edin!"
64-- "Kuşkusuz, Allah hem benim Rabbimdir hem sizin Rabbiniz. O halde O'na kulluk/ibadet edin!"
65-- Böyle iken, aralarından çıkan hizipler ihtilafa düştüler. Korkunç bir günün azabından vay haline o zulmedenlerin!
66-- Hiç farkında olmadıkları bir sırada o saatin birdenbire kendilerine gelmesinden başka neyi bekliyorlar?
67-- Dostlar o gün birbirine düşman kesilirler. Ancak takvaya sarılanlar böyle değildir.
68-- Ey kullarım! Bugün size korku yok; sizler tasalanmayacaksınız da!
69-- Onlar, ayetlerimize iman edip müslüman olmuşlardı.
70-- Cennete girin! Siz ve eşleriniz ikramlarla ağırlanacaksınız.
71-- Çevrelerinde altın tepsiler, kadehler dolaştırılır. Orada, nefislerin arzu duyacağı, gözlerin zevkleneceği her şey vardır. Ve siz orada sürekli kalacaksınız.
72-- İşte size, yapıp ettiklerinize karşılık mirasçı kılındığınız cennet!
73-- Orada sizin için pek çok meyve var. Onlardan yiyeceksiniz.
74-- Günahkârlar ise cehennem azabının içinde sürekli kalacaklardır.
75-- Azapları hafifletilmeyecektir; onun içinde ümitsiz kalacaklardır.
76-- Biz onlara zulmetmedik; onlar zalimlerin ta kendileriydi.
77-- Şöyle seslenecekler: "Ey Mâlik! Rabbin işimizi bitiriversin." O şöyle diyecek: "Hep böyle kalacaksınız!"
78-- Andolsun, size hakkı getirdik ama çoğunuz haktan tiksiniyorsunuz.
79-- Yoksa bir iş ve oluşta kesin karara mı vardılar? Kuşkusuz, biz de kesin kararlıyız.
80-- Yoksa onların sırlarını, fısıltılarını duymadığımızı mı sanıyorlar? Hayır, öyle değil; elçilerimiz yanlarında yazıp duruyorlar.
81-- De ki: "Eğer Rahman'ın bir çocuğu olsaydı, ona kulluk edenlerin ilki ben olurdum."
82-- Göklerin ve yerin Rabbi, arşın Rabbi onların nitelendirmelerinden arınmıştır, yücedir.
83-- Bırak onları, kendilerine vaat edilen günlerine kavuşuncaya değin dalıp gitsinler, oynayıp oyalansınlar!
84-- Göklerde ilâh olan da O, yerde ilâh olan da O. O'dur Hakîm, O'dur Alîm.
85-- Göklerin, yerin ve bunlar arasındakilerin mülkü/yönetimi kendine ait olan o Allah'ın şanı yücedir. Kıyamet saatine ilişkin bilgi O'nun katındadır. Siz de O'na döndürüleceksiniz.
86-- O'nun berisinden yakardıkları, şefaate sahip olamaz! Hakka tanık olanlar müstesna. Onlar, ilimden nasiplenmekteler...
87-- Kendilerini kim yarattı diye onlara sorsan, yemin olsun, "Allah" diyeceklerdir. Peki nasıl döndürülüyorlar?!
88-- Onun "ey Rabbim" deyişine yemin olsun ki, bunlar iman etmez bir topluluktur.
89-- Artık sen onlara aldırma, "selam!" deyiver. Yakında bilecekler.
 
 
DÜHÂN SURESİ
(44/64. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hâ, Mîm.
2-- O ayan-beyan gösteren Kitap'a yemin olsun ki,
3-- Biz onu kutlu/bereketli bir gecede indirdik. Hiç kuşkusuz, biz uyarıcılarız.
4-- Hikmetlerle dolu her iş ve oluş o gecede ayırt edilir,
5-- Katımızdan bir emir olarak. Hiç kuşkusuz biz, resuller göndeririz,
6-- Senin Rabbinden bir rahmet olarak. Hiç kuşkusuz O, gereğince duyan, gereğince bilendir.
7-- Göklerin, yerin ve bunlar arasındakilerin Rabbidir O, eğer görürcesine biliyor iseniz.
8-- Tanrı yoktur O'ndan başka! Diriltir ve öldürür. Sizin de Rabbinizdir O, önceki atalarınızın da Rabbidir.
9-- İş, onların sandığı gibi değil! Bir kuşku içinde oynayıp oyalanmaktadırlar.
10-- Artık sen göğün açıkça izlenen bir duman getireceği günü gözle.
11-- İnsanları kuşatıp sarar. İnletici bir azaptır bu.
12-- "Ey Rabbimiz, kaldır bizden bu azabı. Biz gerçekten müminleriz."
13-- Nerede onlarda öğüt almak? Andolsun, delillerle açıklayan bir resul gelmişti onlara.
14-- Ama ondan yüz çevirdiler ve şöyle dediler: "Eğitilmiş bir mecnun!"
15-- Biz azabı biraz kaldırırız; siz eski halinize tekrar dönersiniz.
16-- O gün en büyük vuruşla vururuz biz. Şu bir gerçek ki, intikam da alırız biz!
17-- Kudretimize yemin olsun ki, onlardan önce Firavun'un kavmini de ince bir imtihana çektik de, asil ve onurlu bir resul geldi onlara.
18-- Şöyle sesleniyordu: "Ey Allah'ın kulları, bana gelin! Çünkü ben sizin için güvenilir bir resulüm."
19-- "Allah'a karşı ululuk taslamayın! Ben size apaçık bir kanıt getirmekteyim."
20-- "Ben, beni taşlamanızdan Rabbim ve Rabbinize sığındım."
21-- "Bana inanmadınızsa bari benden uzak durun!"
22-- Sonra Rabbine, "bunlar günah işleyen bir topluluktur" diye yakardı.
23-- Bunun üzerine, Allah buyurdu: "O halde kullarımı geceleyin yola çıkar, çünkü takip edileceksiniz."
24-- "Denizi açık bırak, çünkü onlar, boğulmaya mahkûm edilmiş bir ordudur."
25-- Geriye nice bahçeler, nice pınarlar bıraktılar.
26-- Nice ekinler, nice seçkin makamlar.
27-- İçinde zevk sürdükleri nice nimetler.
28-- İşte böyle! Onlara başka bir toplumu mirasçı kıldık.
29-- Gök de ağlamadı onlar için yer de. Yüzlerine bakılmadı bile!
30-- Andolsun, İsrailoğullarını, rezil edici bir azaptan kurtardık.
31-- Firavun'dan kurtardık. Firavun, haddi aşanların büyüklük taslayanlarından biriydi.
32-- Yemin olsun, biz onları bir ilim sayesinde âlemlere üstün kılmıştık.
33-- Onlara, içinde açık bir imtihan bulunan ayetler vermiştik.
34-- Şimdi, şunlar tutmuş diyorlar ki:
35-- "İlk ölümümüzden başkası yok! Biz diriltilecek filân değiliz!"
36-- "Eğer doğru sözlülerseniz, atalarımızı geri getirin!"
37-- Onlar mı hayırlı yoksa Tübba' halkıyla onlardan önce gelenler mi? Onları helâk ettik; çünkü onlar, günaha batmış insanlardı.
38-- Biz gökleri, yeri ve bunlar arasındakileri eğlenmek için yaratmadık.
39-- İkisini de, sadece gerçeği göstermek üzere yarattık. Ama onların çokları bilmiyorlar.
40-- Hiç kuşkusuz, ayrım günü, hepsinin buluşma zamanıdır/buluşma yeridir.
41-- Bir gündür ki o, dostun dosta yararı olmaz. Onlara yardım da edilmez.
42-- Allah'ın rahmet ettiği kimse müstesna. Allah Azîz'dir, Rahîm'dir.
43-- Şu bir gerçek ki zakkum ağacı,
44-- Günahkârların yemeğidir.
45-- Erimiş maden misali, karınlarında kaynar.
46-- Sıcak suyun kaynaması gibi...
47-- "Tutun onu, cehennemin tam ortasına götürün!"
48-- "Sonra başının üstüne, kaynar su azabından dökün!"
49-- "Tat bakalım! Hani sen onurluydun, seçkindin."
50-- "İşte budur o kuşkulanıp durduğun şey."
51-- Korunup sakınanlar, güvenli bir makamdadır;
52-- Bahçelerde, pınar başlarında.
53-- İnce ipekten, parlak atlastan giymiş olarak, karşılıklı oturmaktadırlar.
54-- İşte böyle! Onları iri gözlü hurilerle de eşleştirmişizdir.
55-- Orada, güvenli bir biçimde her türlü meyveyi isterler.
56-- Orada, ilk ölüm dışında ölüm tatmazlar. Allah onları cehennem azabından korumuştur.
57-- Rabbinden bir lütuf olarak böyledir. İşte budur o büyük başarı.
58-- Biz o Kur'an'ı senin dilinle/senin diline kolaylaştırdık ki, düşünüp öğüt alabilsinler.
59-- Artık, beklemeye geç! Çünkü onlar da beklemekteler.
 
 
CÂSİYE SURESİ
(45/65. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hâ, Mîm.
2-- Azîz ve Hakîm olan Allah'tan Kitap'ın indirilişidir bu...
3-- Kuşkusuz, göklerde ve yerde, iman sahipleri için sayısız ayetler vardır.
4-- Ve sizin yaratılışınızda, her yana yaydığı canlılarda, kesinliği yakalayan bir topluluk için ibretler, işaretler vardır.
5-- Geceyle gündüzün birbiri ardınca gelişinde, Allah'ın gökten bir rızık indirip de onunla yerküreyi ölümünden sonra hayata kavuşturmasında, rüzgârların her bir yana sevkedilişinde de aklını çalıştıran bir topluluk için izler, işaretler vardır.
6-- İşte bunlar, Allah'ın ayetleridir ki, onları sana hak olarak okuyoruz. Hal böyle iken Allah'tan ve onun ayetlerinden sonra hangi hadise/söze inanıyorlar?!
7-- Yazıklar ve azaplar olsun günaha batmış her yalancı iftiracıya,
8-- Ki Allah'ın ayetlerinin kendisine okunuşunu dinler, sonra böbürlenmiş olarak inadına devam eder. Sanki hiç duymamıştır onları. Artık acıklı bir azapla muştula böylesini.
9-- Ayetlerimizden bir şeyin bilgisine ulaşınca, alaya aldı onu. İşte onlar içindir horlayıp yere batıran bir azap.
10-- Arkalarından cehennem! Kazanmış oldukları da Allah dışında edindikleri veliler de onlara hiçbir yarar sağlamayacaktır. Çok büyük bir azap vardır onlar için.
11-- İyiye ve güzele bir kılavuzdur bu! Rablerinin ayetlerini inkâr edenler için, korkunç bir pislik azabı öngörülmüştür.
12-- Allah size denizi boyun eğdirdi ki, içinde gemiler O'nun emriyle akıp gitsin, lütfundan istekte bulunasınız ve şükredebilesiniz.
13-- Göklerde ne var, yerde ne varsa tümünü, O'ndan bir lütuf olarak size boyun eğdirmiştir. Bunda, derin derin düşünen bir topluluk için elbette ibretler vardır.
14-- İman edenlere söyle: "Allah'ın günlerini ummayanları affetsinler ki, O, bir toplumu kazandıklarıyla cezalandırsın."
15-- Kim hayra ve barışa yönelik bir iş yaparsa kendi lehinedir. Kötülük yapan da kendi aleyhine yapmış olur. Sonunda Rabbinize döndürülürsünüz.
16-- Yemin olsun, biz, İsrailoğullarına Kitap'ı, hükmetme gücünü, peygamberliği verdik, onları temiz yiyeceklerden rızıklandırdık ve kendilerini âlemler üzerine imtiyazlı kıldık.
17-- Onlara, iş ve yönetime ilişkin açık-seçik belgeler verdik. Onlar, kendilerine ilim geldikten sonra, aralarındaki azgınlık ve kıskançlık yüzünden ihtilafa düştüler. Hiç kuşkusuz, Rabbin, onlar arasında, tartışıp durdukları şeyle ilgili olarak kıyamet günü hüküm verecektir.
18-- Daha sonra seni, iş ve yönetimde bir şerîat/bir yol-yöntem üzerine koyduk. Artık ona uy! Bilmeyenlerin keyifleri ardınca gitme!
19-- Kuşkun olmasın ki onlar, Allah karşısında sana hiçbir yarar sağlayamazlar/Allah'tan gelecek hiçbir şeyi senden uzaklaştıramazlar. Zalimler birbirlerinin dostlarıdır; Allah ise takvaya sarılanların Velî'sidir.
20-- Bu Kur'an, insanların kalp gözlerini açacak ışıklardan oluşur. Gereğince inanan bir toplum için de bir kılavuz ve bir rahmettir o.
21-- Kötülüklere cesaretle dalanlar sanıyorlar mı ki, biz kendilerini, iman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlarla aynı tutacağız. Hayatları ve ölümleri onlarla aynı mı olacak?! Ne kötü hüküm veriyorlar bunlar!
22-- Ve Allah, gökleri ve yeri hak olarak yarattı. Ta ki her benlik, kazancının karşılığıyla, hiç kimse zulme uğratılmaksızın, yüzyüze getirilsin.
23-- İğreti arzusunu ilâh edineni gördün mü? Allah onu bir ilim üzerine saptırmış, kulağı ve kalbi üzerine mühür basmış, gözünün üstüne de bir perde çekmiştir. Allah'tan sonra ona kim kılavuzluk edecektir. Hâlâ düşünüp ibret almıyor musunuz?
24-- Dediler ki: "Şu dünya hayatımızdan başkası yok. Ölüyoruz, diriliyoruz. Bizi zamandan başkası helâk etmiyor." Onların bu konuda hiçbir bilgisi yoktur. Sadece sanıda bulunuyorlar.
25-- Ayetlerimiz, karşılarında açık-seçik mesajlar halinde okunduğunda, delilleri sadece şöyle demek olmuştur: "Doğru sözlüler iseniz atalarımızı getirin."
26-- De ki: "Sizi Allah yaşatıyor; sonra sizi öldürecek, sonra da o hakkında hiç kuşku bulunmayan kıyamet gününde bir araya getirecek. Ama insanların çokları bilmiyorlar."
27-- Göklerin ve yerin mülkü/saltanatı Allah'ındır. Kıyamet kopunca, işte o gün, gerçekleri hükümsüz kılanlar hüsrana uğrayacaklardır.
28-- O gün tüm ümmetleri, toplanıp diz çökmüş görürsün. Her ümmet kendi kitabına davet edilir. Bugün, yapıp ettiklerinizin karşılığıyla yüzyüze getirileceksiniz.
29-- Bu bizim kitabımız, karşınızda gerçeği söylüyor. Çünkü biz, yapıp-ettiklerinizin kopyasını çıkarıyorduk/yaptıklarınızı kaydediyorduk.
30-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanların durumu şu: Rableri onları rahmetine sokacaktır. İşte açık zafer budur.
31-- İnkâr ve nankörlüğe sapmış olanlara gelince, onlara şöyle denecek: "Ayetlerimiz karşınızda okunurdu ama siz büyüklük taslardınız, günahkâr bir toplum oldunuz, öyle değil mi?"
32-- Hani, size, "hiç kuşkusuz, Allah'ın vaadi haktır, kıyamet saatinde de şüphe yoktur" dendiğinde, siz şöyle demiştiniz: "Saat nedir, bilmiyoruz. Sadece bir şeyler var sanıyoruz; kesin bir bilgimiz olmadığı için inanmıyoruz."
33-- Yaptıklarının kötülükleri karşılarına dikilmiş, alay edip durdukları şey kendilerini kuşatıvermiştir.
34-- Şöyle denilir: "Unutuyoruz sizi bugün! Tıpkı sizin, bugününüze kavuşmayı unuttuğunuz gibi. İşte böyle! Sığınağınız ateştir; hiçbir yardımcınız da olmayacaktır."
35-- Bunun sebebi şudur: "Siz, Allah'ın ayetlerini eğlence aracı yaptınız, dünya hayatı sizi aldattı/gurura itti. Bugün ateşten çıkarılmayacaklar, özür dilemeleri de kabul edilmeyecek."
36-- Hamd; göklerin Rabbi, yerin Rabbi, âlemlerin Rabbi olan Allah'adır.
37-- Göklerde ve yerde ululuk/büyüklük O'nundur! Azîz'dir O, Hakîm'dir.
 
 
AHKAF SURESİ
(46/66. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hâ, Mîm.
2-- Hikmeti sınırsız, kudreti sonsuz Allah'tan, Kitap'ın indirilişidir bu...
3-- Gökleri ve yeri ve ikisi arasındakileri hak olarak ve belirlenmiş bir süre için yarattık biz. Küfre batanlarsa uyarılmış oldukları şeyden yüz çevirmektedirler.
4-- De ki: "Allah dışındaki yakarmakta olduklarınızı gördünüz mü? Gösterin bana, yerden neyi yarattılar onlar? Yoksa göklerde bir ortaklıkları mı var? Eğer doğru sözlü kişiler iseniz bundan önce bir kitap, yahut bir bilgi kalıntısı getirin!"
5-- Kıyamet gününe kadar kendisine cevap vermeyecek birilerine, Allah'ın berisinden yalvarıp durandan daha sapık kim vardır? Ve o yalvardıkları, onların yakarışından habersizdirler.
6-- İnsanlar, haşredilmek üzere toplandığında, o taptıkları onlara düşman olurlar; onların ibadetlerini de inkâr ederler.
7-- Her şeyi ayan-beyan gösteren ayetlerimiz onlara okunduğunda, kendilerine gelmiş olan hakkı inkâr edenler şöyle derler: "Açık bir büyüdür bu!"
8-- Yahut da şöyle diyorlar: "Uyduruyor onu!" De ki: "Eğer uydursaydım onu, hiçbir şeye sahip olamazdınız Allah'tan kurtarmak için beni. İçine gömüldüğünüz yaygarayı en iyi bilen O'dur. Benimle sizin aranızda tanık olarak O yeter. Çok affedici, çok merhametlidir O."
9-- De ki: "Ben, resuller içinden bir türedi değilim! Bana ve size ne yapılacağını da bilmiyorum. Bana vahyedilenden başkasına da uymam! Ve ben, açıkça uyaran bir elçiden başkası da değilim."
10-- De ki: "Hiç düşündünüz mü? Eğer bu, Allah katından ise ve siz onu tanımamışsanız, İsrailoğullarından bir tanık da onun benzerine tanıklık edip inandığı halde, siz böbürlenmişseniz haliniz nice olur!? Allah, zalimler topluluğuna kılavuzluk etmez."
11-- İnkâr edenler, inananlara şöyle derler: "Eğer bu, hayırlı bir şey olsaydı, bunlar ona inanmakta bizi geçemezlerdi." Bununla umduklarını bulamayınca şöyle diyecekler: "Bu, eski bir uydurmadır."
12-- Halbuki ondan önce, bir önder ve bir rahmet olarak Mûsa'nın kitabı var! Bu Kur'an da öncekileri tasdikleyen bir kitaptır. Zulmedenleri uyarsın, güzel davrananlara müjde olsun diye Arap dilindedir.
13-- "Rabbimiz Allah'tır" deyip, sonra da dosdoğru yol alanlar var ya, onlar için hiçbir korku yoktur; onlar tasalanmayacaklardır da...
14-- Cennet halkıdır onlar. Yapıp ettiklerine karşılık olarak sürekli kalacaklardır orada.
15-- Biz insana, anne-babasına çok iyi davranmasını önerdik. Annesi onu zahmetle taşıdı, zahmetle doğurdu. Taşınması ve sütten kesilmesi otuz aydır. Nihayet, yiğitlik çağına gelip kırk yıla erdiğinde şöyle der: "Rabbim; beni, bana ve ebeveynime verdiğin nimete şükretmeye, hoşnut olacağın iyi bir iş yapmaya yönelt! Soyum içinde, benim için barışı gerçekleştir. Sana yöneldim ben, sana teslim olanlardanım ben!"
16-- Bunlar, cennet halkı arasında o kimselerdir ki, yaptıklarının en güzelini kabul ederiz, çirkinliklerini görmezlikten geliriz. Bu onlara verilmiş olan şaşmaz vaattir.
17-- Birisi de ana-babasına: "Yazık size, benden önce bir yığın nesil gelip geçtiği halde, siz bana, benim diriltileceğimi mi söylüyorsunuz?" dedi. Onlarsa Allah'a sığınarak, "yazıklar olsun sana; inansana, Allah'ın vaadi haktır" diye vahlanınca o şöyle dedi: "Bu, öncekilerin masallarından başkası değil!"
18-- İşte bunlar, kendilerinden önce gelip geçmiş cin ve insan ümmetleri içinde üzerlerine azap hak olanlardır. Hiç kuşkusuz onlar, hüsrana uğrayanlardır.
19-- Her birinin, yapıp ettiklerinden dereceleri vardır. Amellerinin karşılığı eksiksiz verilecektir, hiçbir haksızlığa uğratılmayacaklardır.
20-- Gün olur, inkâr edenler ateşe arz edilirler. Onlara denir ki: "İyiliklerinizi/nimetlerinizi, o iğreti dünya hayatınızda silip süpürdünüz, onlarla zevklenip eğlendiniz. Bugünse alçaltıcı azapla cezalandırılacaksınız. Çünkü siz, yeryüzünde haksız yere büyüklük tasladınız ve gerçeğe ters düştünüz."
21-- Âd kavminin kardeşini de an! O, kendinden önce ve sonra uyarıcıların gelip geçtiği Ahkaf'ta, toplumunu şöyle uyarmıştı: "Allah'tan başkasına kulluk/ibadet etmeyin! Gerçek şu ki, ben sizin büyük bir günün azabına uğramanızdan korkuyorum."
22-- Dediler: "Sen, bizi tanrılarımızdan yüz geri etmek için mi geldin? Eğer doğru sözlülerden isen, bizi tehdit ettiğin şeyi ortaya getir."
23-- Dedi: "İlim, ancak Allah katındadır. Ben size, bana vahyedileni tebliğ ediyorum. Fakat sizin, cahillik edip duran bir toplum olduğunuzu görüyorum."
24-- Nihayet onu, vadilerine doğru gelen geniş bir bulut halinde görünce: "Ha, dediler, bu bize yağmur getirecek bir bulut!" Hayır, o, aceleden istediğiniz şeyin ta kendisi. Bir rüzgâr ki, içinde acıklı bir azap var.
25-- Rabbinin emriyle her şeyi yerle bir edecek. Sonunda o hale geldiler ki, konutlarından başka hiçbir şey görünmüyordu. Günahkârlar topluluğunu işte böyle cezalandırırız biz.
26-- Andolsun, onlara, size vermediğimiz imkân ve kudreti vermiştik. Onlar için işitme gücü, gözler ve gönüller oluşturmuştuk. Fakat, işitme güçleri de gözleri de gönülleri de kendilerine hiçbir yarar sağlamadı/kendilerinden hiçbir şeyi uzaklaştıramadı; çünkü ayetlerimize karşı direniyorlardı. Ve alaya aldıkları şey, onları kuşatıp sardı.
27-- Andolsun, sizi çevreleyen kentleri/medeniyetleri de helâk ettik. Belki dönerler diye ayetleri değişik biçimlerde sıralayıp durmuştuk.
28-- Allah'ın yanında yakınlık sağlamak için edindikleri ilâhlar, onlara yardım etseydi ya! Tam aksine, onlardan uzaklaşıp kayboldular. Bu, onların yalanları, uydurup durduklarıydı.
29-- Bir zaman, cinlerden bir topluluğu, Kur'an'ı dinlemeleri için sana yöneltmiştik. Onu dinlemeye hazır hale geldiklerinde: "Susup dinleyin!" dediler. Dinleme bitirilince de uyarıcılar olarak kendi toplumlarına döndüler.
30-- Dediler ki: "Ey toplumumuz! Biz; Mûsa'dan sonra indirilen, kendinden öncekini doğrulayan, hakka ve dosdoğru yola ileten bir Kitap dinledik."
31-- "Ey toplumumuz! Allah'ın davetçisine uyun, ona iman edin ki Allah, günahlarınızdan bir kısmını bağışlasın ve sizi acıklı bir azaptan korusun!"
32-- Allah'ın davetçisine uymayan, yeryüzünde hiç kimseyle yarışamaz/hiç kimseyi âciz bırakamaz. Böylesinin, Allah dışında dostları da olmaz. Böyleleri apaçık bir sapıklık içindedir.
33-- Görmediler mi ki; gökleri ve yeri yaratan, bunları yaratmakla yorgunluğa düşmeyen Allah, ölüleri diriltmeye de kadirdir. Evet, O her şeye kadirdir.
34-- Gün gelir, o inkâr edenler, ateşe arz edilir. "Bu gerçek değil miymiş?" diye sorulur. "Elbette! Rabbimize yemin ederiz, gerçekmiş!" derler. Allah buyurur: "O halde, inkâr ettiğinizen ötürü tadın azabı!"
35-- Artık, resullerin azim sahibi olanlarının sabrettiği gibi sabret! O inkârcılar için acele etme! Tehdit edildikleri azabı gördükleri gün, gündüzün sadece bir saati kadar yaşamış gibi olurlar. Bir duyurudur bu. Fâsıklar topluluğundan başka kim helâk edilir?!
 
 
ZÂRİYÂT SURESİ
(51/67. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- O tozutup savuranlara/o kırıp un-ufak edenlere,
2-- O ağırlık taşıyanlara,
3-- O kolayca akıp gidenlere/o rahatça yüzenlere,
4-- O iş ve oluşu bölüştürenlere andolsun ki,
5-- Hiç kuşkusuz, o size vaat olunan kesinlikle doğrudur.
6-- Ve din, şaşmaz bir olgudur.
7-- Andolsun o ahenkli yollar taşıyan göğe,
8-- Ki siz gerçekten tartışmalarla dolu bir söz içindesiniz.
9-- Yüz geri çevrilen onun yüzünden çevrilir.
10-- Kahrolsun o düzenbaz yalancılar,
11-- Ki onlar bir sersemlik içinde ne yaptıklarından habersizdirler.
12-- Sorarlar: "Ne zaman o din günü?"
13-- O gün onlar ateş üzerinde deneme ve elemeye tâbi tutulacaklardır.
14-- Tadın imtihan ve ıstırabınızı. İşte budur o çarçabuk gelmesini istediğiniz!
15-- Şu da bir gerçek ki, sakınıp korunanlar bahçelerde ve pınar başlarındadır;
16-- Rablerinin kendilerine verdiğini almış kişiler olarak. Doğrusu, onlar bundan önce de iyilik ve güzellik sergilemekteydiler.
17-- Gecenin pek azında uyumaktaydılar.
18-- Seher vakitlerinde af dilemekteydi onlar.
19-- İhtiyaç sahibi için, yoksul için bir hak vardı mallarında onların.
20-- Yeryüzünde ayetler vardır görürcesine bilenler için.
21-- Benliklerinizin içinde de. Hâlâ bakıp görmeyecek misiniz?
22-- Sizin, rızkınız da göktedir, tehdit edildiğiniz şey de.
23-- Göğün ve yerin Rabbine yemin olsun ki, o tıpkı sizin konuşabildiğiniz gibi kesin bir gerçektir.
24-- Geldi mi sana İbrahim'in ikram edilen konuklarının haberi?
25-- Hani, İbrahim'in yanına girmişlerdi de "selam!" demişlerdi. İbrahim: "Selam! Tanınmayan bir topluluk bu." demişti.
26-- Hemen ailesinin yanına gitti; semiz bir dana getirdi.
27-- Danayı misafirlerin önüne sürdü. "Yemez misiniz?" dedi.
28-- O arada, içine bunlardan bir kuşku düştü. "Korkma!" dediler. Ve ona bilgin bir oğlan müjdelediler.
29-- Derken, karısı bir çığlık içinde döndü; yüzüne vurarak şöyle dedi: "Ben, doğurma yaşını geçmiş bir kocakarıyım!"
30-- Dediler ki: "Rabbin böyle buyurmuştur. Hüküm ve hikmet sahibi O'dur, en iyisini bilen de O'dur."
31-- İbrahim sordu: "Amacınız ne, ey elçiler?"
32-- Dediler: "Biz günahkâr bir topluma gönderildik."
33-- "Üzerlerine çamurdan taş atalım diye."
34-- "Rabbin katında, sınır tanımazlar için işaretlenmiş taşlar."
35-- Orada, müminlerden kim varsa çıkardık.
36-- Artık orada, bir ev dışında, müslümanlardan kimse bulamıyorduk.
37-- Acıklı azaptan korkanlar için orada bir işaret bıraktık.
38-- Mûsa'da da... Biz onu açık bir kanıtla Firavun'a gönderdik.
39-- O tüm gücüyle/tüm seçkin adamlarıyla birlikte yüz çevirdi ve şöyle dedi: "Bir büyücü yahut mecnun."
40-- Bunun üzerine, onu da ordusunu da yakalayıp suyun ortasına fırlattık. Kendi kendini kınayıp duruyordu.
41-- Âd kavminde de bir ibret var. Onlar üzerine, her şeyi yerinden söken rüzgârı göndermiştik.
42-- Üzerinden geçtiği her şeyi kül haline getirmeden bırakmıyordu.
43-- Semûd'da da bir ibret var. Onlara şöyle denmişti: "Bir vakte kadar yiyip içip eğlenin."
44-- Daha sonra onlar, Rablerinin emrine kafa tuttular da gözleri baka baka yıldırım kendilerini yakaladı.
45-- Ne kalkıp kaçabildiler ne de kendilerine yardım eden oldu.
46-- Daha önce de Nûh kavmini batırmıştık. Çünkü onlar da doğruluktan ayrılmış bir topluluktu.
47-- Göğe gelince, onu biz ellerimizle kurduk. Hiç kuşkusuz biz, genişleticileriz.
48-- Yeri de biz döşedik. Ne güzel döşeyicileriz!
49-- Her şeyden iki çift yarattık ki düşünüp anlayabilesiniz.
50-- O halde Allah'a doğru yol alın! Ben size O'ndan gelmiş açıklayıcı bir uyarıcıyım.
51-- Allah'ın yanına başka bir ilâh koymayın! Ben size O'ndan gelmiş açıklayıcı bir uyarıcıyım.
52-- İşte böyle! Onlardan önce herhangi bir resul geldiğinde, mutlaka şöyle dediler: "Ya büyücüdür ya deli."
53-- Bunu aralarında vasiyetleştiler mi? Hayır, azıp sapmış bir topluluk bunlar.
54-- Artık onlardan yüz çevir. Sen bu yüzden kınanmayacaksın.
55-- Hatırlat/öğüt ver; çünkü hatırlatıp öğüt vermek müminlere yarar sağlar.
56-- Ben, cinleri ve insanları sadece bana kulluk/ibadet etsinler diye yarattım.
57-- Ben onlardan rızık istemiyorum. Beni yedirip doyurmalarını da istemiyorum.
58-- Hiç kuşkusuz, Allah Rezzâk'tır, bol bol rızık verir. Kuvvet sahibidir, Metîn'dir, güçlü ve dayanıklıdır.
59-- Şu bir gerçek ki, zulmedenlerin, tıpkı arkadaşlarının günahları gibi günahları vardır. O halde acele etmesinler.
60-- O vaat edildikleri günlerinden dolayı vay kâfirlerin haline!
 
 
ĞÂŞİYE SURESİ
(88/68. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Geldi mi sana Ğaşiye'nin/her şeyi her yandan sarıp kaplayacak olanın haberi!?
2-- Yüzler vardır o gün zilletle öne eğilmiştir.
3-- Çalışmış, boşa yorulmuştur.
4-- Kızışmış bir ateşe dalarlar.
5-- Ateşimsi bir kaynaktan sulanırlar.
6-- Yırtıcı bir dikenden başka yemek yoktur onlar için.
7-- Ne semirtir ne açlıktan kurtarır.
8-- Yüzler de vardır o gün, nimetlerle mutlu.
9-- Emek ve gayreti yüzünden hoşnuttur.
10-- Yüksek bir bahçededir;
11-- Hiçbir boş söz işitmez orada,
12-- Akıp duran bir pınar vardır orada,
13-- Yüksek sedirler vardır orada,
14-- Hizmete sunulmuş kadehler,
15-- Sıra sıra dizilmiş yastıklar,
16-- Serilmiş seçme döşekler.
17-- Bakmıyorlar mı o deveye, nasıl yaratıldı!?
18-- Ve göğe ki, nasıl yükseltildi!?
19-- Ve dağlara ki, nasıl dikildi!?
20-- Ve yere, nasıl yayılıp döşendi!?
21-- Artık uyar, düşündür! Çünkü sen bir uyarıcı/düşündürücüsün.
22-- Üzerlerine musallat bir despot değilsin.
23-- Tersine giden, nankörlük eden başka.
24-- Allah, böylesine en büyük azapla azap edecektir.
25-- Hiç kuşkusuz, onların dönüşleri bizedir.
26-- Bunun ardından, hesapları da bizim elimizde olacaktır.
 
 
KEHF SURESİ
(18/69. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hamd o Allah'a ki, kuluna Kitap'ı, kendisine hiçbir eğiklik ve çelişme yapmaksızın indirdi.
2-- Katından dosdoğru gelen açık bir söz olarak indirdi onu. Ki, zorlu bir iş ve oluş konusunda uyarsın ve barışa yönelik hayırlı ameller sergileyen müminlere, kendileri için güzel bir ödül öngörüldüğünü muştulasın...
3-- Onlar, o hal üzere sonsuza dek kalıcıdırlar.
4-- Ve "Allah bir çocuk edindi" diyenleri uyarsın diye indirdi onu.
5-- Ona ilişkin ne kendilerinin bir ilmi vardır ne de atalarının. Söz olarak ne büyüktür ağızlarından çıkıveren! Onlar bir yalandan başka şey söylemiyorlar.
6-- Şimdi sen, bu söze inanmazlarsa, belki de arkalarından kendini eritircesine üzüleceksin.
7-- Biz, yeryüzündeki şeyleri ona bir süs yaptık ki insanları, içlerinden hangisi amel yönünden daha güzeldir diye imtihan edelim.
8-- Ve şu da bir gerçek ki biz, yeryüzündeki her şeyi bir kuru toprak haline elbette getireceğiz.
9-- Yoksa sen o Ashab-ı Kehf'i, mağara ve kitabe yâranını, bizim ayetlerimizden, hayrete düşüren bir tanesi mi sandın?
10-- Hani, o yiğit gençler o mağaraya sığındılar da şöyle dediler: "Ey Rabbimiz, katından bir rahmet ver bize ve bizim için bir çıkış yolu lütfet işimize."
11-- Bunun üzerine birçok yıl boyunca mağarada onların kulakları üzerine ağırlık vurduk.
12-- Sonra onları dirilttik ki, iki zümreden hangisinin kaldıkları süreyi daha iyi hesap edebileceğini bilelim.
13-- Biz onların haberlerini sana doğru bir şekilde anlatacağız. Şu bir gerçek ki onlar, Rablerine iman etmiş bir yiğitler grubuydu. Ve biz de onların hidayetini artırdık.
14-- Kalpleriyle aramızda bir bağ kurduk/kalplerini dayanıklı kıldık. Kalkıp şöyle dediler: "Rabbimiz, göklerin ve yerin rabbidir. O'ndan başka hiçbir ilâha yakarmayız. Aksini yaparsak saçma söz söylemiş oluruz."
15-- "Şunlar, şu kavmimiz O'ndan başka ilâhlar edindiler. Onlar hakkında açık bir kanıt getirselerdi ya! Yalan düzerek Allah'a iftira edenden daha zalim kim olabilir?!"
16-- "Madem ki onlardan ve Allah dışındaki taptıklarından yüz çevirip kenara çekildiniz, haydi mağaraya sığının ki, Rabbiniz size rahmetinden bir nasip yaysın ve işinizde size kolaylık ve başarı sağlasın."
17-- Güneşi görüyorsun: Doğduğu vakit mağaralarından sağ tarafa kayar, battığı vakit ise onları sol tarafa doğru makaslayıp geçer. Böylece onlar mağaranın geniş boşluğu içindedirler. Bu, Allah'ın mucizelerindendir. Allah'ın kılavuzluk ettiği, doğruyu bulmuştur. Şaşırttığına gelince, sen onlara yol gösteren bir velî asla bulamazsın.
18-- Sen onları uyanıktırlar sanırsın; oysaki onlar uykudadırlar. Onları sağ tarafa da sol tarafa da çeviririz. Köpekleri de iki kolunu girişe uzatıp yaymıştır. Onların durumunu görseydin kesinlikle onlardan yüz çevirip kaçardın. Ve onlardan içine mutlaka korku doldurulurdu.
19-- İşte böyle! Onları dirilttik ki, birbirlerine sorup dursunlar. İçlerinden biri şöyle konuştu: "Ne kadar durdunuz?" Dediler: "Bir gün yahut günün bir parçası kadar." Dediler: "Ne kadar kaldığınızı Rabbiniz daha iyi bilir. Siz şimdi birinizi şu gümüş para ile kente gönderin de baksın; kentin hangi yiyeceği daha temizse ondan size bir rızık getirsin. Ama nazik ve kurnaz davransın ki, sizi kimseye fark ettirmesin."
20-- "Çünkü onlar sizi ellerine geçirirlerse ya taşlayarak öldürürler yahut da sizi kendilerinin milletine döndürürler. O takdirde bir daha asla kurtulamazsınız."
21-- Böylece insanları onlar hakkında bilgilendirdik ki, Allah'ın vaadinin hak, kıyamet saatinin de kuşkusuz olduğunu bilsinler. Çünkü onlar, aralarında mağara yâranının durumunu tartışıyorlardı. "Onların üstüne bir bina kurun." dediler. Rableri onları daha iyi bilir. Onlar hakkında görüşleri galip gelenlerse şöyle dediler: "Üzerlerine mutlaka bir mescit edineceğiz."
22-- "Üç kişiydiler, dördüncüleri köpekleriydi." diyecekler. Şunu da diyecekler: "Beş kişiydiler, altıncıları köpekleriydi." Gaybı taşlamaktır/bilinmeyen şey hakkında atıp tutmaktır bu. Şöyle de derler: "Yedi kişidirler, sekizincileri de köpekleridir." De ki: "Onların sayısını Rabbim daha iyi bilir. Onlar hakkında bilgisi olan, çok azdır." O halde, onlar hakkında yüzeysel bir tartışma dışında hiçbir çekişmeye girme. Onlar hakkında, konuşup duranlardan hiç kimseye bir şey sorma.
23-- Hiçbir şey için, "ben bunu yarın kesinlikle yapacağım" deme.
24-- "Allah dilerse" şeklinde söyleyebilirsin. Unuttuğunda, Rabbini an. Ve de: "Umarım ki Rabbim beni, bundan daha yakın bir zamanda başarıya/aydınlığa ulaştırır."
25-- Onlar, mağaralarında üçyüz yıl kaldılar; dokuz da ilave ettiler.
26-- De ki: "Onların ne kadar kaldıklarını Allah daha iyi bilir. O'nun elindedir göklerin ve yerin gaybı. Ne güzel görendir O, ne güzel işitendir. Onların, O'ndan başka bir dostları da yoktur. Ve O, hükmüne hiç kimseyi ortak etmez."
27-- Rabbinin kitabından sana vahyedileni oku. O'nun kelimelerini değiştirecek hiçbir kudret yoktur. O'nun dışında bir sığınak/bir dayanak asla bulamazsın.
28-- Benliğini, sabah-akşam yüzünü isteyerek rablerine yalvaranlarla beraber tut. İğreti dünya hayatının süsünü isteyerek gözlerini onlardan kaydırıp uzaklaştırma. Ve sakın, kalbini bizim Zikrimiz'den/bizi anmaktan gafil koyduğumuz, boş arzularına uymuş kişiye boyun eğme. Böylesinin işi hep aşırılıktır.
29-- Ve de ki: "Hak, Rabbinizdendir. Artık dileyen inansın, dileyen inkâr etsin." Biz, zalimler için öyle bir ateş hazırladık ki, çadırı/duvarı/dumanı onları çepeçevre kuşatmıştır. Eğer yardım dileseler, erimiş maden gibi yüzlerini pişiren bir su ile yardımlarına koşulur. O ne kötü içecek, o ne kötü sığınak/dayanak!
30-- İman edip hayra ve barışa yönelik ameller sergileyenlere gelince, kuşkusuz ki biz, güzel iş yapanların ödülünü yitirmeyeceğiz.
31-- Bunlar için, altlarından ırmaklar akan Adn cennetleri vardır. Orada altın bileziklerle süslenecekler, ince ve kalın ipekten yeşil giysiler giyip koltuklar üzerine kurulacaklar. O ne güzel karşılık, o ne güzel dayanak!
32-- Onlara örnek olarak şu iki adamı ver: Bunlardan birine, üzümlerden oluşan iki bağlık vermiş, bağların çevresini hurmalarla donatmış, aralarına da ekinler serpiştirmiştik.
33-- İki bağ da yemişlerini vermiş, o adamdan hiçbir şeyi eksik bırakmamıştı. İkisinin ortasından bir de nehir fışkırtmışız.
34-- Adamın başka bir geliri de vardı. Bu yüzden, arkadaşıyla konuştuğu bir sırada ona şöyle demişti: "Ben, malca senden zengin, insan unsuru bakımından da güçlü ve onurluyum."
35-- Ve böylece, öz benliğine zulüm ede ede bağlığına girdi. Şöyle konuştu: "Bunun sonsuza değin yok olacağını sanmıyorum."
36-- "Kıyametin kopacağını da sanmıyorum. Ama eğer Rabbime döndürülüp götürülürsem, bundan daha iyisini bulacağımdan eminim."
37-- Kendisiyle konuşan arkadaşı ona dedi ki: "Sen, seni topraktan, sonra meniden yaratıp sonra da bir adam olarak biçimlendiren kudrete nankörlük mü ettin?"
38-- "Lakin, o Allah benim Rabbimdir. Ve ben, Rabbime hiç kimseyi ortak koşmam."
39-- "Bağına girdiğinde, `mâşallah, kuvvet yalnız Allah'tandır` desen olmaz mıydı? Gerçi sen beni, malca ve evlâtça senden basit görüyorsun ama,
40-- Olabilir ki, Rabbim bana senin bağından daha değerlisini verir; seninkinin üzerine de gökten bir âfet gönderir de bağlığın yalçın bir toprak kesilir."
41-- "Yahut suyu dibe çekilir de bir daha onu isteyemezsin bile."
42-- Derken bütün ürününe el kondu. Bağ sahibi, çardakları üzerine çökmüş bulunan bağ için harcadıklarına vahlanarak avuçlarını ovuşturuyor ve şöyle diyordu: "Ne olurdu, Rabbime hiç kimseyi ortak koşmasaydım!"
43-- Allah dışında kendisine yardım edecek bir topluluğu da çıkmadı. Kendi kendini de kurtaramadı.
44-- İşte böyle bir durumda, dostluk ve koruma, hak olan Allah'tandır. O, karşılık verme bakımından da hayırlıdır, iş sonuçlandırma bakımından da hayırlıdır.
45-- Dünya hayatının şu su örneği gibi olduğunu onlara anlat: O suyu gökten indirdik. Yerin bitkisi onunla karıştı. Derken o bitki, rüzgârların savurduğu çöp kırıntısı haline geliverdi. Allah her şey üzerinde Muktedir'dir, gücü her şeye yeter.
46-- Mal ve oğullar, şu iğreti dünya hayatının süsüdür. Barışa ve hayra yönelik kalıcı amellerse, Rabbin katında sevapça da üstündür, beklenti bakımından da.
47-- Gün olur, dağları yürütürüz. Yeryüzünü çırılçıplak görürsün. İnsanları huzurumuzda toplamış, içlerinden hiçbirini hesap dışı bırakmamışızdır.
48-- Hepsi saflar halinde Rabbine arz edilmiştir. Yemin olsun, sizi ilk kez yarattığımız gibi yine bize geldiniz. Ama siz, sizin için hesabın görüleceği bir zaman belirlemeyeceğimizi sanmıştınız.
49-- Kitap ortaya konulmuştur. Günahkârların, onun içindekilerden korkup, ürpererek şöyle dediklerini görürsün: "Vay başımıza! Ne biçim kitap bu! Ne küçük bırakmış ne büyük. Hepsini sayıp dökmüş!" Yapıp ettiklerini hazır bulmuşlardır. Rabbin hiç kimseye zulmetmiyor.
50-- Hani, biz meleklere, "Âdem'e secde edin" demiştik de İblis dışında hepsi secde etmişti. İblis, cinlerdendi. Kendi Rabbinin emrine ters düştü. Şimdi siz, beni bırakıp da onu ve onun soyunu dostlar mı ediniyorsunuz? Hem de onlar sizin düşmanınızken. Zalimler için ne kötü bir değiştirmedir bu!
51-- Ben onları ne göklerle yerin yaratılmasına, hatta ne de kendilerinin yaratılmasına tanık tuttum. Ben, sapıp gitmişleri yardımcı edinecek değilim.
52-- Bir gün Allah şöyle diyecektir: "O bir şey zannettiğiniz ortaklarımı çağırın!" Hemen çağırdılar ama onlar kendilerine cevap vermedi. Biz onların aralarına tehlikeli bir uçurum/yıkıcı bir düşmanlık koyduk.
53-- Suçlular, ateşi gördüler de onun içine düşeceklerini anladılar; fakat ondan kaçıp kurtulmaya bir yol bulamadılar.
54-- Andolsun, biz bu Kur'an'da, insanlar için her türlü örneği değişik ifadelerle gözler önüne koyduk. İnsan ise varlığın, tartışmaya en çok tutkun olanıdır.
55-- Kendilerine hidayet geldikten sonra, insanları iman etmekten, Rablerinden af dilemekten alıkoyan şey şundan başkası değildir: Evvelkilerin yol ve yöntemlerinin kendilerine de gelmesini yahut azabın karşılarına dikilivermesini beklemek.
56-- Biz, elçileri sadece müjdeleyiciler ve uyarıcılar olarak göndeririz. Küfre sapanlar ise bâtıla yapışarak onunla hakkı kaydırmak için uğraşıyorlar. Onlar, ayetlerimi ve uyarıldıkları şeyleri eğlence edindiler.
57-- Kendisine Rabbinin ayetleri hatırlatıldığı halde, onlardan yüz çeviren ve iki elinin hazırlayıp önden gönderdiği şeyleri unutandan daha zalim kim olabilir? Şu bir gerçek ki, biz onların kalpleri üzerine onu anlamamaları için kabuklar geçirdik, kulakları içine de ağırlıklar koyduk. Onları hidayete çağırsan da bu durumda hidayete asla ulaşamazlar.
58-- O affedici, o rahmet sahibi rabbin, onları, kazandıkları yüzünden hesaba çekseydi, kendileri için azabı mutlaka çabuklaştırırdı. Böyle olmamıştır, ama onlar için, hiçbir kaçıp kurtulma imkânı bulamayacakları bir hesap sorma zamanı öngörülmüştür.
59-- İşte sana bir yığın kent/medeniyet. Zulme saptıklarında onları helâk ettik. Onları helâk etmek için de bir süre belirlemiştik.
60-- Bir zaman Mûsa, genç dostuna şöyle demişti: "İki denizin birleştiği yere kadar hiç durmadan yürüyeceğim yahut da seneler ve seneler harcayacağım"
61-- Bu ikisi, iki denizin birleştiği yere vardıklarında, balıklarını unuttular. Bunun üzerine balık da denizde bir deliğe doğru yola koyuldu.
62-- Orayı geçtiklerinde Mûsa, genç arkadaşına dedi ki: "Hadi, getir şu sabah yemeğimizi. Vallahi bu yolculuğumuz yüzünden epey çektik."
63-- Genç adam dedi: "Bak sen şu işe, hani kayaya sığınmıştık ya, işte o sırada balığı unuttum. Onu hatırlamamı bana unutturan, şeytandan başkası değildi. Balık, denizin içinde acayip bir biçimde yolunu tuttu."
64-- Mûsa: "Arayıp durduğumuz işte o idi." dedi. Bunun üzerine kendi izlerini sürerek gerisingeri döndüler.
65-- Orada, kullarımızdan öyle bir kul buldular ki, biz ona katımızdan bir rahmet vermiş, lütfumuzdan bir ilim öğretmiştik.
66-- Mûsa ona dedi ki: "Sana öğretilenden bana da bir olgunluk/bir bilgi öğretmen şartıyla sana tâbi olayım mı?"
67-- Dedi: "Doğrusu sen benimle beraberliğe dayanamassın."
68-- "Havsalanın almadığı bir şeye nasıl dayanacaksın?"
69-- Mûsa dedi ki: "İnşallah beni sabırlı bulacaksın; hiçbir işte sana karşı gelmeyeceğim."
70-- Dedi: "Bak, eğer bana uyarsan, ben sana kendisinden bahis açıncaya değin hiçbir sey hakkında bana soru sorma!"
71-- İkisi birlikte yola koyuldular. Bir süre sonra gemiye bindiklerinde, tuttu gemiyi deliverdi. Mûsa dedi: "İçindekileri boğmak için mi deldin onu? Vallahi korkunç bir iş yaptın!"
72-- Dedi: "Ben söylemedim mi, sen benimle beraberliğe asla dayanamazsın!"
73-- Mûsa dedi: "Unuttuğum için beni azarlama; bu yaptığımdan dolayı da bana zorluk çıkarma."
74-- Yine yola koyuldular. Bir süre sonra bir oğlana rastgeldiler; tuttu onu öldürdü. Mûsa dedi: "Tertemiz bir insanı, bir cana karşılık olmaksızın öldürdün ha!? Vallahi çok kötü bir iş yaptın!"
75-- Dedi: "Ben sana söylemedim mi, sen benimle beraberliğe asla dayanamazsın!"
76-- Mûsa dedi ki: "Eğer bundan sonra sana bir şey sorarsam artık bana arkadaşlık etme. Vallahi, öyle bir durumda benden ayrılmakta mazur sayılacaksın."
77-- Yine yola koyuldular. Biraz sonra bir kente geldiler. Kent halkından yemek istediler, ama onlar bu ikisini konuk etmekten çekindiler. Orada, yıkılmayı bekleyen bir duvara rastladılar; genç adam tuttu onu onardı. Mûsa: "İsteseydin buna karşılık bir ücret elbette alırdın." dedi.
78-- Dedi ki: "İşte bu, seninle benim aramın ayrılmasıdır. Şimdi sana tahammül edemediğin şeylerin içyüzünü haber vereceğim."
79-- "Gemiden başlayayım: O gemi, denizde işçilik yapan bir grup yoksulundu. Ben onu kusurlu hale getirmek istedim. Çünkü biraz ötelerinde bir kral vardı; tüm gemilere zorla el koyuyordu."
80-- "Oğlan çocuğa gelince: Onun anası-babası inanmış kişilerdi. Çocuğun onları azgınlık ve inkâra sürüklemesinden korktuk."
81-- "Diledik ki, Rableri onlara o çocuktan temizlikçe daha üstün, merhametçe daha gelişmişini versin."
82-- "Ve duvar. Duvar, o kentte yaşayan iki yetim oğlanındı. Altında, oğlanlara ait bir define vardı. Oğlanların babası da hayır ve barış seven bir kimse olarak yaşamıştı. Rabbin istedi ki, o çocuklar ergenliklerine ulaşsınlar da Rabbinden bir rahmet olarak definelerini çıkarsınlar. Ben bunları kendi buyruğumun sonucu olarak yapmadım. İşte senin sabretmeye güç yetiremediğin şeylerin içyüzü budur."
83-- Sana Zülkarneyn'den de sorarlar. De ki: "Size ondan bir hatıra okuyacağım."
84-- Biz onun için yeryüzünde güç ve saltanat hazırladık ve ona her şeyden bir sebep verdik.
85-- O da bir sebebi izledi.
86-- Nihayet, güneşin battığı yere varınca onu kara balçıklı bir gözede batar buldu. Onun yanında bir de kavim buldu. Dedik ki: "Ey Zülkarneyn, ya bunlara azap edersin ya da haklarında güzel bir tavrı esas alırsın."
87-- Dedi: "Zulmedene azap edeceğiz; sonra Rabbine döndürülecek, O da onu görülmedik bir azaba çeker."
88-- "İman edip hayra ve barışa yönelik iş yapana gelince, onun için ödül olarak en güzeli var. Ve ona, buyruğumuzdan, kolay olanı söyleyeceğiz."
89-- Sonra bir sebebi daha izledi.
90-- Bir süre sonra, güneşin doğduğu yere varınca onu, güneşe karşı kendilerine bir siper yapmadığımız bir topluluğun üzerine doğar buldu.
91-- İşte böyle! Biz onun yanında olan her şeyi bilgimizle kuşatmıştık.
92-- Sonra yine bir sebebi izledi.
93-- Nihayet, iki set arasına ulaştı. Setler arasında öyle bir topluluk buldu ki neredeyse söz anlamıyorlardı.
94-- Dediler: "Ey Zülkarneyn! Ye'cûc ve Me'cûc bu yerde bozgunculuk yapıyorlar. Onlarla bizim aramızda bir set yapman şartıyla sana vergi verelim mi?"
95-- Dedi: "Rabbimin beni içinde tuttuğu imkân ve güç daha üstündür. Siz bana bedensel gücünüzle destek verin de onlarla sizin aranıza çok muhkem bir engel çekeyim."
96-- "Bana demir kütleleri getirin!" İki ucu tam denkleştirince, "körükleyin" dedi. Onu ateş haline koyunca da "getirin bana, üzerine erimiş bakır/katran dökeyim." diye seslendi.
97-- Artık onu ne aşabildiler ne de delebildiler.
98-- Dedi: "Bu, Rabbimden bir rahmettir. Rabbimin vaadi gelince onu yerle bir eder. Ve Rabbimin vaadi haktır."
99-- O gün onları bırakmışızdır, birbirleri içinde dalgalanırlar. Sûra da üflenmiştir; hepsini bir araya toplamışızdır.
100-- O gün cehennemi, inkârcılara öyle bir sunmuşuzdur ki!...
101-- Onlar, gözleri benim Zikrim karşısında perde içinde olan insanlardı. Dinlemeye dayanamıyorlardı.
102-- Küfre sapanlar, beni bırakıp da kullarımı veliler edineceklerini mi sandılar? Biz cehennemi bir konukevi olarak inkârcılar için hazırladık.
103-- De ki: "Amelleri bakımından hüsrana en çok batanları size haber vereyim mi?"
104-- O kimselerdir ki, dünya hayatındaki çabaları boşa gitmiştir de onlar hâlâ işi güzel yaptıklarını sanırlar.
105-- Bunlar, Rablerinin ayetlerini ve O'na ulaşmayı inkâr etmişler de bütün amelleri boşa çıkmıştır. Bu yüzden kıyamet günü onlar için hiçbir ölçü tutturmayız/onlara hiçbir değer vermeyiz.
106-- İşte böyle! Cezaları cehennemdir. Çünkü nankörlük ettiler; ayetlerimi ve resullerimi eğlence aracı yaptılar.
107-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlara gelince, onların konukevleri Firdevs cennetleri olacaktır.
108-- Sürekli kalacaklardır orada. Çıkmak istemeyeceklerdir oradan.
109-- De ki: "Rabbimin kelimeleri için deniz mürekkep olsa, Rabbimin kelimeleri tükenmeden önce deniz mutlaka biter. Bir o kadarını daha getirsek de yetmez."
110-- De ki: "Ben de sizin gibi bir insanım. Ancak, tanrınızın bir tek tanrı olduğu bana vahyediliyor. O halde, Rabbine kavuşmayı uman, hayra ve barışa yönelik iş yapsın ve Rabbine ibadette hiç kimseyi O'na ortak koşmasın."
 
 
NAHL SURESİ
(16/70. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Allah'ın emri geldi. Onunla yüzyüze gelmekte acele etmeyin. Tüm varlığın tespih ettiğidir o Allah. Arınmıştır onların şirk koştuklarından.
2-- Kullarından dilediğine melekleri, emrinden olan rûh ile şöyle diyerek indirir: "Gerçek şu: Benden başka ilâh yok, o halde benden korkun."
3-- Gökleri ve yeri hak olarak yarattı. Arınmıştır onların ortak tuttukları şeylerden.
4-- İnsanı bir spermden yarattı. Bir de bakmışsın insan, açıkça kafa tutan bir hasım oluvermiştir.
5-- Davarları da O yaratmıştır. Onlarda sizin için bir ısıtıcı-koruyucu ve nice nice yararlar vardır. Onlardan bazı şeyleri/onlardan bazılarını yersiniz.
6-- Bir güzellik de vardır onlarda sizin için: Sabah saldığınız sırada, akşam topladığınız sırada.
7-- Ve ağırlıklarınızı yüklenir, canlarınızın yarısını tüketmeden varamayacağınız beldelere kadar taşırlar. Hiç kuşkusuz, Rabbiniz gerçekten Raûf'tur, çok acıyıp esirger; Rahîm'dir, sınırsızca merhamet eder.
8-- Hem binesiniz diye hem de bir süs olarak atları, katırları, eşekleri de yarattı. Ve bilemeyeceğiniz daha neler yaratır O...
9-- Yolu doğrultup denge noktasını bulmak Allah'ın işidir. Ondan sapan da var. Allah dileseydi, sizi toptan hidayete erdirirdi.
10-- O sizin için gökten bir su indirdi; ondan bir içecek var. Kendisinden hayvanlarınıza yedirdiğiniz bir ağaç da ondan oluşmaktadır.
11-- O suyla sizin için ekin, zeytin, hurmalıklar, üzümler ve her çeşitten meyveler bitirir. Hiç kuşkusuz, bunda, derin derin düşünen bir toplum için gerçek bir mucize vardır.
12-- Geceyi, gündüzü, Güneş'i ve Ay'ı sizin emrinize vermiştir. Yıldızlar da O'nun emriyle bir hizmete boyun eğmiştir. Bütün bunlarda, aklını çalıştıran bir topluluk için elbette ibretler vardır.
13-- Ve sizin için yeryüzünde, çeşit çeşit renklerde başka şeylere de vücut vermiştir. Bütün bunlarda, düşünüp ibret alacak bir toplum için elbette bir mucize vardır.
14-- Ve O'dur ki, içinden taze bir et yemeniz ve kuşanacağınız bir süs çıkarmanız için denizi emrinize vermiştir. Gemileri onda yara yara gider görürsün. Böyle yapmıştır ki, O'nun kereminden nasip arayasınız ve şükredebilesiniz.
15-- Sizi çalkalayıp sarsar diye yerküreye ağır dağlar, ırmaklar, yollar koydu. İyiye ve doğruya ulaşmanız umulmaktadır.
16-- Ve nice işaretler! Yıldızla da onlar, yol ve yön doğrulturlar.
17-- Yaratan, yaratmayana benzer mi? Hiç düşünmüyor musunuz?
18-- Allah'ın nimetlerini saymaya kalkarsanız, onların sonunu getiremezsiniz. Allah, gerçekten Gafûr ve Rahîm'dir.
19-- Allah, sizin gizlediğinizi de açığa vurduğunuzu da bilir.
20-- Allah dışında yakardıklarınız hiçbir şey yaratamazlar;onların kendileri yaratılmaktadır.
21-- Hayat bulmaz ölülerdir onlar. Ne zaman diriltileceklerini bile bilmezler.
22-- Tanrınız bir tek tanrıdır. Böyle iken, âhirete inanmayanlar, kibre saplandıkları için kalpleri inkârcı olmuştur.
23-- Hiç kuşkusuz Allah, onların sakladıklarını da açığa vurduklarını da biliyor. Hiç kuşkusuz O, büyüklük taslayanları sevmiyor.
24-- Onlara, "Rabbiniz ne indirdi" dendiğinde şöyle dediler: "Öncekilerin masallarını."
25-- Şunun için ki onlar, kıyamet günü kendi günahlarını tamamen yüklendikten başka, ilimsizlik yüzünden saptırdıkları kişilerin günahlarının bir kısmını da yüklenecekler. Bakın, ne kötü şey yükleniyorlar!
26-- Onlardan öncekiler tuzak kurmuşlardı. Bunun üzerine Allah, binalarına temellerinden çarpmış da üstlerindeki tavan tepelerine çökmüştü. Azap onlara hiç fark edemedikleri yerden gelmişti.
27-- Sonra kıyamet günü onları rezil edecek ve diyecek: "Kendileri için kavga çıkarıp ayrılığa düştüğünüz ortaklarım nerede?" Kendilerine ilim verilmiş olanlar diyecekler ki: "Bugün rezillik ve kötülük, gerçeği inkâr edenleredir."
28-- Öz benliklerin zulmedip durdukları bir sırada, meleklerin vefat ettirdikleri kişiler şöyle diyerek teslim bayrağını çekerler: "Biz hiçbir kötülük yapmıyorduk." İş hiç de öyle değil. Allah, sizin yapmakta olduklarınızı çok iyi bilmektedir.
29-- Haydi girin cehennem kapılarından; sürekli kalacaksınız orada. Gerçekten kötü yermiş kibre sapanların barınağı.
30-- Korunup sakınanlara, "Rabbiniz ne indirdi" dendiğinde şöyle dediler: "Hayır indirdi." Bu dünyada güzel düşünüp güzel davrananlara güzellik vardır. Sonsuzluk yurdu elbette ki daha hayırlıdır. Gerçekten ne güzelmiş takva sahiplerinin yurdu!
31-- Adn cennetleri... Girecekler içlerine. Altlarından ırmaklar akacak. Orada diledikleri şey kendilerinin olacak. Allah, korunup sakınanları işte böyle ödüllendirir.
32-- Melekler, canlarını temiz insanlar olarak aldıklarına şöyle derler: "Selam size, yapıp ettiklerinize karşılık olarak girin cennete."
33-- Neyi bekliyorlar? Kendilerine meleklerin gelmesini mi, yoksa Allah'ın emrinin gelmesini mi? Onlardan öncekiler de aynen böyle yapmışlardı. Allah onlara zulüm etmemişti. Tam aksine, onlar kendi kendilerine zulüm ediyorlardı.
34-- Sonunda, yapıp ettiklerinin kötülükleri başlarına musibet olmuş, alay edip durdukları şey kendilerini sarıvermişti.
35-- Ortak koşanlar dediler ki: "Eğer Allah isteseydi ne biz ne de atalarımız Allah dışında bir şeye kulluk/ibadet etmez, O'na rağmen hiçbir şeyi haram kılmazdık." Onlardan öncekiler de aynen böyle yaptılar. Resullere düşen, açık bir tebliğden başkası değildir.
36-- Andolsun, biz her ümmette şöyle tebliğ yapan bir resul görevlendirdik: "Allah'a kulluk/ibadet edin, tâğuttan kaçının." Sonra bunlardan kimine Allah kılavuzluk etti, kimine de sapıklık hak oldu. Şimdi yeryüzünde gezip dolaşın da yalanlayanların sonu nasıl olmuş görün.
37-- Sen onların iyiye ve doğruya ulaşmalarını tutkuyla istesen de Allah, saptırdığına yol göstermez. Hiçbir yardımcıları da olmaz onların.
38-- Yeminlerinin tüm gücüyle, "Allah ölen kimseyi diriltmez" diye Allah'a yemin ettiler. Hayır, öyle değil. Öleni diriltmek, O'nun üzerinde hak bir vaattır, fakat insanların çokları bilmezler.
39-- Diriltecek ki, onlara, ihtilafa düştükleri şeyi açık-seçik göstersin ve küfre sapanlar kendilerinin yalancılar olduğunu bilsinler.
40-- Biz bir şeyi dilediğimizde, onun hakkında söyleyeceğimiz söz, "ol" demekten ibarettir; o hemen oluverir.
41-- Zulme uğratıldıktan sonra Allah uğrunda hicret edenlere biz, dünyada elbette güzelce mekân tutturacağız. Âhiretin ödülü mutlaka daha büyüktür. Bir bilselerdi!
42-- O Allah yolunda hicret edenler, sabrederler ve yalnızca Rablerine tevekkül ederler.
43-- Biz senden önce de elçi olarak kendilerine vahyettiğimiz erkeklerden başkasını göndermedik. Eğer bilmiyorsanız, Zikir/Kur'an ehline sorun.
44-- Açık delillerle, kitaplarla gönderdik. Sana da bu Zikir'i/Kur'an'ı vahyettik ki, kendilerine indirileni insanlara açık-seçik bildiresin de derin derin düşünebilsinler.
45-- Kötülükleri yapmak için tuzak kuranlar, Allah'ın kendilerini yere geçirmeyeceğinden yahut hiç fark edemeyecekleri bir yerden azabın kendilerine gelmeyeceğinden emin mi oldular?
46-- Yahut dönüp dolaşmaları sırasında kendilerini yakalamayacağından... Onlar buna engel de olamazlar.
47-- Yoksa kendilerini korkuta korkuta, sindire sindire yakalamayacağından emin midirler? Kuşkusuz ki, sizin Rabbiniz gerçekten Raûf'tur, Rahîm'dir.
48-- Bakıp görmediler mi, Allah'ın yarattığı şeylerin gölgeleri bile, sağ ve sollarından boyunları bükük bir halde, Allah için secdelere kapanarak dönüyor.
49-- Göklerdeki ve yerdeki canlı şeyler de melekler de yalnız Allah'a secde ederler ve hiç de büyüklük taslamazlar.
50-- Üstlerinde egemen olan Rablerinden ürperirler ve emredildikleri şeyi yaparlar.
51-- Allah buyurdu ki: "İki ilâh edinmeyin; ilâh sadece bir tek ilâhtır. Yalnız benden korkun."
52-- Göklerde ve yerde ne varsa O'nundur. Din de sürekli olarak yalnız O'nundur. Hâlâ, Allah'tan başkasından mı korkuyorsunuz?
53-- Sahip olduğunuz her nimet Allah'tandır. Sonra size bir zorluk/keder dokunduğu zaman yalnız O'na yakarırsınız.
54-- Sonra da zorluk ve kederi sizden kaldırdığında, içinizden bir zümre kendi Rablerine hemen ortak koşuverir,
55-- Kendilerine verdiklerimize nankörlük etsinler diye. Haydi, zevklenin/nimetlenin, yakında bileceksiniz.
56-- Tutuyor, kendilerine sunduğumuz rızıklardan hiçbir şeyin farkında olmayanlara pay çıkarıyorlar. Allah'a andolsun ki, iftira edip durduğunuz şeylerden kesinlikle hesaba çekileceksiniz.
57-- Tutuyor, Allah'a kızları nispet ediyorlar. Hâşâ! O, bunlardan arınmıştır. İştah duydukları şeyler de kendilerinin mi?
58-- Onlardan birine kız çocuk müjdelendiğinde yüzü simsiyah kesilir. Öfkeden kuduracak gibidir o.
59-- Kendisine muştulananın utancından ötürü toplumdan gizlenir. Hakaret/eziklik üzere tutsun mu onu yoksa topağın bağrına mı gömsün onu? Bakın ne kötü hüküm veriyorlar!
60-- Âhirete inanmayanlar için kötülük örneği var. En yüce örnekse Allah içindir. O'dur Azîz, O'dur Hakîm.
61-- Eğer Allah, insanları zulümlerine karşı cezalandırsaydı, yeryüzünde debelenen bir şey bırakmazdı. Ama öyle yapmıyor, onları belirli bir süreye kadar erteliyor. Süreleri geldiğinde ise ne bir saat geri kalırlar ne de öne geçebilirler.
62-- Kendilerinin bile çirkin bulacağı şeyleri Allah'a isnat ediyorlar. Dilleri de yalan düzüp donatıyor: En ileri güzellik onlarınmış! Kuşkusuz olan şu: Onlar için ateş vardır. Ve ona en önden gideceklerdir.
63-- Andolsun Allah'a ki, senden önceki ümmetlere de elçiler gönderdik de şeytan onlara amellerini süslü gösterdi. O, bugün de onların dostudur/o gün de onların dostu idi. Onlar için acıklı bir azap var.
64-- Bu Kitap'ı sana yalnız şunun için indirdik: Hakkında ayrılığa düştükleri şeyi onlara iyice açıklayasın ve Kitap, iman eden bir topluluk için kılavuz ve rahmet olsun.
65-- Allah, gökten bir su indirdi de onunla, ölümünden sonra yeryüzüne hayat verdi. Kuşkusuz, bunda kulak verip dinleyen bir topluluk için mutlaka bir mucize vardır.
66-- Hayvanlarda da sizin için kesin bir ibret vardır. Size onların karınlarından, fışkı ile kan arasından halis bir süt içiriyoruz ki, içenlerin boğazından kayar gider.
67-- Hurmalıkların meyvelerinden, üzümlerden de sarhoş edici bir içecek ve güzel bir rızık elde edersiniz. İşte bunda, aklını işleten bir topluluk için kesin bir mucize vardır.
68-- Rabbin, balarısına şöyle vahyetti: "Dağlardan evler edin, ağaçlardan ve insanların kurdukları çardaklardan da..."
69-- "Sonra, meyvelerin her türünden ye de boyun bükerek Rabbinin yollarına koyul." Onun karıncıklarından, renkleri çeşit çeşit bir içecek çıkar ki, insanlar için onda şifa vardır. Derin derin düşünen bir topluluk için, bunda kesin bir mucize vardır.
70-- Allah sizi yarattı, sonra sizi vefat ettirecek. İçinizden bazıları, ömrün en basit ve düşük noktasına geri çevrilir ki, bir ilimden sonra hiçbir şey bilmez olsun. Allah Alîm'dir, Kadîr'dir.
71-- Allah, rızıkta kiminizi kiminize üstün kılmıştır. Fazla verilenler, rızıklarını ellerinin altındakilere aktarıp da hepsi onda eşit hale gelmiyor. Allah'ın nimetini mi inkâr ediyor bunlar?
72-- Allah size, kendi benliklerinizden eşler nasip etti. Eşlerinizden de sizin için oğullar ve torunlar oluşturdu. Ve sizleri güzel ve temiz nimetlerle rızıklandırdı. Şimdi bunlar, bâtıla mı inanıyorlar? Ve bunlar, evet bunlar, Allah'ın nimetine nankörlük mü ediyorlar?
73-- Allah'ı bırakıp da kendilerine, göklerden ve yerden bir parçacık rızık vermeyen, buna güç yetiremeyen şeylere mi tapıyorlar?
74-- Artık Allah'a örnekler verip durmayın. Allah bilir, siz bilmezsiniz.
75-- Allah şöyle bir örnekleme yaptı: Hiçbir şeye gücü yetmeyen, başkasının eşyası durumunda bir kul ile bizden bir güzel rızıkla rızıklandırdığımız ve ondan gizli-açık dağıtan bir kişi. Bunlar aynı olur mu?! Bütün övgüler Allah'adır ama onların çokları bilmiyorlar.
76-- Allah şöyle bir örnekleme de yaptı: İki adam; birisi dilsiz; hiçbir şeye gücü yetmez, efendisi üstüne sadece bir yük. Efendi onu nereye gönderse hiçbir hayır getiremez. Şimdi bu adam, dosdoğru bir yol üzerinde bulunup adaletle emreden kişi ile aynı olur mu?
77-- Göklerin ve yerin gaybı Allah'ındır. O saate/dünyanın sonuna ilişkin emirse bir göz açıp yummak gibi, hatta ondan da yakındır. Allah her şeye kadirdir.
78-- Allah sizi annelerinizin karınlarından çıkardı, hiçbir şey bilmiyordunuz; şükredebilesiniz diye size işitme gücü, gözler ve gönüller verdi.
79-- Gök boşluğunda, bir emre boyun eğdirilmiş olan kuşlara bakmadılar mı? Onları Allah'tan başkası tutmuyor. Bunda, inanan bir topluluk için elbette ki izler-işaretler vardır.
80-- Allah size, evlerinizden huzur ve sukûn yeri yaptı. Hayvan derilerinden de size, gerek göç gününüzde gerek konduğunuz sırada rahatça taşıyacağınız evler yaptı. Ayrıca, hayvanların; yünlerinden, yapağılarından ve kıllarından belli bir süreye kadar kullanabileceğiniz giyimlikler, döşemelikler ve kullanım eşyası verdi.
81-- Allah, yarattıklarından sizin için gölgeler oluşturdu. Dağlardan sizin için sığınak evler yaptı. Sizin için, sıcaktan koruyacak elbiselerle savaşta koruyacak elbiseler de yaptı. İşte nimetini üzerinizde böyle tamamlıyor ki, O'na teslim olup esenliğe ulaşabilesiniz.
82-- Yine de yüz çevirirlerse artık sana düşen, açık bir tebliğden başka şey değildir.
83-- Allah'ın nimetini biliyorlar, sonra da onu inkâr ediyorlar. Çoğu nankördür bunların.
84-- Her ümmetten bir tanığı ortaya sürdüğümüz gün, küfre sapanlara ne izin verilir ne de özür dilemelerine imkân sağlanır.
85-- Zulme sapanlar azapla yüzyüze geldiklerinde, ne azapları hafifletilir ne de yüzlerine bakılır.
86-- Şirke sapanlar, ortak tuttuklarını gördüklerinde şöyle derler: "Rabbimiz, işte bunlar seni bırakıp da yalvarıp yakardığımız ortaklarımız." Bunun üzerine ortakları onlara şöyle söz dokundururlar: "Siz, yalancılarsınız, yalancılar!"
87-- O gün hepsi Allah huzurunda teslim bayrağı çekmiş, iftira aracı olarak kullandıklarının tümü onları bırakıp sırra kadem basmıştır.
88-- İnkâra sapıp Allah yolundan geri çevirenler var ya, bozgunculuk edip durmalarından ötürü onların azaplarına azap katmışızdır.
89-- Gün olur, her ümmet için kendi aleyhlerine kendi içlerinden bir tanık çıkarırız. Seni de şu insanlar hakkında tanık olarak getireceğiz. Sana bu Kitap'ı indirdik ki, her şey için ayrıntılı bir açıklayıcı, bir kılavuz, bir rahmet, Müslümanlara da bir müjde olsun.
90-- Şu bir gerçek ki Allah; adaleti, iyi ve güzel davranmayı, akrabaya vermeyi emreder. Tüm pisliklerden/edepsizliklerden, kötülükten, azgınlık-doymazlık ve kıskançlıktan yasaklar. Düşünüp ibret alırsınız ümidiyle size öğüt veriyor.
91-- Antlaşma yaptığınızda, Allah'a verdiğiniz söze vefa gösterin. Bağlayıp pekiştirdikten sonra yeminlerinizi bozmayın. Çünkü, kendinize Allah'ı kefil yapmış durumdasınız. Allah, yaptıklarınızı biliyor.
92-- Yeminleri bozmada, ipliğini kuvvetle büktükten sonra bozup parçalayan karı gibi olmayın. Bir topluluk ötekinden daha zengin ve kalabalık çıktığı için yeminlerinizi aranızda bir hile aracı yapıyorsunuz. Allah sizi bununla imtihan ediyor; ihtilafa düştüğünüz şeyleri kıyamet günü size açık bir biçimde elbette gösterecektir.
93-- Allah dileseydi, elbette ki sizi bir tek ümmet yapardı. Ama O, dilediğini saptırıyor, dilediğini de iyiye ve güzele kılavuzluyor. Yapıp ettiklerinizden mutlaka sorgu-suale çekileceksiniz.
94-- Yeminlerinizi aranızda hile ve aldatma aracı yapmayın; aksi halde, ayak sağlam bastıktan sonra kayar ve Allah yolundan alıkoyduğunuz için acıyı tadarsınız. Üstelik büyük bir azaba da uğrarsınız.
95-- Allah'a verdiğiniz sözü basit bir ücret karşılığı satmayın. Eğer bilirseniz, Allah katında olan, sizin için daha hayırlıdır.
96-- Sizin yanınızdaki tükenir ama Allah'ın yanındaki sonsuza dek kalıcıdır. Sabredenlere ödüllerini biz, işleyip ürettiklerinin en güzeliyle mutlaka vereceğiz.
97-- Erkek yahut kadın, her kim inanmış olarak hayra ve barışa yönelik bir iş yaparsa, onu tertemiz bir hayatla yaşatırız. Ve böylelerinin ücretlerini, işleyip ürettiklerinin en güzeliyle karşılarız.
98-- Kur'an'ı okuduğun zaman, o kovulup taşlanmış şeytandan Allah'a sığın!
99-- Şu bir gerçek ki şeytanın elinde, iman edip yalnız Rablerine dayananlar aleyhine hiçbir sulta/hiçbir kanıt yoktur.
100-- Onun sultası, sadece onu dost edinenlerle Allah'a ortak koşanlar üstündedir.
101-- Biz bir ayeti, bir başka ayetin yerine koyduğumuzda -ki Allah neyi indirmekte olduğunu daha iyi bilir- şöyle derler: "Sen düpedüz bir iftiracısın." Hayır, öyle değil. Bunların çokları bilmiyorlar.
102-- De ki: "İman edenleri güçlendirip kökleştirmek için ve Müslümanlara bir müjde ve kılavuz olarak, Ruhulkudüs onu, senin Rabbinden indirdi."
103-- Andolsun ki biz, onların, "Kur'an'ı ona bir insan öğretiyor" demekte olduklarını biliyoruz. Nispet etmeye uğraştıkları adamın dili yabancıdır. Oysaki bu, apaçık Arapça bir dildir.
104-- Allah'ın ayetlerine inanmayanlara Allah kılavuzluk etmez. Onlar için acıklı bir azap öngörülmüştür.
105-- Yalanı ancak, Allah'ın ayetlerine inanmayanlar uydururlar. Yalancılık edenler onların ta kendileridir.
106-- Her kim imanında sonra Allah'a küfür eder, kalbi iman ile yatışmış halde iken baskıyla zorlanan hariç olmak üzere, inkâra göğüs açarsa, böylelerinin üzerine Allah'tan bir gazap iner. Bunlar için büyük bir azap da öngörülmüştür.
107-- Bu böyledir, çünkü, onlar şu iğreti hayatı âhirete tercih etmişlerdir. Ve Allah, küfre sapanlar topluluğunu doğruya kılavuzlamaz.
108-- Bunlar, Allah'ın; kalpleri, kulakları ve gözleri üstüne mühür bastığı insanlardır. Gaflete saplananlar da bunların ta kendileridir.
109-- Hiç kuşkusuz, âhirette hüsrana uğrayacaklar da bunlardır.
110-- Kuşkusuz, Rabbin; işkenceye uğratıldıktan sonra hicret eden, ardından da cihat edip sabreden kişiler yanındadır. Bütün bunlardan sonra senin Rabbin elbette cömertçe affedecek, cömertçe merhamet edecektir.
111-- Gün olur, herkes kendi nefsi için mücadele eder ve herkese, yaptığının karşılığı tam tamına ödenir; onlar asla zulme uğratılmazlar.
112-- Allah, şu ülkeyi/medeniyeti de örnek vermiştir: Güvenli, mutlu-huzurlu idi; rızkı her yandan bol bol gelirdi. Sonra onlar Allah'ın nimetlerine nankörlük ettiler de Allah kendilerine, sanayi olarak ürettikleri şeyler yüzünden açlık ve korku elbisesini tattırdı.
113-- Andolsun ki onlara içlerinden bir resul geldi de onu yalanladılar. Bunun üzerine, onlar zulümlerine devam edip dururken azap kendilerini yakaladı.
114-- Allah'ın sizi rızıklandırdığı şeylerden helâl ve temiz olarak yiyin. Eğer yalnız O'na kulluk/ibadet ediyorsanız, Allah'ın nimetlerine şükredin.
115-- O size ancak şunları haram kılmıştır: Ölü, kan, domuz eti, Allah'tan başkası adına kesilen hayvan. Bununla birlikte, zorda kalan, başkasının hakkına tecavüz etmemek, sınırı aşmamak şartıyla bunlardan yerse, Allah bağışlayacak, merhamet edecektir.
116-- Yalan düzerek Allah'a iftira etmek için, dillerinizin uydurma nitelendirmeleriyle "şu helâldir, şu da haramdır" demeyin. Yalan düzerek Allah'a iftira edenler kurtulamazlar.
117-- Az bir nimetlenme ardından, acıklı bir azap var onlara.
118-- Sana anlattıklarımızı daha önce, Yahudilere haram kılmıştık. Biz onlara haksızlık etmedik; aksine, onlar kendi benliklerine zulmediyorlardı.
119-- Şu da var: Rabbin, bilgisizlik yüzünden kötülük işleyip de bunun ardından tövbe edip hallerini düzeltenler lehindedir. Sonra senin Rabbin gerçekten Gafûr ve Rahîm'dir.
120-- Şu da kuşkusuz ki, İbrahim başlıbaşına bir ümmet idi; bir hanîf olarak Allah'ın önünde eğiliyordu, müşriklerden değildi.
121-- O'nun nimetlerine şükrediyordu. Allah onu seçip yüceltti ve dosdoğru bir yola kılavuzladı.
122-- Dünyada ona güzellik verdik, âhirette de o mutlaka barışsever iyiler arasında yer alacaktır.
123-- Daha sonra sana şunu vahyettik: Bir hanîf olarak İbrahim'in dinine uy! O, müşriklerden değildi.
124-- Cumartesi tatili, sadece onda ihtilaf edenlere farz kılındı. Rabbin, tartışmakta oldukları şey hakkında, onlar arasında kıyamet günü hüküm verecektir.
125-- Rabbinin yoluna hikmetle, güzel öğütle davet et ve onlarla, en güzel olan neyse o yolla mücadele et. Şüphe yok ki Rabbin, kendi yolundan sapanları en iyi bilendir. Ve O, gerçeğe kılavuzlananları da en iyi bilendir.
126-- Eğer ceza ile karşılık verecekseniz, ancak size yapılan kötülüğün türü ve miktarı ile karşılık verin. Eğer sabrederseniz, elbette ki bu, sabredenler için daha hayırlıdır.
127-- Sabret! Senin sabrın da Allh'ın yardımıyladır. Onlar için tasalanma! Kurmakta oldukları tuzaklar yüzünden de telaşlanma!
128-- Hiç kuşkusuz, Allah, korunanlar ve güzellik sergileyenlerle beraberdir.
 
 
NÛH SURESİ
(71/71. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Biz, Nûh'u, "toplumunu, kendilerine kokunç bir azap gelmeden önce uyar!" diye kavmine gönderdik.
2-- O dedi ki: "Ey toplumum! Hiç kuşkunuz olmasın, ben sizin için apaçık bir uyarıcıyım."
3-- "O halde, Allah'a ibadet edin! O'ndan korkun! Ve bana itaat edin ki,
4-- Allah, günahlarınızı affetsin ve sizi belirli bir süreye kadar ertelesin. Çünkü Allah'ın eceli geldiğinde ertelenmez. Ah! Bir bilebilseydiniz."
5-- Nûh şöyle yakardı: "Ey Rabbim! Ben toplumumu gece ve gündüz davet ettim."
6-- "Fakat çağrım, onların kaçışlarını artırmaktan başka bir işe yaramadı."
7-- "Ben onları, sen kendilerini affedesin diye çağırdıkça, parmaklarını kulaklarına tıkadılar, elbiselerine büründüler, inat ve ısrar ettiler ve kibirlendikçe kibirlendiler."
8-- "Sonra onları daha açık bir biçimde çağırdım."
9-- "Daha sonra bir başka duyuru yönelttim. Ve onları gizli gizli de çağırdım."
10-- Ve şöyle dedim: "Rabbinizden af dileyin! O, bağışlamayı çok sevendir."
11-- "Göğü üzerinize bol bol yağmur taşıyıcı olarak gönderir."
12-- "Sizi, mallar ve oğullarla güçlendirir, size yeşil bahçeler lütfeder. Ve sizin için nehirler akıtır."
13-- "Ne oluyor size de Allah için bir vakar ümidinde olmuyorsunuz?"
14-- "O ki, sizi halden hale/evreden evreye geçirerek yarattı."
15-- "Görmediniz mi, Allah yedi göğü ahenkli bir bütün olarak nasıl yarattı?"
16-- "Ve Ay'ı, bunlar içinde bir nur yaptı ve Güneş'i bir kandil haline getirdi."
17-- "Ve Allah sizi bir bitki olarak yerden bitirdi."
18-- "Sonra sizi yere geri gönderiyor ve sonra bir çıkarışla tekrar çıkarıyor."
19-- "Allah size yeryüzünü bir yaygı yaptı,
20-- Ki ondan geniş yollar edinip de yürüyesiniz."
21-- Nûh dedi ki: "Rabbim! Onlar bana isyan ettiler de malı ve çocuğu kendisine hüsrandan başka bir artış getirmeyen kişiye uydular."
22-- "Çok büyük hileler sergilediler/çok büyük tuzaklar kurdular."
23-- Dediler ki: "İlâhlarınızı sakın bırakmayın! Ved'di, Süva'ı asla bırakmayın! Yeğus'u, Yeuk'u, Nesr'i de bırakmayın!"
24-- "Çoklarını saptırdılar. Sen de o zalimler için şaşkınlıktan başka bir şeyi artırma."
25-- Hataları yüzündendir ki boğuldular, ateşe atıldılar. Kendileri için, Allah dışında yardımcılar bulamadılar.
26-- Nûh şöyle yakardı: "Rabbim! Yeryüzünde, kâfirlerden yurt tutacak/gezip dolaşacak hiç kimse bırakma!"
27-- "Çünkü eğer sen onları bırakırsan, kullarını saptırırlar ve kötülük üreten nankörden başkasını doğurmazlar."
28-- "Rabbim! Beni, anne-babamı, inanmış olarak evime gireni, tüm inanmış erkekleri ve inanmış kadınları affet! Zalimlerin de sadece helâk ve perişanlığını artır!"
 
 
İBRAHİM SURESİ
(14/72. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Râ. Bir kitaptır bu. Ki indirdik sana, çıkarasın diye insanları Rablerinin izniyle karanlıklardan nura; Hamîd, Azîz olanın yoluna..
2-- O Allah'a ki yalnız O'nundur göklerdekiler ve yerdekiler. Hüsran haberi şiddetli bir azaptan, o küfre batmışlara...
3-- Onlar ki sefil ve iğreti hayatı âhirete tercih ederler ve Allah yolundan alıkoyup o yolu eğri-büğrü yapmayı isterler. İşte bunlar, dönüşü olmayan bir sapıklık içindedirler.
4-- Biz, görevlendirdiğimiz her resulü ancak kendi toplumunun diliyle gönderdik ki, onlara açık-seçik beyanda bulunsun. Bunun ardından Allah dilediğini saptırır, dilediğini de iyiye ve güzele kılavuzlar. Azîz'dir, Hakîm'dir O...
5-- Andolsun ki biz Mûsa'yı, toplumunu karanlıklardan aydınlığa çıkar ve onlara Allah'ın günlerini hatırlatıp bellet diye ayetlerimizle gönderdik. Şu bir gerçek ki, bunda iyice sabreden, çok çok şükreden herkes için sayısız ayetler vardır.
6-- Mûsa'nın, kendi toplumuna şöyle dediği zamanı da hatırla: "Allah'ın üzerinizdeki nimetini anın. Hatırlayın ki, sizi Firavun'un hanedanından kurtarmıştı. Onlar size azabın en kötüsüyle acı çektiriyorlar, erkek çocuklarınızı doğruyorlar, kadınlarınızı canlı bırakıyorlardı. İşte bunda sizin için Rabbinizden gelen çok büyük bir deneme ve ıstırap vardır."
7-- Rabbinizin şunu duyurduğunu da hatırda tutun: Eğer şükrederseniz, ben de sizin için mutlaka artıracağım. Ve eğer nankörlük ederseniz hiç kuşkusuz benim azabım çok çok şiddetlidir.
8-- Şöyle demişti Mûsa: "Siz de yeryüzünde bulunanların tümü de küfre saplansanız, hiç kuşkusuz Allah mutlak Ganî, mutlak Hamîd'dir.
9-- Sizden öncekilerin, Nûh kavminin, Âd'ın, Semûd'un ve onlardan sonrakilerin haberleri ulaşmadı mı size? Allah'tan başkası bilmez onları. Peygamberleri onlara açık deliller getirmişti de onlar ellerini ağızlarına itip şöyle demişlerdi: `Biz size gönderileni kesinlikle tanımıyoruz ve biz sizin çağırdığınız şey konusunda karmaşa ve çıkmaza iten bir kuşku içindeyiz.`"
10-- Resulleri dediler ki: "Gökleri ve yeri yaratan Allah hakkında mı kuşku? O sizi, günahlarınızı affetsin, belirli bir süreye kadar size zaman tanısın diye çağırıyor." Şöyle cevap verdiler: "Siz de bizim gibi birer insandan başka şey değilsiniz. Atalarımızın kulluk ettiklerinden bizi yüz geri çevirmek istiyorsunuz. Hadi açık bir kanıt getirin bize!"
11-- Resulleri onlara dediler ki: "Biz de sadece sizin gibi birer insanız, fakat Allah, kullarından dilediğine lütufta bulunur. Allah'ın izni olmadan bizim size bir kanıt getirmemiz haddimize değil. İnananlar yalnız Allah'a da yanıp güvensinler."
12-- "O, bize yollarımızı göstermişken neden Allah'a tevekkül etmeyecekmişiz? Bize yaptığınız eziyetlere elbette sabredeceğiz. Tevekkül edenler yalnız Allah'a tevekkül etsinler."
13-- Küfre sapanlar kendi resullerine şöyle dediler: "Ya tam bir biçimde bizim milletimize dönersiniz yahut da sizi yurdumuzdan mutlaka çıkarırız." Rableri de onlara şunu vahyetti: "Zalimleri muhakkak helâk edeceğiz."
14-- "Ve onların ardından o toprağa mutlaka sizi yerleştireceğiz. Bu, makamımdan korkan, tehdidimden korkan için böyledir."
15-- Ve Allah'tan fetih istediler. Ve her inatçı zorba perişan oldu.
16-- Ardından da cehennem. İrinli bir sudan içirilecekler.
17-- Onu yutmaya çalışacak ama boğazından geçiremeyecek. Ölüm her yandan üstüne gelecek de bir türlü ölmeyecek. Arkasından da dehşetli bir azap.
18-- Rablerine nankörlük edenlerin amelleri, fırtınalı bir günde rüzgârın tarumar ettiği küle benzer. Kazandıklarından hiçbir şey elde edemezler. İşte bu, dönüşü olmayan sapıklığın ta kendisidir.
19-- Allah'ın, gökleri ve yeri hak olarak yarattığını görmedin mi? Dilerse sizi yok eder, yepyeni bir halk getirir.
20-- Bu, Allah'a hiç de zor gelmez.
21-- Hepsi toplu halde, Allah'ın huzuruna çıkmış olacaklar. Ezilip horlananlar, büyüklük taslayanlara diyecekler ki: "Biz sizin birer uydunuzduk. Şimdi siz Allah'ın azabından bir kısmını bizden uzaklaştırabilir misiniz?" Cevap verecekler: "Allah bize kılavuzluk etseydi elbette biz de size kılavuzluk ederdik. Şimdi inleyip feryat etsek de sabretsek de bir. Sığınacak hiçbir yerimiz yok."
22-- İş bitirilince şeytan onlara şöyle dedi: "Allah size hak bir vaatle vaatte bulundu, ben ise vaat ettim ama vaadimden caydım. Benim sizin üzerinizde bir sultam yoktu. Sizi davet ettim, siz de bana uydunuz. Hepsi bu. Şimdi beni kınamayı bırakında öz benliklerinizi kınayın. Ne ben sizi kurtarabilirim ne de siz beni kurtarabilirsiniz. Aslında ben sizin, daha önceden beni şirk aracı yapmanıza karşı çıkmıştım. Zalimler için acıklı bir azap öngörülmüştür."
23-- İman edip hayra ve barışa yönelik iyi işler yapanlar ise Rablerinin izniyle altlarından ırmaklar akan cennetlere sokulmuşlardır. Sürekli kalıcıdırlar orada. Birbirlerine esenlik dilemeleri, "selam" şeklindedir.
24-- Görmedin mi Allah nasıl bir örnekleme yaptı: Güzel söz; kökü yerde, dalları gökte olan güzel bir ağaca benzer.
25-- O ağaç, Rabbinin izniyle yemişlerini her zaman verir. Allah, insanlara böyle örnekler verir ki, düşünüp ibret alabilsinler.
26-- Pis bir söz de gövdesi toprağın üstünde destek bulmuş bir ağaca benzer, dayanağı yoktur onun.
27-- Allah, inananları dünya hayatında da âhirette de tutarlı sözle sağlamlaştırır. Allah, zalimleri şaşırtır. Allah, dilediğini yapar.
28-- Bakmadın mı şunlara ki, Allah'ın nimetini küfürle değiştirdiler ve toplumlarını helâk yurduna kondurdular.
29-- Yaslanacakları cehenneme kondurdular. Ne kötü bir duruş yeridir o!
30-- Yolundan saptırmak için Allah'a eşler uydurdular. De ki: "Haydi, nimetlenin! Sonunda varacağınız yer ateştir."
31-- İnanan kullarıma söyle: Namazı kılsınlar, kendilerine verdiğimiz rızıklardan, hiçbir alışverişin, hiçbir dostluğun olmadığı o gün gelmeden önce, gizli ve açık infak etsinler.
32-- Allah odur ki, gökleri ve yeri yarattı. Gökten bir su indirdi de onunla size rızık olarak türlü meyveler çıkardı. Emriyle denizde akıp gitmeleri için gemileri hizmetinize verdi. Irmakları da emrinize verdi.
33-- Görevlerini şaşmadan yapmak üzere Güneş'i ve Ay'ı da size boyun eğdirdi. Geceyi ve gündüzü de hizmetinize verdi.
34-- Kendisinden istediğiniz her şeyden size bir parça verdi. Allah'ın nimetini saymaya kalksanız, sayıp bitiremezsiniz. Doğrusu şu ki insan, gerçekten çok zalim, çok nankördür.
35-- Bir zaman, İbrahim şöyle demişti: "Rabbim, bu beldeyi güvenli kıl. Beni ve oğullarımı putlara kulluktan uzak tut."
36-- "Rabbim, onlar insanlardan birçoğunu saptırdılar. Artık beni izleyen bendendir. Bana isyan edene gelince, onun hakkında sen Gafûr ve Rahîm'sin."
37-- "Ey Rabbimiz! Ben, çocuklarımdan bir kısmını senin kutsal evinin yanındaki, ziraata elverişsiz vadiye yerleştirdim ki, namazı kılsınlar, ey Rabbimiz! Sen de insanlardan bazı gönülleri, onlardan hoşlanır yap. Çeşitli meyvelerle onları rızıklandır ki, şükredebilsinler."
38-- "Rabbimiz, hiç kuşkusuz sen bizim gizlediğimizi de bilirsin, açığa vurduğumuzu da. Yerde de gökte de hiçbir şey Allah'a gizli kalmaz."
39-- "İhtiyar yaşımda bana, İsmail'i ve İshak'ı bağışlayan Allah'a hamd olsun. Benim Rabbim, duayı gerçekten çok iyi duyar."
40-- "Rabbim! Beni, namazı özenle yerine getiren bir insan yap. Soyumdan bir kısmını da. Rabbimiz, duamı kabul et."
41-- "Rabbimiz, hesabın ortaya geleceği gün; beni, anne-babamı ve inananları affet."
42-- Sakın Allah'ı, zalimlerin yapmakta olduğundan habersiz sanma. O, onları, gözlerin korkudan donup kalacağı bir güne erteliyor, hepsi bu...
43-- Başlarını dikerek koşuşurlar. Bakışları kendilerine dönmez. Yürekleri tamamen boşalmıştır.
44-- İnsanları, azabın kendilerine ulaşacağı gün konusunda uyar. O gün, zalimler şöyle derler: "Ey Rabbimiz! Bizi yakın bir süreye kadar geri bırak da çağrına cevap verip resullere uyalım." Daha önce siz, kendiniz için çöküş ve bitiş yoktur diye yemin etmediniz mi?
45-- Siz de o kendilerine zulmetmiş olanların barınaklarında oturmuştunuz. Onlara nasıl davrandığımız size açık-seçik belli olmuştu. Size örnekler de vermiştik.
46-- Tuzaklarını kurmuşlardı ama Allah katında da onlar için tuzak var. Zaten onların tuzakları dağları yerinden oynatacak türden olsa neye yarar!?
47-- Sakın Allah'ı, resullerine verdiği söze ters düşer sanma. Allah Azîz'dir, intikam da alır.
48-- O gün yerküre başka bir yerküreye dönüştürülür. Gökler de öyle. Hepsi o Vâhid ve Kahhâr olan Allah'ın huzurunda dikilir.
49-- O gün suçluların, birbirine perçinlenmiş bukağılarla çengellendiklerini görürsün.
50-- Gömlekleri katrandandır. Yüzlerini ateş bürümüştür.
51-- Çünkü Allah, her benliği kendi kazandığıyla karşı karşıya getirecektir. Allah, hesabı çok çabuk görür.
52-- İşte bu, onunla uyarılsınlar, Allah'tan başka ilâh olmadığını bilsinler, aklı ve gönlü işleyenler de ibret alsınlar diye, insanlara yöneltilmiş bir tebliğdir.
 
 
ENBİYA SURESİ
(21/73. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Yaklaştı insanlara hesapları. Ve onlar hâlâ gaflet içinde yüz çevirip durmadalar.
2-- Rablerinden kendilerine ulaşan, söze bürünmüş her yeni öğüt ve hatırlatmayı ancak eğlenerek dinliyorlar.
3-- Kalpleri hep oyun ve oyalanmada. O zulüm sergileyenler, şu yolda bir fısıldaşmayı iyice koyulaştırdılar: "Bu adam, sizin gibi bir insandan başkası değil. Gözünüz baka baka büyüye mi gidiyorsunuz?!"
4-- Dedi: "Rabbim, gökteki sözü de yerdeki sözü de bilir. O, her şeyi duyan, her şeyi bilendir."
5-- Şöyle de dediler: "Saçma sapan rüyalar bunlar! Belki de uydurduğu bir yalandır. Belki de bir şiirdir o. Haydi bir mucize getirsin bize, öncekilere gönderildiği gibi..."
6-- Onlardan önce yere batırdığımız hiçbir yurt ve uygarlık iman etmemiştir. Onlar mı iman edecekler?!...
7-- Senden önce de ancak kendilerine vahyettiğimiz erler gönderdik. Haydi, sorun Zikir/Kur'an ehline, eğer bilmiyorsanız...
8-- Biz onları yemek yemez bir ceset olarak yaratmadık. Onlar sonsuza dek kalıcı da değillerdi.
9-- Sonra onlara verilen söze sadık kaldık da onları ve dilediklerimizi kurtardık. Ve israfa saplanıp haddi aşanları helâk ettik.
10-- Andolsun, size bir Kitap gönderdik ki, öğüt ve uyarıcınız/zikriniz yalnız ondadır. Hâlâ aklınızı çalıştırmayacak mısınız?
11-- Zulmetmiş nice kenti/medeniyeti biz kırıp geçirdik ve arkalarından başka bir topluluk oluşturduk.
12-- Şiddetimizi hissettiklerinde hiç vakit geçirmeksizin oradan dört nala kaçıyorlardı.
13-- Kaçmayın, içinde servet şımarıklığına düştüğünüz yere, meskenlerinize dönün ki, hesaba çekilebilesiniz.
14-- Dediler: "Eyvah bize! Biz gerçekten zalimlermişiz."
15-- Bu davaları sürüp giderken biz onları kökten biçiverdik, sönüp silindiler.
16-- Biz, gökleri de yeri de bunlar arasındakileri de eğlenip eğlendirelim diye yaratmadık.
17-- Eğer bir eğlence edinmek isteseydik onu kendi katımızdan edinirdik. Ama böyle yapanlar değildik/yapsaydık öyle yapardık.
18-- Hayır, biz hakkı, bâtılın üzerine fırlatırız da o, onun beynini parçalar. Bir de bakarsın o yok olup gitmiştir. Yakıştırdığınız niteliklerden ötürü yazıklar olsun size!
19-- Göklerde ve yerde kim varsa O'na aittir. Ve O'nun katındakiler, O'na ibadet etmekten ne çekinirler ne de yorulurlar.
20-- Gece ve gündüz tespih ederler, bıkıp usanmazlar.
21-- Yoksa yerden bazı ilâhlar edindiler de topraktan çıkarıp diriltme işini onlar mı yapacak?
22-- Eğer yerde-gökte Allah'tan başka tanrılar olsaydı, o ikisi de mutlaka fesada uğrardı. Arşın Rabbi o Allah, onların nitelendirmelerinden yücedir, uzaktır.
23-- O, yaptığından hesaba çekilmez ama onlar hesaba çekilirler.
24-- Yoksa O'nun dışında bazı ilâhlar mı edindiler? De ki: "Susturucu delilinizi getirin! Benimle beraber olanların da benden öncekilerin de Zikir'i budur. Ne yazık ki onların çokları hakkı bilmezler; bu yüzden de yüz çevirirler."
25-- Senden önce hiçbir resul göndermedik ki ona şöyle vahyetmiş olmayalım: "Gerçek şu: İlâh yok benden başka, artık bana kulluk/ibadet edin."
26-- "Rahman çocuk edindi" dediler. Hâşâ, bundan arınmıştır O! Onlar, lütuflandırılmış kullardır.
27-- Onlar O'nun sözünün önüne geçemezler; onlar yalnız O'nun emriyle iş yaparlar.
28-- O, onların önlerindekini de arkalarındakini de bilir. Onlar, O'nun hoşnutluk verdiklerinden başkasına da şefaat etmezler. Ve onlar O'nun korkusundan titrerler.
29-- İçlerinden her kim, "ben O'nun dışında bir ilâhım" derse böylesini cehennemle cezalandırırız. Zalimleri işte böyle cezalandırırız biz.
30-- O küfre sapanlar görmediler mi ki gökler ve yer bitişik idi, biz onları ayırdık. Her canlı şeyi sudan oluşturduk. Hâlâ iman etmeyecekler mi?
31-- Yerküreye, onları çalkalamasın diye birtakım dağlar diktik. Ve orada geniş geniş yollar açtık ki, doğru gidebilsinler.
32-- Göğü, korunmuş bir tavan yaptık. Ama onlar göğün ayetlerinden hâlâ yüz çeviriyorlar.
33-- O odur ki, geceyi, gündüzü, Güneş'i ve Ay'ı yarattı. Her biri bir yörünge de yüzmektedir.
34-- Senden önce hiçbir insana ölümsüzlük vermedik. Şimdi sen ölürsen, onlar ölümsüz mü olacaklar?
35-- Her canlı, ölümü tadacaktır. Biz bir imtihan olarak sizi şer ile de hayır ile de deniyoruz. Sonunda bize döndürüleceksiniz.
36-- O küfredenler seni gördüklerinde, seni şu şekilde alaya almaktan başka bir şey yapmazlar: "İlâhlarınızı diline dolayan bu mu?" Ama kendileri Rahman'ın Zikri'ni örtüp inkâr ediyorlar.
37-- İnsan, aceleden yaratılmıştır. Ayetlerimi size göstereceğim. Benden acele istemeyin!
38-- Diyorlar ki: "Eğer doğru sözlüler iseniz bu vaat ne zaman?"
39-- O inkâr edenler, ne yüzlerinden ne sırtlarından azabı uzak tutamayacakları ve hiçbir yardım da göremeyecekleri zamanı bir bilselerdi!
40-- Doğrusu şu ki, o onlara ansızın gelecek de onları şaşkınlıktan donduracak. Artık onu ne geri çevirmeye güçleri yetecek ne de yüzlerine bakılacak.
41-- Andolsun, senden önceki resullerle de alay edilmiştir. Sonunda, onlarla eğlenenleri, alay konusu yaptıkları şey kuşatıverdi.
42-- De ki: "Sizi gece ve gündüz Rahman'dan kim koruyabilir?" Hayır, hayır! Onlar, Rablerinin Zikri'nden/Kur'an'dan yüz çeviriyorlar.
43-- Yoksa onların; kendilerini bize karşı koruyacak tanrılar mı var? Ne kendilerine yardıma güç yetirebilirler ne de bizden bir dostluğa muhatap olurlar.
44-- Gerçek şu ki, biz onları ve atalarını, ömür kendilerine uzun gelecek kadar nimetlendirdik. Hâlâ görmüyorlar mı ki, biz yerküreye geliyor, onu uçlarından eksiltiyoruz. Galip gelenler onlar mı?
45-- De ki: "Ben sizi ancak vahiyle uyarıyorum." Ama sağırlar uyarıldıklarında çağrıyı işitmezler ki!
46-- Rabbinin azabından onlara bir nefha dokunsa, yemin olsun şöyle diyecekler: "Vay bizlere, biz zalimlermişiz."
47-- Kıyamet günü için adalet terazilerini kuracağız/adaleti terazilere koyacağız. Hiç kimseye zerre kadar zulüm edilmeyecek. Hardal tanesi kadar bir şey olsa onu ortaya getiririz. Hesapçılar olarak biz yeteriz!
48-- Andolsun, biz, Mûsa'ya ve Hârun'a hak ile bâtılı ayıran, korunanlar için bir ışık ve öğüt olan furkanı verdik.
49-- O korunanlar ki, hiç görmeden Rablerinden korkarlar. Kıyamet saatinden de ürperirler onlar.
50-- Bu bereketli bir Zikir'dir ki, onu indirdik. Yoksa siz onu inkâr mı ediyorsunuz?
51-- Andolsun, İbrahim'e daha önceden, doğruyu bulma gücünü vermiştik. Onu bilmekteydik biz.
52-- Babasına ve toplumuna şöyle demişti: "Şu başına toplanıp durduğunuz heykeller de ne?"
53-- Dediler: "Atalarımızı onlara kulluk/ibadet eder bulduk."
54-- Dedi: "Vallahi, siz de atalarınız da açık bir sapıklık içine düşmüşsünüz."
55-- Dediler: "Sen gerçeği mi getirdin yoksa oynayıp eğlenenlerden biri misin?"
56-- Dedi: "Hiç de değil! Sizin Rabbiniz, göklerin ve yerin Rabbidir ki, onları yaratmıştır. Ben de bunlara tanıklık edenlerdenim."
57-- "Allah'a yemin ederim, sırtınızı dönüp gidişinizden sonra, putlarınıza bir oyun çevireceğim."
58-- Sonunda onları parça parça etti. Yalnız en büyüklerini bıraktı ki, dönüp ona başvurabilsinler.
59-- Dediler: "Tanrılarımıza bunu yapan kesinlikle zalimlerdendir."
60-- Dediler: "Onları diline dolayan bir genç duymuştuk. Kendisine `İbrahim` deniyor."
61-- Dediler: "Halkın gözleri önüne getirin onu ki, açıkça görebilsinler."
62-- Dediler: "Tanrılarımıza bunu sen mi yaptın, ey İbrahim?"
63-- Dedi: "Hayır, ben değil. Şu büyükleri yapmıştır onu. Haydi, sorun onlara eğer konuşabiliyorlarsa!"
64-- Bunun üzerine kendi benliklerine döndüler de şöyle dediler: "Siz, zalimlerin ta kendilerisiniz."
65-- Sonra, yine kendi kafalarına döndürüldüler: "Vallahi, sen de bilirsin ki, bunlar konuşamazlar."
66-- İbrahim dedi: "Siz, Allah'ın berisinden, size hiçbir şekilde yarar sağlamayan, zarar veremeyen şeylere mi tapıyorsunuz?"
67-- "Yuh size ve Allah'ı bırakıp da taptıklarınıza! Siz hâlâ aklınızı kullanmayacak mısınız?"
68-- Dediler: "Yakın bunu! Eğer bir şey yapacak kişilerseniz, ilâhlarınıza yardım edin."
69-- Biz de şöyle dedik: "Ey ateş, İbrahim'e serin ol, selam ol!"
70-- Ona tuzak kurmak istediler de biz onları hüsranın en beterine uğrayanlar yaptık.
71-- Biz onu da Lût'u da kurtarıp içinde âlemlere bereketler sakladığımız toprağa ulaştırdık.
72-- Ona İshak'ı bağışladık, ayrıca Yakub'u da hediye ettik. Hepsini hak ve barış için çalışan insanlar yaptık.
73-- Onları, bizim buyruğumuzla yol alan önderler yaptık. Onlara iyilikler yapmayı, namaz kılmayı, zekât vermeyi vahyettik. Onlar, yalnız bize kulluk ediyorlardı.
74-- Lût'a da hükümranlık ve ilim verdik. Onu, pislikler üretip duran bir kentten kurtardık. O kent halkı yoldan çıkmış kötü bir kavimdi.
75-- Onu rahmetimizin içine soktuk. O, hak ve barış için çalışanlardandı.
76-- Nûh'a gelince, o da daha önce bize yakarmıştı. Yakarışına cevap verdik de onu ve ailesini, o büyük sıkıntıdan kurtardık.
77-- Ona, ayetlerimizi yalanlayan topluluğa karşı yardım ettik. Kötülüğün toplumuydu onlar. Hepsini birden batırıp boğduk.
78-- Ve Dâvud ile Süleyman.. Hani, halkın davarının yayıldığı ekinler hakkında hüküm veriyorlardı da biz hükümlerine tanıklar olmuştuk.
79-- Onu Süleyman'a derhal kavrattık. Her birine hükümdarlık ve bilgi verdik. Dâvud'a dağları boyun eğdirdik. Kuşlarla beraber tespih ediyorlardı. Yapmak isteyince yapanlarız biz.
80-- Ona, sizi sizin şiddetinizden koruyacak olan zırh yapma sanatını öğrettik. Peki siz şükrediyor musunuz?
81-- Ve Süleyman'a kasırgayı boyun eğdirdik. İçini bereketlerle doldurduğumuz toprağa doğru onun emriyle akıp giderdi. Her şeyi bilenleriz biz.
82-- Kendisi için dalgıçlık eden, daha başka iş de yapan bazı şeytanları da onun emrine verdik. Biz onu koruyup gözetiyorduk.
83-- Ve Eyyûb... Rabbine şöyle yakarmıştı: "Dert gelip çattı bana; sen, rahmet edenlerin en merhametlisisin."
84-- Hemen cevap verdik ona, kendisindeki derdi kaldırdık. Tarafımızdan bir rahmet ve ibadet edenler için bir hatırlatma olarak, ona ailesini ve beraberlerinde benzerlerini de verdik.
85-- İsmail, İdris, Zülkifl, hepsi sabredenlerdendi.
86-- Hepsini rahmetimize soktuk. Onlar hak ve barış için çalışanlardandı.
87-- Ve Zünnûn. Hani kızarak gitmişti de ona asla güç yetiremeyeceğimizi sanmıştı. Sonra, karanlıkların bağrında şöyle yakardı: "Senden başka ilâh yok, tespih ederim seni. Kuşkusuz ben zalimlerden oldum."
88-- Hemen imdadına yetiştik. Gamdan kurtardık onu. İnananları işte böyle kurtarırız biz.
89-- Ve Zekeriyya. Hani Rabbine yakarmıştı: "Rabbim, beni yapayalnız, bir başıma bırakma. Sen, mirasçıların en hayırlısısın."
90-- Kendisine hemen cevap vermiş, Yahya'yı ona hediye etmiş, karısını kendisi için doğurmaya elverişli hale getirmiştik. Onlar, hayırlarda yarışırlar, umarak ve korkarak bize yalvarırlardı. Onlar, bize ürpererek saygı gösterirlerdi.
91-- Ve o, ırzını titizlikle koruyan kadın. Onun bağrına ruhumuzdan üfledik de kendisini ve oğlunu âlemler için bir mucize yaptık.
92-- İşte şu sizin ümmetiniz bir tek ümmettir. Ben de Rabbinizim. O halde bana kulluk/ibadet edin.
93-- İşlerini aralarında parçaladılar. Hepsi bize dönecekler.
94-- Kim inanmış olarak hayra ve barışa yönelik işlerden bir şey yaparsa, onun gayretine nankörlük edilmez. Biz böylesi lehine kâtiplik ederiz.
95-- Helâk ettiğimiz bir kente/medeniyete yaşamak haram edilmiştir. Onlar bir daha geri dönemezler.
96-- Ye'cûc ve Me'cûc'ün önü açıldığı zaman onlar, her tepeden akın ederler.
97-- Hak olan vaat yaklaşmıştır. İnkâr edenlerin gözleri birden donup kalmıştır. "Vay başımıza! Biz bundan gafil bulunuyorduk. Hayır, biz zalimlerdik." derler.
98-- Siz ve Allah'ın berisinden, kulluk/kölelik ettikleriniz, cehennem odunusunuz. Hepiniz oraya gireceksiniz.
99-- Eğer onlar ilâh olsalardı, oraya girmezlerdi. Oysaki, hepsi orada sürekli kalacaklardır.
100-- Onlar için orada derin bir iç çekiş var. Ve onlar orada hiçbir şey işitmezler.
101-- Tarafımızdan kendilerine güzellik hazırlananlara gelince, bunlar cehennemden uzaklaştırılmışlardır.
102-- Onun uğultusunu duymazlar. Onlar, gönüllerinin istediği şeyler içinde sürekli yaşayacaklardır.
103-- O en büyük korku onları tasalandırmaz. Melekler onları şöyle karşılarlar: "Bu size o vaat edilen gününüzdür."
104-- Gün olur göğü, yazı tomarlarını dürer gibi düreriz. İlk yaratılışta başladığımız gibi onu baştan yaparız. Üzerimizde bir vaat olarak biz bunu mutlaka yapacağız.
105-- Andolsun, Zikir'den sonra Zebur'da şunu yazmıştık: Yeryüzüne benim iyilik ve barış seven kullarım vâris olacaktır.
106-- Kuşkusuz, bunda, kulluk eden bir topluluk için kesin bir tebliğ vardır.
107-- Ve biz seni ancak âlemlere bir rahmet olarak gönderdik.
108-- De ki: "Bana şu vahyediliyor: Tanrınız ancak bir tek tanrıdır. Peki siz müslümanlar mısınız?"
109-- Eğer yüz çevirirlerse de ki: "Hepinize aynı şekilde, aynı düzeyde açıkladım. Artık bilmiyorum, tehdit edildiğiniz şey yakın mıdır, uzak mıdır?"
110-- Kuşkusuz O, sözün açığa vurulanını da bilir; saklamakta olduklarınızı da bilir.
111-- Bilmiyorum belki de o, sizin için bir fitnedir. Belirli bir süreye kadar bir nimetlendirmedir.
112-- Resul şöyle yakardı: "Rabbim, hak ile hükmet! Bizim Rabbimiz Rahman'dır. Sizin nitelendirmelerinize karşı yardımına başvurulandır, Müsteân'dır."
 
 
MÜMİNÛN SURESİ
(23/74. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hiç kuşku yok, kurtulmuştur müminler.
2-- Namazlarında huşû sahipleridir onlar.
3-- Boş uğraş ve lüzumsuz sözden yüz çevirmişlerdir onlar.
4-- Zekâtı vermek için faaliyettedir onlar.
5-- Cinsiyet organlarını koruyanlardır onlar.
6-- Eşleri yahut akitleri aracılığıyla sahip bulundukları müstesnadır. Bu durumda kınanmış değillerdir onlar.
7-- Kim bundan ötesini isterse, işte onlar, sınırı aşanlardır.
8-- O müminler, emanetlerine, ahitlerine saygı duyup sahip çıkanlardır.
9-- Namazlarını korumaya devam ederler onlar.
10-- İşte bunlardır mirasçı olanlar;
11-- Ki, Firdevs cennetine mirasçı olurlar, onda sonsuza dek kalırlar.
12-- Yemin olsun ki, biz insanı topraktan oluşan bir özden yarattık.
13-- Sonra onu çok dayanıklı bir karargâhta bir damlacık yaptık.
14-- Sonra o damlacığı bir embriyoya dönüştürdük, sonra o embriyoyu bir et parçası haline getirdik, nihayet o kemiğe de bir et giydirdik. Sonra onu bir başka yaratılışta yeniden kurduk. Yaratıcıların en güzeli Allah'ın kudret ve sanatı ne yücedir!
15-- Sonra siz bütün bunların ardından mutlaka öleceksiniz.
16-- Sonra siz kıyamet gününde yeniden diriltileceksiniz.
17-- Andolsun, biz sizin üstünüzde yedi yol yarattık. Ve biz yaratılıştan/yaratılmışlardan gafil de değiliz.
18-- Gökten belli bir ölçüde bir su indirdik de onu yeryüzünde durdurduk. Elbette ki biz, onu gidermeye de gücü yetenleriz.
19-- Onunla size hurmalardan ve üzümlerden bahçeler yetiştirdik, onlarda sizin için birçok meyveler vardır; onlardan yiyorsunuz.
20-- Ve bir ağaç da yetiştirdik ki, Tûr-i Sina'dan çıkar, yağlı olarak biter; yiyenlere katıktır.
21-- Davarlarda da sizin için elbette bir ibret vardır. Onların karınlarındakilerden size içiriyoruz. Onlarda sizin için birçok yarar var. Onlardan yiyorsunuz da.
22-- Hem onlar üzerinde hem de gemiler üzerinde taşınıyorsunuz.
23-- Andolsun, Nûh'u toplumuna resul olarak gönderdik de o şöyle dedi: "Ey toplumum! Allah'a kulluk/ibadet edin. O'ndan başka tanrınız yok sizin. Hâlâ korunmayacak mısınız?"
24-- Toplumu içinden inkârcı kodaman grup şöyle dedi: "Bu adam, sizin gibi bir insandan başka şey değil; size üstünlük taslamak istiyor. Eğer Allah dileseydi, melekler indirirdi. Biz ilk atalarımız arasında böyle bir şey duymadık."
25-- "Cinnet getirmiş bir adamdan başkası değildir o. Belli bir süreye kadar göz altında tutun onu."
26-- Nûh şöyle yakardı: "Rabbim, beni yalanlamaları karşısında yardım et bana!"
27-- Bunun üzerine biz Nûh'a şöyle vahyettik: "Gözlerimizin önünde ve vahyimize uygun olarak gemiyi yap. Emrimiz gelip tandır kaynayınca, ailenle birlikte her türden iki çifti gemiye sok. İçlerinden, haklarında daha önce hüküm verilmiş olanları dışta bırak. Zulmetmiş olanlar hakkında bana yakarıp durma. Onlar kesinlikle boğulacaklardır."
28-- Sen, yanındakilerle birlikte geminin üzerine çıktığında şöyle de: "Zalimler topluluğundan bizi kurtaran Allah'a hamd olsun!"
29-- Şunu da söyle: "Rabbim, beni bereketli bir yere indir. Sen, konuk ağırlayanların en hayırlısısın."
30-- Biz onları imtihan ediyor idiysek de bunda elbette ibretler vardır.
31-- Sonra onların ardından başka bir nesil oluşturduk.
32-- Onlara da içlerinden şu yolda tebliğde bulunan bir resul gönderdik: Allah'a kulluk/ibadet edin. O'ndan başka tanrınız yok sizin. Hâlâ ürpermiyor musunuz?
33-- Toplumunun, dünya hayatında servet refaha ulaştırdığımız halde inkâra sapıp âhiretteki buluşmayı yalanlayan kodaman takımı şöyle dedi: "Bu adam, sadece sizin gibi bir insan; yemekte olduğunuzdan yiyor, içmekte olduğunuzdan içiyor."
34-- "Kendiniz gibi bir insana itaat ederseniz, o takdirde mutlaka hüsrana uğrayanlar olursunuz."
35-- "Size, ölüp toprak ve kemik haline geldikten sonra tekrar meydana çıkarılacağınızı mı vaat ediyor?"
36-- "Heyhat! Size vaat edilen o şey ne kadar uzak!"
37-- "Hayat, şu dünya hayatımızdan başkası değildir. Ölürüz, yaşarız ama biz tekrar diriltilecek değiliz."
38-- "O, yalan düzüp Allah'a iftira eden bir adamdan başkası değil. Biz ona inanmıyoruz."
39-- O peygamber şöyle yakardı: "Rabbim, beni yalanlamaları karşısında yardım et bana!"
40-- Allah buyurdu: "Biraz sonra kesinlikle pişman olacaklar."
41-- Nihayet, o korkunç titreşimli ses onları tam bir biçimde yakaladı da hepsini sel süprüntüsü haline getirdik. Dönmeze gitsin o zalimler topluluğu!
42-- Sonra onların arkasından başka nesiller oluşturduk.
43-- Hiçbir ümmet ne süresinden ileri geçebilir ne de geri kalır.
44-- Sonra, resullerimizi ard arda gönderdik. Hangi ümmete resulü geldiyse onu yalanladılar. Biz de onları birbiri ardınca yuvarladık ve hepsini birer efsane yaptık. Dönmeze gitsin iman etmeyen bir topluluk!
45-- Sonra, Mûsa ile kardeşi Hârun'u mecizelerimizle, açık bir kanıtla gönderdik;
46-- Firavun'a ve kodamanlarına. Ancak kibre saptılar, çünkü kendilerini büyük gören bir topluluktu onlar.
47-- Şöyle dediler: "Kendilerine bağlı toplum bize kulluk-kölelik ederken, biz kalkıp bizim gibi iki insan olan şu adamlara mı inanacağız?"
48-- İkisini de yalanladılar, böylece helâk edilenler arasına katıldılar.
49-- Yemin olsun, Mûsa'ya o Kitap'ı vermiştik ki, hidayete erebilsinler.
50-- Meryem'in oğluyla annesini birer ayet kıldık ve onları oturmaya uygun pınarlı bir tepeye yerleştirdik.
51-- Ey resuller! Güzel ve temiz şeylerden yiyin ve barışa, hayra yönelik iş yapın! Çünkü ben, yapmakta olduklarınızı çok iyi bilmekteyim.
52-- İşte sizin bu ümmetiniz bir tek ümmettir. Ve ben de sizin Rabbinizim; o halde benden korkun!
53-- Fakat onlar işlerini aralarında parçalayıp çeşitli kitaplara ayırdılar. Her hizip, yalnız kendi yanındakiyle sevinip övünmektedir.
54-- Artık sen onları bir süreye kadar kendi gafletleri içinde bırak.
55-- Sanıyorlar mı ki, kendilerine verdiğimiz mal ve oğullarla güçlendiriyoruz onları,
56-- Ve iyiliklerine koşuyoruz? Hayır, farkında olmuyorlar.
57-- Onlar ki, Rablerine saygıdan titrerler,
58-- Onlar ki, Rablerinin ayetlerine iman ederler,
59-- Onlar ki, Rablerine ortak koşmazlar,
60-- Onlar ki, verdiklerini, Rablerine dönecekleri için kalpleri ürpererek verirler;
61-- İşte bunlar, hayırlarda yarışırlar. Ve hayırlarda önde gidenler de onlardır.
62-- Biz hiçbir benliğe yaratılış kapasitesinin üstünde görev yüklemeyiz. Bizim katımızda, hakkı söyleyen bir kitap vardır. Onlara haksızlık edilmez.
63-- Fakat onların kalpleri bundan gaflet içindedir. Onların bundan başka da işleri vardır ki, hep o işler için çalışmaktadırlar.
64-- Sonunda, servet ve refahla şımarmışlarını azapla yakaladığımızda, hemen bağırıp dövünmeye başlarlar.
65-- "Bağırıp dövünmeyin bugün, bizim karşımızda kimseden yardım göremezsiniz."
66-- "Ayetlerimiz size okunuyordu da siz ökçeleriniz üzerinde gerisin geri dönüyordunuz."
67-- "Ona karşı büyüklük taslayarak, gece boyunca hezeyanlar savuruyordunuz."
68-- Sözü gereğince düşünmediler de ondan mı, yoksa kendilerine ilk atalarına gelmeyen bir şey geldi diye mi?
69-- Yoksa resullerini tanımadılar da bu yüzden mi onu inkâr ediyorlar?
70-- Yoksa, "onda bir cinnet mi var" diyorlar?! Hayır, o kendilerine hakkı getirdi ama onların çoğu haktan tiksiniyor.
71-- Eğer hak onların keyiflerine uysaydı, gökler de yer de bunların içindekiler de kesinlikle fesada uğrardı. Hayır, biz onlara zikirlerini/Kur'anlarını getirdik ama onlar zikirlerinden/Kur'anlarından yüz çeviriyorlar.
72-- Yoksa onlardan bir vergi mi istiyorsun? Rabbinin vereceği daha hayırlıdır. Rızık verenlerin en hayırlısıdır O.
73-- Şu bir gerçek ki, sen onları dosdoğru bir yola çağırıyorsun.
74-- Ama âhirete inanmayanlar, o yoldan hep yan çiziyorlar.
75-- Eğer biz onlara acıyıp da üstlerindeki sıkıntıyı kaldırsaydık, azgınlıkları içinde sersem sersem bocalamaya devam edeceklerdi.
76-- Yemin olsun, biz onları azapla yakaladık. Ama yine de Rablerine boyun eğmediler. Sığınıp yakarmıyorlar.
77-- Nihayet, üzerlerine şiddetli bir azabın kapısını açtığımızda hemencecik ümitsizliğe düşüverecekler.
78-- Allah odur ki; sizin için işitme gücü, gözler ve gönüller oluşturdu. Ne kadar da az şükrediyorsunuz!
79-- Sizi yeryüzünde yaratıp yayan da O'dur. O'nun huzurunda haşredileceksiniz.
80-- O hayat veriyor, O öldürüyor. Gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişi O'nun için. Hâlâ aklınızı kullanmayacak mısınız?
81-- İşin doğrusu şu: Onlar da öncekilerin söylediği gibi söylediler.
82-- Dediler ki: "Ölüp, toprak ve kemik haline geldiğimiz zaman mı, gerçekten o zaman mı diriltileceğiz?"
83-- "Andolsun, biz de bizden önce atalarımız da bununla tehdit edildik. Öncekilerin masallarından başka bir şey değil bu."
84-- De ki: "Eğer biliyorsanız, yeryüzü ve içindekiler kimindir?"
85-- "Allah'ındır." diyecekler. De ki: "Hâlâ düşünüp ibret almıyor musunuz?"
86-- Sor: "Yedi göklerin Rabbi ve o büyük arşın Rabbi kimdir?"
87-- "Allah'tır." diyecekler. De ki: "Hâlâ korkmuyor musunuz?"
88-- Şunu da sor: "Eğer biliyorsanız söyleyin, kimdir o, her şeyin melekûtu/aslı-esası elinde olan? O koruyup gözeten ama korunup gözetilmeyen?"
89-- "Allah'tır." diyecekler. De ki: "Nasıl oluyor da büyüleniyorsunuz?"
90-- Hayır, hayır! Biz onlara hakkı getirdik ama onlar tam anlamıyla yalancıdırlar.
91-- Allah, çocuk filân edinmemiştir. O'nunla beraber herhangi bir ilâh da yoktur. Eğer böyle olsaydı, her ilâh kendi yarattığını yok ederdi ve mutlaka biri ötekine üstün gelmeye çalışırdı. Allah'ın şanı onların nitelendirmelerinden yücedir, arınmıştır.
92-- Gözle görülmeyeni de görüleni de bilendir O. Uzaktır onların ortak koştuklarından.
93-- De ki: "Rabbim, tehdit edildikleri şeyi bana mutlaka göstereceksen,
94-- Beni o zalimler topluluğunun içinde tutma Rabbim."
95-- Biz, onları tehdit ettiğimiz şeyi sana göstermeye elbette kadiriz.
96-- En güzel olan neyse onunla sav kötülüğü. Onların nasıl nitelendirme yaptıklarını biz daha iyi biliriz.
97-- Ve de ki: "Rabbim, şeytanların dürtüklemelerinden sana sığınırım!"
98-- "Onların, başıma üşüşmelerinden de sana sığınırım Rabbim!"
99-- Sonunda onlardan birine ölüm geldiğinde şöyle der: "Rabbim, beni geri döndürün;
100-- Döndürün ki, o arkada bıraktığım yerde iyi bir iş yapayım." Hayır, bir kelime ki bu, o söyler onu. Ötelerinde, dirilecekleri güne kadar bir berzah vardır.
101-- Sûra üfürüldüğünde, aralarında artık soy-sop/şuna-buna mensup olmalar söz konusu edilemez. Birbirlerini soruşturamazlar da.
102-- Artık kimin tartıları ağır gelirse onlar kurtulmuş olacaklardır.
103-- Tartıları hafif gelenler ise kendilerini kayba uğratanlar, sürekli cehennemde kalanlar olacaklardır.
104-- Ateş, yüzlerini yalar. Ve onlar da içinde sırıtıp kalacaklar.
105-- "Ayetlerim size okunmadı mı? Ve siz onları yalanlamıyor muydunuz?"
106-- Derler ki: "Rabbimiz, bahtsızlığımız bize baskın çıktı. Sapıp gitmiş bir topluluk olduk biz."
107-- "Rabbimiz, çıkar bizi oradan. Eğer bir daha aynısını yaparsak, gerçekten zalimler olacağız."
108-- Buyurur: "Yıkılıp gidin oraya, konuşmayın benimle!"
109-- Kullarımdan bir zümre, "Rabbimiz, inandık; affet bizi, acı bize, sen merhametlilerin en hayırlısısın" diyorken,
110-- Siz onları alaya aldınız. Öyle ki, zikrimi/Kur'anımı size unutturdular. Siz onlara hep gülüyordunuz.
111-- Bugün onlara ben, sabretmiş olmalarının karşılığını verdim. Başarıya erip kurtulanlar, onlardır.
112-- Buyurur: "Yeryüzünde, yıllar sayısıyla ne kadar kaldınız?"
113-- Derler: "Bir gün yahut günün bir kısmı kadar; sayanlara sor."
114-- Buyurdu: "Sadece birazcık kaldınız. Keşke biliyor olsaydınız."
115-- "Sizi, boş yere yarattığımızı ve bize döndürülmeyeceğinizi mi sandınız?"
116-- Yücelerden yücedir, o hak padişah olan Allah! İlâh yok O'ndan başka. O şanlı arşın Rabbidir O!
117-- Kim Allah'ın yanında, hakkında hiçbir kanıt olmayan bir başka ilâha yakarır/davet ederse, onun hesabı Rabbi katındadır. Hiç kuşkusuz, küfre sapanlar iflah etmezler.
118-- Şöyle yakar: "Rabbim! Affet, merhamet et! Sen merhametlilerin en hayırlısısın!"
 
 
SECDE SURESİ
(32/75. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Mîm.
2-- Kitap'ın indirilişidir bu. Kuşku, çelişme yok bunda. Âlemlerin Rabbi'ndendir bu.
3-- Yoksa "onu uydurdu" mu diyorlar?! Hayır, haktır o; senin Rabbindendir; senden önce kendilerine hiçbir uyarı gelmemiş bir toplumu uyarman içindir. Umulur ki, doğruya ve güzele kılavuzlanırlar.
4-- Allah'tır ki gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri altı günde yaratmış, sonra arş üzerinde egemenlik kurmuştur. O'nun dışındakilerden size ne bir dost vardır ne de bir şefaatçı. Hâlâ düşünüp ibret almayacak mısınız?
5-- İş ve oluşu gökten yere doğru çekip çevirir; sonra o O'na yükselip çıkar: Bir günde ki, süresi, sizin saymakta olduğunuz günlerden bin yıla denktir.
6-- İşte budur Allah! Gaybı da, görüneni de bilen O'dur. Azîz'dir O, Rahîm'dir.
7-- Yarattığı her şeyi güzel yaratmıştır. Ve insanın yaratılışına çamurdan başlamıştır.
8-- Sonra onun neslini bir üsareden, hor görülen bir sudan oluşturdu.
9-- Sonra ona bir biçim verdi ve ona kendi ruhundan üfledi. İşitme gücü verdi, gözler ve gönüller verdi. Ne kadar da az şükredersiniz!
10-- Şöyle dediler: "Toprakta kaybolup gittiğimiz zaman mı, o zaman mı yeni bir yaratılış içinde olacağız!?" Gerçek şu ki, onlar her şeyden önce, Rablerinin huzuruna varmayı inkâr ediyorlar.
11-- Söyle onlara: "Size vekil edilen ölüm meleği canınızı alır, sonra doğrudan doğruya Rabbinize döndürülürsünüz."
12-- Günahkârları, Rablerinin huzurunda başlarını eğmiş olarak şöyle derken bir görsen: "Rabbimiz; gördük, duyduk, geri gönder bizi ki hakka ve barışa yönelik iyi iş yapalım. Artık kesin olarak inanıyoruz."
13-- Biz dileseydik, her benliğe hidayetini elbette verirdik. Fakat benden şu yolda söz hak olmuştur: "Yemin olsun, cehennemi tamamıyla cinlerden ve insanlardan dolduracağım."
14-- "Bugününüzü unutmuş olmanın karşılığını tadın. Kuşkusuz, biz de sizi unuttuk. Yaptıklarınıza karşılık sonsuzluk azabını tadın."
15-- Bizim ayetlerimize o kimseler inanır ki, onlarla kendilerine öğüt verildiğinde, secdelere kapanırlar ve hiç böbürlenmeyerek Rablerine hamd ile tespih ederler.
16-- Yanları yataklardan uzaklaşır; korku ve ümitle Rablerine dua ederler. Kendilerine verdiğimiz rızıklardan da dağıtırlar.
17-- Hiç kimse, yaptıklarına karşılık onlar için hangi göz aydınlığının saklandığını bilmez.
18-- Hiç, bir mümin, bir fâsık gibi olur mu? Hayır, eşit olmazlar.
19-- İnanıp hayra ve barışa yönelik işler yapanlara gelince, onlar için, yaptıklarına karşılık olarak barınacakları cennet konakları vardır.
20-- Fıska sapanların varacakları yerse ateştir. Oradan her çıkmak istediklerinde, oraya geri çevrilirler. Ve şöyle denir onlara: "Yalanlayıp durduğunuz ateş azabını tadıverin!"
21-- Belki dönerler diye, onlara o büyük azaptan ayrı olarak, o küçük azaptan da mutlaka tattıracağız.
22-- Rabbinin ayetleri kendilerine hatırlatıldıktan sonra onlardan yüz çevirenden daha zalim kim vardır? Biz, günahkârlardan mutlaka intikam alacağız.
23-- Andolsun ki, Mûsa'ya Kitap'ı vermiştik. Böyleyken sen ona kavuşacağından kuşkuda olma. Biz onu İsrailoğullarına bir kılavuz yapmıştık.
24-- Sabrettikleri zaman içlerinden, bizim emrimizle doğru yola ileten önderler çıkarmıştık. Onlar bizim ayetlerimize gereğince inanıyorlardı.
25-- Kuşkusuz, Rabbin, evet O, ihtilaf edip durdukları hususlarda onların arasını ayıracaktır.
26-- Evlerinde-yurtlarında dolaşıp durdukları nice nesilleri, kendilerinden önce helâk etmiş olmamız onlara yol göstermedi mi? Kuşkusuz, bunda ibretler vardır. Hâlâ işitmiyorlar mı?
27-- Görmediler mi ki biz, çorak toprağa suyu salıyoruz da onunla ekinler çıkarıyoruz; hem hayvanları yiyor ondan hem kendileri. Hâlâ görmüyorlar mı?
28-- Bir de soruyorlar: "Eğer doğru sözlülerseniz, bu fetih ne zaman?"
29-- De ki: "Fetih günü, küfre sapanlara imanları yarar sağlamayacaktır. Onlara göz açtırılmaz bile."
30-- Artık onlardan yüz çevir ve bekle! Zaten onlar da bekliyorlar.
 
 
TÛR SURESİ
(52/76. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun Tûr'a,
2-- Satır satır yazılmış Kitap'a,
3-- Ki açılıp yayılmış ince deri üzerine yazılmıştır.
4-- Andolsun düzenli bir biçimde bakılan o eve,
5-- Andolsun yükseltilmiş tavana,
6-- Andolsun o alevlerle kaynatılıp köpürtülmüş denize,
7-- Ki hiç kuşkusuz, senin Rabbinin azabı meydana gelecektir.
8-- Ona engel olacak hiçbir şey yoktur.
9-- O gün gök bir çalkanışla çalkanır.
10-- Ve dağlar bir yürüyüşle yürür.
11-- Vay hallerine o gün, yalanlayanların,
12-- Ki onlar bir batağa dalmış oynamaktadırlar.
13-- O gün cehenneme bir kakılışla kakılırlar.
14-- "İşte budur yalanlayıp durduğunuz ateş!"
15-- "Bu da mı büyü?! Yoksa siz mi görmüyordunuz?"
16-- "Dalın ona! Artık ister sabredin ister sabretmeyin. Sizin için hepsi birdir. Siz ancak yapıp ettiğiniz şeylerin karşılığıyla yüzyüze geleceksiniz."
17-- Korunup sakınanlar; cennetler, nimetler içindedir.
18-- Rablerinin kendilerine verdikleriyle keyif çatarlar. Rableri onları cehennem azabından korumuştur.
19-- "Yapıp ettiklerinizin karşılığı olarak afiyetle yiyin, için;
20-- Ard arda dizilmiş koltuklar üzerinde yaslanmış olarak". Ve biz onları parlak, iri gözlü hurilerle eşleştirmişizdir.
21-- İman edip zürriyetleri de imanda kendilerine uyanların, soy-soplarını da kendilerine katmışızdır. Ve kendi amellerinden kendilerinin hiçbir şeyini eksiltmemişizdir. Her kişi, kazandığı karşılığında bir rehindir.
22-- Biz onlara canlarının çektiği meyveden ve etten ikram ettik.
23-- Orada bir kadeh tokuştururlar ki, içinde ne bir boş lâf var ne de günaha sokuş.
24-- Çevrelerinde, kendilerine özgülenmiş genç uşaklar dolaşır; sanki sedeflerinde saklı inciler.
25-- Birbirlerine dönüp soruşurlar. Ve derler:
26-- "Daha önce biz, ailemiz içinde endişe ile ürperiyorduk."
27-- "Allah bize lütufta bulundu ve bizi o iliklere işleyen azaptan korudu."
28-- "Biz önceden O'na yakarıyorduk. Çünkü O'dur Berr, cömertçe iyilik eden; O'dur rahmeti sınırsız olan."
29-- Artık hatırlat, öğüt ver! Rabbinin nimetine yemin olsun ki, sen ne kâhinsin ne de cin çarpmış.
30-- Yoksa şöyle mi diyorlar: "O bir şairdir. Zamanın ölüm getiren felaketine çarpılmasını bekliyoruz."
31-- De ki: "Bekleyin! Doğrusu sizinle beraber ben de bekleyenlerdenim."
32-- Acaba bunu onlara hayalleri mi emrediyor yoksa bunlar azmış bir topluluk mu?
33-- Yoksa, "onu uydurdu" mu diyorlar?! Hayır, iman etmiyorlar.
34-- Eğer doğru sözlü iseler, onun benzeri bir hadis/söz getirsinler.
35-- Yoksa onlar hiçbir şeysiz mi yaratıldılar? Yoksa bizzat kendileri mi yaratıcıdır?
36-- Yoksa gökleri ve yeri onlar mı yarattı? Hayır, onlar gerekli bilgiye ulaşamıyorlar!
37-- Yoksa Rabbinin hazineleri onların yanında mı? Yoksa güç ve egemenlik sahibi onlar mı?
38-- Yoksa onlara özgü bir merdiven var da onun üzerinde mi dinliyorlar? Eğer böyleyse, dinleyenleri açık bir kanıt getirsin.
39-- Yoksa kızlar O'na, oğullar size mi?
40-- Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da bir borç yüzünden onlar, yük altına mı giriyorlar?
41-- Yoksa gayb yanlarında da yazıp duruyorlar mı?
42-- Yoksa bir tuzak mı kurmak istiyorlar? Doğrusu şu ki, o inkâr edenlerin kendileri tuzağa yakalanmışlardır.
43-- Yoksa Allah'tan başka bir ilâhları mı var? Uzaktır Allah, onların ortak koştuklarından.
44-- Gökten bir parçanın düştüğünü görseler şöyle derler: "Üstüste yığılmış bulutlar!"
45-- Bayılıp yere serilecekleri günlerine kavuşuncaya kadar bırak onları!
46-- O gün, tuzakları kendilerine bir yarar sağlamayacak; onlara yardım da edilmeyecek!
47-- Zulmedenler için bundan başka bir azap da vardır. Fakat onların çokları bilmiyorlar.
48-- Rabbinin hükmüne sabret! Kuşkusuz, sen bizim gözlerimizin önündesin. Kalktığında, Rabbinin hamdiyle tespih et!
49-- Gecenin bir bölümünde ve yıldızların ardından da O'nu tespih et!
 
 
MÜLK SURESİ
(67/77. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Mülk ve yönetim elinde bulunan o Allah ne yücedir! O, her şeye Kadîr'dir.
2-- Hanginizin daha güzel iş yapacağını belirlemek için sizi imtihana çekmek üzere ölümü ve hayatı yaratan O'dur. Azîz'dir O, Gafûr'dur.
3-- Birbiriyle uyum ve ahenk içinde yedi gökleri yaratan da O'dur. O Rahman'ın yaratışında/yarattıklarında herhangi bir uyuşmazlık, aykırılık, çelişme göremezsin. Bir kez daha bak! Bir çatlaklık, bir uyuşmazlık görüyor musun?
4-- Sonra bakışı iki kez daha döndür! Umudunu kesmiş olarak döner sana göz. Utanmış, bitkin düşmüştür o.
5-- Yemin olsun ki, biz en yakın göğü kandillerle süsledik ve onları şeytanlara atış taneleri yaptık. O şeytanlar için çılgın ateş azabını da hazırladık.
6-- Ve Rablerine karşı nankörlük edenler için cehennem azabı vardır. Ne kötü bir dönüş yeridir o!
7-- Onun içine atıldıklarında, onun derinden gelen sesini işitirler. Feveran etmektedir o.
8-- Öfkesinden çatlayacak hale gelir. İçine bir güruh atıldıkça, onun bekçileri bunlara sorarlar: "Size hiçbir uyarıcı gelmedi mi?"
9-- Derler ki: "Gelmedi olur mu? Bize uyarıcı geldi. Fakat biz yalanladık. Ve: `Allah bir şey indirmemiştir, siz büyük bir sapıklık içindesiniz, başka değil!` şeklinde konuştuk."
10-- Ve derler ki: "Eğer söz dinleseydik yahut aklımızı çalıştırsaydık şu çılgın ateşin dostları arasında olmazdık."
11-- Günahlarını işte böyle itiraf ettiler. Çılgın ateşin halkına böyle kahır yaraşır.
12-- Görmedikleri halde Rablerinden ürperenlere gelince, onlar için bir bağışlanma ve büyük bir ödül vardır.
13-- Sözünüzü ister gizleyin ister onu açıklayın; şu bir gerçek ki O, göğüslerin özünü çok iyi bilir.
14-- Yaratmış olan bilmez mi/Allah, yarattığı kimseyi bilmez mi? Latîf'tir O, Habîr'dir.
15-- O, yeri sizin için boyun eğer yaptı. Haydi, onun omuzlarında yürüyün ve Allah'ın rızıklarından yiyin. Dönüş O'nadır.
16-- O göktekinin, sizi yere batırmayacağından emin misiniz? O zaman yer aniden çalkalanmaya başlar.
17-- O göktekinin, çakıl taşları taşıyan bir rüzgârı üzerinize salmayacağından emin misiniz? O zaman bileceksiniz nasılmış uyarım!
18-- Andolsun, onlardan öncekiler de yalanlamışlardı. Ama nasıl olmuştu benim azabım?!
19-- Üstlerinde, kanatlarını açıp kapayarak uçan kuşları hiç görmediler mi? Onları Rahman'dan başkası tutmuyor. Kuşkusuz O, her şeyi görmektedir.
20-- Rahman'a karşı/Rahman'dan başka size yardım edecek ordunuz kimdir? İnkârcılar bir aldanış/gurur içindeler; hepsi bu!
21-- Peki, O, rızkını tutarsa kim var sizi rızıklandıracak? Hayır, bir azgınlık ve nefret içinde inat etmekteler.
22-- Peki, yüzüstü kapanarak yürüyen mi daha düzgün gider yoksa dosdoğru yol üzerinde dik ve düzgün yürüyen mi?
23-- De ki: "Sizi oluşturan O'dur. O size, işitme gücü, gözler ve gönüller verdi. Ne kadar da az şükrediyorsunuz!"
24-- De ki: "Sizi, yeryüzünde yaratıp yayan O'dur. O'nun huzurunda haşredileceksiniz."
25-- Derler ki: "Eğer doğru sözlülerseniz, bu vaat ne zaman?"
26-- De ki: "Bilgi Allah'ın katındadır. Bana gelince, ben ancak açıkça uyaran biriyim."
27-- Onu yakından gördüklerinde, inkâr edenlerin yüzleri kötüleşti. Şöyle denildi: "O habire çağırıp durduğunuz şey budur."
28-- Söyle onlara: "Diyelim ki, Allah beni ve beraberimdekileri öldürdü, yahut bize acıdı. Peki, kâfirleri korkunç bir azaptan kim kurtaracak?"
29-- De ki: "Rahman'dır O, O'na inandık biz ve yalnız O'na güvendik. Yakında bileceksiniz kimmiş apaçık sapıklığın içinde."
30-- Şunu da söyle: "Bir sabah suyunuz çekiliverse, kim getirecek fışkırıp akan bir su size?"
 
 
HÂKKA SURESİ
(69/78. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- el-Hâkka/geleceği kuşkusuz olan şey!
2-- Nedir o hâkka?
3-- O hâkkanın niteliğini sana bildiren nedir?
4-- Semûd ve Âd kâriayı/başa çarpan olayı yalanlamıştı.
5-- Bunun üzerine Semûd, bir doğal felaket ile helâk edildi.
6-- Âd ise gürleyen sesle gelen soğuk rüzgârlı bir fırtınayla mahvedildi.
7-- Onu, onların üzerine yedi gece-sekiz gün hiç ara vermeden saldı. Topluluğu orada yerlere serilmiş görürsün. İçleri boşaltılmış hurma kütükleri gibidirler.
8-- Onlardan geri kalan bir şey görüyor musun?
9-- Firavun da ondan öncekiler de altı üstüne gelmiş kentlerde aynı hataya vücut verdiler.
10-- Rablerinin resulüne isyan ettiler de O da onları, şiddeti arttıkça artan bir yakalayışla yakaladı.
11-- Su azıp köpürdüğünde, biz sizi o akıp gidenle taşıdık,
12-- Ki onu size bir hatırlatıcı/düşündürücü yapalım ve kavrayabilen kulak kavrasın.
13-- Sûra bir üfleyişle üflendiğinde,
14-- Yer ve dağlar yükletilip birbirine bir çırpılışla parça parça edildiğinde,
15-- İşte o gün, olması gereken olmuştur.
16-- Gök yarılmıştır. O gün o, lime lime sarkmıştır.
17-- Melek de onun kenarlarındadır. Rabbinin arşını, o gün onların üstündeki sekiz taşır.
18-- O gün arz olunursunuz; hiçbir saklınız-gizliniz kalmaz.
19-- Öz kitabı sağından verilen: "İşte kitabım, okuyun!" der.
20-- "Kendi hesabıma kavuşacağımı sezmiştim zaten."
21-- Artık o, hoşnutluk veren bir yaşayış içindedir.
22-- Yüksek bir bahçe içindedir.
23-- Devşirilmesi kolaydır onun.
24-- Geçmiş günlerde sunduklarınızın karşılığı olarak afiyetle yiyin, için.
25-- Öz kitabı sol tarafından verilene gelince o şöyle der: "Ah, ne olurdu, bana kitabım verilmeseydi!"
26-- "Hesabımın ne olduğunu hiç bilmemiş olsaydım."
27-- "Ah, ne olurdu, iş bitmiş olsaydı!"
28-- "Hiçbir işime yaramadı malım."
29-- "Sökülüp gitti benden saltanatım."
30-- "Tutun onu, derhal bağlayın onu!"
31-- "Sonra cehenneme sallayın onu!"
32-- "Sonra, boyu yetmiş arşın olan bir zincirde yollayın onu!"
33-- "Çünkü o, yüce Allah'a inanmıyordu."
34-- "Yoksulu doyurmaya özendirmiyordu."
35-- "Bugün onun için burada bir sıcak dost yoktur."
36-- "Yıkananların atık sularından başka yemek de yoktur."
37-- "Ki o atık suyu sadece günahkârlar yer."
38-- Hayır, sandıkları gibi değil! Yemin ederim gördüklerinize,
39-- Ve görmediklerinize!
40-- Ki o, çok soylu bir elçinin sözüdür.
41-- Bir şairin sözü değildir o. Ne kadar da az inanıyorsunuz?
42-- Bir kâhinin sözü de değildir o. Ne kadar da az araştırıp düşünüyorsunuz?
43-- Âlemlerin Rabbi'nden bir indiriştir o.
44-- Eğer bazı lafları bizim sözlerimiz diye ortaya sürseydi,
45-- Andolsun ondan sağ elini koparırdık.
46-- Sonra ondan can damarını mutlaka keserdik.
47-- Sizin hiçbiriniz ona siper de olamazdınız.
48-- Gerçek şu ki o, sakınanlar için tam bir uyarıcı ve düşündürücüdür.
49-- Ve biz, içinizden onu yalanlayanların bulunduğunu kesinlikle biliyoruz.
50-- Ve o, küfre sapanlar için tam bir hasrettir.
51-- Ve o, kesin bilginin tam gerçeğidir.
52-- Hadi artık, yüce Rabbinin adını tespih et!
 
 
MEÂRİC SURESİ
(70/79. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Soran birisi, geleceği kuşkusuz azabı sordu.
2-- Küfre sapanlar içindir o. Yoktur onu savacak.
3-- Yükselme boyutlarının/derecelerinin sahibi Allah'tandır o.
4-- Melekler ve Rûh, miktarı ellibin yıl olan bir günde yükselirler O'na.
5-- Artık güzel bir sabırla sabret!
6-- Onlar onu çok uzak görüyorlar.
7-- Biz ise onu çok yakın görüyoruz.
8-- O gün gök, erimiş bir maden gibi olur.
9-- Dağlar, atılmış, renkli yün gibi olur.
10-- En yakın dostlar birbirlerinin halini sormaz/bir dost bir dostundan bir şey isteyemez.
11-- Birbirlerine gösterilirler. Suçlu, o günün azabından kurtulmak için oğullarını fidye vermeyi bile ister.
12-- Eşini, kardeşini,
13-- Kendisini kucaklayıp barındıran ailesini.
14-- Ve yeryüzündeki insanların tümünü fidye verip kendisini kurtarmayı ister.
15-- Hayır, hayır! O, alevlenen bir ateştir.
16-- Yakar-kavurur deriyi/koparıp götürür kolu-bacağı.
17-- Çağırır, sırtını dönüp uzaklaşanı,
18-- Toplayıp kasada yığanı/depolayanı.
19-- İşin gerçeği şu ki insan; aceleci, hırslı, sabırsız, tahammülsüz yaratılmıştır.
20-- Kendisine kötülük/hoşnutsuzluk dokununca basar bağırır.
21-- Kendisine hayır ve nimet ulaşınca ondan başkalarının yararlanmasına engel olur.
22-- Namaz kılıp dua edenler müstesna.
23-- Bunlar, namazlarında süreklidirler.
24-- Bunların mallarında belirli bir hak vardır:
25-- Yoksul ve yoksun için.
26-- Bunlar, din gününü içtenlikle doğrularlar.
27-- Bunlar, yalnız Rablerinin azabından ürperirler.
28-- Gerçekten de Rablerinin azabı emin olunmayacak bir azaptır.
29-- Bunlar, cinsiyet organlarını titizlikle korurlar.
30-- Ancak onlar, eşleriyle, imkânlarının sahip olduğu şeyler konusunda kınanamazlar.
31-- Kim bunun ötesini isterse, işte böyleleri sınırı aşanların ta kendileridir.
32-- Bunlar, kendilerindeki emanetlere ve ahitlerine sadık kalırlar.
33-- Bunlar, tanıklıklarını tam yaparlar.
34-- Ve bunlar, namazlarını-dualarını korurlar.
35-- İşte bunlar cennetlerde ikram göreceklerdir.
36-- O nankörlere ne oluyor ki, sana doğru, o yandan, bu yandan boyunlarını uzatarak geliyorlar;
37-- Sağdan ve soldan parçalar halinde.
38-- Onlardan her biri nimet bahçesine konulacağını mı umuyor?
39-- Hayır, ummasınlar! Gerçek şu ki biz onları, bildikleri şeyden yarattık.
40-- İş, onların sandığı gibi değil! Doğuların ve batıların Rabbine andolsun ki, biz gerçekten gücü yetenleriz;
41-- Onları kendilerinden daha üstün olanlarla değiştirmeye... Ve biz önüne geçilebilecekler değiliz.
42-- Bırak onları! Dalsınlar, oynasınlar kendileri için belirlenen günlerine ulaşıncaya kadar.
43-- O gün, kabirlerden fırlayarak çıkarlar. Dikilmiş putlara doğru akın akın gider gibidirler.
44-- Gözleri yere eğik; bir zillet kuşatmıştır onları. İşte bu gündür onlara vaat edilmiş olan.
 
 
NEBE' SURESİ
(78/80. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Hangi şeyden sorup duruyorlar birbirlerine?
2-- O büyük haberden mi?
3-- Ki onda tartışma içindedirler.
4-- Hayır, sandıkları gibi değil! Yakında bilecekler.
5-- Hayır, hayır! Düşündükleri gibi değil, yakında bilecekler.
6-- Biz bu yeryüzünü bir beşik yapmadık mı?
7-- Dağları birer kazık yapmadık mı?
8-- Sizleri çiftler olarak yarattık.
9-- Sizin uykunuzu bir dinlenme/bir rahatlama/bir tür ölüm yaptık.
10-- Geceyi bir giysi yaptık.
11-- Gündüzü, geçim için çalışma zamanı yaptık.
12-- Üstünüzde yedi sağlam/aşınmaz kurduk.
13-- Bir de parıl parıl parlayan kandil yerleştirdik.
14-- Sıkarak su çıkaranlardan şarıl şarıl bir su indirdik,
15-- Ki çıkaralım onlardan dâneler ve otlar;
16-- Ve içiçe girmiş bağlar-bahçeler.
17-- Hiç kuşkusuz, o ayırma ve hüküm günü kesin olarak belirlenmiştir.
18-- Sûra üfürüldüğü gün, bölükler halinde geleceksiniz.
19-- Gök açılmış, kapı kapı oluvermiştir.
20-- Dağlar yürütülmüş, bir serap oluvermiştir.
21-- Cehennem, bir gözetleme yeri olmuştur.
22-- Azgınlar için bir barınak.
23-- Devirlerce kalacaklardır içinde.
24-- Ne bir serinlik tadacaklar ne de bir içecek.
25-- Sadece kaynar su, atık su,
26-- Çok uygun bir karşılık olarak.
27-- Doğrusu onlar böyle bir hesap ummuyorlardı.
28-- Ayetlerimizi pervasızca yalanlamışlardı.
29-- Oysaki biz, her şeyi iyiden iyiye sayıp kitaplaştırmıştık.
30-- "Haydi, tadıverin! Size azaptan başka bir şey asla artırmayacağız."
31-- Takva sahipleri için bir kurtuluş ve bir zafer vardır.
32-- Sulak bahçeler, bağlar, üzümler,
33-- Göğüsleri turunç gibi yaşıtlar,
34-- Dopdolu kadehler vardır.
35-- Orada ne bir boş söz duyarlar ne de bir yalan.
36-- Rabbinden bir ödül, tam kıvamında bir bağış.
37-- Göklerin, yerin ve bu ikisi arasındakilerin Rabbidir O! Rahman'dır. O'nun huzurunda söze cüret edemezler.
38-- O gün, Rûh ve melekler saf bağlayıp kıyama geçerler. Rahman'ın izin verdiği dışındakiler konuşamazlar. O izin verilen, doğruyu söyler.
39-- İşte budur hak olan gün! Artık dileyen, Rabbine varacak bir yol tutsun!
40-- Biz sizi yakın bir azap ile uyardık. Bir gündedir ki o, kişi kendi ellerinin önden gönderdiğine bakar ve küfre sapan şöyle der: "Keşke toprak olsaydım!"
 
 
NÂZİÂT SURESİ
(79/81. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Andolsun, çekip koparanlara/yay çekenlere/kuyudan su çekenlere/bağsız-bekçisiz koşan atlara/ayrılık yüzünden hasret çekenlere/daldırıp daldırıp çıkaranlara,
2-- Andolsun, rahatça, incitmeden çekenlere/düğümü hünerle çözenlere/bir yerden bir yere gidenlere/coşkuyla iç çekenlere,
3-- Andolsun, boşlukta yahut suda yüzüp yüzüp gidenlere,
4-- Derken öne geçip yarışı kazananlara,
5-- Bir iş ve oluşu çekip çevirenlere,
6-- Ki o gün şiddetle sarsacak olan sarsacaktır.
7-- Onu, ardı sıra gelen izleyecektir.
8-- Bazı kalpler o gün kaygıdan titreyecektir.
9-- Onların gözleri yerlere eğilecektir.
10-- "Biz gerçekten bu çukurda eski halimize döndürülecek miyiz?" diyorlar.
11-- "Un-ufak kemikler haline geldikten sonra, öyle mi?!"
12-- "Hüsran dolu bir dönüştür bu öyleyse!" diye konuştular.
13-- Oysaki o, sert bir komut sesinden ibarettir.
14-- Bir anda hepsi uyanıp ortaya geliverir.
15-- Ulaştı mı sana Mûsa'nın haberi?
16-- Hani, Rabbi ona, kutsal vadide, Tuva'da seslenmişti:
17-- "Firavun'a git! İyice azdı o."
18-- "De ki ona: `Arınıp temizlenmeye ne dersin?"
19-- "Seni Rabbine kılavuzlayayım da gönülden ürperesin!`"
20-- Derken, ona o en büyük mucizeyi gösterdi.
21-- Ama o yalanladı, isyan etti.
22-- Sonra, sırtını döndü; koşuyordu.
23-- Derken, bir araya toplayıp bağırdı.
24-- Dedi ki: "Ben sizin en yüce rabbinizim."
25-- Bunun üzerine Allah, onu sonraya ve önceye ibret olmak üzere bir ceza ile çarptı.
26-- Kuşkusuz, bunda, içine ürperti düşen için tam bir ibret vardır.
27-- Siz mi daha zorsunuz yaratılışça, gök mü?
28-- Onu O yapıp kurdu. Onun boyunu yükseltti; ardından ona ahenk ve düzen verdi.
29-- Gecesini kararttı, kuşluğunu ortaya çıkarttı.
30-- Bundan sonra da yeri yayıp yuvarlattı.
31-- Ondan suyunu, otlağını çıkardı.
32-- Dağları, demir atmış gibi oturttu;
33-- Sizin için ve hayvanlarınız için bir geçim aracı olarak.
34-- O güç yetmez büyük felaket geldiğinde,
35-- O gün insan, uğrunda gayret sarf ettiği şeyi hatırlar.
36-- Gören kişi için cehennem apaçık ortaya çıkarılmıştır.
37-- Artık azmış olan,
38-- Ve iğreti hayatı yeğlemiş olan için,
39-- Cehennem, barınağın ta kendisidir.
40-- Rabbinin yüceliğinden korkup nefsini boş heveslerden yasaklamış olan içinse,
41-- Cennet, barınağın ta kendisidir.
42-- O saatten soruyorlar sana, "gelip demir atması ne zaman?" diye.
43-- Nerede sende, onu hatırlatacak şey?!
44-- Ona ilişkin bilginin sonu Rabbine varır.
45-- Sen sadece, ondan korkanları uyaransın.
46-- Onu gördükleri gün onlar, dünyada sanki bir akşam veya onun kuşluk vaktinden başka kalmamışa dönerler.
 
 
İNFİTÂR SURESİ
(82/82. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Gök çatlayıp yarıldığı zaman,
2-- Yıldızlar dökülüp saçıldığı zaman,
3-- Denizler fışkırtıldığı zaman,
4-- Kabirler deşildiği zaman,
5-- Benlik, bilmiş olacaktır önden gönderdiğini de arkaya bıraktığını da.
6-- Ey insan! O sonsuz cömertliğin sahibi Rabbine karşı seni gururlu kılan nedir?!
7-- Rabbin ki seni yarattı, düzgün hale koydu, en güzel ölçülerle şekillendirdi.
8-- Dilediği herhangi bir biçimde seni oluşturdu.
9-- Hayır, iş sanıldığı gibi değil! Siz dini yalanlıyorsunuz.
10-- Ve şu kuşkusuz ki, sizin üzerinizde koruyucular-bekçiler var.
11-- Çok değerli yazıcılar,
12-- Bilirler yapmakta olduğunuzu.
13-- Şu da kuşkusuz: İyiler tam bir nimet içindedir,
14-- Kötülerse cehennemin ta ortasında.
15-- Din günü girerler oraya.
16-- Onlar ondan, görülmeyecek şekilde uzaklaşmış değillerdir.
17-- Din gününün ne olduğunu sana bildiren nedir?
18-- Evet, din gününün ne olduğunu sana bildiren nedir?
19-- Bir gündür ki o, bir benlik bir başka benlik için hiçbir şeye güç yetiremez. O gün, buyruk yalnız Allah'ındır!
 
 
İNŞIKAK SURESİ
(84/83. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Gök yarılıp parçalandığı,
2-- Ve Rabbini dinleyip de hakkın belirişine araç kılındığı zaman!
3-- Ve yer uzatıldığı,
4-- Ve içindekini atıp boşaldığı,
5-- Ve Rabbini dinleyip de hakkın belirişine araç kılındığı zaman!
6-- Ey insan, sen Rabbine varmak için çok didinecek, sonunda O'na kavuşacaksın!
7-- O zaman kitabı sağdan verilen,
8-- Kolay bir hesapla hesaba çekilecek,
9-- Ve sevinçli olarak ailesine dönecektir.
10-- Kitabı arka tarafından verilen,
11-- Bir ölüm çağıracak,
12-- Ve korkunç ateşe girecektir.
13-- O, ailesi içinde sevinçli idi.
14-- Daha düşük bir konuma asla geçmeyeceğini sanmıştı.
15-- Hayır! Rabbi onu iyice görmekteydi.
16-- İş sandıkları gibi değil! And içerim akşamın kızıllığına,
17-- Geceye ve derlediğine,
18-- Toparlandığı zaman Ay'a,
19-- Ki siz boyuttan boyuta/halden hale mutlaka geçeceksiniz.
20-- Peki onlara ne oluyor da iman etmiyorlar?!
21-- Karşılarında Kur'an okunduğu zaman secde etmiyorlar.
22-- Tam aksine, o küfre sapanlar yalanlıyorlar.
23-- Allah, içlerinde sakladıklarını çok iyi biliyor.
24-- O halde, onlara acıklı bir azap muştula!
25-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlar müstesnadır. Onlar için kesintisiz bir ödül vardır.
 
 
RÛM SURESİ
(30/84. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Mîm.
2-- Yenilgiye uğratıldı Rûm...
3-- Yeryüzünün çok yakın bir yerinde. Ama onlar yenilgilerinin ardından galip duruma geçecekler,
4-- Bir kaç yıl içinde. İş/oluş/hüküm, önünde de sonunda da Allah'ındır. Onların galibiyet gününde müminler ferahlayacaklar,
5-- Allah'ın yardımıyla. Dilediğine yardım eder O... Azîz'dir, Rahîm'dir O.
6-- Allah'ın vaadi bu... Allah kendi vaadine ters düşmez. Ne var ki, insanların çokları bilmiyorlar.
7-- Onlar basit ve iğreti hayattan, bir dış görünüşü bilirler. Ama âhiretten tam bir gaflet içindedirler onlar...
8-- Kendi benliklerinin içinde olup bitenleri de mi düşünmediler? Allah gökleri, yeri ve bu ikisi arasındakileri ancak hak üzere ve belirlenmiş bir süreye bağlı olarak yaratmıştır. Şu da bir gerçek ki, insanlardan çokları Rablerine kavuşmayı gerçekten inkâr ediyorlar.
9-- Yeryüzünde dolaşıp bir bakmıyorlar mı ki, nasıl oldu kendilerinden öncekilerin sonu? Onlar kuvvet yönünden bunlardan daha ağır ve baskındılar. Toprağı eşip deşip didik didik etmişlerdi. Ve yeryüzünü, bunların imar ettiklerinden çok daha fazla imar etmişlerdi. Ve resulleri onlara açık-seçik deliller getirmişti. O halde, Allah onlara zulmediyor değildi. Doğrusu, onlardı öz benliklerine zulmedip duranlar.
10-- Sonra o çirkinlik ve kötülük sergileyenlerin sonu, çirkinlik ve kötülüğün en beteri oldu. Çünkü Allah'ın ayetlerini yalanlamışlardı ve o ayetlerle alay ediyorlardı.
11-- Allah yaratışa başlar, sonra onu varlık alanından çekip tekrar yaratır. En sonunda O'na döndürülürsünüz.
12-- Kıyametin kopacağı gün, günahkârlar sus-pus olacaklardır.
13-- Allah'a ortak tuttukları arasından, kendileri için şefaatçılar çıkmayacaktır. Kendi yandaşlarına nankörlük etmektedir onlar.
14-- Saat gelip çattığı gün, o gün, hepsi birbirinden ayrılacaktır.
15-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlara gelince, onlar bir bahçe içinde mutlu kılınırlar.
16-- İnkâr edip ayetlerimizi ve âhiret buluşmasını yalanlayanlara gelince, onlar azabın içinde hazır bulundurulurlar.
17-- O halde tespih Allah için. Akşama erdiğinizde de sabaha erdiğinizde de...
18-- Göklerde ve yerde hamd da O'na, gün sonunda da öğleye erdiğinizde de...
19-- Diriyi ölüden çıkarır O, ölüyü diriden çıkarır. Ölümünün ardından toprağa hayat verir. Siz de işte böyle çıkarılacaksınız.
20-- O'nun ayetlerinden biri de sizi, topraktan yaratmış olmasıdır. Sonra siz bir insan türü oldunuz, her tarafa yayılıyorsunuz.
21-- O'nun ayetlerinden biri de sizin için, kendilerine ısınasınız ve aranıza sevgi ve rahmet koysun diye nefislerinizden eşler yaratmasıdır. Bunda, iyice düşünen bir toplum için elbette ayetler vardır.
22-- Göklerin ve yerin yaratılmasıyla dillerinizin ve renklerinizin farklı olması da O'nun ayetlerindendir. Bunda, ilim sahipleri için elbette ibretler vardır.
23-- Gece ve gündüz uyumanız, onun lütfundan nasip aramanız da O'nun ayetlerindendir. Bunda, işitebilen bir toplum için elbette ibretler vardır.
24-- Yine O'nun ayetlerindendir ki O size, korku ve ümit olmak üzere şimşeği gösteriyor; gökten bir su indiriyor da ölümünden sonra toprağı onunla canlandırıyor. Bunda, aklını işleten bir topluluk için elbette mucizeler vardır.
25-- Göğün ve yerin O'nun emriyle ayakta durması da O'nun ayetlerindendir. Sonra sizi bir çağrıyla davet ettiğinde siz yerden hemen çıkacaksınız.
26-- Göklerde ve yerde kim varsa O'nundur. Hepsi O'na boyun eğmektedir.
27-- Yaratmaya ilk başlayan/yaratılanları ilk yaratan O'dur. Sonra onları çevirip yeniden yaratacaktır. Bu O'nun için çok da kolaydır. Göklerde ve yerde en yüce örnekler/en yüce sıfatlar O'nundur. O'dur Azîz, O'dur Hakîm...
28-- Size öz benliklerinizden bir örnek verdi: Ellerinizin altında bulunanlarda, size verdiğimiz rızıklarda, sizinle aynı haklara sahip, birbirinizden çekindiğiniz gibi kendilerinden çekineceğiniz ortaklarınız var mı? İşte biz, aklını işletecek bir topluluk için ayetleri böyle açık açık sıralıyoruz.
29-- Zulme sapanlarsa ilimsiz bir biçimde keyiflerine uymuşlardır. Allah'ın saptırdığına kim yol gösterecek? Böylelerinin yardımcıları yoktur.
30-- O halde sen yüzünü, bir hanîf olarak dine, Allah'ın insanları üzerinde yarattığı fıtrata çevir. Allah'ın yaratışında değiştirme olamaz. Doğru ve eskimez din işte budur. Fakat insanların çokları bilmiyorlar.
31-- O'na yönelmiş kişiler olarak O'ndan korkun. Namazı kılın ve sakın şirke sapanlardan olmayın;
32-- Onlardan ki, dinlerini parçalayıp hizipler/fırkalar haline geldiler. Her hizip kendi elindekiyle sevinip övünür.
33-- İnsanlara bir zorluk dokunduğunda, Rablerine yönelerek O'na yakarırlar. Sonra onlara bir rahmet tattırınca bakarsın ki, içlerinden bir grup Rablerine ortak koşuyor.
34-- Kendilerine verdiklerimize karşı nankörlük etsinler diye. Haydi, yararlanın/zevklenin! Yakında bileceksiniz...
35-- Yoksa onlara kesin bir kanıt mı indirdik de o onlara Allah'a ortak koşmalarını söylüyor?!
36-- İnsanlara bir rahmet tattırdığımızda, onunla ferahlar, şımarırlar. Kendi ellerinin hazırladıkları yüzünden kendilerine bir kötülük gelip çatsa, hemencecik ümitsizliğe düşerler.
37-- Görmediler mi, Allah, dilediğine rızkı genişçe veriyor, dilediğine kısıyor. İnanan bir topluluk için bunda elbette ibretler vardır.
38-- O halde, akrabaya hakkını ver. Yoksula, yolda kalmışa da. Allah'ın yüzünü isteyenler için bu daha hayırlıdır. İşte böyleleridir, kurtuluşa erenler.
39-- İnsanların malları içinde, artsın diye riba olarak verdiğiniz, Allah katında artmaz. Allah'ın yüzünü isteyerek verdiğiniz zekâta gelince, işte onu verenler kat kat artıranların ta kendileridir.
40-- Allah'tır ki sizi yaratmış, sonra rızıklandırmıştır. Sonra sizi öldürüyor, sonra diriltiyor. Peki, ortak koştuklarınızdan biri var mı, bunlardan bir şeyi yapabilecek?! Yücedir, arınmıştır onların ortak koştuklarından O.
41-- İnsanların ellerinin kazanmış oldukları yüzünden denizde ve karada bozgun çıktı. Allah onlara, yaptıklarının bir kısmını tattırıyor ki geri dönebilsinler.
42-- De ki: "Yeryüzünde dolaşın da öncekilerin sonunun nasıl olduğuna bir bakın! Onların çoğu şirke sapan insanlardı."
43-- Allah tarafından ertelenmesi söz konusu olmayan bir günden önce, yüzünü güçlü ve eskimez dine döndür. O gün herkes bölük bölük ayrılacaktır.
44-- Kim küfre saparsa inkârı kendi aleyhinedir. Barışa ve hayra yönelik bir iş yapanlarsa, kendi benlikleri için yer hazırlarlar.
45-- Çünkü Allah, iman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanları, öz lütfundan ödüllendirecektir. O, nankörleri sevmez.
46-- O'nun ayetlerindendir ki, size rahmetinden tattırsın; gemiler, buyruğu ile akıp gitsin. Lütfundan nasip arayasınız ve şükredebilesiniz diye, rüzgârları müjdeciler olarak gönderir.
47-- Andolsun biz, senden önce de resulleri toplumlarına gönderdik, onlara açık kanıtlar getirdiler. Nihayet, günah işleyenlerden öç aldık. İnananlara yardım etmek bizim üzerimizde bir haktı.
48-- O Allah'tır ki, rüzgârları gönderir de onlar bulutu savurur. Sonra Allah o bulutu gökte dilediği gibi yayıp döşer, onu parça parça eder. Nihayet sen onun arasından yağmurun çıktığını görürsün. Sonra onu kullarından dilediğine ulaştırdığında onlar, müjde almış gibi sevinirler.
49-- Oysaki onlar, yağmur kendilerine indirilmeden önce iyice suskun ve ümitsiz idiler.
50-- Artık Allah'ın rahmetinin eserlerine bak, nasıl diriltiyor toprağı ölümü ardından! İşte bu Muhyî, ölüleri elbette diriltir. O, her şeye Kadîr'dir.
51-- Yemin olsun, bir rüzgâr göndersek de o yeri sararmış görseler, arkasından hiç şaşmadan nankörlük etmeye başlarlar.
52-- Artık sen ölülere işittiremezsin. Dönüp gittikleri takdirde sağırlara da çağrıyı duyuramazsın.
53-- Ve sen körleri de sapıklıktan aydınlığa çıkaramazsın. Sen ancak, ayetlerimize iman edenlere dinletirsin de onlar müslüman oluverirler.
54-- Allah O'dur ki, sizi bir güçsüzlükten yarattı. Sonra o güçsüzlüğün arkasından bir kuvvet oluşturdu. Sonra o kuvvetin arkasından bir güçsüzlük ve ihtiyarlığa vücut verdi. Dilediğini yaratır. Alîm'dir O, Kadîr'dir.
55-- Saat gelip kıyamet koptuğu gün, günahkârlar dünyada bir saatten başka kalmadıklarına yemin ederler. Onlar işte böyle çevriliyorlardı.
56-- İlim ve iman verilenler ise şöyle dediler: "Yemin olsun, siz, Allah'ın Kitabı gereğince yeniden dirilme gününe kadar kaldınız. İşte bu, yeniden dirilme günüdür. Fakat siz daha önceden bilmiyordunuz."
57-- Zulmetmiş olanlara, özür bildirmeleri o gün yarar sağlamayacak. Onlardan Allah'ı hoşnut etmeleri de istenmez.
58-- Yemin olsun ki, biz bu Kur'an'da insanlar için her türlü örneği verdik. Sen onlara bir mucize getirsen, o inkâr edenler mutlaka şöyle diyeceklerdir: "Siz, eskiyi hükümsüz kılanlardan başkası değilsiniz."
59-- İlimden nasipsizlerin kalpleri üzerine Allah işte böyle mühür basıyor.
60-- O halde, sabret! Kuşkun olmasın ki, Allah'ın vaadi haktır. İmanı kemale ermemişler seni hafifliğe sevk etmesinler/seni küçümseyemeyeceklerdir.
 
 
ANKEBÛT SURESİ
(29/85. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Mîm.
2-- İnsanlar, inandık demeleriyle kendi hallerine bırakılacaklarını ve hiçbir imtihana çekilmeyeceklerini mi sandılar?!
3-- Yemin olsun ki biz, onlardan öncekileri de fitne yoluyla denemişizdir. Allah, özüyle sözü bir olanları elbette bilecektir. Ve O, yalancıları da elbette bilecektir.
4-- Yoksa o kötülükleri sergileyenler bizi geçeceklerini mi sandılar? Ne kötü hüküm veriyorlar!
5-- Allah'a kavuşmayı umanlara gelince, şu bir gerçek ki, Allah'ın belirlediği vakit mutlaka gelecektir. O, Semî'dir, Alîm'dir.
6-- Ve kim didinir, gayret sarfederse hiç kuşkusuz kendi benliği lehine gayret sarf etmiş olur. Gerçek olan şu ki, Allah, âlemlere muhtaç olmaktan uzak, mutlak bir Ganî'dir.
7-- İman edip hayra ve barışa yönelik hareketler sergileyenlere gelince, biz onların çirkinliklerini elbette ki örteceğiz. Ve biz onları, yapmakta oldukları işlerin en güzeliyle elbette ödüllendireceğiz.
8-- Biz insana, anne-babasına en güzel bir biçimde davranmasını, şunu söyleyerek önerdik: "Eğer onlar, hakkında hiçbir bilgin olmayan bir şeyle bana ortak koşman için seninle çekişirlerse, o takdirde onlara itaat etme. Yalnız banadır dönüşünüz. Nihayet ben size yapıp-ettiğiniz şeylerin haberini bildireceğim."
9-- İman edip hayra ve barışa yönelik ameller sergileyenlere gelince, biz onları elbette ki barışseverler arasına koyacağız.
10-- İnsanlar içinden öylesi vardır ki, "Allah'a inandık" der fakat Allah uğrunda bir eziyete uğratılınca, insanlardan gelen fitneyi Allah'ın azabı gibi tanıtıverir. Ve eğer Rabbinden bir yardım gelirse kesinlikle şöyle diyeceklerdir: "Biz sizinle beraberdik." Allah, âlemlerin göğüslerindekini en iyi şekilde bilmiyor mu?
11-- Allah iman edenleri elbette bilecektir. Ve münafık olanları da elbette bilecektir.
12-- İnkâr edenler, iman edenlere dediler ki: "Bizim yolumuzu izleyin, sizin günahlarınızı biz taşırız." Oysa onlar, iman edenlerin günahlarından hiçbir şeyin taşıyıcısı değillerdir. Gerçek şu ki, onlar tamamen yalancıdırlar.
13-- Onlar hem kendi yüklerini hem de kendi yükleriyle beraber başkalarının yüklerini taşıyacaklar. Bunda kuşku yok. Kıyamet günü de iftira edip davrandıkları şeylerden zorlu bir sorguya mutlaka çekilecekler.
14-- Andolsun, biz Nûh'u toplumuna gönderdik de o onların arasında bin yıldan elli yıl eksik kaldı. Sonunda onları tufan yakaladı. Çünkü zalimlerdi onlar.
15-- Biz, Nûh'u ve gemi halkını kurtardık ve o gemiyi âlemlere ibret yaptık.
16-- İbrahim'i de gönderdik. Toplumuna şöyle demişti: "Allah'a kulluk/ibadet edin, O'ndan korkun. Eğer bilirseniz bu sizin için daha hayırlıdır."
17-- "Allah'ın berisinden; birtakım putlara tapıyorsunuz, yalan/iftira üretiyorsunuz. Sizin Allah dışında kulluk ettikleriniz size hiçbir rızık veremezler. Rızkı Allah katında arayın; O'na kulluk edin, O'na şükredin. O'na döndürüleceksiniz."
18-- "Eğer yalanlarsanız bilin ki, sizden önceki ümmetler de yalanlamıştı. Resule düşen, açık bir tebliğden başka şey değildir."
19-- Hiç görmediler mi, Allah, yaratmayı nasıl başlatıyor, sonra onu tekrarlıyor/yeni baştan yapıyor. Kuşkusuz bu, Allah için çok kolaydır.
20-- De ki: "Yeryüzünde dolaşın da yaratılışın nasıl başladığına bir bakın. İleride Allah öteki oluşmaya da vücut verecektir. Allah, her şeye Kadîr'dir.
21-- Dilediğine/dileyene azap eder, dilediğine/dileyene rahmet eder. O'na döndürüleceksiniz.
22-- Siz ne yerde ne de gökte kimseyi âciz bırakamazsınız. Ve sizin, Allah'tan başka ne bir dostunuz vardır ne de bir yardımcınız.
23-- Allah'ın ayetlerini ve Allah'a varmayı inkâr edenler, işte onlar, rahmetimden ümidi kesmişlerdir. Ve bunlar için acıklı bir azap öngörülmüştür.
24-- Toplumunun İbrahim'e cevabı sadece şunu söylemeleri oldu: "Bunu öldürün, yahut yakın." Ama Allah onu ateşten kurtardı. İnanan bir toplum için bunda elbette ibretler vardır.
25-- İbrahim dedi: "Şu bir gerçek ki, siz dünya hayatında aranızda sevgi oluşturmak için Allah'ı bırakıp putlara kulluk ediyorsunuz. Sonra kıyamet gününde birbirinizi tanımaz olacaksınız, biriniz ötekine lânet edecek. Hepinizin varacağı yer cehennemdir; hiçbir yardımcınız da olmayacaktır."
26-- O'na Lût iman etti. Ve dedi: "Ben Rabbime hicret edeceğim. Kuşkusuz O, mutlak Azîz, mutlak Hakîm'dir."
27-- Biz İbrahim'e İshak'ı ve Yakub'u armağan ettik. Onun soyu içine peygamberliği ve Kitap'ı yerleştirdik ve onun ödülünü dünyada verdik. Âhirette de o, elbette ki iyilik ve barış sevenler arasında olacaktır.
28-- Lût'u da gönderdik. Toplumuna şöyle demişti o: "Öyle bir iğrençliğe bulaşıyorsunuz ki, sizden önce âlemlerden bir tek kişi bunu yapmamıştır."
29-- "Erkeklere gidiyorsunuz, yol kesiyorsunuz, toplantılarınızda çirkinlikler sergiliyorsunuz, öyle mi?" Toplumunun cevabı sadece şunu söylemek oldu: "Eğer doğru sözlülerdensen, haydi getir bize Allah'ın azabını."
30-- Lût dedi: "Rabbim, şu bozguncular topluluğuna karşı bana yardım et."
31-- Elçilerimiz, İbrahim'e müjdeyi getirdiklerinde şöyle dediler: "Biz şu kentin halkını helâk edeceğiz. Çünkü ora halkı zalim oldular."
32-- İbrahim dedi: "Ama orada Lût var." Dediler: "Orada kim olduğunu biz daha iyi biliyoruz. Elbette ki onu ve ailesini kurtaracağız. Karısı hariç. O, geride kalanlardan olacak."
33-- Elçilerimiz Lût'a gelince, onlar yüzünden fenalaştı, eli-kolu birbirine dolandı. "Korkma, tasalanma dediler, biz seni de aileni de kurtaracağız. Ama karın azaba terk edilenlerden olacaktır."
34-- "Şu kent halkı üstüne, yaptıkları fenalıklardan ötürü gökten bir felaket indireceğiz."
35-- Yemin olsun, biz o kentten, aklını işleten bir topluluk için geriye apaçık bir işaret bıraktık.
36-- Medyen'e de kardeşleri Şuayb'ı gönderdik. Şöyle dedi: "Ey toplumum, Allah'a kulluk/ibadet edin. Âhiret gününe umut bağlayın. Bozgunculuk yaparak ülkenin huzurunu kaçırmayın."
37-- Onu hemen yakaladılar. Bunun üzerine kendilerini korkunç bir sarsıntı yakaladı da öz yurtlarında diz üstü çömelenler haline geldiler.
38-- Âd'ı, Semûd'u da böyle yaptık. Bu, onların yurtlarından/meskenlerinden açıkça belli olmaktadır. Şeytan onlara amellerini süsleyip püslemişti de kendilerini yoldan çıkarmıştı. Oysaki, bakıp görebilen insanlardı.
39-- Karun'u, Firavun'u, Hâmân'ı da öyle yaptık. Yemin olsun, Mûsa onlara açık-seçik kanıtlarla geldiği halde, yeryüzünde büyüklük tasladılar. Ama öne geçemezlerdi.
40-- Her birini kendi günahı ile yakaladık. Bazılarının üstüne taş yağdıran bir kasırga gönderdik. Bir kısmını, o korkunç titreşimli ses yakaladı. Onlardan, yere batırdıklarımız da oldu. Bazılarını da boğduk. Allah onlara zulmedecek değildi. Fakat onlar kendi benliklerine zulmediyorlardı.
41-- Allah'tan başkalarını veliler edinenlerin durumu, bir ev edinen dişi örümceğin durumuna benzer. Ve evlerin en güvensizi/en zayıfı elbette ki dişi örümceğin evidir. Keşke bilselerdi!
42-- Allah onların, kendisinden başka ne gibi bir şeye yalvardıklarını/kulluk ettiklerini bilir. O'dur Azîz, O'dur Hakim.
43-- Bunlar bizim, insanlara verdiğimiz örneklerdir. Ancak ilim sahiplerinden başkasının aklı onlara ermez.
44-- Allah gökleri de yeri de hak olarak yaratmıştır. Kuşkusuz bunda, iman sahipleri için mutlak bir mucize vardır.
45-- Kitap'tan sana vahyedileni oku. Namazı da kıl. Çünkü namaz, çirkinliklerden ve kötülüklerden alıkoyar. Elbette ki Allah'ın Zikri/Kur'an'ı daha büyüktür. Allah, neler yaptığınızı biliyor.
46-- Ehlikitap'la, en güzel olan yöntem dışında bir yolla mücadele etme! Onların zulme sapanları müstesna. Şöyle deyin: "Bize indirilene de size indirilene de iman ettik; tanrımız ve tanrınız bir. Ve biz O'na teslim olanlarız."
47-- Kitap'ı sana işte böyle indirdik. Kendilerine kitap verdiklerimiz ona inanırlar. Şunlar içinden de ona inananlar vardır. Bizim ayetlerimize, gerçeği örtenlerden başkası kafa tutmaz.
48-- Sen bundan önce herhangi bir kitap okumuyordun; onu sağ elinle de yazmıyordun. Eğer öyle olsaydı bâtıla saplananlar mutlaka kuşku duyacaklardı.
49-- Hayır, o, kendilerine ilim verilenlerin göğüsleri içinde ayan-beyan ayetlerdir. Bizim ayetlerimizi, zalimlerden başka kimse inkâr etmez.
50-- Dediler ki: "Ona Rabbinden mucizeler indirilseydi ya!" De ki: "Mucizeler Allah katındadır. Bana gelince, ben açıkça uyaran biriyim. Hepsi bu."
51-- Karşılarında okunup duran bir kitabı sana indirmiş olmamız onlara yetmiyor mu? Bunda, inanan bir toplum için elbette ki bir rahmet ve bir öğüt vardır.
52-- De ki: "Sizinle benim aramda tanık olarak Allah yeter. Göklerde ne var, yerde ne var biliyor O. Bâtıla iman edip Allah'ı inkâr edenlere gelince, işte onlar hüsrana uğramışların ta kendileridir."
53-- Azabı senden çarçabuk istiyorlar. Eğer belirlenmiş bir süre olmasaydı, azap onlara elbette gelmiş olacaktı. Fakat o, hiç farkında olmadıkları bir sırada kendilerine ansızın geliverecektir. Bunda kuşku yok.
54-- Azabı senden acele istiyorlar. Oysa cehennem, o küfre sapanları çepeçevre kuşatmış bulunuyor.
55-- Gün olur, azap onları tepelerinden, ayaklarının altından sarıverir ve der: "Tadın bakalım, yapıp ettiklerinizi."
56-- Ey benim iman eden kullarım! Hiç kuşkusuz, benim yerkürem geniştir. O halde, yalnız bana kulluk/ibadet edin.
57-- Her can, ölümü tadacaktır; sonra bize döndürüleceksiniz.
58-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanları, altlarından ırmaklar akan cennetin görkemli odalarına yerleştireceğiz. Sürekli kalacaklardır orada. Ne güzeldir iş yapıp değer üretenlerin ödülü!
59-- Onlar ki sabrettiler ve yalnız Rablerine dayanıp güvenmektedirler.
60-- Nice hayvanlar var, kendi rızkını taşıyamaz. Allah onları da rızıklandırıyor, sizi de. Semî'dir o, Alîm'dir.
61-- Onlara, "Gökleri ve yeri kim yarattı, güneşi ve ayı kim boyun eğdirdi?" diye sorarsan, mutlaka şöyle diyecekler: "Allah!" Peki nasıl döndürülüyorlar?
62-- Allah, kullarından dilediğine rızkı açıp yayar da ölçülü verip kısar da. Allah her şeyi çok iyi bilir.
63-- Onlara, "Gökten suyu kim indirdi de onunla toprağı ölümünden sonra canlandırdı?" diye sorsan, mutlaka "Allah!" derler. De ki: "Hamd Allah'adır. Fakat onların çokları akletmiyorlar."
64-- Şu iğreti dünya hayatı, bir eğlence ve oyundan başka şey değil. Âhiret yurduna gelince, asıl hayat işte odur. Ah, bilebilselerdi!
65-- Gemiye bindiklerinde, dini Allah'a özgüleyerek yalvarıp yakarırlar. Fakat Allah onları kurtarıp karaya çıkardığında, bir bakmışsın ortak koşuyorlar;
66-- Verdiklerimize karşı nankörlük etsinler ve birazcık zevklensinler diye... Yakında bilecekler.
67-- Görmediler mi ki, çevrelerinde insanlar çarpılıp götürülürken Harem'i güven içinde tuttuk. Hâlâ bâtıla inanıp Allah'ın nimetine nankörlük mü ediyorlar?
68-- Yalan düzüp Allah'a iftira eden, yahut kendisine geldiği zaman hakkı yalanlayan kişiden daha zalim kim vardır? Cehennemde değil midir kâfirlerin barınağı?
69-- Bizim uğrumuzda didinenleri biz, yollarımıza elbette ulaştıracağız. Allah, güzel düşünüp güzel davrananlarla mutlaka beraberdir.
 
 
MUTAFFİFÎN SURESİ
(83/86. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Azap ve kaygı, tartıda ve ölçüde hile yapanlara olsun;
2-- Ki onlar insanlardan alırken ölçüyü tam yaparlar,
3-- Onlara vermek üzere tartıp ölçtükleri zaman, eksiltmeye giderler.
4-- Peki, bunlar kendilerinin diriltileceğini sanmıyorlar mı?
5-- Çok büyük bir gün için.
6-- Bir gün ki, insanlar, âlemlerin Rabbi huzurunda kıyama geçerler.
7-- Hayır, iş, düşündükleri gibi değil! Rezilliğe batmışların kitabı, karanlık ve pis bir çukurun, Siccîn'in ta içindedir.
8-- Siccîn'in ne olduğunu sana gösteren nedir?
9-- Rakamlandırılmış bir kitaptır o.
10-- Vay haline o gün, yalanlayanların!
11-- Onlar ki din gününü yalanlarlar.
12-- Onu ancak her şımarıp azmış, günaha batmış olan yalanlar.
13-- Ayetlerimiz ona okunduğunda, "daha öncekilerin efsaneleri!" deyiverir.
14-- İşin esası o değil! Onların kazanmakta oldukları, kalplerinin üstünde pas oluşturmuştur.
15-- Hayır! Onlar o gün Rablerine karşı tam bir şekilde perdelenmişlerdir.
16-- Sonra onlar mutlaka cehenneme dalacaklardır.
17-- Sonra da: "İşte budur, o yalanlamakta olduğunuz şey!" denilecektir.
18-- Hayır, sandıkları gibi değil! İyilik sergileyenlerin kitabı İlliyyûn'da, en yüce burçlardandır.
19-- İlliyyûn'un ne olduğunu sana anlatan nedir?
20-- Rakamlanmış bir kitaptır o.
21-- Yaklaştırılmış olanlar tanıklık eder ona.
22-- İyilik sergileyenler büyük bir nimetin tam içindedir.
23-- Koltuklar üzerinde seyre dalarlar.
24-- Yüzlerinde nimetin sevinç parıltısını izlersin.
25-- Katıksız, damgalı bir içecekten içirilirler,
26-- Ki sonu bir misktir. İşte yarışanlar böyle bir şey için yarışsınlar!
27-- Onun katkısı Tesnîm'den; en yüce, en seçkin olandandır.
28-- Bir kaynak ki, iyice yaklaştırılmış olanlar içerler ondan.
29-- Şu bir gerçek ki, suça batmış olanlar, iman sahiplerine gülerlerdi.
30-- Onların yanlarından geçerken birbirlerine kaş-göz işareti yaparlardı.
31-- Ailelerine döndüklerinde, gülüp eğlenmeye koyulurlardı.
32-- İnananları gördüklerinde: "Şunlar var ya! Şaşkın, sapık bunlar!" derlerdi.
33-- Oysaki kendileri, inananlar üzerine bekçi gönderilmemişti.
34-- İşte bugün, iman sahipleri, küfre batmışlara gülüyorlar.
35-- Koltuklar üzerinde seyrediyorlar.
36-- Nankör kâfirler, yapmış olduklarıyla ödüllendirildiler mi?
 
 
RA'D SURESİ
(13/87. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Elif, Lâm, Mîm, Râ. O Kitap'ın ayetleridir bunlar. Ve sana Rabbinden indirilen, haktır. Ne var ki, insanların çokları iman etmezler.
2-- Allah odur ki, gökleri direksiz yükseltmiştir; görüyorsunuz onları... Sonra arş üzerine egemen olmuştur. Güneş'i ve Ay'ı da boyun eğdirmiştir. Bunların tümü belirlenmiş bir vakte kadar akar dururlar. Oluşu yönlendirir, çekip çevirir O... Ayetleri birer birer gözler önüne serer ki, Rabbinize kavuşacağınıza açık-seçik inanasınız.
3-- Yeri uzatıp döşeyen ve onda oturaklı dağlar ve nehirler vücuda getiren O'dur. Bütün meyvelerden kendi içlerinde ikişer çift yaratmıştır O. Geceyi gündüze sarıp bürümektedir O. Bütün bunlarda derin derin düşünecek bir topluluk için elbette ayetler vardır.
4-- Yeryüzünde birbirine sırt vermiş komşu kıtalar, üzümlerden bahçeler, ekinler, çatallı ve çatalsız hurmalıklar vardır ki, bir tek suyla sulanırlar. Biz bunların, yemişlerde bir kısmını diğer bir kısmına üstün kıldık. Bütün bunlarda aklını çalıştıran bir topluluk için elbette ki ibretler vardır.
5-- Eğer şaşıyorsan, esas şaşılacak olan onların şu sözüdür: "Biz toprak olunca mı ve gerçekten mi yeni bir yaratılış içinde bulunacağız?" Bunlar Rablerini inkâr edenlerdir. Ve bunlar boyunlarına bukağılar vurulanlardır. Bunlar ateşe dost olanların ta kendileridir; orada sürekli kalacaklardır.
6-- Senden, güzellikten önce kötülük istemede acele ediyorlar. Halbuki önlerinden pek çok örnek gelip geçti. Şu da bir gerçek ki, Rabbin insanlara karşı, zulümlerine rağmen af sahibidir. Ve Rabbinin azabı elbette çok şiddetlidir.
7-- Küfre sapmış olanlar şöyle der: "Ona Rabbinden bir mucize indirilseydi ya!" Sen sadece bir uyarıcısın ve her topluluk için doğruyu ve iyiyi gösteren bir önder vardır.
8-- Allah her dişinin neye gebe olduğunu, rahimlerin neyi eksiltip neyi artıracağını bilir. O'nun katında her şey bir ölçüye bağlıdır.
9-- Gaybı da görünen âlemi de bilendir O... Kebîr, sınırsızca büyük O'dur; Müteâl, sonsuzca yüce O'dur.
10-- Sizden, sözü saklayan da açıklayan da geceye sığınıp gizlenen de gündüz yol alan da onun için birdir.
11-- Her biri için onu önünden ve arkasından izleyen gözcüler vardır ki, kendisini Allah'ın emrine bağlı olarak koruyup denetlerler. Gerçek şu ki Allah, bir toplumun maruz kaldığı şeyleri, onlar, iç dünyalarındakini değiştirmedikçe, değiştirmez. Allah bir topluma bir perişanlık dileyince de artık onu geri çevirecek bir güç yoktur. Ve onlar için Allah dışında koruyucu bir dost da olamaz.
12-- Size, hem korku hem ümit olsun diye şimşeği gösteren O'dur. Yüklü yüklü bulutları da O oluşturuyor.
13-- Gök gürültüsü O'nu hamd ile tespih eder; melekler de O'ndan ürpererek... Yıldırımlar gönderir de onlarla dilediğini çarpar. Allah, tuzak kuranların hilelerini başlarına geçirmede çok güçlü olduğu halde, onlar O'na karşı mücadele edip duruyorlar.
14-- Gerçek dua yalnız O'na/hak davet yalnız O'nun için yapılır. O'nun dışında yalvarıp davet ettikleri ise onlara hiçbir şekilde cevap veremezler. Onlar, ağzına ulaşsın diye iki avucunu suya doğru açan ama suya ulaşamayan birinden başkasına benzemiyorlar. Küfre sapanların dua ve davetleri, şaşkınlığa dalmaktan başka bir işe yaramaz.
15-- Göklerde ve yerde kim varsa gölgeleriyle birlikte ister istemez ve sabah-akşam Allah'a secde eder.
16-- De ki: "Göklerin ve yerin Rabbi kim?" De ki: "Allah." De ki: "O'nun yanında başka dostlar mı/destekçiler mi edindiniz? Bunlar kendilerine bile yarar sağlayıp zarar verme gücünde değiller." De ki: "Körle gören yahut karanlıklarla ışık bir olur mu? Yoksa Allah'a, tıpkı O'nun yarattığı gibi yaratan ortaklar buldular da yaratış/yaratılanlar kendileri için benzeşir hale mi geldi?" De ki: "Allah'tır her şeyi yaratan, O'dur Vâhid ve Kahhâr olan."
17-- Gökten bir su indirdi de vadiler, kendi ölçülerince sel oldu, ardından da sel, üste çıkan köpüğü taşır hale geldi. Bir süs eşyası veya âlet yapmak isteğiyle ateşte körükledikleri şeylerde de benzeri bir köpük vardır. Allah hakla bâtılı işte böyle örneklendiriyor: Köpük, atılır gider; insanlara yararlı olansa toprakta kalır. Allah, işte bu şekilde örnekler verir.
18-- Rablerinin çağrısına olumlu cevap verenler için güzellik vardır. O'na olumlu cevap vermeyanlere gelince, yeryüzündekilerin tamamı onların olsa, bir o kadar da ilave edilse, kurtulmak için bunların tümünü fidye verirlerdi. Böylelerinin hesabı kötü olacaktır; varacakları yer de cehennemdir. Ne kötü yataktır o!
19-- Rabbinden sana indirilenin hak olduğunu bilen kişi, kör olan biriyle aynı mıdır? Sadece aklı ve gönlü işleyenler düşünüp ibret alır.
20-- İşte bunlardır, Allah'a verdikleri söze sadık kalanlar ve antlaşmayı bozmayanlar.
21-- Onlar, Allah'ın ulaştırılmasını emrettiği şeyi ulaştırırlar, Rablerinden korkarlar ve hesabın kötüsünden ürperti duyarlar.
22-- Onlar, Rablerinin yüzünü arzulayarak sabrederler, namazı kılarlar, kendilerine verdiğimiz rızıklardan gizli ve açık dağıtırlar ve kötülüğü güzellikle savarlar. İşte bunlar içindir ölümsüz yurt.
23-- Adn cennetleri bunlar içindir. Atalarından, eşlerinden, zürriyetlerinden hayra ve barışa hizmet etmiş olanlarla birlikte girerler oraya. Meleklerse her kapıdan yanlarına sokulurlar:
24-- "Selam size, sabrettiğiniz için. Ne güzeldir şu sonsuzluk yurdu!" derler.
25-- Allah'a verdikleri sözü, onu antlaşma haline getirdikten sonra bozanlar, Allah'ın birleştirilmesini emrettiği şeyi parçalayanlar ve yeryüzünde bozgun çıkaranlara gelince, böyleleri için lânet var. Yurdun en kötüsü de onların olacak.
26-- Allah, dilediği kimse için rızkı alabildiğine açar da sınırlayıp kısar da. İğreti dünya hayatıyla sevinip şımardılar. Oysaki dünya hayatı, âhirete oranla sadece küçük bir nimetlenme.
27-- Küfre sapanlar derler ki: "Rabbinden ona bir mucize indirilseydi ya!" De ki: "Allah dilediğini saptırır. Doğruya yöneleni de kendisine iletir."
28-- Böyleleri, inanan ve gönülleri Allah'ın Zikri'yle/Kur'an'la tatmin bulan kişilerdir. Gözünüzü açın! Gönüller yalnız Allah'ın Zikri'yle/Kur'an'la tatmin bulur.
29-- İman edip hak ve barış uğruna iyi işler yapanlara mutluluk ve müjde var, güzel bir gelecek var.
30-- İşte seni böylece, kendilerinden önce nice ümmetlerin gelip geçtiği bir ümmet içinde resul kıldık ki, onlar Rahman'a küfrederlerken sen kendilerine, sana vahyettiğimizi okuyasın. De ki: "O'dur benim Rabbim, ilâh yok O'ndan başka, O'na dayanmışım ben! Yalnız O'nadır tövbem!"
31-- Kendisiyle, dağların yürütüldüğü yahut yerkürenin parçalandığı yahut ölülerin konuşturulduğu bir Kur'an mı olsaydı?! Hayır, iş ve oluşun tümü Allah'ındır. İman edenler hâlâ ümidi kesip anlamadılar mı ki, Allah dileseydi elbette insanlara tümden hidayet verirdi. O küfre sapanlara gelince, sanayi olarak ürettiklerinin sonucu halinde başlarına gülle-tokmak türünden belâlar inmeye devam edecek yahut o belâlar onların yurtlarının yakınına konacak. Ta, Allah'ın vadi gelinceye değin. Allah, vaadine asla ters düşmez.
32-- Yemin olsun, senden önceki resullerle de alay edildi. İnkâr edenlere biraz süre verdim ama sonunda hepsini yakaladım. Gördüler nasılmış azap!
33-- Allah'a ortaklar tanıdılar. Peki, her benliğin yaptığı işin başında duranla bunlar bir mi? De ki: "Onları isimlendirin. Yoksa siz Allah'a, yeryüzünde bilmediği bir şeyi mi haber veriyorsunuz? Yoksa, anlamsız bir lâf mı ediyorsunuz?" Hayır, küfre sapanlara, tuzakları süslü gösterildi de yoldan döndürüldüler. Allah'ın şaşırttığına kılavuzluk edecek yok.
34-- Dünya hayatında bir azap var onlar için; âhiret azabı ise çok daha şiddetlidir. Onları Allah'a karşı koruyacak kimse de yoktur.
35-- Sakınıp korunanlara vaat edilen cennetin temsilî anlatımı şu: Altından ırmaklar akar, yemişleri de sürekli, gölgesi de. İşte korunup sakınanların son yurdu. Kâfirlerin son yurdu ise ateş...
36-- Kendilerine kitap verdiklerimiz, sana indirilenle ferahlarlar. Ama hiziplerden bazıları onun bir kısmını inkâr ederler. De ki: "Bana, yalnız Allah'a kulluk etmem, O'na ortak koşmamam emredildi. Ben O'na yakarır, O'na davet ederim. Dönüşüm de O'nadır."
37-- İşte biz o Kur'an'ı Arapça bir hüküm kaynağı olarak indirdik. Eğer sana gelen ilimden sonra onların keyiflerine uyarsan, Allah'tan sana ne bir dost nasip olur ne de bir koruyucu.
38-- Andolsun, biz senden önce de resuller gönderdik, onlara da eşler ve evlâtlar verdik. Hiçbir resul, Allah'ın izni olmadıkça herhangi bir mucize getiremez. Her süre için bir yazı vardır.
39-- Allah dilediğini silip yok eder, dilediğini sabit tutar. Kitap'ın anası/ana Kitap O'nun katındadır.
40-- Ya onlara vaat ettiğimiz şeylerin bir kısmını sana gösteririz yahut da seni vefat ettiririz. O halde tebliğ etmek sana, hesap sormak bize düşer.
41-- Bizim, o yerküreye gelip onu uçlarından biraz eksilttiğimizi görmediler mi? Allah hükmeder; O'nun hükmünü denetleyecek de yoktur. Hesabı çok çabuk görür O.
42-- Onlardan öncekiler de tuzak kurmuştu, ama tüm tuzaklar Allah'ındır. Her benliğin ne kazandığını O bilir. Kâfirler de bilecekler sonsuzluk yurdu kimindir!
43-- Küfre sapanlar: "Sen gönderilmiş bir elçi değilsin." diyorlar. De ki: "Benimle sizin aranızda tanık olarak Allah, bir de yanında kitap bilgisi bulunanlar yeter."
 
 
HAC SURESİ
(22/88. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- Ey insanlar! Rabbinizden korkun! Çünkü kıyamet saatinin zelzelesi gerçekten çok büyük bir şeydir.
2-- Onu göreceğiniz gün, her emzikli kadın, emzirdiğinden vazgeçer ve her gebe kadın, taşıdığını düşürür. Sen o gün insanları sarhoşlar halinde görürsün; oysaki onlar sarhoş değillerdir, ama Allah'ın azabı çok şiddetlidir.
3-- İnsanlardan bazıları vardır, hiçbir ilme sahip olmadan Allah konusunda mücadele eder ve her inatçı-kaypak şeytanın ardı sıra gider.
4-- O şeytan üzerine şöyle yazılmıştır: Kim buna dost olursa muhakkak o onu saptırır ve onu, alevi zorlu ateşin azabına götürür.
5-- Ey insanlar! Ölümden sonra dirilme konusunda kuşku içinde olabilirsiniz. Ama şu bir gerçek ki, biz sizi bir topraktan, sonra bir spermden, sonra bir embriyodan/döllenmiş bir karışımdan, sonra ne olduğu kısmen belirli, kısmen belirsiz bir et parçasından yarattık ki, size açık-seçik beyanda bulunalım. Ve sizi rahimlerde, belirlenen bir süreye kadar dilediğimiz şekilde bekletiyoruz. Sonra sizi bir çocuk olarak çıkarıyoruz. Daha sonra da tam kuvvetinize ulaşmanızı sağlıyoruz. Bununla birlikte içinizden bir kısmını öldürüyor, yine içinizden bir kısmı ilimden sonra bir şey bilmesin diye ömrün en basit ve düşük noktasına geri gönderiliyor. Yeryüzünü de sönmüş kül halinde görürsün. Nihayet onun üzerine suyu indirdiğimizde titrer, kabarır ve her güzel/bereketli çiftten bir şeyler bitirir.
6-- Bu böyledir, çünkü Allah hakkın ta kendisidir. O, ölüleri diriltiyor ve O, her şey üzerinde kudretiyle egemendir.
7-- Ve saat mutlaka gelecektir. Kuşku yok onda. Ve Allah kabirlerdeki şuurlu varlıkları diriltecektir.
8-- İnsanlar içinde öylesi vardır ki, Allah konusunda ilimsiz, kılavuzsuz ve aydınlık getiren bir kitaba sahip olmaksızın mücadele edip durur.
9-- Yanını eğip bükerek uğraşır ki, Allah yolundan saptırıversin. Böyle kişiye dünyada bir yüzkarası öngörülmüştür. Ve kıyamet günü biz ona, o kasıp kavuran yangının azabını tattıracağız.
10-- "Al, işte bu, iki elinin önden gönderdiğidir. Şu bir gerçek ki, Allah, kullara asla zulmedici değildir."
11-- İnsanlardan bazısı da Allah'a kıyıdan kıyıya ibadet eder. Kendisine bir hayır isabet ettiğinde, onunla tatmin bulup yatışır; kendisine bir fitne, bir deneme gelip çattığında yüzüstü geri dönüverir. Dünyada da kayba uğramıştır böylesi, âhirette de. Apaçık hüsranın ta kendisi işte budur.
12-- Allah'ın berisinden, kendisine zarar veremeyecek, yarar sağlamayacak şeylere de dua eder/çağırır. Dönüşü olmayan sapıklığın ta kendisidir bu.
13-- Zararı yararından daha yakın olan kişiye yalvarır/davet eder. Ne kötü bir destekçidir o, ne kötü bir efendidir!
14-- Allah, iman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanları altlarından ırmaklar akan cennetlere koyacaktır. Allah, dilediğini yapar.
15-- Kim Allah'ın dünyada ve âhirette kendisine yardım etmeyeceğini sanıyorsa; bir sebeple göğe uzansın, sonra öteki ilişkilerini kessin de bakıversin: Oyunu, öfkelendiği şeyleri gerçekten giderecek mi?
16-- Biz onu, böylece açık-seçik ayetler halinde indirdik. Kuşkusuz, Allah, dilediğine/dileyene kılavuzluk eder.
17-- İman edenler, Yahudiler, Sâbiîler, Hıristiyanlar, Mecusîler ve şirke sapanlar arasında Allah, kıyamet günü ayrım yapacaktır. Allah, her şey üzerine Şehîd'dir, tanıktır.
18-- Görmedin mi ki göklerdeki kimseler, yerdeki kimseler, güneş, ay, yıldızlar, dağlar, ağaçlar, hayvanlar ve insanlardan birçoğu hep Allah'a secde ediyor. Birçoğunun da üzerine azap hak olmuştur. Allah'ın hakir kıldığına ikramda bulunan olmaz. Allah, dilediğini yapar.
19-- İşte şu iki hasım, Rableri hakkında çekişip durmuşlardır. Sonuçta küfre sapanlar için ateşten giysi biçilmiştir. Başlarının üstünden de kaynar su dökülmektedir.
20-- Bu suyla, karınlarının içindekiler ve derileri eritilir.
21-- Bunlar için bir de demirden kamçılar var.
22-- Istırap yüzünden oradan her çıkmak istediklerinde, oraya geri döndürülürler: "Tadın şu yangın azabını!"
23-- Allah, iman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanları, altlarından ırmaklar akan cennetlere koyacaktır. Orada, altından bilezikler ve inciyle süsleneceklerdir. Ve orada giysileri ipektir.
24-- Sözün güzeline ve tatlısına ulaştırılmışlardır; Hamîd olan Allah'ın yoluna ulaştırılmışlardır.
25-- Küfre sapanlar, Allah'ın yolundan alıkoyarlar. Hem sürekli içinde kalan hem dışarıdan gelen tüm insanlar için oluşturduğumuz Mescid-i Haram'dan da geri çeviriyorlar. Kim orada zulmederek haktan sapmak isterse, biz ona acıklı bir azabı tattıracağız.
26-- Bir zamanlar İbrahim için, Beytullah'ın yerini, şöyle diyerek hazırlamıştık: Bana hiçbir şeyi ortak koşma, evimi; tavaf edenler, kıyamda duranlar, rükû-secde edenler için temizle.
27-- İnsanlar içinde haccı ilân et ki, gerek yaya olarak gerekse derin vadilerden gelerek, yorgunluktan incelmiş binitler üzerinde sana ulaşsınlar.
28-- Kendilerine ait birtakım yararlara tanık olsunlar. Kendilerine rızık olarak verdiği kurbanlık hayvanlar üzerine belirli günlerde Allah'ın adını ansınlar. İşte bunlardan yiyin, sıkıntı içindeki fakiri de doyurun.
29-- Sonra, kirlerini atsınlar, adaklarını yerine getirsinler, Beytullah'ı tavaf etsinler.
30-- İşte böyle. Kim Allah'ın yasaklarına saygılı olursa bu, Rabbi katında kendisi için çok hayırlı olur. Karşınızda okunarak açıklananlar hariç, tüm hayvanlar size helâl kılınmıştır. Artık putların pisliğinden, yalan sözden uzak durun;
31-- Allah'a ortak koşmadan, hanîfler olarak... Allah'a ortak koşan kişi, gökten düşmüş de kendisini kuşlar kapışıyor veya rüzgâr onu uzak bir yere fırlatıp atıyor gibidir.
32-- İşte böyle. Kim Allah'ın kutsallık nişanı yaptığı şeyleri yüceltirse bu yaptığı, gönüllerin takvasındandır.
33-- Onlarda sizin için, belirli bir süreye kadar yararlar vardır. Sonunda onların varacakları yer Beytullah'tır.
34-- Biz her ümmet için bir kurban yeri/bir kurban kesme tarzı belirlemişizdir ki, kendilerine rızık olarak verdiği kurbanlık hayvanların üstüne Allah'ın ismini ansınlar. Sizin tanrınız bir tek tanrıdır; o halde yalnız O'na teslim olun. Alçak gönüllü, saygılı kişileri muştula.
35-- Onlar öyle insanlardır ki, Allah anıldığında kalpleri titrer; başlarına gelene sabrederler, namazı gözetirler. Ve kendilerine verdiğimiz rızıklardan infak ederler.
36-- Biz o büyükbaş hayvanları da sizin için Allah'ın kutsallık nişanları arasına koyduk. Sizin için onlarda hayır vardır. Onlar ayakları üzerine sıralanmış halde dururken, üzerlerine Allah'ın ismini anın. Yanları yere yaslandığı zaman da onlardan yiyin; isteyen yoksulu da istemeyen yoksulu da doyurun. Allah o hayvanları sizin hizmetinize verdi ki, şükredebilesiniz.
37-- Onların etleri de kanları da Allah'a asla ulaşmaz; fakat sizin takvanız O'na ulaşır. Onları size bu şekilde boyun eğdirdi ki, sizi hidayete erdirdiği için Allah'ı yücelterek anasınız. Güzel düşünüp güzel davrananlara müjde var.
38-- Allah, iman edenleri savunur. Şu da kuşkusuz ki, Allah hiçbir haini, hiçbir nankörü sevmez.
39-- Kendilerine savaş açılanlara savaşma izni verilmiştir. Çünkü onlar zulme uğratıldılar. Allah onlara yardıma elbette kadirdir.
40-- Onlar sırf, "Rabbimiz Allah'tır" dedikleri için yurtlarından çıkarıldılar. Eğer Allah'ın, insanların bir kısmını bir kısmıyla defetmesi olmasaydı, içlerinde Allah'ın adı çokça anılan manastırlar, kiliseler, havralar ve mescitler herhalde yerle bir edilirdi. Allah, kendisine yardım edene elbette yardım eder. Allah elbette Kavî'dir, Azîz'dir.
41-- Onlar o kişilerdir ki eğer kendilerini yeryüzünde imkân ve güç sahibi yapsak namazı kılarlar, zekâtı verirler, iyiliği emrederler, kötülükten alıkoyarlar. Tüm iş ve oluşlar Allah'a varır.
42-- Eğer seni yalanlıyorlarsa bilesin ki, senden önce Nûh kavmi de, Âd da, Semûd da yalanladı.
43-- İbrahim'in kavmi de Lût'un kavmi de...
44-- Medyen halkı da. Mûsa da yalanlanmıştı da ben, inkârcılara süre vermiş sonra hepsini yakalamıştım. Nasılmış benim azabım!
45-- Zalim olduğu için helâk ettiğimiz nice kent/medeniyet var ki, şimdi duvarları, tavanları üzerine çökmüş halde ıpıssız. Nice kullanılmaz olmuş kuyular ve nice terk edilmiş görkemli saraylar var.
46-- Yeryüzünde hiç dolaşmadılar mı ki, kalpleri olsun da onunla akıllarını çalıştırsınlar, kulakları olsun da onunla duysunlar. Şu bir gerçek ki, kafadaki gözler kör olmaz ama göğüslerin içindeki gönüller körleşir.
47-- Senden aceleyle azabı istiyorlar: Allah, vaadine asla ters düşmez. Şu da bir gerçek ki Rabbinin katındaki bir gün, sizin saymakta olduğunuzun bin yılı gibidir.
48-- Nice kent/medeniyet var ki, zulme saptığı halde, ona süre tanıdım. Ama sonra kendisini yakalayıverdim. Dönüş yalnız banadır.
49-- De ki: "Ey insanlar, ben sizin için, açıklayıcı bir uyarıcıdan başkası değilim."
50-- İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlar için bir bağışlanma ve bol bir rızık vardır.
51-- Ayetlerimizi işe yaramaz kılmak için gayret gösterenlere gelince, onlar cehennemin dostlarıdır.
52-- Biz, senden önce hiçbir resul ve nebi göndermedik ki, o bir şey dilediğinde, şeytan onun düşünce ve dileği içine bir şey atmış olmasın. Ama Allah, şeytanın attığını siler, sonra kendi ayetlerini muhkemleştirir. Allah Alîm'dir, Hakîm'dir.
53-- Bu, Allah'ın; şeytanın attığını, kalplerinde hastalık olanlara, gönülleri katılaşanlara bir fitne yapması içindir. Zalimler, geri dönülmez bir ayrılık ve kopuş içindedirler.
54-- Kendilerine ilim verilenler onun, senin Rabbinden bir hak olduğunu bilsinler, ona inansınlar da kalpleri ona saygı duysun diye böyle yapılmıştır. Şu bir gerçek ki Allah Hâdî'dir, iman edenleri dosdoğru yola mutlaka ulaştıracaktır.
55-- İnkâr edenler ise kıyamet ansızın başlarına patlayıncaya kadar, yahut kısır bir günün azabı kendilerine gelip çetıncaya kadar, o Kur'an'dan yana kuşku içinde olmaya devam edecekler.
56-- O gün mülk ve yönetim Allah'ındır. Aralarında O, hüküm verecektir. İman edip hayra ve barışa yönelik işler yapanlar, nimetlerle dolu cennetlerde olacaklardır.
57-- İnkâr edip ayetlerimizi yalanlayanlara gelince, onlar için aşağılayıcı bir azap öngörülmüştür.
58-- Allah yolunda hicret edip sonra da öldürülen yahut ölenleri, Allah güzel bir rızıkla mutlaka rızıklandıracaktır. Allah, rızık verenlerin elbette ki en hayırlısıdır.
59-- Onları, razı olacakları bir yere elbette sokacaktır. Allah elbette ki, Alîm'dir, Halîm'dir.
60-- İşte böyle. Kim uğratıldığı cezanın aynısıyla ceza edip de zulüm ve saldırganlığa uğrarsa, Allah ona mutlaka yardım edecektir. Allah, elbette ki Afüvv'dür, Gafûr'dur.
61-- İşte böyle. Allah geceyi gündüzün içine sokar, gündüzü de gecenin içine sokar. Allah Semî'dir, Basîr'dir.
62-- Evet böyledir! Çünkü Allah Hakk'ın ta kendisidir. O'nun dışında yalvarıp çağırdıkları ise bâtılın ta kendisidir. Hiç kuşkusuz, Allah Aliyy'dir, Kebîr'dir.
63-- Görmedin mi, Allah gökten bir su indirdi de, onun sayesinde yer, yemyeşil hale geliyor. Allah Latîf'tir, Habîr'dir.
64-- Göklerde ne var yerde ne varsa O'nundur. Allah, Ganî olanın da Hamîd olanın da ta kendisidir.
65-- Görmedin mi, Allah yeryüzündekileri ve denizde O'nun emriyle akıp giden gemileri sizin hizmetinize verdi. O'nun izni olmaksızın yerkürenin üstüne düşmemesi için göğü O tutuyor. Allah, insanlara elbette Raûf, Rahîm'dir.
66-- Size hayat veren O'dur. Sonra sizi öldürüyor; sonra diriltecektir sizi. Gerçek olan şu ki, insan tam bir nankördür.
67-- Her ümmet için biz, bir ibadet şekli/bir ibadet yeri belirledik; onlar, onu izlerler. Artık bu iş konusunda seninle çekişmesinler. Sen de Rabbine davet et/dua et. Sen, elbette ki şaşırtmadan yol aldıran bir kılavuzun ardındasın.
68-- Seninle mücadele ederlerse şöyle de: "Yapmakta olduklarınızı Allah daha iyi bilir."
69-- Allah, tartışmakta olduğunuz konuda kıyamet günü aranızda hüküm verecektir.
70-- Bilmedin mi ki; Allah gökte ne var, yerde ne varsa hepsini bilir. Bunların tümü bir Kitap'tadır. Bütün bunlar Allah için çok kolaydır.
71-- Allah'tan ayrı olarak, hakkında O'nun hiçbir kanıt indirmediği şeye kulluk ediyorlar. Kendilerinin de onunla ilgili bir ilmi yoktur. O zalimlerin yardımcısı olmayacaktır.
72-- Onlara açık-seçik ayetlerimiz okunduğunda, o küfre sapanların yüzlerinde bir hoşnutsuzluk/yadsıma görürsün. Kendilerine ayetlerimizi okuyanlara saldıracak olurlar. De ki: "Size şu yaptığınızdan daha kötü bir şey haber vereyim mi: Ateş! Allah onu inkârcılara vaat etmiştir. Ne kötü dönüş yeridir o!"
73-- Ey insanlar! Size bir örnek verildi; onu dinleyin. O Allah'ın yanında yakarıp durduklarınız var ya, hepsi bir araya toplansalar bir sinek bile yaratamazlar. Sinek onlardan bir şey kapacak olsa, bunu bile ondan geri alamazlar. İsteyen de âciz, istenen de...
74-- Allah'ı, şanına yaraşır biçimde takdir edemediler. Allah elbette Kavî'dir, Azîz'dir.
75-- Allah, meleklerden de resuller seçer, insanlardan da. Şüphesiz ki, Allah Semî' ve Basîr'dir.
76-- Onların önden gönderdiklerini de bilir, arkaya bıraktıklarını da. İş ve oluşlar Allah'a döndürülür.
77-- Ey iman edenler! Rükû edin, secde edin; Rabbinize ibadet edin, hayır işleyin ki kurtulabilesiniz.
78-- Allah uğrunda ona yaraşır bir gayretle didinin. O sizi seçmiş dinde size hiçbir güçlük çıkarmamıştır. Babanız İbrahim'in dinini esas alın. Allah sizi, önceden de şu Kitap'ta da "müslümanlar" diye adlandırdı ki, resul sizin üzerinize bir tanık olsun, siz de insanlar üzerine tanıklar olasınız. O halde namazı kılın, zekâtı verin ve Allah'a sarılın. O'dur sizin Mevlâ'nız. Ne güzel Mevlâ'dır O, ne güzel yardımcıdır O!
 
 
RAHMAN SURESİ
(55/89. sure)
 
Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
 
1-- O Rahman,
2-- Öğretti Kur'an'ı,
3-- Yarattı insanı,
4-- Belletti ona duygu ve düşüncelerini ifade etmeyi.
5-- Güneş ve Ay. Hesaba bağlıdır her birinin her şeyi.
6-- Çimen/yıldız ve ağaç secde ediyorlar.
7-- Ve gök. Yükseltti onu. Ve koydu şaşmaz ölçüyü, mizanı.
8-- Azgınlık etmeyin ölçü ve tartıda, saptırmayın mizanı.
9-- Ölçüyü titizlikle, adaletle koruyun ve hüsrana araç yapmayın mizanı.
10-- Ve yerküre. Koydu onu toprakta yaşayacak yaratıklar için.
11-- Bir meyve var onda. Ve salkımlarla donatılmış hurma ağaçları.
12-- Çimli ve samanlı dâne ve hoş kokulu otlar vardır.
13-- Bu böyle iken, Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
14-- İnsanı, pişirilmiş çamur gibi kuru bir balçıktan yarattı.
15-- Cini de ateşin dumansızından yarattı.
16-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
17-- İki doğunun Rabbi de O'dur, iki batının Rabbi de.
18-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
19-- Salmıştır iki denizi; buluşup kucaklaşıyorlar.
20-- Bir ayırıcı var aralarında; kendi sınırlarını aşmıyorlar.
21-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
22-- Çıkıyor onlardan inci ile mercan.
23-- Peki Rabbinizin nimetlerinden hangisini sayarsınız yalan?
24-- Denizde koca dağlar gibi akıp giden o görkemli gemiler de O'nundur.
25-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
26-- Yer üzerinde bulunan herkes yok olacaktır.
27-- Sadece o bağış ve celal sahibi Rabbinin yüzü kalacaktır.
28-- Peki, Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
29-- Göklerde ve yerde kim varsa O'ndan ister. O, her an yeni bir iş ve oluştadır.
30-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
31-- Ey ağırlıklı ve onurlu iki toplum/ey insan ve cin toplulukları! Sizinle de meşgul olacağız.
32-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
33-- Ey cin ve insan toplulukları! Göklerin ve yerin bucaklarından/köşelerinden geçip gitmeye gücünüz yeterse, hadi geçin gidin. Bilgi ve güç dışında bir şeyle geçip gidemezsiniz!
34-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
35-- İkinizin de üzerine ateşten bir alev ve erimiş bakır/duman gönderilir de başarılı olamazsınız.
36-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
37-- Gök yarılarak, eriyip kızarmış yağ gibi bir gül haline geldiği zaman,
38-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini sayacaksınız yalan?
39-- O gün günahından ne cin sorguya çekilir ne de insan.
40-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini sayacaksınız yalan?
41-- Suçlular, yüzlerinden tanınır da yakalanırlar perçemlerinden ve ayaklarından.
42-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini sayacaksınız yalan?
43-- İşte bu, günahkârların yalanlayıp durdukları cehennemdir.
44-- Onlar, onunla kaynar su arasında dolaşırlar.
45-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
46-- Rabbinin makamından korkan kimseye iki cennet var.
47-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini sayabilirsiniz yalan?
48-- İkisi de çeşit çeşit ağaçlarla/bitkilerle doludur.
49-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlıyorsunuz?
50-- O cennetlerde iki nehir var, kaynayıp akan.
51-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini sayarsınız yalan?
52-- O cennetlerde iki çift var her meyveden.
53-- Rabbinizin nimetlerinden hangisini sayarsınız yalan?